maandag 30 april, 2012
Na drukte komt zen... en zon
Was het zondag 29 april een bruut drukke en volle dag, vandaag was een moment voor rust, voor opruimen, bijpraten en genieten van het fantastische weer.
121/366
Neneh @ 10:20 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 29 april, 2012
Enthousiasme geeft vleugels....
Van alles kan ik verzinnen voor ik aan een excursie begin maar het staat en valt natuurlijk wel met de samenstelling van de groep. Nee, dat is niet waar. Want die groep kan er ook niks aan doen dat het een groep wordt. Het ligt aan het weer? Nee, want daar heeft niemand iets over te koop en laten we daar maar blij mee zijn.
Het staat en valt met enthousiasme.
Laat ik nu vandaag echt een hele enthousiaste groep mensen om mee heen hebben staan die met me mee willen wandelen. Uit alle hoeken van Nederland zo lijkt het wel. Uiteindelijk staan er 17 gasten te wachten en na het inleidende praatje neem ik ze mee naar buiten 'Daar gebeurt het', roep ik.
En zo is het, daar gebeurt het. Daar schiet een ree over het veld en zoekt z'n heil tussen de jonge berkjes die, nu ze al aardig groen worden, een prima schuilplaats blijken. In een weilandje spelen een aantal hazen, de veldleeuwerik laat z'n mooiste lied horen en toont wat we willen zien. Steeds een trapje hoger... steeds hoger, om vervolgens weer te verdwijnen in de heide. De schaapskudde is weer op pad, vast een van de eerste keren na de drukke lammerperiode. We horen en zien de fazantenman, vlinders fladderen, bijen zoemen en uiteindelijk heeft iedereen het flink warm gekregen. De zon doet steeds meer haar best en er is zoveel te zien en te horen dat ik uiteindelijk iedereen even aan moet sporen om toch nog even stevig door te lopen...
In de kikker een sloot, verschillende soorten heide, het verhaal over het stuifzand, het waterplan, de weidsheid.
Er is zoveel te vertellen... en nog veel meer te beleven. Dan val ook ik stil.
Enthousiasme geeft vleugels en na afloop van de wandeling zitten we aan de warme chocolademelk nog heel lang te praten. Het was weer een bijzondere wandeling.
120/366
Neneh @ 07:17 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 28 april, 2012
De paden op, de plassen door....
Ergens vannacht werd ik wakker en hoorde de regen bruut kletteren op allerlei dingen in de tuin. 'brrr...' en ik draaide me nog maar een keertje om. Ik bedacht nog net dat het wel goed was dat de vroege wandeling niet door zou gaan en viel weer in slaap. Tot, half 8, de wekker toch aangaf dat het tijd was om op te staan. Lekker rustig aan doen...
Het regende nog steeds, het was donker en nat.
De buienradar gaf toch nog een beetje hoop en toen ik de deur uitstapte was het droog en dat bleef het ook voor de rest van de ochtend! Blij toe. Nat is jammer en natuurlijk niet onoverkomelijk maar droog is fijner. En nat is het toch, werkelijk zo nat, zoveel plassen onderweg. Door de blubber met de auto... 'lief zal blij met me zijn' dacht ik nog.
Ruim op tijd was ik bij de schaapskooi. Een mooie plek om te starten. De herder neemt me mee de kooi in en we spreken even af wat leuk is om te doen.
Tegen 10 uur komt de hele club aanlopen, worden de groepen verdeeld en gaat mijn collega gelijk op stap. Ik heb vooral veel kinderen in de groep, alle leeftijden zijn wel aanwezig en we gaan eerst maar eens even bij de schaapjes kijken. Dat is zo leuk, ze groeien als kool maar blijven aaibaar.
We vertrekken met het hele spul en we hebben heel wat plassen voor ons liggen, al heel snel hebben de eerste wandelaars natte voeten..... de laars is lek. De kinderen heb ik een eierdoosje gegeven en een opdracht in het oor gefluisterd. Ik moet zeggen, na 15 minuten wandelen ziet dit er heel erg hoopvol uit...
Langs grafheuvels, jeneverbessen en dan aan de rand van de heide weer terug. Hoe het nu zit met de krent en wat voor sporen zijn dit. Er gebeurt heel veel en ik verveel me geen moment. Prachtige momenten als ze nog even mogen 'vissen' in een ven en na 2 uur zijn we terug bij de schapen die we allemaal naar binnen zien rennen omdat er een lekker hapje klaar staat. Een mooi begin en een mooie afsluiter....
