woensdag 29 februari, 2012
Schrikkelen
Van alles kwam er voorbij vanmorgen op twitter over de schrikkeldag, het schrikkeljaar, de mensen die vandaag jarig zijn en dan weer drie jaar niet. Daarover dus. Die ene dag die er zomaar is en die de monden in beroering brengt. Wat ik eigenlijk wel het leukste vond was de opmerking dat je vandaag iets kunt gaan doen waar je echt in geen 4 jaar aan toe komt. Want per slot is het gewoon een extra dag.
En dan zit ik nog met mijn 366 dagen project want wat voor foto maak ik nu op die extra dag? 'schrikkeldraad' is de eerste opmerking en die vind ik wel erg prikkelend. Ik ga maar aan de slag en hoop vanzelf iets te vinden.
Ik maak wat foto's van de activiteiten waarmee ik bezig ben en ....ineens komt lief binnen met een ding, zo vies! Echt in geen 4 jaar schoongemaakt.
Dus het ding is weer schoon en de ventilator in de douche doet het weer!
Fijn zo'n extra dag want echt, hier komt je normaal gesproken toch nooit aan toe?
60/366
Neneh @ 05:18 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 27 februari, 2012
Tranen met tuiten....
Men neme op de eerste maandag van de voorjaarsvakantie een braakbal en slaat aan het pluizen! Heel veel kinderen doen dat en en heel veel papa's en mama's ook. Om van opa's en oma's maar niet te zwijgen. Dat gepeuter wordt gezien als één grote ontdekking en dat is het natuurlijk ook. Er zijn kinderen bij die na een kwartiertje al klaar zijn en vervolgens de boel de boel laten en aan verder verkennen slaan. Zo af en toe eens komen kijken of papa of opa wel verder pluist! Er zijn kinderen die er geen genoeg van krijgen en zo was er maandag ook een jongedame die niet kon stoppen en aan beide zijden iemand naast zich had zitten die ook voor haar aan het pluizen was. De kleinste details werden met de tandenborstel schoongepoetst en uiteindelijk was ze klaar. Ze zou alle botjes thuis uitzoeken en mooi opplakken want de tijd was totaal op.....
Botjes en schedeltjes en staartstukjes... alles in een bakje mee naar. 'Voorzichtig' werd er nog gezegd.
En daar lag alles, waar zeker anderhalf uur aan geplozen was, op de grond. Tranen met tuiten, iedereen in rep en roer en over de grond. Alle botjes weer verzamelen en nu afplakken de boel voor het weer gaat gebeuren, dit mag en zal niet zo zijn.
En dan een je naam onder een pluisdiploma zetten! Hoe stoer is dat
58/366
Neneh @ 07:51 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 26 februari, 2012
De zondagmiddagwandeling die voorjaarswandeling is
Is het vanmorgen nog redelijk bewolkt, niet koud maar toch, ik heb zo'n zin in zon. 'Vanmiddag, zegt lief, vanmiddag heb je zon.'
Nou, vooruit dan maar, dan pas in de middag.
Zo rijden we samen naar het Dwingelderveld, lief gaat vandaag voor het eerst mee met mij als ik ga gidsen op de zondagmiddag, onderweg zien we in de verte blauwe luchten. 'Daar wil ik heen, daar is het goed.'
Het lijkt me een goed plan om eens 'heerlijk' weer te bestellen en te krijgen.
Bij het bezoekerscentrum krijg ik bij binnenkomst al te horen 'je hebt 2 aanmeldingen'. 'Dan loop ik in ieder geval niet alleen want manlief gaat ook mee, dat zijn er al 3.'
Uiteindelijk bestaat de groep uit 23 gasten en dan heb ik manlief en de fotograaf die vandaag ook meegaan, niet meegerekend. Dus een hele groep mensen die samen met mij op stap gaat....
Het is fantastisch lekker weer en de groep geniet met volle teugen.
Neneh @ 10:06 pm
nou zeg al
4 keer gebabbeld.
Tweet
Een frisse neus halen ....
en voor Twist, onze super hond, betekent het zoveel als een frisse duik nemen want die neemt de eerste afslag links en ligt dan in het ven.....
Gelukkig voor ons kan hij nog een klein eindje droog rennen voor we weer naar huis rennen.. 't ruikt een beetje naar jakkes!
57/366
Neneh @ 08:27 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 25 februari, 2012
Natte neuzen
Vandaag was er een mooie excursieochtend voorbereidt voor ons, aankomende gidsen. Goed beslagen ten ijs komen, daar gaat het uiteindelijk om. En in het hoofdstuk 'duurzaamheid' komt een heleboel voorbij zo ook het boerenbedrijf. Het 'boeren' in alle facetten. We gingen op bezoek bij 2 boerenbedrijven....
Ik ben nog steeds gek op het boerenbedrijf en ach... die natte neuzen van die nieuwsgierige koeien, zo leuk!
Nieuwsgierig als ze zijn wilden ze ook wel even spelen met mijn iPhone.
