« 't Is droog, eventjes | Main | Kleine dakjes op een dennenappel...... »
donderdag 20 september, 2012
10 zoogdieren in 2 en een half uur......
Pauline Arends is de docent van de avond en dan gaat het over zoogdieren. Daar weet zij gewoon heel veel van. Vol goede moed begint ze aan de klus met eerst te vertellen dat de opdracht van vanavond '10 zoogdieren bespreken' een hele klus is en dat ze maar snel begint.
Het eerste uur gaat over de vleermuis...
Dat beloofd nog wat. De rillingen lopen mij regelmatig over de rug en ik schud mijn wijze hoofd zo af en toe. Doe mij maar een das denk ik dan. Die zit tenminste onder de grond en niet onder mijn dak. Maar goed, ik sla me dapper door de materie heen. Van kleinste vleermuis tot grootste vleermuis. In Nederland dan. Niet van de wereld. Dat trek ik echt niet. 10 Soorten in Drenthe vind ik ook ruim genoeg en na dat uur weet ik het weer. Ik vind ze fascinerend maar het zijn echt niet mijn 'beestjes'. Gelukkig is er binnen de IVN afdeling hier wel iemand die er helemaal 'gek' van is. Laten we dat maar zo houden besluit ik bij deze. Ik denk niet dat ik er gelukkig van word. Maar goed, na de pauze staat de rosse vleermuis op een stokje voor mijn neus.
'Hij is gekrompen', weet een van mijn medecursisten te vertellen.
Ik geloof het direct.
Ik maak snel mijn foto van de dag! Klaar ermee.
Batman op een stokje.
De kleinste soort past trouwens in een luciferdoosje en ach, Pauline had er twee meegenomen uit de vriezer.
'Een apart vakje', vertelde ze mij
Ik geloof het direct.
Na de vleermuis kwam de marterachtige aan de beurt.
Das
Marter (steenmarter, boommarter)
Ik ben de draad kwijt geraakt
Bunzing
Wezel
Hermelijn
Fret
en er stond ook een Wasbeerhond tussen de opgezette dieren.
Al die aaibaarheid, al die mooie beestjes die gehaat worden, of vermoord om hun vacht, of om hun vet. Of worden overreden.
Want hoe wrang ook, we reden terug en midden op de weg lag een dode das....
264/366
Neneh @ 20 september 2012 15:44
Tweet
Comments
'Wasbeerhond' is een slechte naam die refereert aan een oppervlakkige gelijkenis. De Duitsers noemen 'm 'Marderhund', marterhond, en dat refereert aan z'n afstamming. Hondachtigen zijn voortgekomen uit marterachtigen, en de marterhond is de oudste nog levende hondachtige (kantje boord ;-). Hij heeft dan ook nog 'martertrekjes', met name een voorwaardelijke winterslaap. Hier, in z'n nieuwe leefgebied in Europa, is dat althans in het westelijk deel nauwelijks aan de orde omdat 't gewoonweg niet koud genoeg wordt. Er zitten er inmiddels vele honderdduizenden bij onze oosterburen, en Nederland telt er waarschijnlijk al enkele honderden.
geschreven door christian - 23 september 2012 14:13@Christian, maar hoe noemen we dit beestje dan?
geschreven door Grietje - 23 september 2012 18:58'Marterhond' beschrijft 'm 't beste vind ik, maar als je 'nyctereutus procyonoides' prefereert mag dat ook ;-) Ik heb er overigens drie.
geschreven door christian - 25 september 2012 22:09
Ja, veel soorten nog, veel te ingewikkeld allemaal.
geschreven door RenéSmurf - 22 september 2012 17:03Het is een zootje op aarde, maar dat heeft wel wat.