"Goedendag", zei de kleine prins.
"Goedendag", zei de koopman.
Hij verkocht uitstekende dorstlessende pillen.
Men slikt eens in de week een pil en
voelt nooit meer behoefte aan drinken.
"Waarom verkoop je die?" vroeg het prinsje.
"Het is een grote tijdsbesparing", zei de koopman.
"De geleerden hebben het uitgerekend.
Je bespaart drieënvijftig minuten in de week".
"En wat doe je dan met die drieënvijftig minuten?"
"Daar doe je mee wat je wilt".
"Als ik drieënvijftig minuten over had",
dacht het prinsje bij zichzelf,
"dan liep ik heel rustig naar een bron .."
"Alle grote mensen zijn eerst kinderen geweest
(maar slechts een enkele herinnert het zich). " - Antoine de Saint-Exupéry
Spreuk
'In een dwarsstraat kom je de mooiste dingen tegen'
Hey Neneh, je bent gehakt door Sisterhack! Klik hier voor aanvullende informatie.
Update
En nu niet 'gehakt' maar geschreven door Neneh zelf. Ik heb de wangen weer droog. Ik moest huilen en lachen en huilen en lachen. Schrok me in eerste instantie een breuk. Wie zit er in mijn log te freubelen. Ik ben voor vrijheid, maar er zijn grenzen :-)
Vandaag heb ik de collecte voor Amnesty afgesloten. Ik had nog een uurtje willen lopen, het kwam er gewoon niet van. Heb ook gelijk het besluit genomen om de zaterdag in het vervolg anders in te delen...... ik heb zo echt niks aan mijn 'vrije' zaterdag! En dat is iets wat ik nu wel wil. Tijd voor zaken die ik belangrijk vind en niet al dat geneuzel in winkels waar ik ook op vrijdag of maandag heen kan! Dus....
Amnesty zal wel blij zijn met de vrijwilligers die zich in hebben gezet voor dit doel. Er zijn veel te weinig collectanten. Heel jammer want mensen willen wel geven voor Amnesty. Je hoeft niets uit te leggen. De meeste mensen zijn zich toch bewust van de vrijheid waarin ze leven...... vandaar vandaag een geweldig protest in de hele wereld tegen een oorlog. Amnesty … dossier Irak.
Alles behalve mijn vrijheid
In de warmte van het haardvuur zit ik mijn benen kruislings over elkaar
Mijn pen krast de letters vormen zinnen vol warmte en vreugde vol vrijheid
Ze hebben mij de warmte ontnomen ik ontsloot mij voor het koude
Ze hebben mij de vreugde ontnomen mijn hart doorboord met een mes dansend in het vreugdevuur mijn bloed gedronken geproost op mijn dood
Maar toen ze mij de vrijheid ontnamen stierf ik voor meer dan duizend jaren
Ik heb er al jaren iets mee. Ik raak gefascineerd door de kracht van zo'n prachtig bloempje wat zich een weg baant door de koude grond. 'Perce Neige' noemen de fransen een sneeuwklokje. Voor zo'n klein bloempje wel een geweldige naam eigenlijk!
Post in de brievenbus: Een heerlijke lange brief uit Frankrijk. Ze weten waar ik dol op ben..... dus ook dit jaar weer een paar gedroogde sneeuwklokjes in de brief.
Kaartjes voor mijn verjaardag en de eerste rekening van de orthodontist. Ik denk dat er nog vele rekeningen zullen volgen.
In mijn hand De nieuwste cd van Massive Attack.... , gekregen van mijn lief omdat het 14 februari is. Nu had ik deze cd voor mijn verjaardag gevraagd dus ik ben nu wel heel benieuwd wat ik krijg.......
Maar die cd houd ik natuurlijk niet in mijn hand.... die zit in de cd speler en is geweldig mooi!
Moet even wennen eigenlijk, hier en daar wat dialect .....
Update: Mailtje in de mailbox: Vandaag je cd ontvangen en gelijk gaan luisteren. Erg lekker, verrast en bedankt!
Eerlijk gezegd heeft het maken van de cd's voor de 'valentijnscirkel' nogal wat voeten in de aarde gehad. Ik bespaar je de smeuďge details! Maar ik wil wel verklappen dat ik alleen vrouwen aan het woord heb gelaten. Volgens mij stond er een nummer zelfs twee keer op! Maar dat mag de pret niet drukken. Het is een cirkel dus je begint ergens mee en je eindigt er ook weer mee :-)
Jij ook bedankt Annemarie voor je reactie in mijn mailbox
In de mailbox: Now Your Penis Can Be Bigger and Longer, Neneh This Doctor Approved Pill Will Actually Help You Expand, Lengthen And Enlarge Your Penis Safely and Naturally 100% MONEY BACK GUARANTEE ..................
