"Goedendag", zei de kleine prins.
"Goedendag", zei de koopman.
Hij verkocht uitstekende dorstlessende pillen.
Men slikt eens in de week een pil en
voelt nooit meer behoefte aan drinken.
"Waarom verkoop je die?" vroeg het prinsje.
"Het is een grote tijdsbesparing", zei de koopman.
"De geleerden hebben het uitgerekend.
Je bespaart drieënvijftig minuten in de week".
"En wat doe je dan met die drieënvijftig minuten?"
"Daar doe je mee wat je wilt".
"Als ik drieënvijftig minuten over had",
dacht het prinsje bij zichzelf,
"dan liep ik heel rustig naar een bron .."
"Alle grote mensen zijn eerst kinderen geweest
(maar slechts een enkele herinnert het zich). " - Antoine de Saint-Exupéry
Spreuk
'In een dwarsstraat kom je de mooiste dingen tegen'
Neneh heeft een luxe probleem. Echt niet te geloven. Ik heb het helemaal niet zo op luxe. Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg mens ben ik. Nu heb ik toch een luxe probleem. Ik heb een nieuw scherm. Een flatscreen. Prachtig. Net breedbeeld tv. Alleen nu ziet mijn log er zo vreemd uit. De rechterkant is gewoon kaal en rood. Ik moet haast lachen en bijna huilen. Eerlijk gezegd ben ik de hele avond bezig geweest met het aanpassen van de webs waar ik zorg voor draag. Ziet er kompleet anders uit als je een ander scherm hebt met een hogere resolutie. Ja, ik weet het wel alles zal wennen want dat heeft het steeds gedaan. Maar toch kijk ik zo raar tegen dit beeld aan.
Begon de maandag met een optreden van Webkim op de radio, over bookcrossing. Dinsdag, pr-vergadering die niet doorging, dus had ik zomaar een vrije middag, het gekke is als ik zomaar een vrije middag heb ik eerst na moet denken wat ik met dat 'vrij' ga doen. Want het lijkt wel of ik er meer inhoud aan wil geven dan aan een gewone vrije middag. Ik heb dus in de tuin gewerkt want als je blij wordt van de eerste sneeuwklokjes dan moet je ook zorgen dat ze de eerste kunnen zijn. Dus de bolletjes in de grond. Woensdag had ik een sollicitatiegesprek Donderdag is het patattendag en kreeg ik de uitslag van de sollicitatie, ik had van de 7 een 9 gemaakt in het telefoonnummer dus ik was wat moeilijk bereikbaar. Uiteindelijk werd ik de lachende tweede! Wacht maar, mijn tijd komt nog wel.
Vrijdag, het is bijna weekend. Inmiddels is het zaterdag, ik mag wel opschieten anders is het weekend alweer voorbij voor ik het in de gaten heb.
Vandaag maar weer eens mijn favoriete broek aangetrokken. Misschien weet je het nog. De broek met de wijde pijpen en grote zakken op de achterkant. De broek die tongen in beweging zet. Vandaag, maar dinsdag ook al. Ik had een raar klusje. Eigenlijk te gek voor woorden. Mijn collega zegt; 'heb je even tijd?' Tuurlijk heb ik even tijd. Hij kijkt naar het raam. Ik kijk ook naar het raam. (oud pand met schuiframen) Al een paar jaar staat het raam open en zit er een voorzetraam voor. (lijkt me logisch) Maar dat raam moet dicht. En ik mag helpen. Ik haal maar een trap want ik zie de bui al hangen. Collega haalt zijn toolkit, niet te geloven toch. Hij zit de hele dag achter de pc en komt in ene met een schroevendraaier en bijbehoren aandragen. Hij haalt het gordijn weg. Ik haal de stofzuiger erbij. Weet je wel hoeveel beestjes er in twee jaar binnenkomen en blijven hangen. 'Je bent toch niet bang voor spinnen', roept hij dan ook nog. Neneh is niet bang voor spinnen daarom haalt ze de stofzuiger. Wij aan de slag, gordijn en rail weg. Voorzetraam open, spinnen en spinrag vangen en ja, dan toch ook maar even de ramen schoonmaken want dit kan toch ook niet. De bewoners van het huis die soms even 'ontsnappen' van de werkplek en een wandeling maken door het grote huis komen op het geluid af. Ik sta in de vensterbank. Collega loopt druk met doeken heen en weer. Ik poets en waar ik niet bij kan poetst hij. Ze moeten er om lachen. Daar staat hun 'telefoonmeneer' met Neneh! Kun jij wel schroeven draaien dan? Ook ik moet er om lachen. Samen eigenlijk. Want mijn collega zegt: 'je kunt het trapje ook in de vensterbank zetten'. Ik schiet helemaal in de lach. 'Nee, dat mag niet!' In het 'domme blondjes boek' staat dat je voorzichtig moet zijn met trappetjes in vensterbanken. Samen met een andere collega maakt hij het raam dicht en gaat het voorzetraam er weer voor. Dan het gordijn en het lijkt of er niets is gebeurt. Kijkt mijn collega mij aan, en zegt: 'Ik zie het nu pas, ik dacht ze heeft de broek verkeerd om aan! Wat een grote zakken ' ...................
