« Opgaan in de omgeving... | Main | Het piept er op los.... »

zondag 11 december, 2011

Over de heide ......

Laarzen aan, muts over de oren (zit in mijn tas voor het geval), handschoenen aan (die liggen dus nog gewoon thuis), warme jas over andere warme kleding. Elke zondagmiddag is er een wandeling, elke zondagmiddag! En elke zondagmiddag staat er een gids klaar, weer of geen weer.... 'wij gaan wandelen'. Zes november had ik de primeur en vandaag was ik weer de gids. Het blijft spannend hoeveel mensen er op af komen, het blijft spannend of mensen hier een paar euro voor overhebben om natuurmonumenten te steunen in hun werk.
Het mooie aan deze wandelingen vind ik dat je van de paden af mag. En ik merkte vanmiddag bij de wandelaars het zelfde plezier. Daarvoor ga je mee, voor de uitleg over het gebied en voor het wandelen in die gebieden waar je anders niet mag komen.
Het is heel wat natter op de bodem dan een maand geleden maar we hebben, voor zover ik aan de start kan bekijken, goede schoenen en laarzen aan de voeten. Dat één van de laarzen toch niet waterdicht is, is vooral jammer. Dan heeft er ineens iemand natte voeten, maar terug gaan heeft ook weinig zin.
We wandelen door, zien in de verte de schaapskudde.

Altijd leuk natuurlijk, even een gesprekje met de herder. Weer wat wijzer lopen we verder. De schaapjes blijven nog even grazen. Er is op de heide niets meer te 'vreten' dus zijn er kleine stukjes gras waar ze kunnen grazen. Even lekker in beweging is voor de schapen ook belangrijk, als er sneeuw gaat vallen is het helemaal over. Dan scharrelen ze hun kostje niet meer bij elkaar en moeten ze constant bijgevoerd.
Dwalen over de heide, een koude wind maakt dat we stevig doorstappen en af en toe even wegkruipen in de capuchon van de jas. Er is nog genoeg te vertellen en te zien. Vooral het beleven is fijn. Dat je op de heide staat en heel ver kunt kijken, dat je door een zandverstuiving loopt en niemand je meer kan zien, dat je erachter komt dat je dit soort dingen echt niet ziet van het pad af. Dat je niet weet dat het er is. Dat het fijn is om met een gids op pad te gaan.... juist daarom

Ik prijs me rijk op zo'n moment. Snap je dat?

Wie wil er eens mee?

Neneh @ 11 december 2011 22:32

Comments

Plaats reactie