« Een trage stroom.... deel 2 | Main | Tijd voor een nieuw bossie »

vrijdag 27 januari, 2012

Dan doe ik altijd een rondje buiten...

Nat, nat een lange tijd is het nat. Al die regen die zich een weg baant door het land. Nat, zo nat. Die stroom aan nattigheid laat z'n sporen achter. De randen langs het pad zijn kapot gereden, wielen zakken weg in de verzadigde grond. Lange schaduwen rimpelen over al dat water.
Maar toch, een verdwaalde scilla bloeit met een enkel bloempje tussen de stenen en van een gids hoor ik dat bosanemoon en sneeuwklokje nu al in bloei staan, en dat in januari. Al die nattigheid en de te hoge temperaturen hebben ons en de natuur bij de neus. De winter regent voorbij, de natuur probeert het bij te benen en het water zoekt een weg...

Dus stromen de paden vol water, de sloten stromen over, de vennetjes kunnen het amper bolwerken.

En ik, ik rijd door de plassen de parkeerplaats op, zoek een droge plek om over te kunnen steken, denk dat het gras een veilige plek is maar ben toch heel blij dat de schoenen niet gelijk water maken.

Ik zoek een plek met de zon in de rug en maak foto's... heel veel. Van de reflectie in al dat water. De blauwe luchten, de wolkenloze hemel al is het maar voor kort, het gele riet, de groene waas die al in de bomen schuilt.

Wat ik wil zeggen... ik doe altijd een rondje buiten maar vandaag was het bijzonder lekker.

Neneh @ 27 januari 2012 20:35

Comments

Plaats reactie