"Goedendag", zei de kleine prins.
"Goedendag", zei de koopman.
Hij verkocht uitstekende dorstlessende pillen.
Men slikt eens in de week een pil en
voelt nooit meer behoefte aan drinken.
"Waarom verkoop je die?" vroeg het prinsje.
"Het is een grote tijdsbesparing", zei de koopman.
"De geleerden hebben het uitgerekend.
Je bespaart drieënvijftig minuten in de week".
"En wat doe je dan met die drieënvijftig minuten?"
"Daar doe je mee wat je wilt".
"Als ik drieënvijftig minuten over had",
dacht het prinsje bij zichzelf,
"dan liep ik heel rustig naar een bron .."
"Alle grote mensen zijn eerst kinderen geweest
(maar slechts een enkele herinnert het zich). " - Antoine de Saint-Exupéry
Spreuk
'In een dwarsstraat kom je de mooiste dingen tegen'
Ik kreeg een spiegel en een steen. Om te spiegelen en te bouwen.
De spiegel is om te kijken hoe het met me gaat.... als ik aan het bouwen ben. Het is dan wel de bedoeling om te bouwen aan je eigen pop. Laat die nu net een weekend uit logeren zijn. Net zo rustig ...
Mooie ochtend, fris en nevelig. Het ruikt lekker als ik uit de auto stap. De parkeerplaats is aan de rand van het bos. Het is er mooi, alle kleuren van de herfst laten zich nu van de mooiste kant zien. Ik kan al genieten van dat kleine stukje lopen. Krakend over blad, eikels en beukenootjes. Door het hek naar binnen. Voor het hek staan links en rechts bankjes, om uit te rusten maar vooral om te genieten van het mooie plekje. Op het bankje zit Thijs. Met z'n broodbakje op zijn schoot.'Goedemorgen Thijs', zeg ik. Er komt een gemompel terug. Ik hoor het en voel ook direct dat het niet klopt. Dus ik loop naar hem toe. 'Wat is er, ben je nu al moe?' 'Nee, ik ben niet moe. Ze komen me maar halen. Ik doe niet meer mee. Ze luisteren toch niet naar me. Ik kap ermee. Ik werk niet mee. Ik doe het niet meer.' 'Je werkt toch in de tuinkamer?' 'ja, tot vandaag! Vanaf vandaag werk ik daar niet meer!' Hij zet zijn woorden kracht bij door een lichte stemverheffing en hij knijpt eens in zijn broodbak. 'Weten ze dat je hier zit? Zijn ze al bij je geweest?' 'Nee, kan me niks schelen ook' 'Maar zo word je koud.' 'Ik niet, ik doe niet meer mee'
Ik krab eens achter mijn oor. Moet ik hier nu mee. 'Ik ga aan de slag Thijs en jij, ga je met me mee?' 'Nee, ik niet, ik blijf hier zitten.'
Ik ga aan het werk. Het is mooi weer, de zon komt door en na twintig minuten zit Thijs nog op het bankje. Ik zie hem een tijdje later met de anderen aan het werk. Ze halen de omgezaagde beuk op. Thijs doet weer mee. Ik spreek hem vast nog wel. Natuurlijk kun je eens staken omdat ze niet naar je luisteren.
Mijn lief kwam vanmiddag thuis en vroeg gelijk of het wel goed met me ging. Ik kijk hem aan. Hij vraagt nogmaals, 'hoe gaat het met je?' Ben je niet depressief geworden? Frons, verbijstering, verwarring. Hoezo? De zon schijnt de hele dag, ik heb lekker gewerkt. De was gedaan, gestreken. Voor het huis heb ik alles geveegd, de vuilnisbak aan de straat gezet. De stofzuiger heb ik vandaag niet gebruikt. Ik ben heerlijk met de dweil aan de slag gegaan. Ik had toch gisteren die pot met zilveruitjes laten vallen. Nu is het weer fris en rein. Morgen ga ik de badkamer doen en in de tuin aan het werk. Hoezo? Zie ik er depressief uit? Het gaat juist heel goed met me.
In de commentbox vond ik het volgende schrijven: 'Wil ff reageren op het feit dat je je 'eikelig' voelt :-)) ...... is dat net zoiets als 'appelig'???' Momenteel ben ik bezig met een POP, dit is zoveel als een Persoonlijk Ontwikkelings Plan. Als ik aangeef dat ik me 'eikelig' voel, dan voel ik me zeker niet 'appelig'. Als je een eikel bent dan is dat niet positief en een appel wordt je gewoon niet. Je kunt je wel eikelig voelen, dat klinkt dan weer negatief en appelig voelen doet een beetje 'suffig' aan. In de herfst komen alle twee zaken evenveel aan de orde. Je hebt de eikels die met grote hoeveelheden naar beneden komen en de appels die ook vallen of, net, op de juiste moment geplukt worden. Ik loop dagelijks over grote hoeveelheden eikels en heb nog geen appel geplukt. Ik had volgens mij op het moment dat ik me 'eikelig' voelde ook geen 'appelig' gevoel. Eerlijk gezegd hoop ik niet dat het besmettelijk is.
Misschien heeft iemand nog een zinnig idee over het verschil tussen 'eikelig' en 'appelig'
