"Goedendag", zei de kleine prins.
"Goedendag", zei de koopman.
Hij verkocht uitstekende dorstlessende pillen.
Men slikt eens in de week een pil en
voelt nooit meer behoefte aan drinken.
"Waarom verkoop je die?" vroeg het prinsje.
"Het is een grote tijdsbesparing", zei de koopman.
"De geleerden hebben het uitgerekend.
Je bespaart drieënvijftig minuten in de week".
"En wat doe je dan met die drieënvijftig minuten?"
"Daar doe je mee wat je wilt".
"Als ik drieënvijftig minuten over had",
dacht het prinsje bij zichzelf,
"dan liep ik heel rustig naar een bron .."
"Alle grote mensen zijn eerst kinderen geweest
(maar slechts een enkele herinnert het zich). " - Antoine de Saint-Exupéry
Spreuk
'In een dwarsstraat kom je de mooiste dingen tegen'
Vandaag kreeg ik leuke post, eigenlijk krijg ik meestal leuke post. Post van Amnesty. Een bedankje voor het lopen met de collectebus in de tweede week van februari. Samen hadden we in mijn woonplaats 1103.14 bij elkaar gelopen. Ik weet heel zeker dat er maar weinig mee hebben gedaan. Ik had een halve wijk om doorheen te sjouwen. Zou al een weektaak zijn als je verder niks anders ging doen. Ik heb € 73,74 bij elkaar gelopen. Toch niet onaardig al zeg ik het zelf. Heb veel dichte deuren gezien en ook open deuren die ik vervolgens zelf maar dicht heb gedaan :-) Ik zag ze pas lopen, de twee meisjes, ze kenden me nog maar hadden verder geen boodschap!!!
Ik heb wel een boodschap van Amnesty. Helemaal vandaag op de internationale vrouwendag: Geweld tegen vrouwen in Rusland
Vrouwen in Rusland zijn geregeld slachtoffer van geweld door de politie. Nog vaker lijden zij onder ‘huiselijk geweld’. Amnesty International vraagt op 8 maart, de internationale vrouwendag, aandacht voor geweld tegen vrouwen in Rusland. Kom in actie teken de petitie
De Internationale Vrouwendag wordt voor het eerst in Nederland gevierd op 12 mei 1912.
Na de 2de Wereldoorlog bleven alleen nog de communistische vrouwen, georganiseerd in de aanvankelijk niet communistische Nederlandse Vrouwenbeweging (NVB), op 8 maart Internationale Vrouwendag vieren.
NVB-krant Internationale Vrouwendag 1954
En vanaf de jaren zeventig van de twintigste eeuw wordt in Nederland door veel vrouwengroepen gezamenlijk 8 maart gevierd, ook, en steeds meer, door allochtone vrouwen. De bedoeling van de dag is gemeenschappelijke strijdpunten onder de aandacht te brengen. Dit gebeurt steeds rond een bepaald thema, zoals economische zelfstandigheid, armoede, buitenlandse vrouwen, of seksueel geweld De positie van vrouwen wereldwijd, geld inzamelen voor vrouwen, films over, met en door vrouwen, optredens, discussies, vrouwen verbeelden vrouwen.... en wat doe jij? Vind jij een vrouwendag belangrijk?
Sollicitatiebrieven kunt u tot 1 maart insturen naar..... Tot zover gaat het goed. Al een aantal uurtjes gaan in de voorbereiding zitten. Profielschets vaststellen, advertentie opstellen, toch nog weer iets wijzigen en de sollicitatiecommissie vaststellen. Twee uit de MR, één uit de team geleding één uit de oudergeleding, ook van bestuurszijde moeten er leden in, de directeur van betreffende school en nog een adviseur in de vorm van een PZ manager. Al met al een hele club maar dat is in de onderwijssector niet zo vreemd. Toch zoeken we zelf ook naar oplossingen om de groep zo klein mogelijk te houden. In ieder geval lukt het allemaal binnen de gestelde tijd het een en ander voor elkaar te krijgen. Kom maar op met jullie sollicitatiebrieven. Dat gebeurt dus en na een weekendje lezen komen we bij elkaar. Selectie waarop? En hoeveel kandidaten gaan we werkelijk oproepen. Een uur praat je zo weg met elkaar en een nieuw probleem dient zich aan. Er heeft iemand gesolliciteerd uit een land hier 6 uur vliegen vandaan en die is ergens in april in Nederland om dingen te regelen, dus ook om een sollicitatiegesprek(en) te voeren. Ons tijdpad ligt nu overhoop. Hoe is het mogelijk dat je door zoiets, waar je dus echt geen rekening mee hebt gehouden omdat je het simpelweg niet kunt bevroeden, je schema in de war hebt liggen. Het is een geschikte kandidaat dat is zeker. Voldoet aan de eisen van de profielschets. Wat gaan we doen. We leven in een democratisch land dus gaan we hier ook democratisch een besluit over nemen. We roepen twee kandidaten op, drie vallen op voorhand af en we schuiven de datum op naar april. Zo gezegd, zo gedaan.
