« En buien vallen niet overal tegelijk.... | Main | Uit de schoenen waaien... »
zondag 8 juli, 2012
"Ik heb een zeehond gezien'
'Ik zie een zeehond, kan dat eigenlijk, ik zie een zeehond, kijk dan.'
En ik kijk en zie niets natuurlijk. Zo gaat dat. Maar gelukkig voor lief komt er nog een kans en ik zie de zeehond ook. En later nog eens en nog een andere. Vlak voor de kust aan de noordkant van het eiland.
'Dat heb ik nog nooit gezien', zei lief. Maar ik had dat ook nog nooit gezien. Nooit zo dichtbij vanaf het strand.
Eerder zagen we er eentje zonnebaden aan de wad kant. Goed te zien met de verrekijker, het was een enorme logge lummel die heerlijk aan het zonnebaden was geslagen. Lekker weertje was het toen wel,.
Maar nu zaten we aan de Noordzee kant. Ik heb er echt ook foto's van. Van die koppies boven water, grote ogen waarvan je denkt 'hij kijkt mij aan', vooropgesteld dat het een hij is.
Er waren een papa en zijn twee zonen die we telkens tegenkwamen, wij liepen naar het strand, zij kwamen net terug, wij kwamen terug, zij liepen naar het strand. Maar goed, ik wees ze op de zeehonden voor de kust... alleen zij zagen ze niet. Tot onze avondwandeling naar het strand, de zaterdagavond, na de maaltijd, na het zingen voor het bruidspaar, na het gelach, na het plezier, na de cognac, nadat de kaarsjes opgebrand waren, na de felicitaties door het personeel van paal 28. Nadat er was afgerekend, nadat we uitgezwaaid waren... toen kwam ik ze weer tegen. De jongens met hun papa. 'Mevrouw, mevrouw, we hebben een zeehond gezien.'
'In Ecomare?' vraag ik.
Maar nee, in zee. Ze hadden de zeehond gezien en niet één keer maar meerdere keren. Ze waren blij.
En ik ook want ik zag de zeehond ook nog een keer.
Op zondag 8 juli togen we naar Ecomare, het regende pijpenstelen maar niets hield ons tegen. Ecomare is geweldig mooi om te beleven.
'Ik heb de zeehond gezien, de grijze en de gewone zeehond'
190/366
Neneh @ 08 juli 2012 10:23
Tweet