56/366
Neneh @ 08:50 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 24 februari, 2012
Zeg maar nee, dan koop je er...
Nu had ik schoenen gezien op internet en daarna in het echt bekeken in de schoenenwinkel. Nu had ik bedacht dat ik die schoenen wel helemaal super vond dus bestellen die hap....
Kwam ik vanmiddag langs fietsen en zag in de grootste opruiming mijn nieuwe laarzen staan die gewoon voor een spotprijsje meewilden naar mijn huis ...
Even later bleken mijn bestelde schoenen ook al binnen te zijn...
'Lief zal blij met me zijn', riep ik nog
Nou ja, lief is echt blij met mij en hij is de hele avond al druk met het verkopen van schoenen die ik nooit meer draag en bijna niet gedragen heb. Het is wat. Komt door de nieuwe zooltjes in mijn schoenen, de podotherapeut was ook al zo blij met mij.
55/366
Neneh @ 09:12 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 23 februari, 2012
Ken je lentewandeling van vandaag?
Eindelijk, eindelijk mag ik de wandeling weer een voorjaarswandeling noemen en eindelijk is het voorjaarsvakantie, nou ja, in het zuiden van het land. Na de winterwandeling staat er een voorjaarswandeling op de rol en ik heb er zin in. De voorbereiding is niet zo ingewikkeld, ik loop mee met een ervaren gids, leer weer nieuwe dingen en kan zo volgende week zelf als gids de wandeling leiden. Ik laat nog even de honden uit en stap in de auto. Net op dat moment bedenk ik iets wat ik niet moet vergeten en ik pak mijn telefoon om het in mijn agenda te zetten. Dan zie ik 'oproep gemist' 'u heeft een 1 voicemail bericht'
Eigenlijk weet ik het dan al. De wandeling gaat niet door, te weinig aanmeldingen of misschien helemaal geen aanmelding. Dit gebeurt wel vaker natuurlijk. Je kunt wel allerlei activiteiten verzinnen als natuurmonumenten, je bent wel altijd afhankelijk van de deelnemers, geen deelnemers, geen activiteiten. Zo simpel.
Nu heb ik nog genoeg te doen bij het bezoekerscentrum dus ik ga toch en als ik mijn werk daar gedaan heb hang ik de verrekijker om mijn nek en ga ik op pad. Ik heb namelijk as zondag weer een wandeling te verzorgen en ik wil wel weten of het pad enigszins begaanbaar is. Natte voeten heb je zo in dit gebied en hier en daar is het echt erg. Ik loop alleen het veld in, laat de bewoonde wereld achter mij en luister naar de vogels, zie een gaai in gevecht met een buizerd, een hoop lawaai en uiteindelijk gaan ze beide een kant op. Een klapekster laat zich alleen met de verrekijker pakken want juist als ik het beestje in beeld heb vliegt het een struik verder... nana nana na.. zoiets.
En dan loop ik op de heide en hoor een vogeltje, nee, er zingen er meerdere hun mooiste voorjaarslied. De veldleeuwerik is er weer. In het heide gebied is het vooral nat, veel vennetjes waar de watervogels lekker dobberen op de kleine golfjes. Overal hoor ik vogelgeluiden, ganzen, eenden, gaaien, kraaien, fazant, buizerd en de veldleeuwerik. Om maar niet te praten over al die andere kleine fluiters. Dat zijn er nog al wat. Ik zag een paar vinkjes, koolmeesjes en ik hoorde de geelgors. Een ding is zeker...
klikDe lente is in de lucht en zondag ga ik weer wandelen...
ga je mee?
54/366
Neneh @ 03:33 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
Wie is de Mol
Ja, daar gaan we weer..... Wie is de Mol
niks zeggen, heb cursus en kan pas later kijken....
Oh wow, Tim is eruit en drie dames zitten in de finale..... voor mij blijft Liesbeth op 1 staan en Hadewych op 2. Anne-Marie kan het toch niet zijn, die zo haar best....
Spannend weer. En wat een mooie uitzendingen steeds.
Neneh @ 03:27 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
Een week later........
Een week geleden werd ik wakker op Ameland, een week geleden alweer. Een week na mijn jaardag, dus alweer een week ouder en geen steek wijzer. Nu was dat ook niet direct het doel van die week en geen steek wijzer is ook niet waar want ik heb best wel weer een aantal dingen geleerd. Een week geleden was het een graad of 6 op het eiland en vandaag gaat de temperatuur hier naar boven de 10 graden en op het eiland niet. Het water rondom het eiland is nog te koud en daarom gaat de temperatuur daar minder snel omhoog.
Behalve in een duinpannetje.... maar dat is weer een ander verhaal
Vandaag staat de eerste lentewandeling op de rol en ik heb er wel zin in. Vannacht lekker slecht geslapen vanwege dat spookweer wat door spookt in mijn hoofd. Ik hou niet van dat rommelige weer, al dat geklapper rondom het huis. Het is me te onrustig. Toch ligt de dag aan mijn voeten, ga ik straks eerst met de honden wandelen en daarna aan het werk. Lentewandelen... misschien tref ik jou daar ook wel. En als je nu niet kunt, volgende week donderdag loop ik weer mee... de natuur in!