Twee dagen later, telefoon, probleem, dilemma, er zijn nog twee sollicitatiebrieven binnen gekomen. Directeur wil nu en wel onmiddellijk van mij horen dat we die ook alle twee uitnodigen voor een gesprek. Dan hebben we keus uit vier kandidaten. Maar wat staat er in de sollicitatiecode? En wat staat er in de advertentie en wat hebben we afgesproken? Waarom spreek je anders een laatste datum af? Dan kunnen mensen die er nu pas achter komen nu ook nog gaan schrijven. Tja, wat zal ik ter plekke bedenken?
Hardop denken ben ik best goed in soms. Directeur ook! Hij denkt in zijn straatje en ik in het mijne. We bereiken een compromis. De ene kandidaat valt echt af. Dan moet je beter op de advertenties letten en de andere kandidaat, had middels een mailtje al eerder aangegeven wel mee te willen doen maar i.v.m een operatie eerst niet mee kon doen, wordt toch opgeroepen. En nu maar hopen dat er straks de perfecte kandidaat bij zit. Een vrouw met 'pit'
I am awake my mind is free I am creative I love myself my willpower is strong I am brave I practice patience I don't judge folks I give, not to receive I don't expect I accept I listen more dan I talk I know I'll change I know you'll change I'll hold on one more day I start over when necessary I create my own situations I am cosmic I do not have the answers I desire to learn I am the plan I am strong I am weak I want to grow I know I will I take responsibility I hide myself from no one I'm on my path warriors walk alone I won't let my focus change taking out the demons in my range
that's mama's gun, Eryka Badu
Dochterlief............... iets beters had je niet kunnen geven.......
Was vorig jaar het rijbewijs aan verlenging toe, dit jaar is het paspoort aan de beurt. Krijg ik keurig schriftelijk bericht of ik wel weet dat mijn paspoort 'geupdated' moet worden. Nou, ik was nog niet op de hoogte daarom sturen jullie mij een bericht en kan ik daarna aan de slag. Dat is me geestelijk en mentaal voorbereiden op iets wat ik vreselijk vind. Pasfoto's laten maken. Wat een ramp.Vorig jaar dacht ik:' ik doe het zelf, geen gezeur van glimlach dit en hoofd zo.' Maar ik kwam er al snel achter dat er nieuwe regels zijn voor het maken van een foto voor een officieel document. Je moet beide oren kunnen zien. Dus recht voor de camera zitten. Grijns!!!! Die foto's waren de ergste sinds mensenheugenis. En nu moet ik weer. Ik ga, ik neem de borstel mee naar beneden. Die moet mee in de tas en die vergeet ik dus gewoon. Ik ben niet zo'n 'tut'.
Bij de fotograaf aangekomen vertel ik mijn plan. Ik wil twee soorten foto's. Een voor officiële documenten en eentje voor een pasje wat er niet toe doet, dus niet officieel maar wel leuk moet zijn. 'Ja, maar mevrouw de foto's gaan per vier en niet per stuk.' 'ja, dat weet ik ook. Ik wil ook twee keer vier pasfoto's maar dan twee verschillende.' 'Zucht.' snap dat dan. Bij gebrek aan borstel maar de handen in het haar. De officiële documenten pasfoto was zo klaar. Nu de andere foto nog. De 'losse' foto zeg maar. De foto waar niet beide oren zichtbaar moeten zijn. Een foto met een grotere grijns en de onvermijdelijke rimpeltjes. Fotograaf staat te twijfelen. 'Hoe zal ik het doen?' Lamp omhoog, lamp omlaag, lamp naar rechts, lamp naar links. Rechtop zitten, hoofd omhoog, hoofd iets draaien, 'frunnik' aan de sik, hoofd iets draaien, 'frunnik' aan de sik, lamp omhoog...... ja, zo, ja zo.........flits
Ik mag een blik werpen op de monitor. 'Deze vind ik wel leuk', zegt de fotograaf. En ik zeg: 'Ik word echt wel een oude taart zo onder die lamp.'
