maandag 31 oktober, 2011
een prachtige dag....
305/365
Neneh @ 08:58 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
Ik hoor iemand timmeren...
Het is gewoon warm op het eiland ondanks dat het eind oktober is en de blaadjes hier al flink van de bomen zijn gewaaid. Op het strand stond gisteren wel een stevig briesje maar dat stelde eigenlijk niks voor want foto's maken van een vlucht zandkorrels zoals ik in juni had gemaakt lukte nu niet. Door de zandsuppletie is het strand heel erg breed en op sommige stukken niet echt gemakkelijk te belopen. Daar zak je ver in weg met de voeten dus dat is dubbel zwaar. Langs de vloedlijn heel veel schelpjes. Ik stop de mooiste in een plasticzakje. Daar zitten al meer 'schatten' in. Ik ben een verzamelaar en een filosoof. Dat laatste komt weer voort uit een vragenlijst die ik had ingevuld om er achter te komen wat voor fotograaf ik ben. Want ik fotograaf graag en veel en ben eeuwig kritisch en soms gemakkelijk en nooit tevreden. Ja, wel tevreden in het leven maar niet te tevreden over de foto's en daarom ben ik geen scoorder. Dat maakt me aan het lachen en nu loop ik dus met een plasticzakje in mijn hand over het strand 'schatten' te zoeken en te spelen met de camera die in de iPhone zit. De andere camera ligt in het huisje. Ligt steeds vaker op de plank. Ook daar moet ik maar eens verandering in brengen. Maar de mogelijkheden die ik op de iPhone en iPad heb zijn onbegrensd en die vind ik te leuk om te laten liggen.
Maar ik loop op het strand en vlakbij loopt Micka met me mee. Twist zwemt eerst naar Engeland en komt dan terug om weer het water ingestuurd te worden. Hij wil zwemmen, kilometers.
We lopen terug, eten een hapje, ik leg mijn 'schatten' op een papiertje te drogen, gooi de braakbal toch maar weg.... ahum, verzamelen heeft toch grenzen.
Na de avondhap een rondje sauna en een spelletje Kolonisten ... althans dat is de bedoeling maar we vallen bijna in slaap boven het bord. De wintertijd slaat toe.
Als ik wakker word zegt lief 'ik hoor iemand timmeren' en ik zeg 'het is maandag'
Vakantie is toch wel het fijnst als je wakker wordt op maandag en je hoort timmeren en je hoeft zelf niks......
Ha!
304/365
Neneh @ 10:08 am
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 30 oktober, 2011
Zo samen op het strand liggen, wat wil je nog meer?
303/365
Neneh @ 11:13 am
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 29 oktober, 2011
Er ligt een paard in de tuin...
Ameland, Kunstmaand, Nes
302/365
Neneh @ 10:03 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
Door het raampje....
Na die ontdekking van de elektrisch geladen bedden was het maar wat fijn om te bedenken dat het even over was met die bedden. We verruilen ze voor een volle week met de bedden in een ander huis. We stappen in de auto, wachten tot we met de auto de boot op kunnen en dat kan een boot eerder dan in eerste instantie gepland. We kijken elkaar aan ' wat zijn we weer lekker op tijd' . We rijden de boot op en worden naar de plek gewezen. Ik roep nog dat we er niet uitkunnen als we daar moeten staan..... maar dan staan we er al. We kunnen geen kant op. De auto naast ons ook niet maar zij kunnen nog allemaal nog aan de bestuurderskant uitstappen. Ze hebben medelijden met ons. *grinnik* . We zitten klem. Lief bedenkt zich geen moment en doet het raam open en klimt op die manier uit de auto. 'zal ik koffie voor je halen', maar dat doen we maar niet. Dan moet ik ook door het raam uit de auto om naar het toilet te kunnen. Ik zit nu niet in de trein met een plaszak... Hoe dan ook, ik blijf zitten waar ik zit en uiteindelijk stapt lief via het raam ook weer naar binnen.....
Volgens mij is het echt geen gezicht .....
We zijn er, we kunnen in het huisje en we maken een heerlijke wandeling over strand en door duinen. Ik ben compleet uitgeteld als ik ' s avonds mijn bed in rol en als ik wakker word kan ik de wereld weer aan!
