« Omslagpunt | Main | Wat meer dan kunstig is.... is genieten »
vrijdag 11 november, 2011
'Ik heb er niks mee'
ehm...... snoepgoed in huis halen! Niet vergeten.... Op het to do lijstje staat zoiets.
'Waar zijn we vrijdagavond?'
Ja, thuis dus, al moeten er nog wel een paar boodschapjes gedaan worden omdat wij morgen een dagje op stap gaan.
Net als ik de laarzen uitschop gaat de bel. 'Jij moet eerst, ik heb net de laarzen uitgeschopt'
'grmbllll' 'Ik heb er niks mee'
Ja, ik ook niet. Maar ja, het is gewoon 11 11 11! Doe je niks aan.
'De volgende 10 doe jij!'
Dus.
Ik doe de volgende 10 en iets meer. Staan er 4 op een rij, piept er nog een heel klein kindje tussendoor. Ze heeft de lampion op de rug hangen.... het zijn schatjes, allemaal.
En zo gaat het vanavond helemaal goed. Geen lummels met aanstekers aan de deur die dan een liedje brommen... ze staan compleet voor 'jeweetwel' en dit jaar zijn ze dus ineens te groot.
Als iedereen geweest gaat de bel nog een keertje... daar staan ze, onze kleinzonen. Ze staan al binnen voor ik een foto kan maken en ze zingen allebei. Schattig, deze leeftijd is schattig. Ze doen nog alles puur natuur en beide hebben een prachtige eigengemaakte lampion!
Geniet moment aan de voordeur.
Kom gauw binnen, het is zo koud buiten....
oh ja, het is de Gruffalo! Uit het prentenboek! En nu is het de lampion van 'Oma's grote vent'
314/365
Neneh @ 11 november 2011 21:33
Tweet
Comments
Hier was het rustig, slechts twee keer werd er aangebeld en het waren in toaal vier kinderen.
De winkelstraat is vlakbij en het is koopavond.
Hier weer helemaal niemand,niets.
Toch haal ik altijd wat op, je weet maar nooit.
Onze kids zijn er te groot voor, behalve voor het openeten wat niet opgehaald werd..............
leek me toch wel eens leuk om mee te maken vanachter de voordeur!
Het was gelukkig weer eens droog met 11-11. De aanloop hier was de moeite niet, maar toch hoort het er bij. Het begin van de mooie dagen.
geschreven door Jack - 11 november 2011 22:52