"Goedendag", zei de kleine prins.
"Goedendag", zei de koopman.
Hij verkocht uitstekende dorstlessende pillen.
Men slikt eens in de week een pil en
voelt nooit meer behoefte aan drinken.
"Waarom verkoop je die?" vroeg het prinsje.
"Het is een grote tijdsbesparing", zei de koopman.
"De geleerden hebben het uitgerekend.
Je bespaart drieënvijftig minuten in de week".
"En wat doe je dan met die drieënvijftig minuten?"
"Daar doe je mee wat je wilt".
"Als ik drieënvijftig minuten over had",
dacht het prinsje bij zichzelf,
"dan liep ik heel rustig naar een bron .."
"Alle grote mensen zijn eerst kinderen geweest
(maar slechts een enkele herinnert het zich). " - Antoine de Saint-Exupéry
Spreuk
'In een dwarsstraat kom je de mooiste dingen tegen'
Met gemengde gevoelens kruip ik op mijn stoel achter de pc. Ik open outlook en kijk met verbazing wat zich voor mijn ogen en die van mijn lief, hij kijkt over mijn schouder mee naar het beeld, in een mailtje tevoorschijn komt. Allemaal woorden en de zee. Twee tellen later zie ik onze hoofden tevoorschijn komen. Wij kijken uit over de zee. De foto dateert van de afgelopen zomer. Zoonlief heeft ons destijds vastgelegd en laat dat nu heel goed van pas komen. Ik krijg een traan in mijn oog en even later zit ik onbedaarlijk te huilen. Mijn dochter komt er bij staan en vraagt: 'Gaat het een beetje Mam?' "Waarom moet je nu huilen?' Ja, waarom? Omdat ik dit geweldig mooi vind. Omdat ik zo verrast ben. Omdat ik zelf weet hoe ik kan genieten aan zee......... Het is een cadeau van onze kinderen omdat we vorig jaar 25 jaar getrouwd waren. Een cadeau van hun, samen met de familie.
Vanwege hevige hagel en regenbuien is de tuinstoel in de kamer geplaatst. 'Kleine opschepper' kreeg in de winkel te horen, van de kassajuffrouw, dat de stoel niet voor hem was maar voor mama's. Maar eenmaal thuis werd de stoel toch discussiepunt. Hij zit namelijk wel heel lekker en 'kleine opschepper' vindt dat hij er ook recht op heeft! Lief, net terug uit Spanje, ziet zichzelf ook al loom in de tuin op deze stoel hangen.
Lief komt naar me toe. 'Wil jij even in je mailbox kijken?' 'Waarom?' 'Zoon belde, hij heeft je een mailtje gestuurd.' 'Moet ik nu gelijk gaan kijken?' 'Ja, dacht het wel.'
Wat een dag Het is aan mij voorbij gegaan. Alhoewel niet helemaal. 'Kleine opschepper', zei gisteren: 'Morgen is mijn mooiste dag!' 'Waarom?' 'Dan is het 1 april!' 'Oh, ja, dat is ook zo.' Ik hoop 's avonds dat hij het 's morgens is vergeten. Dat was ook zo. Ik ging naar mijn werk en hij naar school. Niks: 'Mam er zit een spin op je broek!' of 'Er ligt een muis onder je stoel.' Waarop ik dan altijd moet reageren als een geschrokken moeder die begint te gillen en pas weer rustig wordt als hij roept '1 april', want dan ligt hij in een deuk. Hij vindt het de mooiste dag en ik hoop dat het maar snel weer over is. Ik denk aan vroeger, aan de keer dat ik echt op pad werd gestuurd voor de 'dichte gaatjes pan' en ook serieus die opdracht wilde voltooien omdat ik gewoon de boodschap goed wilde doen!
Whoeaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa......... ik vergeet het nooit meer! 1 april
Vertrokken we vanmorgen zonder grapjes maar met een zoen, eenmaal uit de school was zijn plan om de juf 's middags eens flink te pakken te nemen een groter goed dan zijn moeder de stuipen op het lijf te jagen. De hele klas had een plan gemaakt over een 'rode stippen ziekte' die de helft van de klas zou treffen en die bij de EHBO juf tot grote schrik moest leiden..... Helaas. Of die truc is gelukt weet ik niet! Hij kwam heel boos uit school, zei 'Kleine opscheppers' Oma. Hij was zo boos, zo boos. Ik heb het niet meegekregen, ik zat de hele middag in sollicitatiegesprekken met 4 kandidaten en was het hele 1 april vergeten. Toen ik hem ophaalde begon zijn gemopper. Hij kroop tegen me aan en mopperde en mopperde. Uiteindelijk kreeg ik het hele verhaal. Hij moest nablijven van de juf. Niet zijn eigen juf, maar de inval juf. En hij wou niet nablijven. 'Mijn Oma wacht', zei hij. Dat was ook zo en ik had hem op het hart gebonden dat hij snel uit school zou komen omdat Oma op hem wachte. Dus 'kleine opschepper' had geen tijd voor nablijven. Hij had niks gedaan en hij moest naar Oma. 'Kom eens zitten!' 'Waarom?' 'Kom eens zitten!' Dat doe je dus niet zomaar als je niet weet waarom en hij aarzelde. Toch maar gaan zitten.... '1 april', zei de juf! Hij was zo boos, zo boos. Hij is weggelopen uit de school en heeft de klas de klas gelaten. Deze week zijn beurt met klassedienst. 'Heb je geen klassedienst gedaan?', vroeg ik aan hem. 'NEE' 'Ze zoeken het maar uit!'
Eenmaal thuis heb ik toch eens met hem gepraat. Een grap uithalen bij een ander is leuk (vindt hij) en als iemand anders een grap uithaalt dan moet je daar ook maar tegen kunnen.............
Lachend stap ik het kantoor binnen. Mijn lach bevriest op mijn lippen. 'Moet je huilen?', vraag ik ook nog zo dom. Kan iedereen toch zien. 'Ja, ik huil.' 'Is het erg?', vraag ik. 'Ja, het is erg', zegt ze. 'Oh, en ik kom hier zo lachend binnen. Was ook zo stom net.' 'Sorry' 'Kan jij ook niks aan doen, geeft niks hoor.'
Van 'oude bosgrond' een wit tapijt maken is niet zo moeilijk voor de typische voorjaarbloeiers als de bosannemoon. Onderweg kom ik ze tegen. Ze doen hun koppies omhoog als de zon zijn krachten toont.
Maar als er geen zon is dan vallen ze niet op. Dan zie je ze bijna niet. Ze zijn mooi in hun eenvoud. Net als het speenkruid kunnen ze een tapijt van bloemen aanleggen......
En nu gaat het koeler worden..... dat hoeft niet van mij. Iets met water is beter dan koeler. Koeler kan altijd nog
We zitten bij elkaar. Het is gezellig. We vieren haar verjaardag want ze is 13 en wordt 14. Daarom zitten we bij elkaar. Haar blonde haren dansen, haar lijf danst, haar ogen sprankelen. Ik doe mijn ogen dicht en ga terug in de tijd. Wat was ik toen ik 14 jaar werd. Schuchter meisje, geen lange haren, anders. Ik had mijn familie niet in een deuk liggen om een bellylight ..... maar zij wel.
Ik heb 's avonds in de spiegel gekeken, naar mijn navel. Er zit teveel omheen..... ik maak me geen illusies meer!
Ik weet uit ervaring inmiddels dat er een aantal aardbewoners rondlopen die op maandagochtend te laat op het werk of op de school verschijnen omdat ze zogenaamd niets wisten van een wisseling van de (ge) tijden. Daar trapt nu niemand meer in! Ik heb je gewaarschuwd :-)
Om twee uur in de nacht de klok naar drie uur. Lekker kort nachtje :-)