Neneh @ 09:37 am
nou zeg al
5 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 28 oktober, 2011
Ontladen
De week die achter mij ligt was er eentje van super slecht slapen. Uiteindelijk was ik zo moe dat ik voor mijn gevoel overal mijn hoofd neer kon leggen om te slapen en zo af en toe deed ik dat ook. Iedereen gelijk heel ongerust want tja, de schrik zit er goed in. Als ik mij niet goed voel wordt iedereen om me heen ongerust. Dus riep ik dat ik geen stress dingen deed, dat ik me verder goed voel, dat ik alleen maar leuke dingen deed. Veel natuurdingen, maar dat heeft de lezer hier allang door. Hoe dan ook, het niet slapen, of onvoldoende slapen, nekte mij volledig en ' oh, ik ga met vakantie en dan maar eens lekker uitslapen' , daar knapte ik al bijna van op.
Nu ben ik niet iemand die de slaapkamergeheimen met jullie wil delen want die zijn van mij en niet van jullie maar deze wil ik jullie niet onthouden. Sinds een week ligt de elektrische deken weer samen met mij onder de wol. We hebben een slaapkamer op het noorden en houden van frisse lucht en de verwarming is niet aan. Dus met de nachtvorsten die de slaapkamergemperatuur al behoorlijk onderuit haalt is zo'n onderdeken wel een uitvinding. Vorig jaar nieuwe gekocht want die dingen zijn toch wel aan slijtage onderhevig. Hoe dan ook, lief had ze weer te voorschijn gehaald. De eerste nacht genoot ik van een lekker warm bedje en daarna had ik het ding niet aan want ik heb het niet zo heel snel koud. Toch sliep ik slecht, de hele week. En vanmorgen kwamen we er dus achter dat we ons zelf aan het opladen waren in de nacht. Er is iets niet goed met de elektrische dekens en die gaan er dus met de zelfde vaart weer uit het bed!
Zo begin ik dus vandaag niet uitgerust aan een vakantie waar ik ga bijslapen..... en met een extra uurtje erbij dit weekend komt dit dus helemaal goed.
Vandaag een flinke strandwandeling en daarna maar eens lekker badderen en een sauna pakken en dan slapen.....
Omdat het kan!
Ballum
301/365
Neneh @ 06:33 pm
nou zeg al
5 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 27 oktober, 2011
in de tuin eind oktober....
Nog vol bloempjes, nog niet beschadigd door de herfst, de vorst, de kou....
Zelfs de solitaire bij ziet er nog kansen liggen. Wat een fijn weertje vandaag.
Dag 300 van 2011
Nog 65 dagen in 2011. Geniet ervan.. dat doe ik ook.
300/365
Neneh @ 09:45 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 26 oktober, 2011
3 keer is scheepsrecht
Vanavond de derde reeënavondexcursie op rij. Als gids in opleiding, als leerling. Alhoewel, als je me nu laat gaan red ik me er mee. Ik heb in die 2 keer dat ik mee was veel geleerd en natuurlijk door te lezen er nog aardig wat 'weetjes' bij verzameld. Dit gaat goed komen. Als ik de mensen die meegaan begroet en vertel dat we vanavond zeker reeën moeten zien want 'drie keer is scheepsrecht', dan worden ze al enthousiast. Bij de gedachte hieraan word ik dat eigenlijk ook wel. Het zou mooi zijn...
En het lukt. Op afstand, dat dan weer wel. Zodra ze ons in de gaten hadden waren ze natuurlijk op hun hoede. We hebben ze gezien en daarna was er toch een soort van euforie in de groep. Fluisterend vervolgden we onze weg. Wie weet...
Maar nee, dat was het. De zon ging onder, de ganzen vlogen weer over en het was weer een fantastische wandeling. Mij hoor je niet meer klagen... of het moet over een betaalmiddel gaan die ineens geen betaalmiddel meer is.
299/365
Neneh @ 10:02 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
De smoor in.........
Snel nog een paar boodschapjes doen bij de grootgrutter, weg afgesloten dus op het fietsje maar een ander paadje kiezen. Nog een fietspad afgesloten, dan maar over de straat. Beetje 'kamikaze' op z'n tijd moet kunnen, niet waar. Dan snel de winkel door, afwasmiddel en vanillestokjes, zulke dingen. Brood was op, nee, niet op, alleen halfjes te koop. 'Nee, mevrouw dat is wel duurder dan een heel brood', *grmmbl* dan toch lekker niet! Snel door de kassa was ook al niet aan de hand. Laat ik nog even pinnen dan heb ik dat gedaan....
