« De Atalanta zorgt voor een goedmakertje | Main | Over kijken naar schelpjes met gaatjes... »

donderdag 30 augustus, 2012

33 jaar geleden werd ik moeder.....

In mijn geheugen staat gegrift, hoe we woonden, waar we liepen en sliepen. Waar we knutselden aan de babykamer. Lief was weken en weken in de kelder aan het klussen en ik zat eindeloos achter de naaimachine te prutsen aan gordijntjes en lakentjes, de zomer was bijna teneinde en begin september was ik uitgerekend. Bevallen van een eerste kind is op zich al een hele uitdaging want al schrijven ze 100 boeken, vertellen ze meest smakelijke verhalen, hemelen ze hoog of juist niet. Krijg je loze info en of dingen waar je wat aan hebt, het moet allemaal nog maar 'even' gebeuren. En ineens was het eind augustus en begonnen wij aan een spannende dag...

Het ging allemaal goed, het ging allemaal goed en 6 pond bij de geboorte is nu een reus van een kerel en dol op appeltaart... altijd.

Neneh @ 30 augustus 2012 15:22

Comments

Plaats reactie