Neneh @ 07:48 am
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 22 februari, 2012
Ineens moest de la leeg....
Ik had mijn boodschapjes gedaan en de emmer gevuld met water. Eerst de ramen wassen, dan de honden meenemen voor een wandeling maar eerst nog even ....
Voor het huis staat onze auto schuin op de oprit, altijd voorzichtig uitrijden geboden, gaat altijd goed. Tenminste als er bij de buren geen visite met auto komt. Want die zet de auto voor de buurauto en verspert daarmee onze oprit. Manlief manoeuvreert net zolang links en rechts tot hij eruit kan, als dat lukt. Gebeurt niet zo vaak gelukkig maar vanmiddag stond ik de ramen te wassen, zag het gebeuren en tikte op het raam. Of de auto weg kon zodat ik eruit kon met de auto. Er was ruimte genoeg aan de overkant. De man keek mij aan, haalde de parkeerkaart bij buur en keek mij nog eens aan. Stak zijn handen vooruit en showde met zijn handen dat ik eerst zo moest insteken en dat recht achteruit... jaja, ik schudde mijn hoofd. Ik werd er misselijk van en dat bleef ik. Ik voelde me opgesloten in mijn eigen huis. Eigenlijk te belachelijk voor woorden dat ik er misselijk van werd. Maar het gebeurde en het heeft wel een uur geduurd al met al. Ik was klaar met de ramen, de vloer, de opruimdingen in de tuin en ik was al helemaal klaar met de buren. Ik ben de deur niet meer uit geweest, ik zag het niet zitten om achteruit te rijden, de auto ergens tussendoor te prakken, recht achteruit de drukke straat op. Want druk is de straat wel overdag. Er gaat hier heel wat verkeer door de straat en in de middag ook nog eens al de jeugd van 2 grote VO scholen. Nee, niks voor mij. En om naar de buren te gaan om vervolgens vriendelijk te vragen of de auto weg mocht was niet mijn plan. Volgens mijn gemoed zou ik toch zo uit mijn gemoedelijke humeur stappen. Nee, dan maar niet weg.... gewoon niet!
Buur, krijg de rambam met je parkeerplek die geen parkeerplek is, als mijn 'bui' weer voorbij is dan ga ik eens praten over dit soort onfatsoen. Want dat is het.
Ik liep nog eens even de gang in om de situatie buiten te bekijken en zag de la die al jaren vol zit met dingen die ik nog eens uit moet zoeken, recepten, patronen, werkjes en nog meer van dat soort...
Werkjes
Soort van schatten uit de oude doos, werkjes voor moederdag of vaderdag. Schriftjes vol tekeningen en ach, de liefste eerste krabbels. De la is leeg, de spullen zijn uitgezocht, de auto is weg en ik ben er niet meer misselijk van.
Ik kan echt niet met zulke dingen omgaan, echt niet!
53/366
Neneh @ 09:54 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
dinsdag 21 februari, 2012
Er gebeurt zoveel wat het hoofd in beroering brengt....
Het is al dagen aan de gang, wat zeg ik, het is al jaren aan de gang. Het gaat over onze samenleving en wat dit allemaal met mij doet. Waar het hoofd soms van tolt en moe van wordt. Ben ik een paar dagen lekker weggeweest en is het hoofd zo goed als leeg, zit het na een paar dagen al weer helemaal vol. Zo vol dat er amper meer ruimte is voor frisse dingen. En ik baal daar zo gigantisch van. Van deze akelige dingen in Nederland. Van meldpunten en aftreden en neerhalen en afkraken en elkaar letterlijk in de haren vliegen, voor zover er nog van haren te spreken valt. Ik heb niks gemist als ik een dag later lees en hoor over DWDD en de discussie die daar is geweest. Zonder respect voor de ander worden de woorden neergesabeld en echt ik ben daar gewoon misselijk van. Net zo misselijk als van een meldpunt.
De politie is maar wat druk in onze straat de laatste tijd, ze willen de inbrekers op heterdaad betrappen, ze weten wie het zijn maar kunnen ze niks maken en onze straat is doelwit. En wie zijn het? Nou mensen die je op het meldpunt kunt aanbieden maar die niemand wil hebben want het zijn gewoon Nederlandse junks die hier de boel onveilig maken. Daar is alleen een goed slot en een flipperstrip voor te vinden maar geen meldpunt.
Wat me dus echt zo tegen de borst stuit dat we met z'n allen zo diep zinken, dat we mensen zo 'wegzetten', dat er niet één grote schreeuw uit heel veel kelen komt die roept 'Nee, PVV wij willen dit niet!' Dat er niet heel veel mensen te hoop gaan lopen om deze onzin in ons tolerante land te stoppen. Als de politiek het niet doet, want zeg nou zelf, als premier van dit land wil je dit toch niet gedogen, als je dat wel doet dan kan je je zelf ook in die rij aansluiten.