Ik pin...... en krijg een biljet van 20 euro met één minpuntje! Er ontbreekt een stukje.
En nee, dat is niet ergens blijven hangen in de pinautomaat. Dat was al weg.
Zucht...... nu heb ik geld gepind wat geen wettig betaalmiddel is.
Dan moet je naar de bank want niemand wil dit hebben en vervolgens moet je het opsturen met begeleidende brief en een kopie van je identiteitskaart... naar de Nederlandsche Bank en dan uiteindelijk als alles goed aangekomen is het briefje is op echtheid getoetst dan kan het zo zijn dat je het geld op je rekening terug ziet.
BAH! De smoor in.
Neneh @ 09:42 pm
nou zeg al
5 keer gebabbeld.
Tweet
dinsdag 25 oktober, 2011
Het heeft toegeslagen.......
298/365
Neneh @ 10:12 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 24 oktober, 2011
Het stampot-seizoen is bij deze geopend....
Onzin natuurlijk maar toch hoort het meer bij de herfst en de winter dan bij de lente en de zomer. En het is lekker.... en 'grote opschepper' krijgt een bord vol en nog een bord vol... het blijft dus lekker.
297/365
Neneh @ 09:56 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 23 oktober, 2011
Koortswangetjes...
296/365
Neneh @ 10:29 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 22 oktober, 2011
Van iets bijzonders, iets speciaals maken.....
De hele week zit ik al met de neus in de natuur en soms komt er zo maar een cadeautje bij. Een zonnetje bijvoorbeeld na een paar dagen regen of een lief kindje met prachtige rode krullen wat naast me zit te knutselen. Ik moet me bedwingen om niet met mijn vingers door die krullen te kroelen.
Ik ga voor het eerst mee op reeënexcursie en we zien geen ree. Wel voelen we de kou optrekken, de regen op ons hoofd en de blubber onder de schoenen. De zon gaat onder zonder dat we daar veel van zien. Ineens is het zaterdag en staat de laatste paddenstoelenexcursie op het programma. Er willen veel meer mensen mee dan kan. Als de groep zo groot wordt zijn er altijd mensen die helemaal niets mee krijgen van alle uitleg en verhalen.
Van de grote hoeveelheid soorten paddenstoelen zijn er niet veel meer over. Het seizoen is toch wel een beetje voorbij. Kinderen vinden er gelukkig nog wel een hoop. Ze zitten wat dichter bij de grond en zien het nog even scherp. Het is fijn te merken dat ze het leuk vinden en genieten. En na 2 uur over de grond turen en tussen blaadjes en takken zoeken is iedereen het wel eens, het is bijzonder, al die soorten.
En dan de laatste klus, niet vervelend, meer een cadeautje omdat het ook nog eens van dat heerlijke weer is. Mijn tweede reeënexcursie van deze week. Als gids in opleiding is het wel handig om heel veel ervaringen op te doen. Ervaring in de materie, ervaring in gidsen, het sturen van mensen, ervaringen delen, omgaan met vragen, omgaan met de kennis in de groep, de omgeving, de weersomstandigheden. Gewoon leren, dat is het. En vandaag is helemaal speciaal want mijn zus is de gids en zij heeft als medewerkster bij natuurmonumenten al heel veel ervaring opgedaan. Ik vind het wel spannend, ben reuze benieuwd naar haar manier van gidsen, van kennis overdragen. In mijn beleving kan de tocht al niet meer stuk, nu nog afspraken maken met de reeën dat we ze willen zien op die plek. Dat zou nog eens mooi zijn maar zo werkt het dus niet. Het weer kun je niet sturen en met de dieren kun je geen afspraken maken.
Daar gaan we, genieten van de omgeving en op zoek naar de reeën. De zon maakt lange schaduwen en genieten doet iedereen.
Helaas voor ons ook vanavond geen ree te zien. Sporen genoeg, ze zijn er heus maar waar? Verstopt in de mais? Verstopt in de heide of tussen de bomen. Verstopt, dat is zeker.
De zon zakt achter de bomen , de hemel kleurt in de mooiste tinten en dan komt er een stilte moment waarbij kippenvel plaats maakt voor verwondering en andersom. Want al is er een koude lucht die over de heide voelbaar is, de ganzen gakken, de pastelkleuren nemen de lucht over, de eerste ster wordt zichtbaar.
