« Mee over de heide....... | Main | Snoeien... »
zondag 2 september, 2012
Slapen in etappes
Niets zo vervelend als wakker liggen, niets zo vervelend als willen slapen en niet in slaap kunnen vallen. Niets zo vervelend als middenin de nacht klaar wakker schrikken van niks en daarna alle schaapjes van de wereld tellen en niet in slaap kunnen vallen. Uit bed gaan en op blote voeten naar beneden, geen lawaai maken, de honden stilte manen. Ze kijken even op 'wat moet dit?' en slapen weer verder. Wát, ze dromen alles bij elkaar, ik heb geen idee wie ze achterna zitten, misschien wel mijn bij elkaar getelde schapen. Kopje thee dan maar en gelijk maar even het koffieapparaat ontkalken, dan is dat ook maar weer gedaan en kan ik straks weer lekker een kopje koffie maken. Stukjes lezen van nog meer vroege mensen, jarige mensen, mensen die een dagje op reis gaan en ook heel vroeg uit de veren zijn. Ik begin maar weer aan de fotoklus tot ik een uur later een totale slapte op voel komen. 'Zal ik eraan toegeven', vraag ik mezelf.
Ik loop op blote voeten naar boven en zoek mijn bed op.
Lief zegt 'gaat het een beetje met jou'. 'Nee, zeg ik, ik wil alleen maar slapen.'
En dat heb ik gedaan, ik heb nog een paar uurtjes geslapen, maar ja, dan is wel de halve zonnige dag naar de maan.
De maan die gisteravond alweer zo mooi was.
Neneh @ 02 september 2012 11:06
Tweet
Comments
Ja, misschien dan toch de wekker zetten en op een bepaalde tijd opstaan.
Om de ritme er weer in te krijgen.

oh zo herkenbaar...ik hoop dat je inmiddels wat bijgeslapen bent....
geschreven door Linda - 02 september 2012 15:56