« Mijn mama zei tegen mij dat jij mij gaat dragen.... | Main | Het licht viel erop....... »

woensdag 12 september, 2012

Interpretatie is een persoonlijk beredeneerd oordeel

Het moet me toch eens van het hart, niet dat ik eronder lijd maar het hoofd van mij zit een beetje vol en dit is een van de dingen waar ik over na denk. Teveel eerlijk gezegd. Ik ben teveel bezig met de vrijheid van meningsuiting, over wat nou wel mag en kan en wat echt niet. Want het gaat mij al heel snel te ver. Dat is lastig, maar dat is dan mijn probleem en niet die van de ander. En vrijheid van meningsuiting is ook lastig want waar ligt dan de grens. Iedereen kent ze wel, de uitspraken waar heel veel mensen over vallen en waar iedereen het weken over heeft maar wat uiteindelijk wel gezegd is. Niemand kan er dan nog iets aan veranderen, vrijheid van meningsuiting kan dus echt wel betekenen dat je iemand kwetst.
Iemand gewoon zeggen waar het op staat, boze dingen roepen tegen mensen die toevallig net op jouw pad komen in jouw boze bui is zoiets. Willens en wetens er iets uitkramen waarvan je zeker weet dat het hard aankomt bij de ontvanger. Of gewoon, zonder verder na te denken iets zeggen of schrijven.
Gelukkig leven we in een tolerant landje en kan en mag er veel.

Zoals loggen en facebooken en liken en niet liken, of linken en lezen en reageren. Het mag allemaal.

En deze week, en zoiets gebeurt wel vaker, las ik iets wat ik grappig vond en plaatste het op 'mijn' facebookpagina. Er kwam gelijk een berichtje op. Een geprikkelde reactie van iemand die ik graag lees, leuk vindt en verder niet in het 'echt' ken. Maar de reactie was er eentje waardoor ik nog eens keek naar datgene wat ik geplaatst had. De lading werd anders, het 'hé, dit vind ik grappig' verdween naar de achtergrond en de geprikkelde reactie nam het over. We schreven wat heen en weer en uiteindelijk heb ik het '......' onzichtbaar gemaakt. Zo ben ik dan weer. Ik wil helemaal geen gezeur. Daar houd ik echt niet van. En wat ik had geplaatst deed er niet toe. Eigenlijk was ik het alweer vergeten tot ik vanmorgen weer een reactie las op een schrijven van mij. Daarvan trok mijn wenkbrauw omhoog en ik las eens na hoe ik het had geschreven. Niks mis mee dacht ik.

Maar toch, iemand anders is er door geraakt. Voelt zich op zo'n moment gewoon kwetsbaar, geraakt, verdrietig en ik weet er niets van tot ik er een berichtje over krijg. Mijn schrijven is een soort van vrijheid die ik mezelf permitteer en waarbij ik echt niet altijd denk 'er zou zich iemand kunnen storen' aan wat ik schrijf, of zeg, of doe.

Hoe dan ook, ik ben weer eens met de neus op de feiten gedrukt. Ik ben zelf hoe dan ook altijd voorzichtig met hoe ik dingen formuleer. Ik probeer zo min mogelijk de randen te zoeken. Het past ook niet bij mij en ik wil gewoon niemand kwetsen of storen. Als het dan toch 2 keer kort achter elkaar gebeurt dan ben ik van mening dat het toch wel droevig gesteld is met de vrijheid van meningsuiting.

Want al doe je nog zo voorzichtig.... het is niet gauw goed.

En dat vind ik echt heel erg jammer want op doe manier heeft de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van schrijven, de vrijheid van spreken toch aardig wat beperkingen gekregen.

Tot er weer iets is waar iedereen over valt, waar mensen weken over praten, dan wordt het weer eens goed duidelijk hoe dat nu precies zit met de vrijheid.

In Nederland! En in mijn eigen leven.

Neneh @ 12 september 2012 15:20

Comments

Plaats reactie