Als de winter zich aandient dan begin ik aan de wintervoorraad walnoten. Is gewoon gezond en lekker. Elke dag een paar of net iets meer. Zo ook vandaag. De winter is nog niet voorbij al leek het vorige week van wel. Ik neem een schaaltje mee en kraak een noot. Geen punt. Noten kraken doe je zo. En daar heb je geen tv programma voor nodig. Ik pak nog een noot en kijk verschrikt naar mijn handen. De noot voelt niet als noot en is toch net zo groot.
Wat hebben ze me nu weer verkocht? Wie stopt er nu lychees tussen de noten?
Vanmorgen is het Vrouwen-log geopend. Vrouwen met passie voor het leven. Ergens heb ik al gelezen dat men denkt een log met een hoge dosis erotiek te krijgen. Ik moet er wel om lachen. Dan ga ik onder een andere naam loggen dat is zeker. Ik ga mijn erotische gedachten niet zomaar op het www zetten...... Voorlopig kijk ik het eens even aan en ben ik net zo nieuwsgierig als ieder ander hoe we op elkaar gaan reageren. Een ding weet ik zeker, er is een groot verschil tussen de vrouwen. Niet alleen in schrijven, ook in de passie
In gedachten pak ik een paaseitje uit de schaal. Helemaal in gedachten loop ik naar de kamer en probeer ondertussen de gekleurde folie van het eitje te peuteren. Ik denk er niet over na. Hoeft niet eens. Iemand heeft bedacht dat paaseitjes in gekleurde folie moeten worden ingepakt. Dan weet je wat voor smaak je treft. Ik weet dat niet eens. In gedachten heb ik een eitje gepakt en als het folietje er af is dan stop ik het, zonder er verder naar te kijken, in de mond........
Bah, ik spuug het uit, in de hand waar de gekleurde folie laat zien dat ik het echt uitgepakt heb. Kijk nou, nog een gekleurde folie.... één was niet genoeg. Ik sta nu niet meer in gedachten.......
Wij zijn een gezin met een niet al te grote liefde voor sport. Ik heb er helemaal niets mee. Tenminste niet om te doen. Met mijn lange lijf zou ik overal makkelijk bij kunnen en overheen kunnen springen. Niets is minder waar. Ballen beginnen op onhandelbare stenen te lijken, een bok of paard een onneembare vesting en touw klimmen komt al helemaal niet in me op. Ik sta liever met beide benen op de grond en kijk graag naar 'echte' sportactiviteiten op tv. Daar blijft het bij. Mijn lief heeft nog minder met sport. Hij denkt soms iets te moeten i.v.m de leeftijd maar zelfs dat blijft bij denken. De kinderen moesten iets met sport. Dat hoort bij de opvoeding. Daar is iedereen het over eens. Alleen de kinderen die sport niet zo leuk vinden die zijn het er dus niet zo blij mee. Judo, badminton, zwemmen, waterpolo veel verder kwamen ze niet. Vooral zwemmen was in trek. De oudste zonen hebben nooit gesproken over voetbal. Ze vinden het gewoon niks. Ook niet om naar te kijken. Maar toen kwam de jongste, onze 'kleine opschepper'. Hij wou op voetbal. Je mag wel op badminton, of toneel. Niet op zwemmen, dat was nog meer zijn keus, vanwege een allergie voor dat fijne zwembad water. Hij wou op voetbal. Wij wilden niet dat hij op voetbal ging. Iedere keer hoorde ik Boudewijn de Groot weer zingen:' Als ie maar geen voetballer wordt, ze schoppen hem misschien half dood' ..... nachtmerries kreeg ik ervan. Jongste niet. Die zag het steeds zitten. Tot het kouder werd en ik zei dat hij dan ook naar buiten moest trainen. En toen het regende ... ook toen zou hij naar buiten moeten voor de training en als het regent en je hebt een wedstrijd dan moet je ook. Hij is gewoon dol op buiten spelen als het mooi weer is en verder komt zijn neus niet buiten de deur. Tenzij ik vind dat hij toch wel eens een frisse neus kan gaan halen. Uiteindelijk was het over met voetbal en ging hij naar Judo en na dat jaar was er een club waar hij heen ging en nu gaan we straks maar weer eens proberen of de allergie voor zwemwater al is afgenomen. Zwemmen is toch wel heel leuk en gezond.
