Schepperdeschep

Achter het huis ligt een crossbaan. Eigenlijk bestaat die crossbaan niet. Voor de gemeente althans niet. Die hebben het niet aangelegd en dan bestaat het niet. Het wordt dus gedoogd. Ik kan niet anders zeggen dat er in de loop van de afgelopen drie jaar heel wat plezier was op de baan die er niet was. Van klein tot groot kwam er het ‘crosskunnen’ beproeven. Heel wat hebben met de snufferd in het zand gehapt maar dat mocht de pret niet drukken. Als ik in de tuin ben zie ik niets. Ik hoor het alleen. Het klinkt best gezellig. Stoere praatjes over de hoogste sprong en dan ook nog met effecten. Ik praat over kinderen in de leeftijd van 4 tot 12 denk ik. Die spelen daar. Nemen af en toe een schep mee uit de schuur en graven een gat om tot een hogere berg te komen. Dat het daardoor hier en daar een gevaarlijk traject wordt dat snappen ze niet. Hoezo gevaarlijk?



Ook ‘kleine opschepper’ heeft een crossfiets. En de buurjongen ook. Die is mooier volgens ‘kleine opschepper’ (daar trapt deze moeder allang niet meer in)
De laatste tijd is het iedere keer raak. ‘Kleine opschepper’ komt huilend thuis. Ze hebben dit en ze hebben dat. En waarom heb ik nog een crossfiets want je kunt er niet meer fietsen. Alleen de ‘grote’ jongens kunnen er nog op en overheen. En de buurjongen mocht van zijn moeder al helemaal niet meer achter het huis spelen! Ik hoor het eens even een poosje aan. Ik heb het al gezien. Al een tijdje heb ik het waargenomen maar het dringt nu ook langzaam tot me door. Ze zijn ineens allemaal 13, 14 en 15. Ze roken. Ze jagen achter elkaar aan. Ze maken gezellig een vuurtje van folders (die ze niet rondbrengen maar in de bosjes gooien, om later te halen voor een kampvuur) en halen er een gezellig bankje bij (oh, hadden we maar een dakje, dan bleven we droog). Ik had het al gezien.

En nu? Allereerst zeg ik tegen ‘kleine opschepper’ je moet daar maar niet meer spelen. Hier niet achter het huis. Als ik het gezegd heb denk ik:’Hoe zit dit nu? Mag mijn kind daar niet meer spelen? Hier de tuin uit, het bos(je) door en dan op de crossbaan uitkomen! Mag hij daar echt niet meer komen?” Moeilijk. Ik heb er ook geen vrede mee. Ik heb al regelmatig mijn gezicht laten zien. Het was niet de eerste keer dat er gedonder was. Ik had er al gelopen met mijn ‘te gekke’ broek met foute klompen. Nee, ze kennen me al. Maar dit is me te dol. Iedereen mag spelen op een crossbaan die er niet is. Iedereen van groot tot klein. Zo is het hele stuk hier ingericht. Schommel, glijbaan, klimdingen en springdingen.

Allereerst toch maar weer het gesprek in! En daarna maar eens melding maken van de stapel folders die word achtergelaten in de bosjes. Hier is een speciaal meldpunt voor. Wist ik ook niet maar het schijnt nogal eens voor te komen. Daarna zou er van de gemeente iemand komen om te kijken naar de veiligheid van de crossbaan. En die kwam en die schrok echt. Dit kan niet. Als hier iets gebeurt dan gaat het goed mis? Misschien wel, maar tot nu toe was het niet gebeurd. Ik maakte ook melding van de dreiging die uitging van de groep jongeren. Zodra die om de hoek verschijnen moeten de jongere kinderen ‘opdonderen’ en snel een beetje anders zet ik je op de kop in het kanaal. Dat ligt er namelijk achter! Je mag hier wel fietsen maar je mag niks vernielen! Wegwezen! Opdonderen……

Zo ook ‘kleine opschepper’ …….

Gisteren om acht uur ’s morgens reed hier een shovel achter het huis. Alles werd gevlakt.

Gisteravond acht uur! Je kunt niet meer zien dat de shovel is geweest. Wie durft er nog te roepen dat de jeugd van tegenwoordig niet van aanpakken weet? Ik niet. Het is een crossbaan geworden zoals ze nog nooit hadden gehad. En de gemeente ook niet!

Kleine opschepper komt voorlopig nog even niet achter het huis.

Geschreven door Neneh

8:51 PM #