Te walgelijk voor woorden.
Mijn hoofd is er vol van terwijl het nog heel lang leeg had moeten blijven. Ik was toch zo uitgerust.
Ergernissen van de afgelopen dagen:
op 1/ staat met stip het meldpunt wat door de PVV in het leven is geroepen. BAH
op 2/ staat met stip, de walgelijke journalistieke vertoning rondom de prins die door een lawine werd bedolven. Hoe vaak kun je nog herhalen dat het iets is terwijl niemand weet hoe het echt is. BAH!
Op 3/ staat met stip, het verschrikkelijke politieke klimaat waarin we nu verkeren. Zeteltje erbij, zeteltje eraf, grootste partij, zieke partij, gevallen partijleider, zeteltje erbij, zeteltje eraf.
Ik ken tot nu toe nog niemand die ooit eens gepolst is over het zeteltje. Voor mij kunnen al die zeteltjes dik de boom in.
Maak Nederland maar weer eens prettig leefbaar zou ik zo zeggen. Laat het hart eens spreken en ga eerst je mond eens schrobben met groene zeep.
Dan is er tenminste nog iets groens en fris te bekennen!
Bah!
Neneh @ 08:45 pm
nou zeg al
5 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 20 februari, 2012
Oversteken op eigen risico....
51/366
Neneh @ 06:28 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 19 februari, 2012
De bollen de grond uit kijken..
Ik ben er nu weer mee begonnen, het werk lag 2 weken stil ivm een elfstedentocht die op handen was maar toch niet doorzette.
De lente zet wel door en ik leg mijn zonnebril alvast klaar....
50/366
Neneh @ 01:50 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 18 februari, 2012
Ik kreeg een boeketje Lentegeuren
Neneh @ 08:56 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 17 februari, 2012
Ik had best een foto kunnen maken van iets anders...
Het is dus vrijdag, de dag na de jaardag en de dag nadat ik vanuit Ameland weer terug was. Zo'n dag dat ik dacht 'ha, wat een lekkere dag, ik hoef niks vandaag.' Maar ik wilde nog wel een taartje eten met mijn moeder en bedacht ineens dat het vrijdag was en dat er boodschappen gedaan moesten worden. Ondanks dat wij dan een paar dagen weg waren wil het spul wel op. Grote zoon was wel gewoon thuis samen met de honden. Dus ik hoefde niks en deed de boodschappen, at een taartje met moeder, poetste de vloer, kookte soep, was met de foto's bezig, was eindeloos met de foto's bezig en uiteindelijk was het half 12 in de avond en moest ik mijn foto van de dag nog maken......
Dus ik had best een andere foto kunnen maken maar dat heb ik niet gedaan. Het bijtje paste wel het beste bij mijn gevoel van deze dag!
48/366
Neneh @ 10:08 pm
nou zeg al
4 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 16 februari, 2012
Wie is de Mol
Ja, daar gaan we weer..... Wie is de Mol
niks zeggen, heb cursus en kan pas later kijken.... en ik ben nog jarig ook en die van vorige week heb ik ook nog niet gezien....
Whoeaaaaaaaaaaaa....
Neneh @ 11:02 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
Jaarwisseling
Die deed ik dit jaar op Ameland, goed gepland, welbevinden, uit, genietend, goed gezelschap, liefdevol, warm, gezellig, volledig, hartverwarmend, uitgerust, opgeladen, verjaardag, vieren....
Wat een heerlijke dagen, samen met lief.
47/366
Neneh @ 05:13 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 15 februari, 2012
Op ons pad...
Na die bijzondere dag werd ik wakker in de zon. Niet dat die de hele dag bleef schijnen, echt niet. Maar ik werd wakker in de zon.
De wind zou vandaag flink aantrekken. Vooral aan mijn oren, daar kwam ik later wel achter. De paden op, vooral tussen de duinen verscholen naar de vogelkijkhut wandelen en daar ontdekken dat de vogels teveel dobberen om er een fatsoenlijke foto van te maken. Mooi is het er zeker, de weg ernaar toe iets minder want nu het weer aan het dooien is wordt het haast onbegaanbaar op de paden in dit natte gebied. Straks bloeien er weer orchideeën maar nu is koning winter nog even de baas. We lopen weer een flink aantal kilometers en vinden aan onze voeten een hart van mos. Hier is toch gisteren iemand vreselijk hard aan het werk geweest voor zijn of haar geliefde. Mos halen en dan op het fietspad een hartje bouwen...
Als dat geen liefde is dan weet ik het ook niet meer.
46/366
Neneh @ 10:29 am
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
dinsdag 14 februari, 2012
Happy Valentine of je nu wilt of niet...
