« Vandaag was het een onsje minder.... | Main | "Het huisje dat wacht" »

vrijdag 29 juli, 2011

Van die beestjes die er wel zijn maar die je niet wilt zien....

Dus zoeken we tussen de grasjes, in de composthoop, onder stenen en in holletjes naar die beestjes die we liever niet zien en al helemaal niet graag in huis hebben maar die wel superslim zijn en zeer nuttig. Behalve de slak dan want die eet je tuin leeg. En als ik dat al toe sta dan is het in de nazomer en niet in de lente. Toch zijn ze nuttig en als je ze goed bekijkt ook nog leuk. Met heel veel pootjes of kleurtjes of mooie oogjes.
Het hele spul komt voor een paar uurtjes in een bak terecht en wij gaan in gesprek met kinderen en hun papa's en mama's. Vandaag was het geen opa&oma dag. Die vonden het vast te koud. En dat was het bij tijd en wijle ook wel. Nee, geen klaagzang. 'Hatsjoe', zegt genoeg!
De kinderen die meededen vandaag waren superslim, net als de kriebelbeestjes en ze hadden het echt naar hun zin. Veel gezien, veel gevangen, veel geleerd en zelfs meegenomen naar de tafel om samen verder te ontdekken.

Een ventje kwam aanlopen met een potje in de hand, hij had op zijn eigen laars een rups gevonden. Wij hadden eigenlijk alleen maar de rups van de Sint Jacobsvlinder in de bak dus deze rups was wel weer bijzonder. Het is een heel gepuzzel om uit te vinden wat voor rups het is want de waardplant?? was de laars. Nee, dus! Het is een satijnvlinderrups!
Mooi wel.

Dus was er in het reactiebakje een discussie tussen Cheet en Neneh :) Heerlijk, nietes, welles, nietes, welles. Maar desalniettemin is het leuk om te kijken naar rupsen en is het al helemaal leuk om te weten welke het is.
De twijfel ging tussen de Satijnvlinder en de Gevlekte Groenuil en die laatste heeft gewonnen. Zo zie je maar weer. Het is in een boek toch moeilijk, van een foto ook en ineens via een foto op internet zie je de details....

Het blijft een mooie rups. Met dank aan Cheet

Neneh @ 29 juli 2011 21:12

Comments

Plaats reactie