Ik kan soms niet stoppen met huilen van het lachen. Maar het raam is dicht!
Volgend jaar ga ik Vlieg spotten. Ik zoek mensen met ervaring. Ik wil namelijk niet als spion door het leven gaan of als spion achter de tralies belanden.
Vliegtuigspotten kan je een jaar van je leven kosten. (maar wat zullen ze blij zijn daar in Griekenland)
'Kleine opschepper' heeft verdriet. Eigenlijk ben ik de draad een beetje kwijt waar het verdriet precies begon. Hij wou met een vriendje naar de stad. Ik was daar niet zo blij mee! Hij ook niet met mijn besluit. Hij kwam een uurtje later thuis met de volgende woorden: ' We hebben een clubje opgericht, een trekkerclubje.' Grote grijns van oor tot oor.
Hij aan het huiswerk en ik kook ondertussen. Niet dat ik een voorstander ben van huiswerk op de basisschool, maar kinderen zoals 'Kleine opschepper' moeten alle zeilen bijzetten. Hij is een beelddenker. Dat is eigenlijk heel mooi want je ziet de woorden voor je in beelden. Het probleem zit hem dus in het leren van de letters. Dat is niet te leren. Dat moet erin slijten. En daar ging het mis..... vandaag. Hij kreeg ruzie met de letters en de tranen kwamen. Ik dacht eerder dat het vermoeidheid was maar nee: ' Die stomme letters.' Even samen over de letters buigen en klaar is hij. Nog even tv kijken voor we aan tafel gaan.
Maar het verdriet was niet voorbij. Het bleef in zijn keel hangen en achter zijn ogen prikken. Kom maar eens even op de stoel staan dan kunnen we elkaar goed vasthouden. Hij is me veel te zwaar om te tillen want knuffelen doe je het best op gelijke hoogte. Hij snikte en snotterde, diepe uithalen en dikke tranen.......
Kom kerel, wat is er nu zo erg dat je zo verdrietig bent? Komt toch niet door die stomme letters? Ben je dan toch moe? ' Nee, ik ben niet moe!' 'De juf zegt dat ik stoer praat!' snik...... snotter.......... diepe zucht........ aai over de bol!
Zeg juf, van 'Kleine opschepper', wilt u alstublieft niet zeggen dat hij stoer praat! Hij had het alleen maar over ' In de ban van de ring'
Een ander wordt depressief als de blaadjes van de bomen vallen. Ik niet. Ik krijg een onbedwingbare tot verzamelen. Alsof ik voor de winter een flinke voorraad aan moet leggen. In elk hoekje van het huis staat of ligt wel iets van de 'herfstrijkdom'. Een mand vol walnoten die liggen te drogen...... lampionnetjes met lichtjes erin.......
Maar dit weekend was het raak. Ik kreeg last van opruimwoede en herfstschoonmaak. Het voorspelt weinig goeds, dat snap ik. Wat ik niet snap dat ik er nu net last van krijg. Ik moet een leesbril op om de krant 's morgens te lezen want er is niet voldoende licht (jaja, ik weet het doe een lamp aan! Maar dat is zo ongezellig) Toch overkwam het me! Ik heb heel wat stof verwijderd en zaken in de handen gehad. Kruidenpotjes bijgevuld, kastjes gesopt, laatjes geleegd en last but not least achterstallig onderhoud gepleegd aan de webs die ik moet onderhouden. Nu is het weekend om en een drukke week wacht. Morgen allemaal luisteren naar Webkim in NCRV's Plein Publiek: Webkim over Bookcrossing. Dinsdag PR vergadering over een te bouwen web. Woensdag wil ik graag dat jullie allemaal duimen want dan heb ik een sollicitatiegesprek en ik verwacht er een hoop van maar het moet allemaal nog gebeuren. Donderdag patatdag en vrijdag begint het weekend. Ik ga niet vertellen wat ik verder allemaal doe, dat lees je vanzelf wel in dit log.
Maar een ding weet ik zeker: voorlopig is mijn huis weer netjes.
Grote fusies en/of samenwerkingsverbanden zijn trendy in het bedrijfsleven. Ook in Logland zijn de eerste fusies gesignaleerd. Neem bijvoorbeeld BP en Boris van Nederland4.nu. Daarom denkt K-Noord dat het tijd is een "Fusielog" te openen. Meerdere mensen die een log beheren, eigen stukjes schrijven en plaatsen. Je hoeft alleen maar een internet verbinding te hebben. Overige faciliteiten worden geregeld.
Heb je iets te vertellen doe dan mee!
Open over een paar dagen heb ik me laten vertellen! We wachten nog maar even af!
Bofkont als ik ben! Heb de limited editon Scarlet's Walk van mijn lief gekregen. Limited is het, maar ook fantastisch om naar te luisteren.............