In de boot onderweg naar Ameland, zomaar middenin de week. Voor we op de boot zitten zien we al de grote brokken ijs die het wad bekleden en dobberen in zee. De waddenzee. Aan de Friesland kant. We vertrekken en horen af en toe behoorlijke klappers van de boot door het ijs. Het dobbert, het beweegt als in slow motion en dat is best grappig om eens mee te maken. In de haven bij Nes is geen ijs, althans, niet noemenswaard. We stappen in de bus en rijden naar het gedeelte van het eiland waar we eigenlijk nog nooit gebivakkeerd hebben. Het ziet er winters uit en zo voelt het ook. Als we op de bestemming zijn is het even de boel verkennen, een hapje eten en dan op stap....
We lopen tot we op de ijsschotsen staan, de wind is onaangenaam voor mijn oren en lief heeft nergens last. Dat is zo apart. Maar goed, sjaal, muts, capuchon, alles heeft een functie en zo komt het toch nog goed. Het is een heel eind van duin naar zee. Of nee, daar kom ik niet eens, ik blijf echt steken bij de brokken ijs die ver het strand opgeworpen zijn. Het is een heel raar landschap wat zich uitstrekt zover mijn oog reikt. We zijn er heel lang met z'n tweeën, komen geen sterveling tegen, zie geen vogels, zien ijs, grote brokken ijs en in de verte de zee. De zee maakt lawaai en wij lopen tegen de wind in richting vuurtoren. Het is zo apart om op het eiland te zijn midden in de winter.....
Als we terug lopen door de duinen staan we ineens oog in oog met een sprong reeën. Natuurlijk zit de camera net niet binnen handbereik. Het begon te miezeren dus de camera ging onder dak. Maar dat is nu natuurlijk heel jammer. We staan stil, zij staan stil en even later zijn ze weg.
Het maakt de bijzondere wandeling inmiddels heel bijzonder. Want al zijn we nog zo vaak op het eiland, we zien de reeën niet zo vaak en al helemaal niet zo dichtbij.
's avonds eten we rozenblaadjes en hartjessoep en slapen in een knus hotel met gedimd licht! Als dat geen bijzondere Valentijns dag is dan weet ik het ook niet meer
45/366
Neneh @ 08:55 am
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 13 februari, 2012
In de aanloop naar bijzondere dagen....
44/366
Neneh @ 08:49 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 12 februari, 2012
Prachtig met 80!
Dat was een fijn feestje met een 'coole' afsluiter!
43/366
Neneh @ 01:44 pm
nou zeg al
4 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 11 februari, 2012
Heb je die appel gezien....
"Heej Mam, heb je die appel gezien die op het aanrecht ligt"
Die had ik er natuurlijk zelf neergelegd, ik had er een stukje afgesneden, meer niet.
"Het is een hartappel!"
en dat is het....
42/366
Neneh @ 01:25 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 10 februari, 2012
Er is een keuze gemaakt....
Gisteravond was er weer een cursusavond van de natuurgidsencursus die ik doe en weer was er een geweldig biologisch moment. Een biologisch moment is een korte presentatie door één cursist over een onderwerp naar keuze. Dat is leuk, je hebt geen idee waar het over zal gaan en echt tot nu toe vind ik al die onderwerpen, al die biologische momenten het allerleukste van de cursus. Gisteravond begon collega cursist met de vraag of één van ons mee had gedaan aan de tuinvogeltelling van een paar weken terug. Er gingen nogal wat vingers de lucht in en daarop kwamen wij aan het woord. Het is leuk om te merken dat dit leeft en vanuit dit ging het eigenlijk heel gemakkelijk verder. Er werd een vogelgeluid gepresenteerd en raden maar. Zo leuk als dit gedaan werd en vooral zo leuk zoals iedereen er gelijk in zat. Want vogelgeluiden zijn best wel ingewikkeld.... ik kan ze nog steeds niet uit elkaar houden of het moet al de Merel zijn die z'n zangkunsten vertoond. Die ken ik inmiddels wel...
Hoe dan ook, het was mijn cursusavond en de avond daarvoor zat ik ook met mijn hoofd in de natuur, alleen was er nu een ledervergadering te doorworstelen. Nee, viel ook wel mee. Mensen met een groen hart zijn wel heel erg gedreven en hun groene hart stroomt zo over dat je heel gemakkelijk meegesleurd wordt.
Ik ook, na de pauze, werd ik ook meegesleurd en ineens wist ik het. Hier ga ik me in verdiepen, hier maak ik op de een of andere manier een biologisch moment van, hier ga ik een educatief werkstuk van maken en hier kan ik een excursie geven. Ik heb er een jaar de tijd voor en ik ben vandaag gelijk begonnen met ontdekken.
Snerpend koud was het er, snerpend koud en waaierig. Het riet was gesneden en werd afgevoerd. Zo heel anders als in de Wieden. Maar goed, ik ben er geweest en nu ga ik er mee verder. Het voelt goed!
41/366
Neneh @ 07:33 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 9 februari, 2012
Dat komt ervan...
Vanavond is de cursus....
en zo beland ik tussen de bomen, in het donker, bij volle maan (- een stukje van 2 dagen) op een pad waar ik niet hoor.