Wonderlijk hoe je van iets bijzonders iets speciaals kunt maken.
295/365
Neneh @ 10:20 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 20 oktober, 2011
Geknutsel....
Vandaag staat er een 'herfstknutsel' op het programma. Opa's&oma's, papa's&mama's ze hebben het er maar druk mee. Punten worden geslepen, boswachters ingekleurd, eekhoorntjes verdwijnen in de boom, de ree schuilt achter een bosje, eikeltjes en besjes, alles wordt ingekleurd en uitgeknipt en opgeplakt. Even een herfstknutsel maken is niet zo gemakkelijk als het lijkt. Er komt heel wat voor kijken. Er wordt zo hard gewerkt en ik verbaas me er over dat de kids zich zo lang weten te vermaken met dit serieuze werk. Maar aan het eind is de kijkdoos natuurlijk wel helemaal 'te gek!' en daar gaat het om.
Serieus aan het werk, ik maak de foto en later schrijft iemand .... ' is dat
293/265
Neneh @ 10:05 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 19 oktober, 2011
Soort van wandeltocht maar net anders!
292/365
Neneh @ 11:09 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
dinsdag 18 oktober, 2011
De muts hoeft niet af....
Staan we in de startblokken om even naar de winkel te rijden is de auto er niet. Ik wist het wel maar was het even vergeten. Het was nat vanochtend en niet zo een klein beetje ook. 'De auto komt zo weer terug', zei ik tegen 'klein mannetje' 'Opa komt zo even thuis.' En net zo was het. De jas ging nog even uit en we moesten eerst maar een broodje eten. Zijn favoriete beleg ligt dan nog in de winkel, jammer dan. Dus na het eten, als het bijna droog is, gaan we op stap. De muts moet op en die mag ook niet meer af. Hij heeft vanmorgen zoveel regen op zijn hoofd gehad dat hij er helemaal klaar mee is. 'Vieze regen, ga toch weg. Want mijn veren worden nat... bah bah'. Zo leuk, hij zingt mijn favoriete regenliedje.
Bij de grootgrutter wil hij nu niet zelf een karretje. Hij wil hangen aan de grote kar. Stapt af voor de kiwi's, de Micky Mouse boterhamworst en zoekt een toetje uit. Hij valt languit over de vloer voor de voeten van een mevrouw die zo schrikt dat ze alles laat vallen en snel kleinzoon van de vloer wil plukken.... Niks aan de hand, hij piept niet eens. De muts blijft op zijn hoofd en de mevrouw kijkt mij eens aan.... met een blik die er niet om liegt. Tja... dat is mijn 'klein mannetje', daar blijf je gewoon van af.
Als alles de kassa voorbij is en ingepakt klaar staat moet hij nog even hangen... en gevaarlijk doen.
'Regen buiten Oma?' 'Nee, lieverd, het is droog.' 'Regen bij school Oma?' 'Nee, bij school is het nu ook droog.'
291/365
Neneh @ 10:23 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 17 oktober, 2011
Coctailparty in het bos
De zon scheen een beetje en na het ziekenhuis vertrok ik richting bos voor een avontuur! Het gevoel van 'wij gaan een hele grote vangen' kwam vanzelf.
Eenmaal binnen kreeg ik al de melding dat er al 15 kids op me wachten. Tjonge, dat overtrof mijn stoutste verwachting. Uiteindelijk werden het er 20 en met 3 'ervaren' cocktailbrouwers togen we het bos in. Boomtoppen bekijken, onderkanten van de paddenstoel bekijken, mos voelen, kriebelbeestjes vangen, eikels bekijken en blaadjes omkeren. We ontdekken dat er steeds meer te ontdekken valt en papa's en mama's zijn echt verbaasd dat hun kroost zoveel weet van de eikel en de eekhoorn. Mama's die denken dat hun kind 'verlatingsangst' hebben moeten eens goed naar zichzelf kijken.... want het is me na zo'n ochtendje wel duidelijk wie er angst heeft. Als de spiegeltjes in de tas zitten komen de loeppotjes tevoorschijn en als die vol kriebelbeestjes zitten pakken we de cocktailglazen. Kinderen zijn zo creatief en maken de lekkerste geuren met blaadjes, grasjes, vruchtjes en roeren maar. Dan doe ik ze blinddoek om en met de assistent aan de hand lopen ze naar een boom. Goed voelen, wat is het voor een boom, wat zit er op de bast, hoe dik is de stam, voel je takken.... en dan zonder blinddoek uitzoeken welke boom het was... Makkie!
