« Er is nog zomer en genoeg | Main | Sporen in het koren...... »

zaterdag 9 juli, 2011

Kraampjes hoppen..

Kraampje met hoedjes, kraampje met zeepjes, kraampje met een treintje of eentje met 'heksebezems', ik ging een eindje kraampjes hoppen. 'lood', vroeg ik. En dan was het gemaakt van een oude fietsband. Wol spinnen, sokken breien en 'knieperties' bakken. Het was er gewoon. 'Jullie staan met de kraam aan de verkeerde kant van het veld', zei ik tegen de kniepertiesbakkerd! 'Ze waren het met mij eens, de heerlijke geuren waaiden zo van het veld af richting bos en geen mens die kon zeggen 'ik ben op de geur af gekomen'. Bestond gewoon niet. 'Mijn' kraampje gaf informatie over de activiteiten in het Drents Friese Wold en het Dwingelderveld. Oh en lief had vanmorgen nog wat waterdiertjes voor mij uit een sloot gehaald om mee te nemen. Waterdiertjes doen het altijd goed in de kraam van Natuurmonumenten. Het geeft altijd een praatje... of twee! Als kinderen kijken, kijken de papa's en mama's ook nieuwsgierig mee. Wees nu eerlijk, wanneer zie je nu de waterdiertjes van dichtbij. Je gaat echt niet met een verrekijker en duikpak de vijver in. Dan zie je nog niets. Dus het is leuk om een haftelarve of een bootsmannetje of een watervlo te bekijken. Of een larve van de libel. Het is een libel en geen libelle .... dat is namelijk een... Hoe dan ook, bezoek genoeg wat even in de bakjes kwam gluren en vervolgens met handen vol papier weer verder trok. Langs de kraampjes, bij de bezembinder, de herder die zijn schapen ging scheren of de verteller van de oude verhalen. Voor elk wat wils, genoeg te doen. Ook in de regen.....

Naast onze kraam was er eentje van de IVN. De tafel was compleet gedekt. De borden gevuld. Met wat de adder eet, of de mestkever, of de mier. Op een van de bordjes lag een bosje heide........ of toch?
'Warkruid' zo liet ik mij vertellen. Duivelsnaaigaren. Beetje moeilijk te zien op de foto hieronder maar als je weet wat je moet zien dan valt het mee. Er zijn veel verhalen te vertellen over dit warkruid. En ik weet zeker dat ik er nu naar ga zoeken! Het is zeldzaam maar natuurlijk wel leuk om eens te ontdekken.

Van dat kraampjes hoppen krijg je niet alleen dorst... ik heb mijn stampschoenen maar naast me in de auto gezet toen ik weer terug reed naar huis. Er zat een beetje veel schapekeutel onder na al dat kraampjes hoppen.

Neneh @ 09 juli 2011 22:42

Comments

Plaats reactie