En krijg ik, als ik uiteindelijk op de bestemming ben, gelijk de vraag 'waar bleef je nou?'
Waarop ik, onschuldig als ik ben, gewoon zeg dat ik eerst nog een stukje rond heb gereden. Nou ja, rond, achteruit, naar links, naar rechts, volkomen in het donker de weg kwijt zijn is wel bijzonder.
Wel mooi toch, zo middenin in het bos de draad kwijt zijn. Het is er zo rustig ook.
40/366
Neneh @ 10:53 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
Wie is de Mol
Ja, daar gaan we weer..... Wie is de Mol
niks zeggen, heb cursus en kan pas later kijken....
Neneh @ 06:33 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
Verzoek tot samenwerking!
Beste Neneh,
Mijn naam is Yori Jacobs en ik werk voor Wimdu GmbH, waar ik verantwoordelijk ben voor de online marketing voor de Nederlandse markt. Dit houdt onder andere in
dat ik op zoek ben naar interessante online partners die belangstelling hebben in een online samenwerking. Hierbij stuitte ik op jouw website www.neneh.nl en omdat
deze raakvlakken vertoont met de doelgroep waar wij ons ook op richten, verneem ik graag van je of je interesse hebt in een online samenwerking?
Met vriendelijke groet,
Yori Jacobs
Dus! Wat zal ik nu toch eens doen met zo'n aanzoek? Trouwens welke doelgroep hebben we het hier over?
Neneh @ 11:43 am
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 8 februari, 2012
Ademen en drinken...
De vissen kunnen ademen, de vogels kunnen drinken, de poes kan over het ijs lopen en ach....
Het is gewoon winter in de tuin.
38/366
Neneh @ 06:34 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
dinsdag 7 februari, 2012
Vandaag en dan tachtig jaar terug........
Was het toen eigenlijk ook zo koud zoals vandaag? Tachtig jaar terug werd mijn moeder geboren en het was niet zo koud als het hier vandaag was. Het was zelfs geen dinsdag, het was een zondag. Mijn moeder is dus een zondagkindje. Nu zal ze zelf hele andere gedachten bij het woord 'zondagkindje' hebben want als je letterlijk op zondag bent geboren dan ben je dat en als je het figuurlijk gaat bekijken dan schort er nog al wat aan het woord. Dan is ze helemaal geen zondagkindje. En zelfs daar kan je eindeloos over discussiëren.
Maar vandaag niet, vandaag is ze jarig en vandaag wordt ze in de watten gelegd en is ze een zondagkindje. Of ze nu wil of niet, vandaag heeft ze geluk. Dat het niet glad is, dat iedereen (nou ja, bijna iedereen) kan komen, dat er taart is en een ontbijtje met een eitje.
Nee, dat ze gewoon 80 is geworden! Dat alleen al. Want al wordt de mens steeds ouder, zie het maar eens te halen.
Lieve Mams, jouw hand in de mijne, vanmorgen had ik al bedacht dat dit mijn opdracht zou zijn voor vandaag. Dat jouw rimpels vandaag in de spotlight staan. Want die rimpels symboliseren een leven van een vrouw die veel heeft meegemaakt en die daar de hand niet voor omgedraaid heeft!
Het is een krachtige hand die nu misschien minder krachtig is maar die nog steeds wint.
Gefeliciteerd en dat het maar een goed jaar mag worden... dat 81ste levensjaar
38/366
Neneh @ 10:26 pm
nou zeg al
5 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 6 februari, 2012
Beetje knutselen....
37/366
Neneh @ 08:48 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 5 februari, 2012
Nederlanders maken er een geintje van...
We verkorten de kerkdiensten, maar trekken er wel op uit om van het weer te genieten. En ondanks dat we klagen over de lage temperatuur, hopen we met zijn allen dat de Elfstedentocht er komt. Vinden we de kou nu erg of niet?
Hij ziet ze ook in deze periode regelmatig over straat lopen. Vrouwen die zich niets aantrekken van de lage temperaturen en zich volgens de laatste mode blijven kleden. Met een mooi, maar dun winterjasje aan of zelfs in een rok met hakken eronder. “In Oost-Europa zet iedereen een warme muts op als het koud wordt”, zegt trendwatcher Richard Lamb. “Wij vinden het belangrijk om er modieus bij te blijven lopen. Dat is best apart.”
Het komt doordat we niet zo vaak met een strenge winter te maken hebben. Lamb: “Eigenlijk nemen we het daarom ook niet serieus. Nederlanders maken er een geintje van, de kou is een soort evenement."
"Zeker als er speculaties over een Elfstedentocht overheen komen, vinden we dit wel leuk. Soms klagen we over de temperatuur, maar we weigeren ons aan te passen."
"Ik zie ouderen die elke dag naar de bakker lopen voor een half brood. Ze nemen niet een keer een heel brood mee om de volgende dag thuis te kunnen blijven. Het loopje met het bijbehorende sociale praatje is belangrijker. Dan valt het met de ellende blijkbaar wel mee.”