Ze genoten, iedereen. Het was droog en het was ..... stil
maar dan gaan ze giechelen.
De oogst van een cocktailparty werd bij terugkomst haast uitgelegd als 'jullie hebben een fijn feestje gehad??': 12 bierdopjes, 8 lege bierflesjes, 1 leeg sigarettendoosje en 20 blije kinderen. Die laatste mogen van mij morgen terug komen...
ps: die bierflesjes lagen dus gewoon in het bos, her en der heen geslingerd. Dat je niet denkt dat we zelf aan het zuipen waren geslagen :)
Neneh @ 10:10 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
Dat dus!
Ga de lange gang maar door....
En dat deed ik. Ik was er helemaal alleen. Of toch niet. 'Mijn' arts, de cardioloog liep achter mij aan. Bekertje koffie in de hand. Hij groet en stapt zijn kamertje binnen. Twee tellen later mag ik volgen.
Hoe het gaat?
En dat de fietstest goed was gegaan.
En dat ik nog wel door moet gaan met de medicijnen, zeker 1 jaar na het plaatsen van de stents.
En dat ik pas over een half jaar weer op een afspraak verschijn.
Dat dus!
En dat ik best nog wel... maar dat het steeds beter gaat!
Dat dus
290/365
Neneh @ 09:55 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 16 oktober, 2011
Uitzicht....
Dus had ik spierpijn.... of nee, ik was een beetje moe... en het zag er zo ... nou ja, heide uit. En de ganzen waren zo druk en de ogen zo moe... oh nee, de zon was zo lekker en de jas kon uit... gewoon, even uitrusten midden op de heide
289/365
Neneh @ 09:58 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 13 oktober, 2011
Precies goed!
De was buiten, de peertjes in de pan, de blikken in de oven, de blaadjes op de hoop, de vogeltjes aan de vetbol, Micka in de zon, vest aan, vest uit, de was droog, de was gevouwen, de kleinkinderen aan de patat, de peertjes in een schaaltje....
Het was smullen vandaag en dat is geen woord te veel!
286/365
Neneh @ 10:29 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 12 oktober, 2011
Vogelvoedertafelen....
285/365
Neneh @ 05:21 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
dinsdag 11 oktober, 2011
tv avondjes....
De laatste aflevering NCIS, van seizoen 8! En nog spannend... op naar seizoen 9. We lopen achter hier
284/365
Neneh @ 10:33 pm
nou zeg al
4 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 10 oktober, 2011
Niet zo snel....
283/365
Neneh @ 08:45 pm
nou zeg al
4 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 9 oktober, 2011
Op een bedje van...
Iets met stoofpeertjes, citroensap, suiker, kaneelstokjes, vanillestokjes, kruidnagel en water. En als het klaar is leg je een warme peer op een bedje biologisch roomijs...
Mij hoor je niet klagen dat de R weer in de maand is. Tenminste niet wat het lekkere eten betreft ...
282/365
Neneh @ 09:54 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 8 oktober, 2011
Aan onze voeten ligt de rijkdom van de herfst...
Kom maar naar het Landgoed Vledderhof. Daar is ons tweede uitstapje van de IVN gidsencursus en daar ben ik dus ook nog nooit geweest. Het is haast een schande te bekennen dat mijn blik zich nu pas verruimd. Maar als je dichtbij huis al van die prachtige natuur hebt dan kom je er haast niet toe om iets verder te rijden. Nu moet het en ik moet zeggen dat ik dit één van de leuke dingen vind die bij de cursus hoort. Hoeveel mooie hoekjes en gaatjes in de Drentse natuur gaan we nog betreden..
De opdracht van vandaag is een vervolg op de cursusavond, over leerstijlen. We maken kennis met verschillende vormen van excursiestijlen en begeleidingsvaardigheden. Ervaringen delen, feedback geven en wat er nog meer komt kijken. We gaan in groepjes met ‘verschillende’ gidsen mee en na een kwartiertje gaan we weer met een andere gids mee. Het regent op het moment dat we de paden betreden, jammer maar niets aan te doen. We wisten dat dit kon gebeuren.