Samen kijken we eens wat er voor 'schatten' in de doosjes verzameld zijn. Steentjes, veertjes, mosjes, slakken (naaktslakken), bloempjes, blaadjes, schelpjes (die horen hier dan niet in het gebied maar komen van het pad). Ze hebben echt hun best gedaan, veel gezien, 3 kilometer gelopen en ik heb geen wanklank gehoord.
Ik kijk weer terug op een prachtige excursie en ik heb weer wat geleerd!
En het was dan wel heel erg nat overal.... het regende niet!
119/366
Neneh @ 08:37 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 27 april, 2012
Groeten uit de beestjestuin....
Weer een stukje natuur natuurlijk, een project wat al in februari 2010 is gestart en wat langzaam groeit. Het gaat vooral heel goed en dat groeien zal nog wel een poosje doorgaan. Een muur voor alle beestjes, bijtjes, spinnetjes, pissebedden, kevertjes, muisjes als ze dit zien zitten en wie weet komt de egel ook wel langs. Een insectenmuur in de beestjestuin....
Het gaat helemaal goed komen, het groeit gestaag en de eerste bewoners, de solitaire bijen, zijn al gesignaleerd.
118/366
Neneh @ 10:12 am
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 26 april, 2012
Het plantenrijk door de ogen van een kind.......
Oh, het ging over Theophrastus, Plinius en we eindigden met de arts, geoloog, zoöloog, plantenkundige Linnaeus . Kortweg L.
Maar we beginnen de avond met een biologisch moment over de egel. Dat kleine stekelige beestje wat zo lekker kan smullen van naaktslakken die na een heerlijk zomers regenbuitje je tuin even komen leegeten ... doe mij maar een stekelig egeltje in de tuin.
Na dit moment komt de cursusleider van de avond aan het woord. Hij zet ons op een onbewoond eiland, er is genoeg te eten en te drinken, maar wat dan. Hoe ziet het eiland eruit en hoe kijken wij naar de omgeving. Wat is belangrijk om te weten over de omgeving. Het is bijzonder leuk om te merken dat je er echt met verschillende ogen naar kan kijken. Als we van het eiland af zijn begint hij te vertellen over vroeger toen hij al jongen van een jaar of 12 heel veel tijd thuis doorbracht omdat hij veel ziek was. Hij zat als klein ventje altijd met de neus naar de grond te kijken naar de plantjes en hij ging zijn plantenrijk uittekenen op een grote wandplaat die hij had gekregen van een leraar. Hij was 12 jaar, lag op de grond gebogen over de wandplaat die zich langzaam vulde met een indeling op soort. Het plantenrijk voor Henk, de cursusleider. Hij had het ding meegenomen en ging het uitrollen voor ons. Al in geen 20 jaar meer naar gekeken en nu mochten wij het zien.
Ik ben een beelddenker, ik zie hem als klein ventje op de grond liggen, tong tussen de tanden en schrijven maar. Plaatjes knippen en plakken, schuiven met plaatjes, namen verzinnen. Prachtig, het lijkt haast een groot vel uit een poëziealbum.
Ik vraag hem of hij, nu hij jaren ouder en wijzer is op de zelfde manier 'zijn' plantenrijk zou beschrijven.
'vraag dat aan het einde van de avond nog maar eens'
En dat doe ik natuurlijk.
Waarop hij verteld dat hij er nu anders tegenaan kijkt en het met de huidige nieuwe technieken niet eens meer zou proberen om het te doen. Wat nu beschreven is zal de komende jaren door alle nieuwe technieken helemaal veranderen. Inzichten in het plantenrijk gaan veranderen...
Mijn inzicht is na de cursusavond ook weer veranderd. Ik weet weer meer dan toen ik er aan begon!
117/366
Neneh @ 04:32 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 25 april, 2012
Omhoog kijken..........
116/366
Neneh @ 05:26 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
dinsdag 24 april, 2012
Kort gras en lang gras......
Nooit zo opgelet, wel gelezen maar nooit iets mee gedaan. Niet eens verzonnen dat het leuk zou kunnen zijn. Al dacht ik toch wel eens ‘oh, dat lijkt me leuk’. Het kwam er niet van, er was altijd wat of juist niks. Maar nu ik dus met de natuurgidsencursus aan de slag ben gegaan lijkt het wel of er echt alleen maar cursussen zijn gericht op de natuur. Korte cursus weidevogels, korte cursus vleermuizen, het gaat over bomen, natuurbeleven, scharrelkids, vlinders, determineren van wilde planten. Echt het is teveel om op te noemen en als er iets in de buurt te doen is kijk ik serieus in mijn agenda of er ruimte is. Die van de weidevogels had ik leuk gevonden, al was het alleen al om de geluiden die deze vogels maken, ik vind ze super. Maar de avonden dat deze gegeven werd was er de natuurgidsencursus en de excursie naar de weidevogels kan ook al niet want ik geef zelf 2 excursies op die dag. Dus het valt niet altijd mee. Maar nu kwam er een korte cursus grassen op mijn pad en ik dacht ‘grassen? Wat moet ik daarmee in een excursie? En wat wil ik er van weten?’ Ik ken kort en lang gras. Of toch niet? Toch maar opgegeven en vandaag is de eerste les.