Dat we wel klagen, ligt aan de tijdsgeest, zegt cultuursocioloog Carl Rohde. “De generatie die echte ontberingen heeft gekend, voedt geen kinderen meer op of is zelfs overleden. Het beeld uit de jaren veertig en vijftig sterft uit."
"Je kunt het niemand kwalijk nemen, maar echte barre omstandigheden kennen wij niet. Niemand corrigeert ons als we zeggen dat het zulk vreselijk weer is. Daarnaast worden we tegenwoordig te pas en te onpas op de temperatuur gemeten. We kennen zelfs twee temperaturen, de gewone temperatuur en de gevoelstemperatuur. Alles wordt uitvergroot, inclusief de uitwassen zoals bij de NS. Mensen reageren dan vanzelf extremer.”
Maar net als Lamb, ziet Rohde ook een andere kant. “Ondertussen vinden we het ook nostalgisch. De kou is een collectief moment, daar hebben we er in Nederland niet veel meer van: voetbal, het koninklijk huis, the Voice of Holland en het weer, dan houdt het wel op."
"Zeker in tijden van crisis genieten we extra van deze momenten. Stel je voor dat de Elfstedentocht er komt. Dan maken we er met zijn allen een echt Ik-hou-van-Holland-feestje van.”
Het feestgevoel wordt aangewakkerd door de tijd van het jaar, denkt Lamb. “Als het in december al zo koud is, verwachten mensen een lange winter."
"Nu waren de eerste krokussen al uit de grond toen het begon te vriezen. We hadden al bijna een lentegevoel. Dan is het makkelijker om nog even van de kou te genieten. We weten dat het toch niet lang duurt.”
Het genieten is tegenwoordig makkelijker door de ontwikkeling van social media. “Mensen sturen via Facebook en Twitter een eindeloze reeks foto’s en berichten de wereld in. Iedereen weet meteen waar de leukste plekjes zijn met koek en zoepiekraampjes. Daar gaan we met zijn allen op af. Gezellig.”
Neneh @ 10:25 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 4 februari, 2012
Blauwbekken, bibberen en verspillen
De hele dag schijnt de zon, er is weinig of helemaal geen wind totdat je op de fiets naar het oosten rijdt. Dan voel je iets wat op koude tegenwind lijkt.
We zijn op stap, lief en ik. Ik zoek nieuwe wanten en lief zoekt dikke sokken. Bij de plaatselijke sportwinkel is de gekte losgebroken want iedereen wil schaatsen, en wanten van bijna 40 euro ga ik niet doen. We scoren sokken en labello, ook zoiets. Mijn lippen zijn droog en mijn huid trekt van al die droge vrieslucht. Het is ook nooit goed. En ineens zitten we middenin een discussie. We staan bij de plaatselijke drogist en voelen de koude wind, die ontstaat door de blazer boven de open deuren, langs onze benen. Het is er heel onaangenaam zo bij de kassa. 'Waarom hebben jullie de deuren niet dicht, het vriest als een malle en thuis heb je toch ook de deuren niet open. Je moet er toch niet aan denken zelfs.'
'Mag niet', is het eerste wat ze in koor noemen. Beide verkoopsters hebben het koud. Echt koud. Ze hebben natuurlijk ook nog eens de kleding aan die de 'baas' voorschrijft en daar hoort een dik gebreid vest echt niet bij. Nee, ze staan bij de open deur achter de kassa en het is zeker zeer onaangenaam. Het mag dus echt niet, is niet klantvriendelijk en er wordt zeker goed op gecontroleerd want het mag niet!
Nu weet ik dat in het verleden de politiek, of een politieke partij zich nogal eens druk heeft gemaakt over de open deuren politiek van met name grote winkelketens. Van die winkels die in elke plaats te vinden zijn. De drogisterijen, de kledingwinkels voor vooral jonge mensen, de schoenenwinkels. Alle deuren staan open en het vriest buiten. Als je naar binnen stapt krijgt je eerst de wind van voren en dan van achteren en het maakt een hoop herrie ook.
Lief en ik verbazen ons echt over al die open deuren. Wat nu 'klantonvriendelijk' als je personeel achter de kassa staat de vernikkelen, wat nu klantonvriendelijk als we allemaal zuiniger met energie om moeten gaan.
Wat ik mij afvraag na weer een heel bijzonder wintertje, vorig jaar een lange aanloop met winterweer, en nu een lange aanloop, met zacht weer, naar fors lage temperaturen of het niet mogelijk is dat winkels een boete kunnen krijgen dat ze onzorgvuldig omspringen met energie en personeel. Of ze niet gewoon een boete krijgen voor deze verspilling. En voor de slechte werkomstandigheden!
Wie zou hier iets aan kunnen doen? Plaatselijke politiek!!!
Neneh @ 08:22 pm
nou zeg al
6 keer gebabbeld.
Tweet
Dik inpakken graag!
Tijd voor een nieuw bossie, zelfs als het 10 graden onder nul is. Of juist dan. Dus dik inpakken en snel naar huis met de hele handel.