281/365
Na twee rondjes gidsen brak de zon door en in die zon hebben we ons kopje koffie kunnen drinken. Ik wil niet veel zeggen maar er wordt wat afgebabbeld door alle cursisten. Onvermoeibaar praten over alles wat we beleven en waar we op gelet hebben. Een aantal vragen verdienen een antwoord en samen komen we daar ook wel uit.
Bij de eerste gids staan we aan de rand van een veld vol pitrus. Het witte merg uit de stengel diende vroeger als lampenpit. Een veld vol pitrus blijft mooi staan, de koe eet het niet, de slangen en andere reptielen vinden er een fijne schuilplaats en de teek ook. Helaas gedijt die ook prima in de russen.
Al aan het begin zie ik het paarse paaltje, daar ben ik wel blij mee, geen ander paars te bekennen of het moet al van een russula zijn. Misschien hier en daar een verdwaalt plukje heide maar dat is het dan. Dus om het paars niet te missen zijn er paarse paaltjes…
Een tapijt van paddenstoelen, van klein tot groot ligt aan onze voeten. Met wel een hele mooie grote sponszwam aan de voet van een grote spar
Ik stop een tamme kastanje in de mond, de paden liggen er vol mee….
281/365
En als je nog meer wilt leren dan alleen de namen van al die paddenstoelen dan kan je hier ook terecht voor een lesje Drents!
Neneh @ 10:21 pm
nou zeg al
4 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 7 oktober, 2011
De geur van een herfstbakje....
Als ik binnenkom kan ik maar één ding verzinnen ‘het stinkt hier’ en ‘ik ruik narigheid’ maar wat. Het is de tweede avond van de IVN cursus en vanavond is het de eerste echte officiële lesavond maar om ons nu met zo’n geur te verwelkomen vind ik wel een beetje bruut. Het overstijgt zelfs de lekkere geur van de koffie.
In het lokaal staan de tafels rijk gevuld met herfst en ik zie de dader. In een bakje ligt een stinkzwam zijn verpletterende werk te doen en ik zie in een flashback mijn eigen herfstbakje in het handenarbeidlokaal staan. De herfsttentoonstelling op de lagere school was toch wel één van de hoogtepunten want van de rest weet ik maar weinig meer. Of ik moet diep graven, ik weet het niet, ik ging naar school omdat het moest en verder zal het allemaal wel. Maar die natuurdingen die vond ik geweldig. Ik had dus ook heel erg mijn best gedaan op mijn herfstbakje en bij de tentoonstelling ook ooit een derde prijs gewonnen… ach ja. Ze hadden mijn herfstbakje wel een beetje uitgekleed want ze werden een beetje naar van de geur. Wist ik veel, ik blijf de stinkzwam een onwelriekende mooie paddenstoel vinden. En de geur daar wen je dus nooit aan want in de pauze mocht alles blijven liggen maar de stinkzwam moest het veld ruimen. Ik verdenk mezelf er ook van dat ik aan het einde van de avond net zo ruik als de …..
Voor de pauze werden we op pad gestuurd om iets te zoeken op de tafels wat bij ons past en waar we misschien wel een verhaal bij hebben. Ik zat nog helemaal vol van de waterdiertjes excursie en er lag een boekje op tafel over waterdiertjes. Klaar! ‘Waarom kies je dit?’, wil iemand weten. Ik kan vertellen over het beestje wat ik nog niet eerder had gezien en waar ik een foto van had gemaakt om het vervolgens op twitter en in de mail te zetten. Dat er op die manier mensen met me mee kunnen zoeken. Dat ik dat leuk vind.
Iemand anders gebruikt een paddenstoel of de microscoop. Slakjes onderzoeken of andere kriebelbeestjes. De handen gaan langs de blaadjes van allerlei soorten takjes en ik hoor mooie namen. Het is wel apart om te horen hoe iedereen iets anders beleefd of kan vertellen. En zo komen we bij de leerstijlen van Kolb. Weer iets totaal nieuw voor mij maar na wat verder onderzoek moet ik zeggen dat ik het wel aardige theorieën vind. Handvatten genoeg om als gids te kunnen gebruiken. We krijgen van onszelf weer een aardig beeld, hoe leren we, wat voor mens we zijn in het leren. Dit ga ik nog vaak gebruiken. Leerzaam, dat is het.
