« Daar pluk je de vruchten van.... | Main | Waar blijft de tijd? »

donderdag 6 september, 2012

Daggie heen en weer.

'Als jij nou met mij meerijdt, in de trein, hoef ik niet alleen te reizen en zijn we nog gezellig een daggie bij elkaar. En ik kan je gelijk Elswout laten zien.'
Zo gezegd, zo gedaan. Een dagje met dochter op stap, het duurt uren voor we in Haarlem zijn en het duurt net zolang voor ik weer thuis ben. Net zoveel tijd in de trein als aan de wandel, de slenter, de thee, de late lunch, de babbel.

Onderweg zie ik veel, ik vind het heerlijk om Nederland aan mij voorbij te zien vliegen. De koeien, watertjes, weilanden, windmolens, kerktorentjes, bossen, heidevelde, meren. Ik vind het heerlijk om naar buiten te kijken.... tot het donker wordt.
Want dan zie je geen barst meer, behalve jezelf in het raam.

Neneh @ 06 september 2012 09:04

Comments

Plaats reactie