Gemengd publiek, van jong naar oud en allemaal hebben we ‘iets’ met grassen. Nou ja, ik heb niet zoveel met grassen, ik vind bloemen leuker. Ik zal ook niet snel een grasmat in de tuin hebben. Dat wordt dan al heel snel een veldje met madeliefjes, paardenbloemen en klavertjes denk ik. Hondsdraf, pinksterbloemen, ereprijs. Stop maar, ik heb geen grasmat, ik heb een bloementuin met een stukje steen om op te leven.
Het gemengde gezelschap doet een kennismakingsrondje en de cursusleider vertelt dat hij tegen de 80 loopt en geen leraar is, wel veel weet maar niet alles. Een kwiek mens staat voor de groep te vertellen, laat dia’s zien van een stukje nostalgie. In de nieuwste Flow staat een stuk over melancholie, daar moest ik aan denken bij het zien van die dia’s. Zo herinnering ik mij de weiden waar onze koeien vroeger in liepen, de bermen waar ik langs fietste en waar ik al die bloemen plukte. Niet de grassen, alhoewel, als ze bloeien zijn ze ook mooi dus ik plukte ze vast wel. Niet wetend hoe ze heten, maar ze zagen er leuk uit. De dia’s gaan verder in de tijd. Hoe de weiden er nu uit zien, waar weidevogels wel van houden en waar ze niets mee hebben. Over de hoogte van het grondwaterpeil en waar het voedzaam is in de grond en waar niet.
‘U herinnert zich misschien de zomer van 1959, toen was het extreem droog’
Dat kan toch alleen maar iemand zeggen die bijna 80 is. Ik schiet in de lach en nee, ik weet me niks te herinneren. Grapjas, denk ik. Maar hij gaat onverstoorbaar verder met al zijn verhalen. Geweldig, niet alleen de kennis van al die grassen maar al die verhalen erom heen maken het nog leuker om naar te luisteren. Een natuurmens pur sang. Niks geen flauwe kul, gewoon zoals het is. Zoals het was en zoals het is geworden en wat wij er allemaal nog aan kunnen doen zodat wat was niet helemaal verloren gaat. Gelukkig zijn er steeds meer boeren die dat inzien en meer oog krijgen voor de verhoudingen in de natuur.
En ineens zit ik met een grasje en een loep in mijn hand. ‘Zoek het maar uit, wat is dit voor gras’.
Zijn de bladeren gevouwen, vlezig, zie je oortjes of een tongetje of zijn ze geribd, behaard, smal, breed, ruw, kaal, glanzend, gerold.
U snapt het al, er gaat een wereld voor mij open.
In het vaasje links meelraai (gewone witbol) en rechts is Timotee.
115/366
Neneh @ 04:36 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 23 april, 2012
Beschuit met birdy's...
Even de vissen voeren dacht ik toen ik naar buiten keek. De buien waren voor het moment even uit zicht en de zon scheen...... ik ben nog maar net in de tuin en ik hoor...
Jawel hoor, ze zijn uit het ei. Tijdens die vette hagelbuien van het weekend, tijdens de onweersklappers, wie zal het zeggen. De natuur gaat gewoon z'n gang, ook in het nestkastje!
Ik tel 8 hongerige bekkies! Trouwens, ik hoop maar dat ze niet allergisch zijn voor hondenharen, volgens mij ligt daar heel wat Twist en vooral Micka's haar in het nest. Lekker warm.... dat dan weer wel.
114/366
Neneh @ 04:27 pm
nou zeg al
9 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 22 april, 2012
Dus scheen de zon en was er wind en kleur.
De geur van de hyacint kon er niet tegenop boksen, de wind was sterker en waaide alle geuren het land uit. De kleuren zijn sterker dan de wind, die lichten op als de zon erbij komt en dat deed de zon. Alle ingrediënten voor een aantal mooie foto's waren aanwezig en ik ben tussen de bollenvelden door gelopen om ze vast te leggen. Malle Japanners (sorry, bedoel er niks mee) die de jas uittrekken voor een foto midden tussen de tulpen en die dan ook nog een gat in de lucht springen... nah! Morgen een blaasontsteking of zo. Het is toch veel te koud voor die gekkigheid. Maar zij van vinden niet en giebelen met elkaar alle tulpen bijna uit de bollen.