Twee jaar lang stonden we, oneerbiedig weggezet, ingepakt, vastgeplakt, nutteloos neergezet, in een hoekje, tussen andere kunstwerken, tussen platen en prenten, tussen foto's en andere bezienswaardigheden. Rug aan rug, in kranten en bubbeltjesplastic, in kleden en verhuisdozen, onzichtbaar mooi te wezen; verhulde pracht, zonder functie. Nou goed, een enkele keer werden we uitgepakt, los neer gezet; omhoog gehouden, op zoek naar goede plek; beoordeeld, bewonderd; weer weggezet. Steeds maar weer geen eigen plaats.
Maar er kwamen beter tijden, nu in het zicht, uitgepakt en neergezet, nog steeds op de grond; soms tot last, een enkele keer omgegooid of weggeschoven. Mooie sta in de weg, zichtbaar op de verkeerde plaats.
Eindelijk gebeurde het: afgelopen weekeinde; kwam het door de nieuwe lampen, kwam het door de gordijnen? Eindelijk hangen we daar; op een prominente plaats, in de keuken. Vertellen we van het paradijs, de tuin van bomen en kruiden; laten we zien de verhalen van sfeer en van groen; mogen we met ons drieen zijn wie we zijn. Vertellen we ons verhaal en hangen we daar: te eren de hand die ons maakte.
Nu mogen ze komen! Kijken, genieten, gezelligheid, fijn. Het huis is nog steeds niet helemaal af, maar wanneer zal dat het wel zijn? Tijd wordt het!
Als de armen „te kort“ worden heeft men meerdere leesbrillen nodig. Iedereen van 40 jaar en ouder krijgt er mee te maken. „De armen worden korter“ wordt er wel eens gezegd.
Dus ben ik vandaag maar even een leesbril gaan bestellen. De tweede. Eentje bij de pc en eentje in de tas voor als ik in de winkel moet lezen wat er op de gebruiksaanwijzing staat. Ik dacht echt dat mijn armen korter waren geworden....
Het is wel een hele mooie groene, past goed bij mijn groene ogen.
Waarom heb ik twee auto's die het allebei vertikken op de maandagochtend? De een wil niet open en de ander blijft rustig draaien zonder aanjager.... 1. Garage gebeld, volgende week afspraak.... ook daar druk druk druk. 2. Garage gebeld, kom maar even langs met de sleutel dan meten we die even op. 3. Auto ontdooit en maar weer insmeren die deuren..... 4. Iets later op het werk.....
Waarom zeggen mensen dankjewel als ik met de collectebus aan de deur kom? 1. Omdat ze mij willen bedanken voor de moeite? 2. Omdat ze zichzelf bedanken dat ze geen euro's uitgeven?
Waarom gaat een deur die automatisch in het slot valt toch weer achter mijn billen open? 1. Omdat het een nieuwe deur is met een nieuw automatisch slot. 2. Omdat er al van alles mis gaat deze maandag.
Waarom ligt internet eruit? 1. Omdat mijn lief een puinhoop maakte op zijn pc? 2. Omdat mijn pc er zelf een puinhoop van maakte?
Maandag de 10de? Niks mis mee zou ik zeggen, maar toch????
Deze week heb ik het heel druk. Voor het eerst is er een collecte voor Amnesty. Omdat ik Amnesty een warm hart toe draag heb ik me onmiddelijk aangemeld. Ik loop twee collectes in een jaar en dat worden er nu drie. Afgelopen vrijdag kreeg ik de bus in de handen geduwd.
Landelijke collecte: geef om vrijheid! Amnesty International gaat van 9 tot en met 15 februari 2003 voor het eerst landelijk collecteren. Amnesty hoopt hiermee een nieuwe inkomstenbron te creëren en meer bekendheid te krijgen. Dit is belangrijk want er moet nog steeds veel gebeuren om schendingen van mensenrechten tegen te gaan. Wij hopen daarom dat u tijdens de collecte iets in de bus wilt doen.
De mevrouw van de bus gaf me ook een lijstje van de te lopen route....... ik kijk en zie en roep:' Dat is niet te doen, dat is een halve wijk.' 'Ik moest ergens beginnen zei ze, er zijn gewoon geen collectanten.......' Inderdaad dus!!
In vrijheid kunnen kiezen voor vrijheid ..............................
