vrijdag 30 september, 2011

Gerafelde schoonheid in de ochtendzon....

Een kopje koffie in de zon, zo in de vroege ochtend op een bankje in de tuin. Mijn tuin is zo herfst, kale takjes, gele blaadjes, uitgebloeide bloempjes en dauwdruppels op de waslijn. Mijn tuin op het noorden biedt niet alle comfort als het om temperatuur gaat. De zon moet eerst een beetje stijgen voor het zichtbaar en voelbaar wordt zo eind september. De afgelopen dagen heb ik niet te klagen, niemand heeft te klagen. Het is fantastisch weer...
En dat vinden de vlinders ook...

Atalanta op de schutting, de keine vuurvlinder kwam voorbij, een citroenvlinder en een witje...

Het duurt wel even voor de koffie op is.

273/365

Neneh @ 10:05 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld.
Tweet

donderdag 29 september, 2011

Een veld vol parels.........

272/365

Neneh @ 09:49 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld.
Tweet

woensdag 28 september, 2011

Door de straten op een geel monster....

Zo af en toe een dagje naar de andere kant van het land met mooi weer is natuurlijk leuk. Zo'n dagje dat ik in de trein stap waar ik eerlijk gezegd geen barst aan vind maar waar ik me doorheen worstel. Twee of drie keer overstappen, in dubbeldekkers zitten, tussen de klapdeurtjes vast zitten, moeten plassen maar geen toilet in de buurt, wachten tot er gestopt wordt, wachten tot er gestart wordt, wachten tot de bom onschadelijk is gemaakt. Gratis koffie krijgen omdat de bom onschadelijk moet worden gemaakt, klappen krijgen van de buurman omdat hij in slaap was gevallen en droomde dat hij ergens uitviel dus wild om zich heen sloeg, of tegenover iemand zitten die ook in slaap valt, of hele conversaties moet volgen over bier of studie of museumbezoek of lekker met het gat op het strand gezeten verhalen. Zo'n dagje doe ik net of ik erbij hoor. Bij al die mensen die gewoon van a naar b reizen en dat de normaalste zaak van de wereld vinden. Dus ik ga van H naar H en maak het allemaal mee. Zowel heen als terug is er genoeg te horen en te zien. Maar in het ene H haal ik een geel monster om op die manier door een stuk natuur te fietsen en uiteindelijk neer te strijken op de tweede rij van een zandterras aan zee. En als de kopjes leeg zijn nog even de duin aflopen en de blote voeten de ruimte geven. Het gele monster bracht me ook weer terug en de trein deed de rest. En dat is ook een geel monster maar ze mogen de ramen wel eens wat vaker wassen want het is buiten leuker dan binnen en de foto's worden er een beetje troebel van. Ik heb foto's gemaakt in de stations, in de trein, van de rails, van de fiets, van het raam van dochter, van dochter en van een blauwe bal. Die bal is ook van dochter en daar hangt ze op als haar moeder op de bank zit te chillen met een koppie thee en als de zon naar binnen probeert te glippen. De vorige keer hebben we gewinkeld, nu hebben we gefietst en ik vind zo'n dagje best te doen, alleen dat trein reizen.... geef mij maar een fiets

271/365

trouwens, bij de een kan je voor 6 en een halve euro een fiets huren en moet je 50 euro borg betalen en bij de ander betaal je 13 en een halve euro en betaal je 250 euro borg of je geeft je id af. Wat dan wel weer raar is maar ja. Die fiets fietste het lekkerst en zonder id kwam ik ook waar ik wezen wilden. Aan het strand!

Neneh @ 10:22 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld.
Tweet

dinsdag 27 september, 2011

Vermoeiend dagje....

270/365

Neneh @ 10:36 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld.
Tweet

maandag 26 september, 2011

de oplossing.....

Badderende musjes.... in het zand achter mijn huis

269/365

Neneh @ 10:18 pm
nou zeg al 6 keer gebabbeld.
Tweet

Raad het plaatje....

Ja, schrijf maar in de babbeldoos wat dit is.... want dat het iets is, dat is zeker!

Maar wat is het?

269/365

Neneh @ 04:23 pm
nou zeg al 25 keer gebabbeld.
Tweet

zondag 25 september, 2011

Een beetje van dit...

Een dagje Heksenheisa op het landgoed 'de Slotplaats'. Het weer kon werkelijk niet beter, geen mist, weinig wind, zon erbij. Beuken, sommige wel 250 jaar oud, heel veel tovenaars en nog veel meer heksen. Het was werkelijk een geweldig fijne dag....

268/365

Neneh @ 08:57 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld.
Tweet

zaterdag 24 september, 2011

Een koe in de hoofdrol....

267/365

Neneh @ 10:53 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld.
Tweet

Hoekenbrink.....

