« Dennenappels verzamelen... | Main | Beetje donker dagje... met heel veel lichtjes »

maandag 19 december, 2011

Wat ons bindt en boeit en inspireert....

Op de valreep van het jaar 2011 heeft iedereen het hartstikke druk. Er wordt wat af gezongen, gespeeld, geknutseld. Kerstvieringen, kerststalletjes, kerstliedjes en kerstgedachten worden in veelvoud uitgedragen. Kind op school heeft een kerstdiner, kerstborrels bij de 'baas', we eten een 'chineesje' samen en dan begint onze kerstvakantie. Verhuizen, er gaan ook mensen verhuizen op de valreep. Sterkte daarmee. Overal en iedereen sterkte met al die verplichte nummers op de valreep en die overdenkingen die weer te denken geven. Mooie woorden over het jaar wat bijna uitgerold is. Mooie wensen voor het opgerolde nieuwe jaar.
De afgelopen jaren werd ik er vaak een beetje weemoedig van, alweer een jaar voorbij, alweer een kerst met alle drukte, maar dit jaar heb ik dat niet. Ik ben wel blij met het einde jaar. Ik zie mijn fotoboek groeien en groeien, mijn blik verruimen, mijn agenda zich vullen. Ik geniet van elke dag, probeer er met alle middelen het mooiste van te maken en geniet nog meer. Er zijn een paar dingen die me enorm inspireren en die benut ik ten volle.
Nee, het zijn geen dingen, het zijn mensen, zij inspireren en zij geven mij weer nieuwe inspiratie. Er is iets wat ons bindt, zij en ik delen iets samen. Wat ons bindt en boeit en inspireert is de natuur en vanavond was het de eindejaarsbijeenkomst van alle vrijwilligers die hebben geholpen met het uitrollen van het jaar. Met excursies, met gidsen, met tuinieren, met baliewerk. Met alles waar Natuurmonumenten geen personeel voor heeft. En dat is veel, er is veel werk. Iedere keer verbaas ik me daar weer over en kom ik tot besef dat met al die vanzelfsprekendheid van het invullen van alle roosters er zo ontzettend veel werk verzet wordt en zo ontzettend veel mensen met zoveel plezier al die klussen doen. De natuur die boeit en bindt en inspireert en die ons hartstikke bezig houdt. Het is heerlijk om zo bij elkaar te zijn, eens gezellig praten met elkaar. Zoveel tijd brengen we niet samen door. Heel vaak zie je elkaar alleen op een inrooster-avond en dan af en toe bij de begeleiding van activiteiten.
Vanavond was het dus bijpraten... luchtig en zwaar en vooral inspirerend.

Een warm welkom bij de ingang van het bezoekerscentrum. De sjaal, muts en handschoenen moesten wel bijspringen, de wind wakkerde aan en over de vlakte was de kou voelbaar aanwezig. Maar toch werd ik warm bij de aanblik van .....

Als dat geen warm welkom is dan weet ik het ook niet meer. Sfeervol en eenmaal binnen gelijk de handen warmen aan warme appeldrank.

Wat ons bindt en boeit is de natuur. Wat mij dan vooral dankbaar maakt en blij en gelukkig. Want dat doe ik. Ik prijs mij gelukkig....

Neneh @ 19 december 2011 21:25

Comments

Plaats reactie