Links en rechts en voor mij, overal kleuren, zoveel kleuren dat het soms pijn deed aan de ogen...
of kwam dat toch van de zon?
113/366
Neneh @ 09:25 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 21 april, 2012
Kom maar op met de warmte.....
Het ligt op de stoep, even later ligt het in de tuin, even later in het houthok en als deze lente nog langer aanhoudt dan ligt het in de kachel...
Mag het misschien ietsje warmer worden?
112/366
Neneh @ 11:31 am
nou zeg al
6 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 19 april, 2012
Onderweg.....
Een beetje voorbereiden voor een excursie voor volgende week zaterdag kan echt geen kwaad dacht ik vanmorgen. Tot ik de borden tegenkwam dat ik niet verder mocht rijden, dan maar terug en een ander paadje zoeken. Dat werd lopen, een heel eind. Niemand vond het erg, ik ook niet. Ik baalde dat ik mijn warme jas aan had, was echt niet nodig geweest en met een slinger had ik de jas rond de heupen hangen. De honden waren hier nog nooit geweest met mij dus dan is het gesnuffel niet van de lucht. Of juist wel natuurlijk want ze ruiken zoveel nieuwe dingen dat ze niet kunnen stoppen met snuffelen. Micka stak haar neus in de jonge brandnetel plantjes en wipte met 4 poten van de grond. Dat was dus niet fijn. De rest was fijn. Geblaat van lammetjes op de achtergrond en in de verte het grondverzet op het Noordenveld.
De roffels van de specht, tientallen vogeltjes waarvan ik misschien de naam wel weet maar niet van weet wie welk liedje beoefent. Zon over het water, Hollandsche luchten en ach......
Lopen maar....
110/366
Neneh @ 09:20 pm
nou zeg al
4 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 18 april, 2012
Ei ei....
Ei ei, en het vogeltje is blij
Ik ook trouwens...
En in de tuin zit koolmees op de eitjes.
Ik vind het geweldig!
Maar dat had ik al geschreven.... ei ei...
109/366
Neneh @ 04:46 pm
nou zeg al
5 keer gebabbeld.
Tweet
dinsdag 17 april, 2012
Dagje van formaat....
Daarom niet 1 foto maar 4 aan elkaar geknoopt.
We hebben gewandeld. Maar Nick moest ook rennen want de wind had zijn petje te pakken... die ging razendsnel over de stoep...
We waren bij de bibliotheek, boeken halen, filmpje zoeken, tegen de wind in over de hoofdstraat, over de Tas (wat is dat toch voor ding). Knutselden hoedjes voor de skylanders, kleuren, stiften, verven, eten, Ipatten, filmpje kijken, voorlezen, spelen......
Met andere woorden: Wij hadden het reuze druk met z'n drieën vandaag!
108/366
Neneh @ 08:39 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 15 april, 2012
Madurodambeukenbos........
Aan het begin van het Plioceen kende Nederland een gematigd klimaat. Net als tegenwoordig groeiden in de loofbossen beukenbomen. In een gematigd klimaat is de beuk bij uitstek een overheersende soort binnen de climaxvegetatie. Climaxvegetatie is de ultieme en meest stabiele vorm van vegetatie die op een plaats mogelijk is. Tijdens de relatief warme interglacialen van het Pleistoceen kon zo'n climaxvegetatie tot ontwikkeling komen. Tegenwoordig vinden we op veel plaatsen in ons land de climaxvegetatie eiken-beukenbos.
Vroeger, heel heel heel erg veel vroeger waren er dus al beuken en eiken in Nederland. Pas had ik daar al iets over in de cursus of ergens tijdens een excursie. Als we alle bomen wegdenken die er nu staan.... en dan terug in de tijd dan zijn er beuken en eiken. En geen krenten! Of Amerikaanse vogelkers (bospest). Maar dan moet je dus heel ver terug want 100 jaar geleden was er weinig bos in Drenthe en voor oerbos moet je al terug naar de middeleeuwen. Je kunt al raden wat de mens allemaal heeft gedaan in de afgelopen eeuwen! Juist ja
Verbouwen, Drenthe verbouwen tot wat het is wat het nu is. En toch is niet helemaal zoals de mens wil dus moet het natuurgebied weer groter, of natter, of stiller, of verbonden worden zodat wilde zwijnen en wolven of edelherten weer op visite kunnen in Drenthe.