Het bossie geniet nu van de warmte, en ik ook
35/366
Neneh @ 08:16 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 3 februari, 2012
toevallige onmoetingen ...
Sneeuw en zon en nog meer sneeuw en geen zon. Bewolking en in de verte iets roze in de lucht, het kleurt niet oranje. De hemel staat niet in brand zoals wel kan bij een zonsondergang. Het kleurt zacht roze, lichtblauw, grijs en dan toch een beetje flets oranje. De lucht kleurt bijzonder en als ik binnen blijf merk ik daar helemaal niks van. Ik moet er even uit. Naar buiten, honden mee en even de neus achterna. Lief gaat mee.
We rijden een klein stukje, stoppen, de honden vliegen uit de auto en racen door de struiken, door de sneeuw, onder en tussen de bomen door. Wij lopen richting pad en zien een stel giechelende meiden staan die gelijk met de deur in huis vallen, waarop lief in een spagaat vliegt want hij zet twee stappen op ijs, wat niet te zien was door de sneeuw. De stemming zit er gelijk goed in, er wordt gelachen en 'ja hoor, wij willen wel een foto maken'. Het is een gezellig moment. Lief maakt foto's met hun cameraatje en ik met mijn toestel. Ik zal ze mailen, die foto is geen hoogstaande plaat, het is gewoon leuk en dat is het. Ik vraag me toch wel even af waarom ze nu precies daar een foto willen maken. En of ze voor een foto hierheen zijn gereden. Ja, dat zijn ze.......
Maar wat ik nu dan nog wel zou willen weten, waarom daar? Waarom ga je op die plek foto's maken?
Wij lopen een rondje, de honden zijn blij en uitgelaten. Hier en daar een spoor in de sneeuw en verder niets. Geen voetstappen zijn hier al gezet. Geen mensen zijn hier geweest, ook niet de meiden die we nog heel lang hoorden giechelen.
update: Zoon is weer thuis, hij heeft vooral rust nodig, tijd, geduld en rust..... het is er hier al rustiger door geworden. Dat snapt iedereen
34/366
Neneh @ 08:58 pm
nou zeg al
5 keer gebabbeld.
Tweet
Wie is de Mol
Ja, daar gaan we weer..... Wie is de Mol
opletten.... wie is de Mol! Marit dus niet, zij viel ten prooi aan de tunnelvisie
Neneh @ 08:03 pm
nou zeg al
4 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 1 februari, 2012
Zeg maar....
Het is koud in Nederland, zeg maar. Dat zeg ik. Dat 'zeg maar'. Dat zei ik. Daar was ik me vorig jaar al van bewust en dat 'zeg maar' moest verbannen worden. 'Dat moet anders', dat is het.
Vanavond was er in DWDD de dodelijke top 5 van Jan Mulder. De top 5 van de ergernissen van de afgelopen maand. Waar hij zich aan heeft geërgerd daar heb ik me ook al heel vaak aan geërgerd en zo de maand afsluiten is wel een hele leuke. Want de herhaling laat zien dat het werkelijk waar soms droevig gesteld is in Nederland, zeg maar.
'Zeg maar' is tot in de top 5 van Jan op 1 geëindigd en ja hoor, ik snap het direct. Ik zei dat ook, zeg maar. Ik schreef het zelfs en ik ben er vanaf!
Het is koud in Nederland en vanmorgen liep ik de pegels te tellen. Dat is net zoiets als vogels tellen maar toch anders. Pegels hangen stilletjes naar beneden te bungelen aan de dakrand en vogels smeren hem direct als je aan komt lopen. Er is dus verschil. Het heeft ook niets met elkaar te maken...
Uit de schapenwei kwam een kudde jonge mensen aanlopen. Mutsen diep over de oren, grote rugzakken op de rug. Ze liepen stevig door.
'Mevrouw, mevrouw, mogen we iets vragen'. Altijd natuurlijk. 'Is dit de schaapskooi'.
Zo, dat moest ik toch even op me in laten werken, ik sta toch echt naast het bezoekerscentrum wat er toch niet helemaal als een schaapskooi uitziet. Maar nee, voor de schaapskooi moesten ze toch echt nog een kilometer verder. Ze rechten de rug, zuchten een keer en stappen snel verder.
Zie ik daar een slaapmatje bungelen? Wie gaat er nu kamperen?
Hoe dan ook, ik maak foto's van de pegels en maak dat ik weer weg kom, veel te koud om stil te staan en mijn vingers zijn haast bevroren van het fotograferen. Niet handig.
Ik had net een telefoontje trouwens, en verdraaid nog aan toe, ik zeg dus toch nog steeds 'zeg maar', zeg maar. Dat moet ik echt afleren en nu gaat het lukken want als je wat zeggen wilt dan moet je het zeggen en als je het wilt afleren dan moet je het niet zeggen!
Met zoon gaat het vandaag trouwens alweer een ietsie pietsie beter, hij heeft 15 meter gelopen! Over de gang.
32/366
Neneh @ 09:21 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet