« Een wandeling levert natte neuzen op. | Main | Van achter de geraniums, in de drup. »

maandag 17 september, 2012

Het is herfst in het bos en onder mijn schoenen...

De blaadjes dwarrelden vanmorgen voor mij uit langs de takken en over de struiken naar beneden. Ik hoor ze niet vallen, ze liggen op de grond voor ze er erg in hebben en even later komt er een jogger voorbij die de blaadjes nog een keertje op laat waaien...

Ik zei, 'wat hoor ik nu toch'

De honden sloegen niet eens aan terwijl ik een foto aan het maken was en er een stampertje aan kwam rennen door het bos, over het pad waar wij ook liepen. Een man die, met grote passen en zware stappen, door het bos rende...

De specht heeft een 'lekkere' boom gevonden, de honden ook en ik keek de man na...

Neneh @ 17 september 2012 12:37

Comments

Plaats reactie