Ik dwaal af, ik liep in het bos en zag werkelijk duizenden groene blaadjes de grond uitschieten.
Ik kon het bijna horen groeien onder de bomen. Verwondering over zoveel groene blaadjes die er vorige week nog niet waren. Een compleet nieuw beukenbos onder de bestaande beuken. Statige bomen, grote lange stammen, fijne groene blaadjes, mooie blaadjes, liefelijke kleuren in de lente en in de herfst haast nog mooier. De beuk, ik hou van de beuk! Ik vind een eik lekker grillig en onweerstaanbaar fotogeniek maar de beuk, de statige beuk...
In Nederland zijn veel fossielen van de beuk gevonden. Ze dateren uit de beginperiode van het Plioceen. Zo zijn er in Limburg op verschillende plaatsen in rivierafzettingen vruchten, napjes en bladeren van de boom aangetroffen. Toen vanaf het Laat-Plioceen het ijstijdvak zijn opmars maakte, werd het in ons land te koud voor de beuk en verdween hij uit Europa. Fossiele pollenkorrels laten zien dat de soort pas aan het eind van het Pleistoceen weer naar Europa en in het Holoceen weer naar Nederland terugkeerde.
Maria schrijft:
Maar stel je nu voor, als al die beukennootjes bomen zouden worden: hele smalle hoge stammetjes, met sprieterige takken (altijd horizontaal), hoe ondoordringbaar zou dat zijn. Ik vraag me af hoe groot de bladeren dan zouden worden: ook bonsaisprookjesachtig klein, dat zou het mooist er uit zien.
Maar het heeft in de realiteit geen kans van slagen, ook hier de wet van de best geoutilleerde plant die er in slaagt het meeste licht te vangen en dus in de (eigen term:) 'voorsprongspiraal' terechtkomt.
(en dan zou je nog verder kunnen fantaseren: mininootjes voor mini-eekhoorns, want een volwassen normaal exemplaar past niet meer op de stam. Wat voor dieren zouden er leven tussen die takken, prima plek voor nesten, vlechters)
Maria...... ik sta perplex.
Een Madurodambeukenbos.... ja, het kan vast
106/366
Neneh @ 09:30 pm
nou zeg al
5 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 14 april, 2012
Lente kleuren, lente geuren.........
Eigenlijk vind ik dit weer wel lekkerder dan de 20 graden in maart. Het gaat allemaal wat geleidelijker met de natuur. Niet alle blaadjes in 1 nacht. Na de regen van de afgelopen dagen, die zachte buitjes die hier af en toe naar beneden kwamen, is het ineens groen bij de jonge beuken, staat de krent bijna in bloei en als de natuur de kans zou krijgen ontstaat er onder de beukenbomen een nieuw beukenbos... al die nootjes in de grond maken nu een groen blaadjes tapijt.......
De kleuren, de geuren.... het is overweldigend
105/366
Neneh @ 09:58 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 13 april, 2012
Opbouwen......
Ik heb het er maar druk mee.....
104/366
Neneh @ 06:28 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 12 april, 2012
Het is groen en eet graag stokroosblaadjes....
En als de rups klaar is met eten komen er nieuwe blaadjes en als de vlinder er is komen de bloemen...
Dan komt de winter en zodra de blaadjes weer gaan groeien komt het groene monster weer langs.... zo gaat het al jaren en al die jaren heb ik prachtige stokrozen. Laat maar eten dus!
103/366
Neneh @ 01:37 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 11 april, 2012
Onderweg............
Een vriend is onderweg en kwam voor vertrek nog even een 'bakkie' doen, een bloemetje brengen, zijn verhaal vertellen. Hij gaat op reis, hij gaat wandelen
102/366
Neneh @ 07:29 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
dinsdag 10 april, 2012
'Ik ben eng!'
'Dus als jij bij jou vriendjes bent dan zijn ze bang voor jou?'
'Ja, ik ben eng'
'Kijk maar!'
Hij wijst naar zijn buik en even later draait hij zich om...
/br>En zo loopt 'mijn' spinnetje de hele dag dag rond in zijn spinnen T-shirt
101/366
Neneh @ 07:25 pm
nou zeg al
4 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 9 april, 2012
En wat doe je dan....
Knuffels zijn heel belangrijk voor sommige kinderen, ik weet er alles van inmiddels, ik zie nog zo de ontzetting in de ogen van oudste zoon als ik zijn knuffel met naald en draad te lijf ging. Om te redden wat er te redden valt. Of de tranen in de ogen van dochter als haar 'Nijltje' weer een slijtageplek vertoonde waar ik dan ook met spelden in prikte om het een en ander vervolgens weer dicht te maken met, ja ik weet het, het doet zeer, naald en draad.