Maandag. Ik werd wakker en voelde me 'apekool'. Toch wat eten naar binnen gewerkt en naar het werk, ik bleef me echt beroerd voelen en was om kwart voor 11 al thuis. Om kwart voor twaalf moest ik met 'kleine opschepper' naar de orthodontist. Ik had hem gevraagd of hij gewoon in de klas was of bijvoorbeeld naar gym. Nee, hij was gewoon in de klas. Ze gingen in de pauze naar gym. Dus was ik op tijd bij de school, maar de klas was leeg. Waar zit je dan? In de gymzaal. Wat sullig toch. Ik voel me al zo apekool en nu moet ik ook nog naar de gymzaal. Rondje om de school en zo kom ik de klas van ‘kleine opschepper’ tegen. Hij jumpt in de auto en we rijden met gezwinde spoed naar de orthodontist. Die eerste afspraak, die we sullig genoeg, een half jaar geleden hadden gemaakt, moet je niet te laat komen. Wat ben ik blij dat ik mijn autootje heb, ik voel me zweverig en bibberig. Naar binnen, tanden schrobben en even wachten.
De orthodontist bespreekt van alles met ‘kleine opschepper’, ze zegt, dat ze bijna van de stoel valt, als ze ziet dat ‘kleine opschepper’ al bijna klaar is met wisselen. Zoonlief is overal laat mee, maar wisselen daar is hij een kei in! Ik zie dat ze toch rustig blijft zitten. ‘Zijn de neus of keel amandelen geknipt?’ Ik zeg dat ik het echt niet meer weet. Ik voel me ‘apekool’ maar ook vreselijk sullig. Wie weet dat nou niet van haar kind? Ik dus. Ik weet het echt niet meer. Over een maand een nieuwe afspraak, voor ‘happen’ en foto’s. Ik wil er bij zijn en vraag dus een afspraak op een voor mij gunstige tijd. Sullig genoeg heb ik me aan de regels van het pand te houden en er mag ook een opa of oma of buurvrouw mee met ‘kleine opschepper’, zegt de mevrouw van de afspraken. Maar ik wil zelf mee. Is dat duidelijk. Het is mijn kind en ik wil zelf mee. Uiteindelijk lukt dat!
Naar huis, op de bank…… ziek. Zo ziek! ’s Middags moet ik overgeven en rent ‘kleine opschepper’ naar boven om een emmertje te halen voor zijn moeder. Zo lief. Hij moet zelf bijna kokken….. en zegt dan:’ als jij weer over moet geven dan ga ik naar de zolder, ik kan er niet zo goed tegen!’ Ach, het hartje!
Dinsdag. Ik dacht: ‘ik ga aan het werk.’ Maar die gedachte kon ik wel snel wegstoppen. Een dag ziek, een dag beter worden! De vergadering ’s middags ging dus ook niet door. Sullige dag dinsdag, maar toch wel lekker. Het sneeuwde en sneeuwde en het was prachtig naar buiten te kijken…..
Woensdag. 10.000ste bezoeker dag. Marmod probeerde op een sullige manier in de Hall of Fame te geraken maar dat is net niet gelukt.
Donderdag. Sullig genoeg heb ik het op donderdag, ook vanwege een verhuizing, akelig druk gehad. 's Morgens stond ik nog wel bijna stil op de straat omdat de wereld zo mooi ontwaakte, maar ik had geen camera mee. Dat is echt te sullig voor woorden!
Vrijdag Had ik wel mijn camera mee maar miezerde het de hele dag! Was mijn moeder jarig was. Zij kreeg een ‘pjoeter’, die stond er al een paar dagen, ze was al druk aan het oefenen met allerlei dingen. Ik kwam aanrijden en ze roept me gelijk. ‘Wil je even kijken wat er met de pc is, ik krijg iets niet weg!’ Ja, ik wil wel kijken. Maar ik krijg het sullig genoeg ook niet weg. Ik druk het onderin de balk en zeg: Laat mijn lief dat straks maar oplossen, ik weet het niet’ Mijn lief zou landen om drie uur maar vanwege de mist kon hij pas een half uur later landen. Hij was toch mooi op tijd om ‘kleine opschepper’ te halen. En ik was pas om kwart over acht klaar met het werk! Douchen, luie sullige huiskamerbroek aan en een glaasje wijn………
Ik schreef het al….. het zat in de lucht……… ik hou van jou!
Volgende week zondag geen sullige zondag. Dan vier ik mijn verjaardag. Wensen mogen in de commentbox, digitale kaarten zijn van harte welkom en natuurlijk staat er een stukje taart op je te wachten mocht je in de buurt zijn…….