De eerste keer de natuur in met de groep cursisten waar ik de komende 2 jaar mee op zal trekken. We hebben het gehad over 'hart, hoofd en handen'. Hoe we dat kunnen toepassen in excursies. Het was zeer leerzaam want iedereen heeft daar wel ideeën over.
De omgeving was zeer sfeervol, het weer was om van te genieten. De koeien, de spinnen, de zon ... alles en iedereen deed z'n best er iets leuks van te maken.

om van een betoverende schoonheid te spreken als zonnestralen de spinnenwebjes beroeren.

De Dexter koeien kwamen bij ons staan alsof ze nog nooit een mens hadden gezien. Dat is des koe, dat weten we wel. Ze zijn nog nieuwsgieriger dan de mens.

Hoekenbrink, in het Drents-Friese Wold.

Neneh @ 10:33 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld.
Tweet

vrijdag 23 september, 2011

Herfstkleuren en zoete appeltjes.....

266/365

Neneh @ 10:50 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld.
Tweet

donderdag 22 september, 2011

Achter het streepjesgordijn

Vandaag zag ik er echt tegenop, ik was vanmorgen al vroeg van slag, het werk wilde ook echt niet van mijn handen en alles wat ik aanraakte bevroor. Iedere keer pakte ik mezelf figuurlijk bij de schouders om ze naar beneden te halen. Ze wilden maar moeilijk zakken, ze wilden zich ferm houden en daadkrachtig overkomen. Maar uiteindelijk deed het gewoon pijn.... ik moest mezelf bij de kladden praten... 'het komt goed', zei ik tegen mezelf. Maar het hielp niet. Toch stapte ik op de fiets richting ziekenhuis. Geen ontkomen aan. De vorige keer bij de fietstest voelde ik me heel naar, nu ben ik natuurlijk een hele stap verder maar voel me nog steeds niet 100% en daarom moet een fietstest iets uitwijzen. Als dat zou kunnen... als dat zou kunnen. Als ze aan de hand van de uitslag van een fietstest nu eens iets zouden kunnen uitwijzen, aanwijzen, wegstrepen, dat dus. Weer zat ik achter de streepjes gordijnen. Nu niet voor lang. Het ging beter dan de keer hiervoor. Een maand geleden zo ongeveer. En in een maand kan veel veranderen, veel gebeuren. En nu nog een maand afwachten op de woorden van de cardioloog. Ik voel me nu geruster dan vanmorgen, ik voel me nu wel zekerder. Maar of dat voldoende is......

265/365

Neneh @ 09:31 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld.
Tweet

woensdag 21 september, 2011

Gebakken lucht

In de hoofdrol vandaag, de dames en heren politici die mogen na beschouwen, elkaar mogen uitjouwen, die ongeremd ongelimiteerde woorden morgen roepen naar elkaar. Die gebakken lucht uit de mouw schudden en waar het eigenlijk om draait daar gaat het niet over. En dat regeert het land en dat maakt elkaar uit voor kleuter dan wel bedrijfspoedel en "U mag een keer blèren en tegen een boom pissen, maar als Rutte thuis is springt u weer bij hem op schoot."

Ik vind het te walgelijk voor woorden, dit is onze regering en ik schaam me diep. Ik schaam me diep voor deze vertoning. Voor deze woorden naar elkaar. Hoe, in vredesnaam moeten wij onze kinderen leren respect te hebben voor elkaar, voor de natuur, voor de medemens, voor de regering, als het goede voorbeeld in Den Haag alles aan de laars lapt.

En het erge van alles is dat er in de kamer om gelachen wordt..... tenenkrommend. Wanneer grijpt hier iemand in? Wanneer gaan ze in Den Haag eens aan de slag met de werkelijkheid in plaats van elkaar met woorden te kleineren. Of is dit echt wat 'Henk en Ingrid' willen horen? Want dan is het toch tijd om allemaal het veld te ruimen hier....

Na het sporten had ik trek in een broodje... het werd er eentje met gebakken lucht. Hoe toepasselijk! Is dit de toekomst van Nederland, leeg van binnen, inhoudsloos.

264/365

Neneh @ 09:10 pm
nou zeg al 10 keer gebabbeld.
Tweet

dinsdag 20 september, 2011

Druk dagje ....

263/365

Neneh @ 10:37 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld.
Tweet

Prijs!

En nee, de foto is niet scherp maar je houdt er van of je vindt het mooi, of sfeervol, of echt een plaatje of het kan je niet bekoren. En dan hebben er toch een heleboel lezers hier een stem gegeven aan mijn 'paarse pracht' foto en vandaag kreeg ik de prijs.

Ik ben wel blij met het resultaat...

Neneh @ 10:16 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld.
Tweet

maandag 19 september, 2011

Verkeer

262/365

Neneh @ 09:56 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld.
Tweet

zondag 18 september, 2011

Van die heksendingen.....