Kinderen voelen de naald prikken alsof ze het zelf ondergaan......
Ik wen er nooit aan, vind het nog steeds vreselijk als ik zo bruut de naald in de knuffels zet. Maar het moet! Het kan niet anders.......
Nu had schone-dochter knuffel Yoshi van Oma's Grote Vent gewassen en in de wasmachine waren de ogen gesneuveld.....
Tranen, ontroostbaar, tranen.... zo'n pijn doet dat!
Dan krijg ik een telefoontje of ik misschien.....
'Nieuwe' ogen kon maken.
Dus ging ik aan de slag met vilt en naald en draad en via 'what's app' bracht ik kleinzoon op de hoogte van de vorderingen. Zelfs het sprankeltje in de ogen mocht ik niet vergeten. En de draden moesten afgeknipt en zwart op wit Oma, en niet andersom zoals ik eerst totaal onschuldig had gemaakt. Project Yoshi is compleet geslaagd en ik moet zeggen, zo op afstand met af een toe een foto met 'what's app' is het toch minder erg om een naald en draad in een knuffel te prikken...
100/366
Neneh @ 03:22 pm
nou zeg al
5 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 8 april, 2012
Of ik kan gidsen?
Die vraag werd gesteld want er staat een zondagmiddagwandeling op de rol en de gids die deze zou lopen is ziek.
De weerberichten zijn niet om over naar huis te schrijven zodat dit alleen maar mee kan vallen. Wie weet, misschien gebeurt dat dan wel.
Of ik kan gidsen dus, ja, ik kan gidsen en ik heb daar ook gelijk zin in.
Vanmiddag vertrok ik dus met een klein groepje mensen voor een wandeling in een gebied waar je 'normaal' niet mag komen. Ik schrijf er wel eens vaker over. (zie in vervolg)
Goed, waar was ik gebleven. Na een korte uitleg over het gebied, stappen we naar buiten, daar gebeurt het. Al pratend en wandelend komen we meer richting het veld en ineens zien we een aantal hazen en even later een ree. We volgen de ree langs de afrastering en met mijn verrekijker kan ik niet precies zien wat er allemaal gebeurt en waarom de ree zo heen en weer rent. We lopen nog een klein stukje door en de ree neemt het zekere voor het onzekere en neemt met een enorme sprong zijn 'vrijheid' terug. Dit alleen al maakt dat de wandeling al geslaagd is voor die goed en wel begonnen is.....
Sporen, geluiden of juist de stilte, alles is aanwezig, zelfs de zon, de lentewarmte, de veldleeuwerik, de buizerd. De watten in de lucht, alles maakt de middag compleet.
Nu heb ik al een paar keer gegidst bij de zondagmiddagwandeling, ik heb nog niet eerder zo weinig meters gelopen in dik anderhalf uur. Er was veel te zien, te vertellen, te vragen, te verwonderen en te genieten en af en toe moest ik de groep even verlaten om 'iemand' toe te spreken.....
Laat ik het maar kort samenvatten... 'het was weer geweldig vanmiddag' en ik kijk nu al uit naar de volgende wandeling.
29 april ....
99/366
Er staan bordjes 'niet buiten de wegen en paden, honden aangelijnd, niet na zonsondergang'. Dat soort dingen staan er op. En heel veel mensen in Nederland kunnen lezen maar dat geldt niet zodra ze in de natuur zijn. 'Ik zag mensen lopen' was de kreet. Dat was natuurlijk ook zo, wij liepen daar omdat het mag met een gids. 'Ik kom hier zo vaak', was ook een kreet van een jongeman die met zijn loslopende hond (die als een gek heen en weer rende over de hei) aan het wandelen was op een plek waar het niet hoort. 'Het is zelfs een vogelbroedgebied aan de kant waar u nu loopt, van half maart tot half mei is het helemaal niet toegestaan hier te lopen'. We willen geen hekken rondom de gebieden, we willen geen politieagent zijn, we willen dat iedereen kan genieten van de natuur maar ach, is het dan teveel gevraagd als er een paar regels zijn om je aan te houden. Er is toch plek genoeg waar je wel kan wandelen zonder dat je 'schade' aanbrengt aan de natuur. Want die bordjes staan vaak wel bij kwetsbare gebieden in de natuur. Ze staan er niet voor niets.
