« Zal ik wel, zal ik niet, zal ik wel, zal ik niet, nee ... | Main | Wil ik rechtsaf moet ik linksaf..... »

woensdag 25 juli, 2012

Dan moet ik er aan denken.......

Graan, goudgele aren, ze hebben al menig mens in vervoering gebracht. Ze hebben mensen in beroering gebracht, ze hebben mensen gevoed en dieren van een volle maag voorzien....

Telkens als ik langs de akker kom en het graan zie groeien, mooie volle aren zie komen, de kleuren veranderen van groen naar geel, naar de volle aren op een zinderende zomerdag dan moet ik even stoppen, ruiken, een foto maken of gewoon even stil staan en mee wiegen op de wind...

Dan moet ik weer denken aan het gedicht:

Do not stand at my grave and weep,
I am not there, I do not sleep.
I am in a thousand winds that blow,
I am the softly falling snow.
I am the gentle showers of rain,
I am the fields of ripening grain.
I am in the morning hush,
I am in the graceful rush
Of beautiful birds in circling flight,
I am the starshine of the night.
I am in the flowers that bloom,
I am in a quiet room.
I am in the birds that sing,
I am in each lovely thing.
Do not stand at my grave and cry,
I am not there. I do not die.

Wie het kent die weet de strekking, wie het niet kent zoek het maar eens op, het is heel bekend.

Neneh @ 25 juli 2012 07:06

Comments

Plaats reactie