In de wilgenhut, daar moet je zijn. Maar eerst natuurlijk al die andere activiteiten doen en dan een kopje thee drinken bij mij. Voor 1 dag in het jaar verdwijn ik in de hekserij. Ik heb er niets mee, met heksen niet. Na vorig jaar, mijn vuurdoop bij het theeblaadjes lezen, had ik gedacht me iets meer te gaan verdiepen in de heksen. Ik heb het niet gedaan, ik was het vergeten want ik heb er niets mee. Best wel raar want als ik zo'n dag mee draai dan komen uit alle hoeken en gaten heksen aangelopen... best veel ook wel weer, ondanks de weersvoorspellingen. Ze willen allemaal leren toveren, ook dat nog. Ik ben er weer van onder de indruk. Lieve kleine heksjes en tovenaartjes.
Er was er eentje, zo een schatje dat ik helemaal smolt. Ik schreef het al, ik ben een heks van niks. Ik kijk in van die schattige kijkers die onder de zelfgemaakte heksenhoed vandaan komen en ben verkocht. Hij ook trouwens, hij vertelde over zijn 2 oma's. 'De ene oma heeft mijn cape gemaakt en van de andere oma heb ik mijn magneetspel gekregen.' Hij heeft veel geluk. Dat las ik in zijn kopje. Wat weer niet mee viel natuurlijk want hij was vergeten dat hij de theeblaadjes niet op moest drinken....
Een ander heksenkindje verdwijnt bijna helemaal onder de heksenhoed. Die glijdt steeds over haar ogen. Daar moet ik natuurlijk ook iets mee doen... ik verzin wel wat. Dat is dan wel weer aardig hekserig natuurlijk. Verder ben ik heel lief. Maak thee van drentse blaadjes, heide thee en wens thee. En als ze het niet lekker vinden komt er een beetje suiker bij.... en soms knijpen ze de neus dicht en vergeten dat er theeblaadjes in het kopje ...

Nee, het is echt niet zo simpel om heksendingen te doen. Maar het is wel heel gezellig in de wilgenhut, zo tussen de slakken en de theekopjes

261/365

Neneh @ 08:37 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld.
Tweet

zaterdag 17 september, 2011

Van het hart

Deze week begint, op de maandag, met een bezoek aan de cardioloog. De huisarts vond vorige week dat ik maar de cardioloog moest, 'laat hij het maar uitzoeken, wij zijn al lang genoeg bezig geweest met zoeken naar de juiste medicatie'. Dus zit ik maandag in de lange gang te wachten. Dat duurt daar nooit echt lang. De voorbereidende werkzaamheden, meten en wegen en een hartfilmpje zijn snel gemaakt en 'je ziet er moe uit' zei ze. 'Niet zo gek, zei ik, ik voel me niet goed en slaap heel slecht'.

Dan is het wachten tot de deur open gaat en ik 'een goedemorgen' en 'kom verder' hoor.

Hij luistert en vraagt en stelt voor om eerst andere medicijnen te gaan gebruiken, om de maagbeschermer te verhogen en om een fietstest te gaan doen. Eerst dingen maar eens uitsluiten voor we verder moeten kijken. Binnen 10 minuten sta ik weer in de lange gang en maak ik nieuwe afspraken.

Nu, zes dagen verder voel ik me al stukken beter. De medicijnen 'vallen' beter. Minder last van de maag, veel in beweging. Zelfs het sporten ging weer zoals ik het graag wil. Het geeft me moed. Ik ben dus toch niet zo ver van huis als eerst gedacht. Daar was ik zo bang voor, dat ik weer zo'n lange weg af moest leggen voor ik me weer beter zou voelen.

Ik ben blij.... het gaat steeds beter en deze week heb ik de fietstest nog te doen.

Het moest me even van mijn hart. Want er wordt hier meer gelezen dan ik kan verzinnen en af en toe hoor ik eens iemand 'je schrijft over koetjes en kalfjes, maar hoe gaat het nu?'

Neneh @ 11:42 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld.
Tweet

en zo liepen we vroeg....

Het huis staat net te koop en de brochure werd opgevraagd deze week.... en ze willen graag een bezichtiging.
Ik heb in korte tijd al 2 keer het huis totaal aan kant geveegd. Dat wil zeggen, alle losse onderdelen in de kast, achter de deurtjes, in de la, onderin de kelder of gewoon in de afvalbak. Een lege tafel is in ons huis een ongekende luxe want er ligt altijd van alles. Ik leg er dus toch maar snel een krant neer want in ons huis wordt wel geleefd. Gisteren was het dus weer echt opruimen en verstoppen van alle 'zooi' en vanmorgen al vroeg waren we daar weer mee bezig. Stofzuigen, opruimen, verstoppen, inpakken en wegwezen.

De kachel brandt, het huis ziet er fris en opgeruimd uit, hier en daar een lampje aan en de deur achter ons dicht trekken zodat 'anderen' in ons huis kunnen kijken. Ik blijf het lastig vinden. 'Ze' sjouwen door je hele huis en kijken rond. Wat blijft hangen, wat is mooi, wat is bijzonder... wat vinden ze van het huis.

De honden worden al onrustig bij de eerste stappen en uiteindelijk belanden wij al vroeg, op de zaterdagochtend, op de hei.

Twist springt in het ven, Micka belandt in de modder en dus ook in het ven want een moddermonster achterin de auto kan echt niet de bedoeling zijn. We wandelen een heel eind en zijn ruim een uur later weer thuis... beetje de dag in de war.

260/365

Neneh @ 09:41 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld.
Tweet

vrijdag 16 september, 2011

een voorbereidend rondje....

Over een paar weken komen er ruim 100 kinderen naar de heide om eens een dagje natuur te beleven, hoe zit dat met bijen, hoe zit dat met de droge heide, wat is natte heide, wat leeft er in het water en nog meer van dat soort zaken. En om dan vooral met elkaar af te stemmen waar we dat gaan doen lopen we vanmiddag een rondje heide. Modder, moeraswolfsklauw, zonnedauw, egelskop en....

dit is koeienboleet , een eetbare paddenstoel.

En zo lopen we achter elkaar door het veld, staan meer stil dan ooit en luisteren ademloos naar al die mooie verhalen over paddenstoelen, planten, zigzag heuveltjes en libellen.

In mijn shirtje loop ik over de heide, de zon is warm en over een paar weken hopen we ook heel erg op dit weer..... zou heerlijk zijn!

259/365

Neneh @ 10:38 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld.
Tweet

Natuurlijk natuur beleven...

'Hoe was het, hoe ging het, hoe vond jij het?'
Dat waren wel een beetje de vragen vandaag. Buiten de vraag 'hoe gaat het met je', want die wordt ook heel vaak gesteld.

Maar hoe het was en hoe het ging slaat op de cursusavond van gisteravond.

De eerste van een lange rij momenten dat we bij elkaar komen om te leren, te luisteren, te verwonderen, om natuurlijk natuur te beleven. Het is hutje mutje in de ruimte. Niet alleen de cursisten maar ook een grote groep van diegene die de lessen gaan verzorgen zijn aanwezig. En zo beginnen we de cursus. De meeste mensen kennen elkaar niet dus dat is een schone taak om mee te beginnen. Een rondje elkaar interviewen en een rondje vertellen over diegene die je geïnterviewd hebt. Je kunt er een avond mee vullen. Een biologisch moment is een welkome afleiding. Gelijk de ree bij horens gevat. Of, nee, het is een gewei. Met enden, parels, rozenstokken, groeven en stangen. Ineens is het menens want ik wist het allemaal niet. Een mannetje draagt in de zomer een gewei om mee te imponeren en in de winter valt het gewei er weer af. Niks meer te imponeren, dat is geweest. Het is overwinteren. Ook een hele klus natuurlijk. Voor mij is dit biologisch moment een welkome afwisseling. Al die informatie over elkaar is leuk maar veel te veel. Toch blijft er wel het een en ander hangen en daar heb ik natuurlijk in de volgende keren weer profijt van. Maar al die namen....

Voor het bezoekerscentrum in Terwisscha ligt dit op de grond. Ik heb het idee dat er jaarringen mee bedoeld worden. Het ziet er echt leuk uit.

Neneh @ 09:39 pm
nou zeg al 7 keer gebabbeld.
Tweet

donderdag 15 september, 2011

Bakken vol....

Om je aan te vergrijpen. Maar zoals Bleker het wil zo gaat het. Hij wil geen Bolletje, hij wil kernenergie! Of iets anders wat 'rechts' goed kan gebruiken.
In ieder geval staat natuur nergens meer op 'zijn' lijstje en begin ik vanavond aan de cursus 'Natuurgids' van de IVN en daar heb ik lang op gewacht en uiteindelijk ging het bijna mis omdat ik het ziekenhuis in draaide maar ik vecht me terug en begin vanavond. Voor de komende 2 jaar ben ik in opleiding en aan het einde van die 2 jaar hoop ik dat er ergens nog natuur over is...........

Maar dat is vast niet zo als met Bolletje, bakken vol

258/365

Neneh @ 06:17 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld.
Tweet

woensdag 14 september, 2011

Nummertje

Ik zie het al, het schiet niet op vandaag. Er staat helemaal niemand achter de balie, ze staan allemaal achter de achterste balie. Ze rennen heen en weer, praten met elkaar en hebben het heel druk. Ik wacht, linkervoet, rechtervoet, linkervoet. Tot er een stoel vrij komt en ik bedenk dat ik nog wortel ga schieten en dus maar beter kan gaan zitten. Dan kunnen de voetjes van de vloer voor ze echt wortelschieten. Er ligt geen krant op de tafeltjes en de meneer naast mij ruikt naar verschraalt bier en een volle asbak.
Mensen zuchten en ik denk 'waar gaat het mis'.

257/365

Neneh @ 09:43 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld.
Tweet

toevallige onmoetingen

In de categorie toevallige ontmoetingen, die bestaat nog niet maar heb ik nu gemaakt, begint het met de blinde mevrouw die voor mij staat bij een grootgrutter. Ze praat zo snel en houdt drie verkoopsters bezig. Dat weet zij dan weer niet want ze kan niet over de toonbank heen kijken. Ze ziet niets, maar ze weet des te meer. Ze weet dat ze een aantal dingen uit de winkel wil en dat het bij het vorige bezoek niet goed is gegaan. Ze ratelt. Ze buigt zich naar voren over de toonbank, friemelt met haar handen langs haar blindenstok en praat luid en duidelijk. Alsof de juffers achter de toonbank doof zijn. En dat zijn ze niet, ze kijken elkaar aan en kijken mij aan en ik haal mijn schouders op. Eén van de juffers gaat de spullen halen, zo is de boodschap. En de boodschap van de blinde mevrouw is alsof ze door een speld wordt geprikt, ze veert op en zegt 'Maar ik kan wel mee.'
'Nee, er wordt een resoluut 'nee' geroepen, ik haal het voor u.'
En daarmee is de kous af en doet ze 2 stappen achteruit, ze zucht een keer en begint dan excuses te maken naar de mensen die er volgens haar achter haar staan en eindeloos lang hebben moeten wachten. Dat valt reuze mee. Ik ben 'de mensen' en net op dat moment komt er nog een slungelige puber aanlopen. Schouders in de 'ik moet iets maar heb geen zin' stand. Ze begint nu tegen mij te ratelen. Over dat ze het heel vervelend vindt om mensen te laten wachten. 'Mensen die kunnen zien hebben het zo druk', zegt ze. En zij niet want ze heeft geen baan, nog niet, en ze heeft de tijd.
'Ik heb ook wel tijd, hoor, zeg ik, ik heb de tijd en ik heb echt niet lang staan wachten. Dat valt echt wel mee.' En ik lieg niet. Zij staat er misschien al even maar heeft geen idee natuurlijk wat er allemaal om haar heen gebeurt. Er lopen zoveel mensen in en uit. Kassa's ratelen, mensen praten, winkelgeluiden. Zij kan niet zien, misschien wel meer horen maar het lijkt mij verwarrend.
Ze begint weer, ze heeft genoeg tijd. Ze heeft geen kinderen, dat vindt ze jammer. 'Heeft u 2 kinderen, vraagt ze, of heeft u geen kinderen.' Ik kan natuurlijk niks zeggen maar ik ben wel nieuwsgierig eigenlijk naar een reactie dus ik antwoord naar waarheid. 'Ik heb vier kinderen.'
Ze zuigt de woorden op en begint... 'Zo, 4 kinderen, dat vind ik fijn, ik zou ook graag kinderen maar ja, ik ben alleen, maar 4 kinderen, ik vind dat zo knap, pas maar goed op uw kinderen. Fijne dag nog en veel succes met uw kinderen.............'
Ondertussen hebben ze mij geholpen met mijn pakketje en krijg ik de bon. Ik ben klaar en groet de blinde mevrouw.....

Als ik de winkel bijna uit ben hoor ik haar nog... over mijn 4 kinderen...

Neneh @ 03:43 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld.
Tweet

dinsdag 13 september, 2011

Grijze lokken op een kussen ...

Ze zijn me lief, ze zijn me dierbaar, ze zijn om van te houden........

251/365

Neneh @ 10:38 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld.
Tweet

maandag 12 september, 2011

Het zijn de wilde kleuren dagen....

De honden moesten nodig naar buiten, Twist geeft dat wel aan en op het moment dat ik dat besluit te doen denk ik er ineens aan om een tasje mee te nemen, er moeten onderhand genoeg rozenbottels zitten en ik wil er meer verzamelen dan vorig jaar. Lekker voer voor vogeltjes in de winter.... op de momenten dat ik rozenbottels pluk worden de honden helemaal gek.... ze eten ook graag rozenbottels en happen ze voor mijn vingers weg en sleuren me door het bosje. En ik wil foto's maken. Ook dat nog!

Komt lief na het eten met blaadjes binnen... zo van de muur gewaaid op onze tafel. Die kleuren, het zijn weer de wilde kleuren dagen!

255/365

Neneh @ 10:23 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld.
Tweet

zondag 11 september, 2011

In minder dan 24 uur van wild naar rustig

Vannacht zat ik binnen naar buiten te kijken, lampen uit, gordijnen open en van de oh en de ah en moet je hier kijken en ogen voor en achter en nog meer oh en ah want oh wat een licht en een lawaai en een regen en een wind. En een bliksemflits die ik nu op een papiertje heb vastgelegd. Om maar een idee te krijgen....

en vanavond zat ik weer van binnen naar buiten te kijken maar nu aan de andere kant van het huis en zonder regen en wind en bliksem. Maar wel met oh's en ah's want zo gaan die dingen. Het mooie dagje nam mooi afscheid! Omdat het kan.

en deze wonderschone avondlucht is de foto van deze bijzondere dag.

254/365

Neneh @ 09:56 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld.
Tweet

zaterdag 10 september, 2011

een beetje te laat......

'Heb je mijn pakje al gekregen?'
Die vraag kwam al een paar keer voorbij en gisteren wat het zo ver. Het pakje kwam en het voelde zo licht, zo zacht, zo.....

Ik had even geen idee wat er in het papier verstopt was...

Kip dus! Voor in de armen, voor de neus tegenaan te drukken, voor gewoon een praatje te maken, voor in het ziekenhuisbed. Maar ja, sommige webwinkels kunnen niet zo snel leveren en ik ben gelukkig al wel weer uit het ziekenhuis. Kip blijft leuk... ook zonder ziekenhuisbed!

253/365

Neneh @ 10:32 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld.
Tweet

vrijdag 9 september, 2011

ho-KUS po-KUS

Dus!

253/365

Neneh @ 09:46 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld.
Tweet

donderdag 8 september, 2011

Wat niet is .... kan toch

Ik loop de hoek om en wil iedereen begroeten met een 'goedemorgen' maar er zit er maar één. Een mannetje. En ik dim mijn 'Goedemorgen' tot een vriendelijke 'goedemorgen'. Beetje zachtjes, ik wil vooral niets terug horen. Niets over de dokter, niets over de stoelen die verder leeg zijn. Niets. Zijn ogen zeggen genoeg, ze kijken me aan van top tot teen en ik wil nu graag dat de hele wachtkamer vol zit. Kan mannetje ergens anders naar kijken. In mijn ooghoek volg ik zijn blik, ik grabbel wat in mijn tas. Zie een tweet voorbij komen en mannetje mag met de dokter mee. Gelukkig dan! En wat ik dan zie is eigenlijk heel bijzonder, meestal zit het er bomvol en nu zijn alle stoelen leeg op die van mij na. Ik maak mijn foto van de dag! Jullie kunnen er vast wel van genieten want het is een kleurrijk gezicht daar bij de dokter in de wachtkamer...

Ik hoof ook niet lang te wachten voor ik mijn verhaal kan doen. En ze luistert en luistert en luistert en dan wil ze toch graag dat ik naar de cardioloog ga. Laat hij het nu eens uitzoeken. Wij hebben al zoveel medicijnen geprobeerd. Het vervelende is dat cardiologen heel veel medicijnen voorschrijven om zo snel mogelijk een resultaat te zien wat zij belangrijk vinden. Ze gaan vaak totaal voorbij aan het feit dat iemand slecht tegen bepaalde stoffen kan, bijwerkingen zitten overal bij maar dan moeten ze verder zoeken. Het komt een keer zover, duurt nog wel een aantal jaren hoor, maar dan weten ze 'oh, dat is gen huppeldepup, daar helpt dat en dat bij en die niet'. Dan weten ze gewoon meer over de gen die sommige mensen in hun systeem hebben. Dan kunnen ze gericht aan de slag, nu is het een uitzoeken. Ze hangt er een heel verhaal over op en ik snap wel dat ik hier nu niets aan heb. Dus naar de cardioloog en wel zo snel mogelijk. 'Ik bel je snel'.
En dat deed ze, ze belde en aanstaande maandag kan ik bij de cardioloog terecht. Dat is mooi snel, daar ben ik blij mee.

251/365

Neneh @ 02:34 pm
nou zeg al 5 keer gebabbeld.
Tweet

woensdag 7 september, 2011

Wat is het toch koud zeiden we tegen elkaar....

Woei! Vannacht was dat zo. Veel regen, veel, heel veel wind en een slaap waar ik ook al niet vrolijk van werd. Zo'n nacht moet niet te vaak gebeuren dus morgen maar weer eens naar de huisarts. De medicijnen nemen mijn leven over heb ik het idee. Spoken in de nacht, boeren als een grote en een kriebelkeel die niet van een verkoudheid is. Zweverig, soms duizelig. Nee, ik word er niet vrolijk van en mijn huisarts waarschijnlijk ook niet. Wat moet ze ook met mij. Ik draai het ziekenhuis in met 3 soorten pillen waar het lichaam aan gewend is en ik kom er uit met 7 soorten die niet fijn zijn voor de maag en waardoor ik er nog eentje bij krijg. Ik ben al niet emotioneel stabiel op het moment dat ik naar huis ga vanuit het ziekenhuis, ik ben inmiddels nog verder van huis. Het lijf doet maar wat, de medicijnen doen maar wat en ik slalom er tussendoor. Op de fiets naar de sportschool om daar weer eens te proberen wat eigenlijk heel goed ging de laatste tijd. Een uurtje buffelen met toestellen en op de fiets, loopband of wat nog meer en dan lekker uitrusten in de sauna. Nu moest ik tussen de 10 minuten fietsen en lopen al een flinke tijd nemen om bij te komen. Het heeft me wel wat gedaan de laatste weken en niet alles is goed. De huisarts zal echt blij met me zijn morgen. En morgen ga ik ook weer sporten! Want ik wil terug wat ik had en daar ga ik voor..... misschien dat ik dan ook zonder medicijnen kan, over een tijdje.... ik wil dat bereiken. Ik wil het niet zoals het nu gaat.

Aan tafel zit een man, iets ouder misschien, strak lijf, gebruind en aan de cappuccino. Hij heeft gesport en krijgt oren naar het gesprek wat zij en ik hebben. 'Ja, daar ben ik ook geweest.' Hij slaat met beide handen op de zijn borst, op zijn rikketik. Begint een stoer verhaal te vertellen over dotteren en revalideren wat hij niet wilde doen. Hij was toch geholpen, het was toch klaar. 'Joh, sommige doen alsof ze nog maar een uur te leven hebben. Ik kan daar echt niet tegen. Pak jezelf aan, je bent beter. Vooruit ermee, aan de slag en niet piepen.' 'Die vlieger gaat echt niet op, zei ik, dat is echt wel per persoon verschillend. Ik vind niet dat je daar zo over kunt oordelen....'
En dat vind ik echt. Je kunt er niet over oordelen, ik geef het je maar te doen. Dat gevecht aan gaan met de medicijnen, met de muizenissen in je hoofd en vooral met wat een ander er van vindt! Want iedereen vindt er wel iets van.

Ze was me kwijt, heej Grietepiet, waar ben je? 'Ja, ja, ik ben er wel. Het gaat goed, ik ga even in de sauna genieten van de rust.' Ze is bezorgd, was me ineens kwijt. Vindt het eng omdat ik kom sporten. 'Joh, je weet mijn naam en als er iets gebeurt dan bel je 112.' Het stelt haar niet gerust, maar mij wel. Waarom zou er iets gebeuren, ik voel zelf heus waar de grens ligt. Maar ik vind het wel heel lief dat ze zo bezorgd is, het is goed dat ze weet wat er met mij aan de hand is en dat ze naar me om kijkt. Dat is toch wel heel bijzonder.... zij, van de sportschool. Ik heb het er wel getroffen. 'Tot morgen'. Ik ga dat doen, ik wil me beter gaan voelen...

Wij vinden het koud vanmiddag. 'Wat is het toch koud', zeiden we tegen elkaar. En dat kunnen we ook best vinden en delen. Net als alle positieve gedachten die we wisselden.... zij en ik! 'Tot gauw', zeiden we tegen elkaar.

vandaag foto 250 van het jaar 2011 . Ik beloof dat ik binnenkort weer eens foto's ga maken met mijn 'echte' camera.

250/365

Neneh @ 10:39 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld.
Tweet

dinsdag 6 september, 2011

Op de bank en er niet meer afkomen....

Het is niet eens wennen, het is gewoon gelijk goed. In plaats van de donderdag 'klein mannetje' over de vloer, hebben we nu de dinsdag samen. Natuurlijk doe ik rustig aan, ik ga echt geen plannen maken. Hoeft ook niet, 'klein mannetje' maakt ze wel. Graag met de wii, Mario en nog zoiets. Ik zet dat heus aan, als hij dat leuk vindt dan doen we dat gewoon. Het is natuurlijk vooral leuk als iemand anders iets doet en hij kan kijken, want hij wil dan misschien wel iets, hij kan er nog niet veel mee. Dus na 15 minuten zijn we er klaar mee, wil hij graag een snoepje of een roze koek die ik dan niet heb. Heb jij diksap? Of heb jij ranja en mag ik dan ...

We gaan samen filmpjes kijken, hij en ik. Hij hangt over me heen, wordt een beetje moe en lui. Eet de boterham die ik maak, drinkt een beetje en we maken het gezellig op de bank. Hij hangt over me heen, blaast bellen met zijn eigen spuug, lacht als ik een foto maak, doet z'n ogen dicht want hij wil even slapen wat toch niet lukt. We oefenen met diergeluiden en ineens is zijn mama daar alweer. De dag voorbij, de bank weer vrij. Tot volgende week lief 'klein mannetje'

249/365

Neneh @ 08:21 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld.
Tweet

maandag 5 september, 2011

Onder de bomen.......