Neneh @ 09:10 pm
nou zeg al
6 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 6 april, 2012
Je kunt er geen afspraak mee maken........
Je weet ongeveer wanneer de heikikker naar het ven trekt om te paren, en je weet ongeveer wanneer het sneeuwklokje tevoorschijn komt. Je weet bijna precies wat er gebeurt bij de Oehoe of bij de Koolmees, daar kun je tegenwoordig bijna de klok op gelijk zetten. Je weet ongeveer waar Andre Kuipers uithangt. We weten zoveel, we besturen al die knoppen.
Dus wisten we gisteren dat de zon zou schijnen tot 3 uur en dat het zou gaan regenen en dat de bewolking zou breken tussen 10 uur en half 11 in de avond. En net op dat moment was de Volle Maan huifkartocht afgelopen. We hadden het nat, koud, droog, in goed gezelschap, stil, lachend, verhalen vertellend en zonder volle maan afgelegd. Ja, we zagen dat de maan z'n uiterste best deed om tussen de wolken door te breken maar uiteindelijk kwam hij pas tevoorschijn toen ik om elf uur naar huis reed. Je kunt er geen afspraak mee maken, met de natuur niet. Als er een reeënavondexcursie is dan weet je echt niet of je een ree gaat zien, je kunt er geen afspraak mee maken, als je de volle maan activiteiten doet dan weet je niet of je de volle maan te zien krijgt, je kunt er gaan afspraak mee maken, zo begon ik ook mijn inleidende verhaaltje aan het begin van deze avond. Het was een gemêleerd gezelschap en we ging de natuur beleven, het donkere van de heide, het weidse heidelandschap.... op zoek naar de volle maan.
Achter de kont van het paard in de wagen onder een warme deken was het goed toeven.
Het was 'kicken' deze avond, ik kon nog lang niet slapen toen ik weer thuis was. Het is een aanrader, ook als je weet dat de volle maan achter de wolken zit en de kans dat je die gaat zien maar klein is.
97/366
Neneh @ 01:36 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 5 april, 2012
Kaassprits en een cakeje van olijven...
Maak me gek, dachten de smaakpapillen. En dat werden ze. De meest fantastische gerechten vlogen naar onze tafel, onze mond in. Het een nog overweldigender dan het ander. Slokje water na maakt niet veel verschil in de streling van de tong. Diezelfde tong die uren later nog aanvoelde alsof er een .......
Maak me gek, dachten de smaakpapillen! Wel, dat is gelukt
96/366
Neneh @ 10:58 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
21 zou het zijn
Vandaag, 21 jaar geleden werd je geboren, je leefde niet meer. Dat wist ik al, ik kon al afscheid nemen voor ik je gezien had en in mijn hoofd ging van alles om, maar afscheid nemen kon ik niet. Ik stapte het ziekenhuis in voor een bevalling die z’n weerga niet kende. Die bevalling is hoe dan ook zo anders dan bij een ‘ normale’ bevalling. Ze schermden me een beetje af van de rest van de afdeling, ik had ook geen enkele behoefte aan wat voor contact dan ook dan alleen mijn lief naast mij.
Totaal aangeslagen waren we, na 34 weken zwangerschap. Niet wetende wat er op ons pad zou komen begon mijn bevalling en aan het einde van een heftige dag werd jij geboren, gaaf als je was, klein als je was, lief als je was, gewenst als je was, levenloos als je was. In mijn armen mocht je liggen, naast mij mocht je staan in een wiegje en ik deed mijn ogen dicht, zo moe, zo moe van alles wat me was overkomen.
Heel vaak heb ik terug gedacht aan dat moment, het moment dat ik zo moe was, in slaap viel terwijl ik naar je wilde kijken, je mocht maar zo kort bij me zijn. Heel vaak heb ik gedacht aan het moment dat ik wakker werd en jij zou ademen. Maar je werd weggehaald bij mij, je ademde niet.
En vandaag, na die eerste jaren van altijd in het voorjaar het onbestemde gevoel, het verdriet, het gemis van een dochtertje waar we zo bruut afscheid van moesten nemen, vandaag voelt het als 21 jaar geleden en is er geen verdriet, hooguit verbazing over de tijd. Dat tijd zo snel gaat en dat als je had geleefd nu toch volwassen zou zijn, misschien wel ergens anders zou wonen dan thuis. Hoe anders zou het zijn geweest als jij mocht leven, hoe anders was het in die jaren in het gezin gegaan misschien. Het heeft een stempel gedrukt op ons leven, het heeft ons leven niet op de kop gezet, het leven werd gewoon anders.