Maar het mooiste van de avond vond ik toch wel het biologisch moment, iets wat we allemaal een keertje moeten verzorgen maar je zal maar de eerste zijn die dit gaat doen. Hoe vol vuur je ook over iets kunt vertellen, je moet het maar doen! De schreeuw waarmee het begon... geweldig! De kerkuil op jacht. Er werd een kerkuil uit een doos gehaald en het verhaal komt er moeiteloos achteraan. Je gaat van een kerkuil houden als je ze zo dicht in de buurt hebt. Dat is mooi en ook daar leren we weer van.
Neneh @ 09:03 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
Als je het hebt over herfstkleuren.....
Callicarpa/Schoonvrucht
280/365
Neneh @ 08:38 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 6 oktober, 2011
Gevalletje stormschade.....
Het heeft echt heel lang geduurd dit jaar voor de Cosmos het ging doen. Ik zaai dat ooit 1 keertje en daarna zie ik wel wat er nog van komt. Vorig jaar niets en dit jaar 1 plantje. Ik ben allang blij als ik er eentje zie. Dus koesteren. Maar droogte en droogte en droogte hielden de blaadjes klein en het hele plantje lag vaak voor pampus op de zwarte aarde. Tot het ging regenen en regenen en waaien en regenen. Daar kwam de plant, een inhaalslag werd het en 1000 knoppen die nog wilden bloeien.
Helaas... ik had het niet in de gaten, ik had de plant vast moeten binden aan 10 palen. Vannacht was het te heftig... ik heb nu een gevalletje stormschade op de vaas. Heel veel knoppen, weinig bloemen! Eens kijken wat er van komt.
279/365
Neneh @ 06:31 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 5 oktober, 2011
Dansen
stofjes dansen in de zon
een goudvis in een vissenkom
een flakkerende kaarsenvlam
danst om 12 uur
een schaduw op de muur
een blaadje dwarrelt van de boom
en als ik in slaap val
dans ik in een droom....
Hans&Monique Hagen
Want het is kinderboekenweek en dat is leuk!
Het is ook vallende blaadjesweek, dat is ook leuk!
Het is de laatste dag van droog en dat is jammer.
Maar mij hoor je niet klagen... ik zoek een boek!
Voor kleinzonen ...
278/365
Neneh @ 12:33 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
dinsdag 4 oktober, 2011
De baas van de draaimolen...
Het is per slot dierendag vandaag.... dan mag het!
277/365
Neneh @ 10:59 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 3 oktober, 2011
Het is werken aan een project
Zat ik vorige week een dag op de heide met heel veel kinderen, allemaal werkend aan een project, elke groep een ander onderdeel en het onderdeel wat ik begeleid is 'Waterbeestjes'. Het is warm op de heide en het duurt niet lang voor de eerste kinderen de sokken uitwringen. In het geheel niet erg natuurlijk want het is zomer in de herfst.
Vandaag was er een vervolg op de heidedag, maar dan nu in en bij de school. Een stukje voorbereiding en een auto vol materialen moet genoeg zijn om ze een uurtje bezig te houden. Ze moeten nu zoeken naar waterbeestjes die ze volgende week kunnen gebruiken in hun project. Dat ze nu weten wat ze kunnen verwachten en wat ze volgende week zeker willen laten zien.
Ze doen het goed, luisteren en vragen. En ik heb het er druk mee. Ze willen allemaal weten wat ze 'gevangen' hebben....
Tot ik het ook even niet weet. Nog niet eerder gezien. Ik maak foto's met de iPhone en als ik later thuis ben gaat de vraag in de mail en op twitter. Foto erbij en afwachten maar......
Inmiddels heb ik de juf al 2 x gemaild en morgen kan ze vertellen wat het is. Dan kunnen ze het opzoeken op internet en dan hoop ik dat ze dit volgende week ook gebruiken. Dat is met toch leuk.... ik kijk er nu al naar uit.
276/365
Neneh @ 08:26 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 2 oktober, 2011
Het is werken aan een project
Prachtig weer, prachtige zondag, het lijkt meer zomer dan ooit maar schijn bedriegt want op de fiets moet je bijna een helm op je hoofd wil je niet geraakt worden door de eikels die massaal naar beneden komen. Door de overvloedige regen van de afgelopen maanden is het nog groen in de velden, de heide is uitgebloeid en de bladeren laten de mooiste kleuren zien, als zijn er ook al bomen die hun blad volledig kwijt zijn. De temperatuur klopt niet helemaal met wat er te zien is. De rust is nog niet teruggekeerd op de heide. We moeten toch regelmatig aan de kant voor tegenliggers, iedereen wil nog een eindje fietsen. We staan een poosje stil en luisteren.... in de verte praten mensen en dat is dan ook het enige wat we horen. Zo stil is het er....