Vandaag was er na een 'betrekkelijke' rustige week een actievere dag. Eindelijk eens weer op pad met de auto, dingen doen. Bijpraten, breinstormen, het zat er allemaal in vandaag en ik ben er zeer blij mee. Gewoon weer even iets anders aan het hoofd. Ondanks het feit dat iedereen natuurlijk wil weten hoe het gaat en ik niet kan melden dat het mij alweer helemaal super gaat. Dat het allemaal tijd vraagt en dat ik die tijd neem. Vooral ook tijd voor heel veel leuke dingen...

Eens nadenken over een herfsttafel bijvoorbeeld.

In het bos kwam ik een 'bos en heide tafel' tegen. Met mossen, varens en het gentiaanklokje. Dat is nog niet echt herfst maar wel mooi. En het is natuur zoals ik het mooi vind.

248/365

Neneh @ 09:56 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld.
Tweet

zondag 4 september, 2011

Nee, ik ga niet lachen.....

Aller allerlaatste dagje vakantie, morgen weer beginnen aan een nieuw schooljaar en voor 'klein mannetje' nog een vol jaar bij huis. En nog iets langer. Hij gaat het nog moeilijk krijgen denk ik. Grote broer 6 weken aan zijn zijde en dan morgen weer terug naar de 'normale' week. Beetje naar de kinderopvang, beetje bij mama, beetje bij oma. Die dingen!

En natuurlijk toen ik een foto wilde maken zei hij 'ik ga niet lachen!'

Maar gek doen des te meer...

247/365

Neneh @ 10:01 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld.
Tweet

zaterdag 3 september, 2011

Gevloerd door de warmte tegen de muur aan kijken...

Het kan allemaal deze zomer, dagen achter elkaar met koude voeten en handen door het huis lopen, de was drogen in de droger, de hygrometer torenhoog van alle vocht in huis, vesten uit de kast, dekbed in de hoes, al dat soort zaken wat bij een verprutste zomer hoort. Er is geklaagd net zo hard als het regende maar het hielp allemaal niks! De zomer ging en de R kwam weer in de maand en de temperatuur ging vandaag zover omhoog dat ik na een rondje hondjes (de eerste sinds 3 weken) helemaal gevloerd op de bank terecht ben gekomen. Kijkend naar de muur.... en een poosje later kijkend naar een film. Uitrusten, uitpuffen, bijkomen...

246/365

Neneh @ 08:48 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld.
Tweet

vrijdag 2 september, 2011

Een tuin met een hart....

245/365

Neneh @ 08:48 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld.
Tweet

donderdag 1 september, 2011

Die van ons, ja, die van ons

Vanmiddag kwam de fotograaf de dikste nepfoto's maken van ons huis. Ja, ja, natuurlijk hebben we een fijn sfeertje in ons huis, werkte het weer mee, scheen zelfs de zon en hadden we het kacheltje aan want het was best fris vanmorgen in de kamer. Die foto's maken de keuken altijd groter, de badkamer breder, de trap hoger en de woonkamer langer.... Om over de tuin maar niet te spreken, die is helemaal geweldig! Op de foto! Laat er geen misverstand zijn. De tuin is sowieso geweldig want het is nog steeds 'mijn' tuin.
Het huis was aan kant en ik had de meest vreemde spullen in de la liggen of in de koelkast staan. Alles aan kant, betekent alles aan kant. Lieve help wat hebben we veel ... je weet wel in huis. Dat heb je in een huis dat leeft, daar ligt van alles. Een uurtje later hoorde ik een hoop lawaai en stond er een bord in de tuin. Voortvarend te werk gaan noemen ze dat! Ik vind het best. Hoop eigenlijk niet dat ik 500 keer mijn huis zo moet opruimen zoals vandaag. Ik denk dat ik dan heel veel spullen weg ga gooien. Dat denk ik. Ik weet het nog niet zeker.
In de buurt wordt er wel heel apart op gereageerd. Iedereen heeft toch zo z'n redenen om het jammer te vinden dat we weg gaan. 'Kan nog wel 2 jaar duren, roep ik, er staat zoveel te koop.'
En dat is zo. Er staat zo onwijs veel te koop dat we ons ook geen enkele illusie maken. Er hoeft maar ééntje te zijn de gaat voor een huis uit de dertiger jaren, eentje die behoefte heeft huis dat nogal wat van de 'oude' elementen bezit. Beetje gemoderniseerd, dat zeker. Glas in lood in dubbelglas en dat soort zaken.... Er hoeft er echt maar ééntje ons huis het zijne te willen maken en dan is het niet meer van ons...

We gaan het zien... op termijn

244/365

Neneh @ 09:23 pm
nou zeg al 5 keer gebabbeld.
Tweet