« Duizend klokjes... | Main | De drie pinten.... »

maandag 18 februari, 2013

Van slag

Het gaat niet goed met mijn grote vriend, dat schreef ik bijna 2 weken geleden en gisteren aan het einde van de dag, aan het einde van een geweldig warm weekend gingen zoon en zijn gezin weg en heb ik afscheid genomen van Ummango, heer Bommel, een hond van stand. Ik vergeet soms de mooie dingen die ik ooit schreef en ik ben dan wel heel blij met het digitale archief, dat brengt me wel weer een heel eind terug in de tijd, 2005 dit keer. Toen was er nog geen Micka, hadden wij Twist en zij Ummango en die twee schelen maar een half jaar. Ze zijn elkaars vrienden, Ummango is een mannetje mannetje en Twist was dat. Daar hebben we de natuur niet z'n gang laten gaan. Twist is en blijft een Twist en Ummango een beetje een heer van stand. Maar het gaat niet goed en nu is het zover.. .. ik neem afscheid en huil mijn tranen. Het verdriet van zoon en schonedochter is nog erger om te verwerken. Ik snap het zo goed maar het is tijd om afscheid te nemen.
Ze hebben een heel plan, alles goed doordacht, weten precies wat ze moeten doen voor Ummango en weten precies hoe ze het willen voor hun grote sterke vriend. Dat hij sterk is dat weten we inmiddels wel. Zijn lijf is een fractie van wat het was, zijn spieren verdwijnen als sneeuw voor de zon, het weinige eten wat hij nog doet geeft nog net dat beetje energie om door te gaan maar alles verzwakt heel snel. Toch is hij er nog steeds bij, hij is sterk. Komt binnen en gaat snel liggen, je weet het .... ik weet het.
Het afscheid komt dichterbij en ik ben er verdrietig van...

Zo gaan ze weg, naar hun eigen huis en mijn gedachten zijn nog lang bij mijn kinderen die het nu zo vreselijk moeilijk hebben.
Ik ben van slag. Ik wil schrijven over het geweldig fijne weekend wat we hebben gehad, mijn verjaardag, mijn feest maar mijn handen willen niet. Mijn hoofd wil niet.
Ik prut wat met de foto's, lees hier en daar een stukje en denk dat ik maar eens een goed nachtje moet slapen....

En vanmorgen, de kleinkinderen hebben vakantie, komen de twee schatten binnen en ook heer Bommel....

De ene dierenarts is er de hele week niet, de andere dierenarts is er vandaag niet en verder willen zij er niemand bij. Zo moeten we allemaal nog een dag verder en is iedereen van slag....

Twist en Micka liggen elk aan een kant van Ummango, allemaal voor de warme kachel. Ze zijn stil, Twist voelt dat er iets is.....



IMG_6188.jpg

IMG_6161.jpg

IMG_6104 kopie.jpg


Neneh @ 18 februari 2013 09:10


Comments

Pfffff... :'-(

geschreven door Hestia - 18 februari 2013 09:51

Bij ons duurt het ook niet zo lang meer, vrees ik, met Hobbes. Sterkte!

geschreven door Johan - 18 februari 2013 09:59

@Johan, je weet het, je weet het .... maar ja, het is je vriend voor altijd....

geschreven door Grietje - 18 februari 2013 10:13

zo verdrietig... :-(

geschreven door Jenny - 18 februari 2013 10:20

Oh wat is dit moeilijk, heel veel sterkte voor jullie allemaal

geschreven door Linda - 18 februari 2013 12:57

Slik... Sterkte!

geschreven door ton - 18 februari 2013 15:17

heel veel sterkte allemaal !

geschreven door martha - 18 februari 2013 15:50

Wat verschrikkelijk voor jullie ... ik denk aan jullie allemaal ... Hier brandt een kaarsje, voor moed en sterkte. Liefs

geschreven door Bloem - 18 februari 2013 22:20

en elke keer
denk je, nooit weer
een hond
vanwege de pijn
...
toch kun je niet zonder
zal er eens
een nieuw diertje zijn

geschreven door anne - 19 februari 2013 18:05

Plaats reactie




Gegevens onthouden?