In de verte zien we de machines, er kan weer gereden worden, gewerkt is er nog steeds want de zandhopen zijn gegroeid. Al die grond moet nog afgevoerd worden maar door het natte zomerweer kwam het werk stil te liggen. En dat terwijl er in juni een bericht kwam dat het zo goed verliep. Maar goed, het zal heus allemaal wel lukken, aan de machines zal het niet liggen. Die kunnen al die grond wel aan...
275/365
Neneh @ 10:36 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 1 oktober, 2011
Binnen boeit, buiten roept...
En dat was het dus, boeiend en buiten was het ook boeiend als er een workshop buiten werd gegeven. Nu had ik me opgegeven voor 2 workshops waarvan ik dacht dat ze binnen gegeven zouden worden, jammer dan met dat mooie weer. Maar wie verzint er nu dat 1 oktober de warmste 1 oktober is sinds ooit. Ik niet. Gelukkig gingen we hier toch naar buiten om een verhaal beeldend te maken. Het was een leerzaam dagje....
274/365
Neneh @ 05:43 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
Verhalend ontwerpen.......
Ik was een dagje op stap, workshops volgen bij de IVN en de dag begon met prachtig weer, een kopje koffie en ..... het laatste scharrelkind. Komt dat even hard aan, dat willen we allemaal niet meemaken. Die 'allemaal' zijn de vrijwilligers die heel veel activiteiten willen doen met al die kinderen. Laten we dit toch nooit meemaken.... naar buiten kids! Naar buiten.
Mijn eerste workshop staat in het teken van ....
Vertel het me, ik vergeet het
In het midden een tafel met allerlei attributen die uitnodigen om te worden gebruikt maar voor het zover is verteld Bernadette, cursusleidster, vol vuur over haar oom die bij de politie werkt en haar vertelde dat er iets goed mis is in de bossen rond ‘Nieuw Allardsoog’. ‘Daar ga jij toch heen’, was zijn vraag geweest. En daar zitten wij nu met z’n allen. Wat er mis is mogen wij wel gaan onderzoeken. Er zijn nog geen slachtoffers gevallen zo weet Bernadette ons te vertellen maar zover wil de politie het ook niet laten komen.
Laat het me zien en ik onthoud het
We gaan in groepjes naar buiten en nemen van de attributen, die in het midden van de zaal op de tafel liggen, een aantal dingen mee. Wat zoeken we, wat zien we, wat ruiken we, wat denken we. Dit moet uiteindelijk wel iets opleveren, we willen allemaal dat het weer veilig wordt bij ‘Nieuw Allardsoog’. We willen de politie helpen een gaan op onderzoek. We zoeken sporen, vinden veertjes, uitwerpselen en paddenstoelen waar aan geknabbeld is. Waar de ene groep de geuren zoekt vindt de andere groep de vermoedelijke grootte van ‘het’. Uiteindelijk knopen we alle gegevens aan elkaar en maken een schets op een groot vel.
We zijn het er over eens dat het een slim beest is dat zich goed kan verplaatsen en heel goed weet te vermommen.
Betrek me erbij en ik begrijp het
Met dit alles hebben we elkaar laten zien dat er in de directe omgeving heel veel te zien en te ontdekken is en dat er geen grens zit aan mogelijkheden. Kinderen hebben dit nog helemaal. Onbegrensd en onbevangen. Wij als volwassenen moeten eerst alles loslaten om te kunnen zien dat er zoveel mogelijkheden zijn. De activiteit is heel geschikt voor groepen kinderen, je begint met een verhaal, kan een sprookje zijn of iets totaal anders en daarna ga je het verhaal ontwerpen en uitwerken. Luisteren, kijken, determineren, herkennen. Alles kan je gebruiken.
Het was een boeiende workshop en de mogelijkheden om dit in de praktijk te gaan gebruiken zijn onbegrensd. Ik denk dat de politie heel erg blij was met ons onderzoek. Het zal weer veilig worden in de bossen van ‘Nieuw Allardsoog’
Neneh @ 05:33 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet