« Blue jeans.... | Main | En ineens hangt er paarse pracht aan het prikbord »
woensdag 17 augustus, 2011
Als ik wakker word heb ik gedroomd...
Het duurt even voor het tot me door dringt, meestal moet ik om een uur of 1 plassen, net na de eerste slaap, maar nu was het al 5 uur geweest. Ik kom overeind en loop naar het toilet. Eigenlijk voel ik me al direct niet goed, ik voel me ronduit naar en de schrik slaat al toe. Lief ligt nog lekker te slapen en ik wacht even om te kijken of de druk om het hart minder wordt. Het lijkt er niet op en ik besluit lief wakker te maken. Lijkt me naar om zo wakker te worden. Maar het is niet anders. 'Het lijkt me goed dat je een dokter belt'.
Een uur later lig ik in het ziekenhuis en na de eerste uitslagen kom ik op IC terecht. Niet omdat het levensbedreigend is maar omdat er op medium care geen bed vrij is. Ik vind het best, ik vind het allemaal best. Op IC verhuis ik nog een keertje en dan ga ik met bed en al door de gangen, met de lift naar de kamer met de streepjesgordijnen. Daar lig ik dan.....
'mevrouw, ik wil even uw bloeddruk meten', ik schrik op uit de slaap en zie dat ik niet gedroomd heb....
229/365
Neneh @ 17 augustus 2011 19:40
Tweet
Comments
Soms is het wakkere leven net een droom, en soms lijkt een droom de werkelijkheid, het loopt allemaal een beetje door elkaar.
geschreven door renesmurf - 20 augustus 2011 20:40*schrik*
geschreven door karin r. - 20 augustus 2011 21:08hoe lullig ook: daar wordt in de gaten gehouden wat je zelf niet kunt of moet willen~ hoop dat het vervolg duidelijk maakt! Sterkte maar weer!
geschreven door peet - 20 augustus 2011 22:36
Oh wat een ellende dat je weer in het ziekenhuis ligt,....ik doe een kaarsje voor je aan...
geschreven door Llinda - 20 augustus 2011 19:58