« Dag 8 van een vreemd avontuur | Main | Dag 10 is de beste dag tot nu toe, alhoewel.... »

donderdag 25 augustus, 2011

Dag 9 van een vreemd avontuur

Ik wist dat ik om 8 uur de brancard kon verwachten, dan zou ik naar Zwolle gebracht worden. 'Om 9 uur verwachten ze u'. Het had me als muziek in de oren geklonken gisteren. En nu was ik al om half 7 wakker, zit ik om 7 uur aan een licht ontbijtje met een lekker kopje thee. Douchen en de tandengepoetst. 'Ik ben er klaar voor', roep ik een paar keer. Het wordt kwart over 8 voor ik echt vertrek. En eenmaal aan het rijden ben ik blij dat er toch iets in mijn maag zit. Dat voelt raar, liggend vervoerd worden is een vreemde gewaarwording. Ik zie de mist over de velden, plaatsen schieten voorbij en voor 9 uur lig ik in een bed in het ziekenhuis in Zwolle. Nog geen 2 tellen later ben ik al aan de beurt voor de dotterprocedure. Het gaat allemaal ontzettend snel en een uurtje later lig ik weer in het kamertje en mag ik vooral veel drinken. En eten en drinken en nog meer drinken. Hoe sneller al die verkeerde stoffen mijn lijf uit zijn hoe beter.
'En hoe ik me voel?'
Ik voel geen verschil, of toch wel. Ik weet het niet, ik vind het zo raar. Wat zal ik nu voelen wat ik een uur geleden niet voelde. Ik weet het niet maar ik ben wel superblij dat het achter de rug is en dat ik nu weer vooruit kan. Hoe het moet voelen zal wel duidelijk worden.
Ik lees de krant, lees nog een tijdschrift, hang aan toeters en bellen en als alles goed gaat gaan de meeste toeters en bellen van me af.
Met de ambulance ga ik weer terug naar 'mijn' kamertje en tegen 3 uur ben ik daar weer. De broeder die me 's morgens uitzwaaide staat er breed te grijnzen en ik grijns terug. Blij dat het goed gegaan is, blij dat ik terug ben, blij dat ik verder kan.

Neneh @ 25 augustus 2011 18:13

Comments

Plaats reactie