Vanmorgen, liep ik in het bos met de honden en overal zag ik het nieuwe leven om de hoek kijken, dat waar ik toch jaren heel veel moeite mee had, met de geuren van het voorjaar, daar kan ik nu zo van genieten. Ik sta stil en luister naar al het vogelgezang, zie het groen van de lariksnaaldjes tevoorschijn komen, de kamperfoelie en de lijsterbes, alles loopt uit en ik loop door, mijn leven is doorgegaan met jou in mijn hart en vandaag…… mijn lieve kleine meisje, vandaag zou je anders misschien 21 jaar zijn.
Soms sta ik stil bij mezelf...... om daarna weer verder te lopen.
Neneh @ 03:10 pm
nou zeg al
6 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 4 april, 2012
Eindje wandelen........
Samen met de honden, rechte paden, links laten liggen, aan elk grassprietje snuffelen, eekhoorntjes vluchten weg, ganzen met het voorjaar in de bol, muisjes die zich veilig wanen, druppels die zachtjes vallen, het bos kraakt van al die blaadjes die uit hun velletjes barsten, krent staat op springen, de bloesem ruikt naar 1000 geuren, vogeltjes volgen, ze kwetteren, in de verte de vrachtauto's die levende kippen vervoeren.....
We stappen stevig door, nemen een afslag rechts, staan stil om te luisteren, de specht roffelt, de roofvogel is er weer (volgende keer toch mijn verrekijker om de nek! Note to myself), het pad houdt op, de auto wacht...
95/366
Neneh @ 02:36 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
dinsdag 3 april, 2012
"Oh kijk Oma, ik zie roze bomen...."
Achterin de auto is echt van alles te zien ....
'Oma's grote vent' komt net uit school en wordt helemaal blij van al die roze bomen.... dat het altijd moet blijven, dat bomen helemaal geen groene blaadjes hoeven te hebben, dat roze veel mooier is.
Hij ratelde maar door...
Dat was vorige week dinsdag en vandaag liep ik met klein mannetje aan de hand en ik wees 'kijk eens, allemaal bloempjes in de bomen, zo mooi'
'Hatsjoe', zei 'Klein mannetje'
'Ik vind het stom', zei 'Klein mannetje'
'Dat kan, zei ik, maar ik vind het prachtig'
Op (zijn) neushoogte is er trouwens ook genoeg te zien
94
Neneh @ 05:10 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 2 april, 2012
Witte wolken...... en geen zon
93/366
Neneh @ 07:57 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
Hij schreef wat ik zo vaak denk.....
Wie zijn wij eigenlijk? Wat doen we hier? Waarom doen we de dingen zoals we ze doen? Waarom klinken we anders dan we zelf denken? Waar gaan moeilijke dingen vanzelf en makkelijke dingen soms moeilijk? Zijn we slimme dieren of domme mensen? Waar gaan we naar toe? Waarom maken we dingen? Zit er een plan achter alles of is het volstrekte chaos waar wij verbanden in denken te zien? Zijn de bomen en de planten afzonderlijke dingen of is alle groen een groot organisme? Is de mens veel met seks bezig vanwege een ingebouwde drang om zich voort te planten of is het zo dat de mensen die zich niet met seks bezig waren vanzelf uitgestorven zijn, en wij dus afstammelingen zijn van mensen die seks nou eenmaal hoog in het vaandel en de genen hadden, en wij nu dus ook? Bestond zingen eerder dan praten? Of andersom? Is alles om te keren? Is de tijd een afspraak van de mens of iets wat nou eenmaal gewoon bestaat. Bestaat God? Bestond Jezus dan ook echt? Waarom stuurt God niet nóg een Jezus? Of heeft hij dat allang gedaan en hebben wij hem niet herkend? Waarom ziet een lammetje er lief uit en een adder niet? Bestaan er echt andere dimensies waar wij nu ook leven zonder het echt door te hebben? Waarom wilde de mens zo nodig vliegen? Wat is belangrijk? Wat is onzin? Waarom gaan we niet gewoon leuk tegen elkaar doen? Waarom maken we er niet wat moois van met z’n allen? Wat bezielt ons eigenlijk? Zomaar een paar vragen op een doordeweekse vrijdagmiddag (voor mij dan zondagmiddag, een dag ik het weekend) Misschien wel allemaal vragen, om maar niet na te hoeven denken over het antwoord op de vraag: waarom vragen we ons altijd van alles af?
Daniël Lohues
Uit: Dagblad van het Noorden, zaterdag 31 maart!
En nu is het 1 april en lees ik het nog eens. Waarom zou ik dat nu toch doen?
Neneh @ 04:32 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet