« Dag 5 van een vreemd avontuur.... | Main | Dag 7 van een vreemd avontuur »

maandag 22 augustus, 2011

Dag 6 van een vreemd avontuur.......

Maandag begint niet gelijk goed, ik word wakker van niks en voel me ook direct niet okay! Waarschijnlijk word ik daarom wakker en ik besluit niet eens na te denken maar gelijk te bellen. 3 kwartier later zit ik een beetje versuft te kijken. Dit is naar wakker worden maar als het weer gaat dan zie ik kans om toch nog een poosje te slapen. Ik weet dat ik misschien een lange wachtdag voor de boeg heb en probeer toch weg te dommelen. Het lukt wonderwel ondanks dat er achter het gestreepte gordijn herrie genoeg is. Vergeetachtige patiënten die om de klip klap in de onderbroek over de gang lopen zorgen voor een hoop extra werk. In de verte de telefoon, in de verte een telefoon...in de verte...

Om kwart over 8 zie ik de eerste gezichten verschijnen. Nee, ik moet nuchter blijven, pilletjes, waaknaaldje doorspuiten, wilt u een krantje, kijk de post, schoonmaak in de kamer, schone lakens. Je kunt het echt niet '....nee, ik mag geen koffie, ik moet nuchter blijven', verzinnen, alles volgt elkaar in razend snel tempo op.
Tegen half 11 word ik weggebracht naar de 1ste verdieping. Daar wacht een cardioloog op mij. Ik word ingepakt en toegedekt. Het is er fris in de kamer, toeters en bellen, schermen en naalden. Het mooiste vind ik de humor, we
lachen even met elkaar en dan gaan er serieuze dingen gebeuren en wordt iedereen om aandacht gevraagd. Ze dragen paarse mutsjes en er is eentje bij die een paarse schort draagt, ik waan me op de heide, beter plekje kan ik op dat moment niet verzinnen. Adem inhouden, adem maar weer door. Dingen piepen en lampjes branden. Het
kriebelt een beetje in mijn oksel. Daar moet het toch allemaal maar langs. Dokter legt alles goed uit, waarchuwt wanneer ik iets kan ga voelen, wat ze doet en hoe ze het doet en in een half uurtje is het klaar. Alle plakkers verdwijnen weer, drukverband op de pols en dan krijg ik uitleg over wat ze heeft gezien. Een vernauwing en de stents van de vorige keer. 2 jaar terug is dat al en het lijkt nu als gisteren. Ik had gedacht er mooi af te zijn maar niets is minder waar. Ik ga u aanmelden voor dotteren....

Ik kom terug op 'mijn' kamertje met.de wetenschap dat er echt iets aan de hand is, dat alle dingen die ik de laatste dagen heb gehoord kunnen de prullebak in. Weg ermee. Vernauwing... en u heeft hier zeker last van.

Als mijn zussie op 'mijn' bed ligt en ik in de stoel zit komt 'mijn' arts binnen. Hij wiebelt van zijn ene op zijn andere voet. Ik vraag er niet naar, misschien heeft hij uren staan opereren, wie zal het zeggen. Hij kijkt mij aan en zegt dat hij mij 2 jaar geleden met deze vernauwing naar Zwolle heeft gestuurd..... 'en daar hebben ze iets anders gevonden en dat verholpen en dit hebben ze laten zitten'. Het klinkt niet eens vreemd. Hij was oprecht verbaasd
toen ik voor de eerste controle na dat dotteren bij hem kwam. Hij dacht een filmpje voor zijn neus te hebben van iemand anders en snapte er niets van. Nu snappen we het beide, dit had dus ook weer voorkomen kunnen worden... zo zie ik het nu

En nu kan ik wachten op een retourtje naar een ziekenhuis waar ze mijn kransslagader weer gaan repareren.

Ik heb geduld.... nog steeds

IMG_0058.JPG

234/356

Neneh @ 22 augustus 2011 13:49


Comments

Dus eigenlijk niets nieuws erbij? Nog fijn dat je daar dan twee jaar lang amper last van hebt gehad? En is na het dotteren je kransslagader weer okay? Kun je je dan weer veilig voelen in je eigen lijf? Wel onwijs slordig van die gasten in Zwolle. HOe vind je dit nieuws?

geschreven door Carolien - 23 augustus 2011 14:24

Heftig Grietje....Sterkte!!!

geschreven door Gea - 23 augustus 2011 14:24

Dat is toch onbegrijpelijk?! Misschien moet je het ook maar niet willen begrijpen en er van uit gaan dat ze het nu wel goed doen, maar moet je weer naar Zwolle?!

geschreven door JannievanM - 23 augustus 2011 15:05

@ Jannie, nee, naar Emmen. Maar dat mag niet uitmaken.
@ Gea, dankjewel
@ Carolien, wat ik ervan denk schrijf ik nog niet op. Eerst de behandeling en dan gooi ik het in de groep... misschien. Of het helpt?

geschreven door Grietje - 23 augustus 2011 17:40

Fouten maken is menselijk, maar het is altijd zo vervelend als dat in een ziekenhuis gebeurt want het heeft zulke verregaande gevolgen. En toch, begrijpen doe ik het ook niet, want er zit een toch een heel team om heen die er naar kijkt?

geschreven door Aukje - 23 augustus 2011 19:47

@ Aukje, dat is ook zo, hoe langer we het er over hebben, en wat we ook tegen elkaar zeggen, het blijft een rare toestand en eigenlijk ook een heel vervelend zaakje. Wat ik ermee moet? Moet ik er iets mee?

geschreven door Grietje - 23 augustus 2011 20:36

Nee, lijkt me niet goed voor nu...dat kan idd later wel. Nu eerst al je positieve energie op je herstel! XX

geschreven door Danimama - 23 augustus 2011 21:25

Kan me voorstellen dat je heel veel voelt,
vooral de risico´s terwijl je dacht dat het opgelost was maar dus niet zo is.
Maar concentreer je nu eerst op wat moet en dan wat kan !
Heel veel sterkte en liefs van deze kant.

geschreven door cheet - 23 augustus 2011 21:48

ja, wat kunnen ze toch veel he tegenwoordig.
Mja, niet het leukste nieuws, maar 1 het kan altijd erger, en 2, in een ander land of tijd kan dit niet.

geschreven door renesmurf - 24 augustus 2011 00:17

Verbijsterend! Maar je hebt helemaal gelijk- eerst de behandeling en beter worden, je energie positief gebruiken. Ik ben wel heel blij voor je dat het niet iets nieuws is, maar iets dat daar al zat en dat nu dan echt verholpen gaat worden. Of klinkt dat raar.

geschreven door esther - 24 augustus 2011 12:48

Dat gewiebel van je arts is nu wel duidelijk: hij was gewoon zenuwachtig om je te moeten vertellen dat het in Zwolle een beetje gek was verlopen. Dat zijn wel z'n collega's. Maar de fout is niet in de doofpot gegaan en dat moet je maar waarderen. Maar dat is nu allemaal niet belangrijk ook. Je weer beter en veilig gaan voelen, daar gaat 't om. En dat gaat gebeuren. Sterkte met alles!

geschreven door els - 24 augustus 2011 12:49

Tjonge dat is niet niks en het feit dat ze het niet goed gedaan hebben in het verleden voelt niet goed, maar daar moet je nu nog even niets nmee...Eerst moet je je proberen te richten op dat wat nu gaat komen en de rest komt later......Weet dat ik heel veel aan je denk en er brand iedere dag een kaarsje voor je.

Veel liefs,
Linda

geschreven door Linda - 24 augustus 2011 16:51

@els, misschien inderdaad. Wiebelende arts :)

geschreven door Neneh - 24 augustus 2011 17:01

Plaats reactie




Gegevens onthouden?