« Als ik wakker word heb ik gedroomd... | Main | Dag 3 van een vreemd avontuur »
donderdag 18 augustus, 2011
En ineens hangt er paarse pracht aan het prikbord
Dat prikbord hangt aan de muur aan het voeteneind van het bed, links een groot raam en gele gordijnen, rechts gestreepte gordijnen en daarachter de deur naar de gang. In die gang de geluiden die horen bij dit soort kamers. Piepers die afgaan, de slepende voetstappen van iemand heel oud, een telefoon die rinkelt, een mobieltje wat ergens uit een tas gevist moet worden voor er 'moi' geroepen gaat worden. Fluisterende stemmen van familieleden die zich zorgen maken en graag antwoorden willen op hun vragen. In de verte klinkt het gerammel van kopjes en
bestek. Die gang heeft niet veel geheimen, iedereen loopt heen en weer en heeft een duidelijk doel. De eerste dag dat ik door de gang ging lag ik in bed. Ik werd langs alle kamers gereden tot kamer 419. Er is nog een kamer verder in de hoek. Ze reden me de deur door, langs het gestreepte gordijn en dat was het dan. Pas op de tweede dag, vandaag dus, ben ik eens een kijkje gaan nemen. Die lange gang die heus niet zo lang lijkt als je er een paar keer door heen loopt. Dat is echt zo gedaan. En ongewild gaat bij iedere stap het hoofd naar links of naar rechts
want er is iets te zien achter elke deur. Gordijntjes open en gluren maar. Niet omdat ik zo nieuwsgierig ben, het gaat haast vanzelf. Ik loop een paar keer mee naar de lift en neem afscheid. Verder mag niet, verder kan niet. Er
hangen draden aan mijn lijf verbonden aan een kastje wat om mijn nek hangt. Het is van 'big brother de monitor' en zijn gevolg. Het is beter voor mij. Ik loop weer terug langs 'mijn' gestreepte gordijntjes, zie de wolken en de kleine
stukjes blauw. Ik zie de toren van het raadhuis, horizon vervuiler toren van de VAM en ik hoor de trein langs razen. Een richting Groningen, een richting Zwolle. Ik ga bed zitten en zie mijn prikbord met een boeketje paarse pracht. Gekregen van zus .... en dat is zoveel waard
Neneh @ 18 augustus 2011 15:06
Tweet
Comments
Het is alsof ik naast je loop, zo gedetailleerd beschrijf je je gangetje! Sterkte en geduld gewenst....Liefs Jannie
geschreven door JannievanM - 19 augustus 2011 14:18Wat een mooie beschrijving van het ziekenhuisleven....
Ik hoop ook dat je er snel weer weg mag !
Je schrijft het weer goed. Liever lees ik een relaas van jou over een wandeling met de honden. Ik wens je gewoon maar sterkte! Leuk lijkt me absoluut anders.
geschreven door Carolien - 19 augustus 2011 14:46Mooie mam <3
geschreven door Keekstar - 19 augustus 2011 14:50Shit man, dat je daar weer ligt. :(
Sterkte!
Mooi is dat, niet? Elke dag is eigenlijk hetzelfde maar wie goed oplet ziet elke keer weer wat anders...Wordt je een beetje goed behandeld daar en hebben ze lekker toetjes bij het avondeten?
geschreven door Terrebel - 19 augustus 2011 21:01Heerlijke toetjes, je mag elke dag kiezen :)
geschreven door Neneh - 19 augustus 2011 21:31Heel veel liefs van deze kant en dat je maar snel weer naar huis mag met goede berichten.
Groetjes ook van ´mijn´mannen !
Wat herkenbaar allemaal en wat heb je dit moi beschreven....maar ik hoop dat je weer heel snel naar huis mag...heel veel sterkte.
Liefs, Linda
geschreven door Linda - 20 augustus 2011 19:59Dankjewel allemaal. Lief al die krabbels hier
geschreven door Grietje - 20 augustus 2011 21:48Hoe gaat ie nu ?
xxxxxxxxxxx
Wat gebeurd er veel in zo'n ziekenhuis. Heel herkenbaar. Maar Ik hoop dat je snel weer afscheid mag nemen van die geluiden.
geschreven door Margreet - 19 augustus 2011 14:09Beterschap groetjes Margreet