Voetballen niet. Voetballen daar hebben we een grote hekel aan. Tweede zoon inmiddels nog meer dan de rest van het gezin. De telefoon ging gisteravond. Al laat. Op een tijdstip dat wij normaal gesproken niemand meer bellen. Het was Zoon. Mijn zoon die mooie muziek maakt! Hij had een 'kopstoot' gekregen en zoons hoofd was de bal. Van zo'n voetbalhooligan uit A. Blijkbaar hebben ze in E. een wedstrijd gehad. Ik heb geen idee. Ze liepen gewoon te zieken in E. En omdat ze vonden dat mijn zoon een A. accent had kreeg hij een 'kopstoot'. Ik vloek niet gauw, ik zeg niet snel lelijke woorden. Past niet bij me. Maar ik zou nu iets willen zeggen. Ik doe het niet
Zoon heeft pijn. Hij heeft uren met ijs op zijn neus gezeten. Hij heeft de neus kapot, niet aan de buitenkant maar aan de binnenkant. Hij heeft nog meer hekel aan voetbal! En ik ook.
Wat gaat een week snel en wat gebeurt er veel in een week. Ik ga winkelen maar kom uiteindelijk met één oorbel minder thuis. Ik ga foto's maken van de eerste Dagpauwoog maar vergeet de dop van de lens te halen. Ik ga mijn boekenbonnen en verjaardagsgeld omzetten in echte boeken, hebben ze deel twee niet voorradig.... moet worden besteld, krijg ik twee dagen later een briefje thuis dat het boek in herdruk is. Nu heb ik van de vijf delen al vier en ik moet er nog eentje, net die is in herdruk. Ik kan het haast niet geloven. Zoek ik een cadeau voor mijn lief want ook die is bijna jarig, zelfs dat is niet voorradig. Dus nog een bestelling. Mevrouw, ik zie dat er nog niets mis is met uw ruit. Joechei!!! Ik draai een parkeerplaats op en er dient zich gelijk een jongeman aan. Met een folder en een verhaaltje. Nee, jongeman ik hoef geen folder, mijn ruit is nog prima in orde en als er ooit een sterretje in mijn ruit komt dan weet ik jullie te vinden. Ik haal mijn boodschappen met mijn eigenste autootje en zie dat mijn auto een knuffel heeft gekregen van een andere auto. Ik weet alleen niet van welke auto :-( Het zou toch moeten lukken om deze vakantie één dag iets te kunnen ondernemen met z'n drieën. Maar nee, lief vertrekt hals over kop naar Zwitserland. En wel zo snel dat we telefonisch moeten zoenen. Probeer dat maar eens. Is echt sullig. Dan is er nog een dag over en dat is zaterdag. Ik probeer schoenen te kopen. Ik leef op grote voet. Mijn benen zijn lang en mijn armen ook maar mijn voeten zijn nog groter. Lastig voor een vrouw. Nee, dan moet ik u toch verwijzen naar de mannenschoenen......................... (ze durven het gewoon te zeggen. bij de mannenschoenen zitten ook leuke modellen. We zitten toch niet meer in de middeleeuwen)
Joep, doei, de Mzzl!!
Nu is het alweer zondag en ik heb vandaag een dag van het compliment gemaakt. Mijn lief is net weer vertrokken richting Zuid-Duitsland en ik probeer een blogrol en pingding onder de knie te krijgen. Ondertussen heb ik een allergie aanval van jewelste en vind ik jullie allemaal weergaloos :-)
Gisteren was het de 'dag van het compliment' bij 3ne = d's days en vandaag maak ik hier een dag van het compliment. Ik bedoel gewoon te schrijven dat ik zo blij ben met jullie komst en dat ik eigenlijk vind dat alle dagen een 'dag van het compliment' moeten zijn. Als mensen complimentjes maken naar elkaar dan ziet het er een heel stuk leuker uit.
Zeg maar eens een minuut lang wat je bevalt aan je collega, je liefde, je kind, je baas, je .................. zonder dat je gaat roepen:'ik vind dat je mooie schoenen hebt'.
Moeilijk? Echt heel moeilijk. Je krijgt sneller kritiek over je lippen dan een compliment.
Dus ..... maak gebruik van deze 'dag van het compliment'
