"Goedendag", zei de kleine prins.
"Goedendag", zei de koopman.
Hij verkocht uitstekende dorstlessende pillen.
Men slikt eens in de week een pil en
voelt nooit meer behoefte aan drinken.
"Waarom verkoop je die?" vroeg het prinsje.
"Het is een grote tijdsbesparing", zei de koopman.
"De geleerden hebben het uitgerekend.
Je bespaart drieënvijftig minuten in de week".
"En wat doe je dan met die drieënvijftig minuten?"
"Daar doe je mee wat je wilt".
"Als ik drieënvijftig minuten over had",
dacht het prinsje bij zichzelf,
"dan liep ik heel rustig naar een bron .."
"Alle grote mensen zijn eerst kinderen geweest
(maar slechts een enkele herinnert het zich). " - Antoine de Saint-Exupéry
Spreuk
'In een dwarsstraat kom je de mooiste dingen tegen'
Daar zit ze, een hoopje verdrietig mens. Ze huilt grote tranen en sleept een supergrote zakdoek uit haar broekzak. Ik ga eens naast haar zitten. We hadden vanmorgen nog een kort gesprekje gehad. Gesprekjes zijn nooit zo lang bij haar. Ze heeft een beperkte woordenschat. Maar ze is zelf een schat. Vorige week was ze ziek, je mist haar gelijk. Ze brengt leven in de brouwerij. Ze laat je schrikken en je schrikt mee, want jij hebt haar allang gezien! Ze heeft beperkingen, ze ziet heel slecht. En daar zit ze, helemaal in mineur. Haar keel doet 'au', ze grijpt naar haar keel, haar buik is 'au', ze grijpt naar haar zakdoek om de tranen te bedwingen. Ze huilt zo verdrietig dat ik er ook bijna verdrietig van word. In de keuken wordt een boterhammetje gemaakt. Ze was ook nog haar brood vergeten vandaag. Dubbel verdriet dus eigenlijk want eten is zo belangrijk.
We knuffelen even. Meestal is zij degene die mij knuft. Mijn haar zit altijd helemaal in de war als ze klaar is. 'Wietie' noemt ze mij. Ik vind het een supermooie naam. Want als je met beperkingen toch zoiets moois kunt zijn ...... Boterhammetje is klaar, ze kan eten en een aspirientje nemen.
Gauw beter worden...... het werk is zo saai zonder jou.
Het is deze week een meter boven het hek uit gegroeid! Dagelijks probeer ik de stengels in bedwang te houden door ze tussen de draden, die boven het hek gespannen zijn, terug te duwen. Als ze eenmaal gevangen zitten in de draden dan knappen ze gemakkelijk af. Wel een meter boven het hek deze week. Volgende week een meter boven het draad? Wat een levenslustige plant!
Vanmiddag na het werk zou ik gelijk door voor de boodschappen. Doe ik eigenlijk elke vrijdag. Meestal kan ik gewoon mijn gang gaan. 'Kleine opschepper' eet bij de oppas en gaat weer naar school. Lief zit ergens achter een bureau of loopt elders in de wereld rond. Maar vandaag ging ik werken, lag 'Kleine opschepper' nog in bed, lag lief nog in bed en trok ik de deur achter me dicht. Ik had gezegd dat ik na het werk boodschappen ging doen. Doe ik elke vrijdag.
Werk klaar, even het oor tegen het telefoontje of er nog iemand een dringende boodschap voor me heeft.....
'Schat, als je boodschappen wilt doen, moet je eerst naar huis, je portemonnee ligt hier op het aanrecht.'
‘t Is een speciale dag, ‘t is geen normale dag. Een dag die door de kannegin verzonnen is. Een lekker spelen dag, een niet vervelen dag. En iedereen wacht tot ie wel begonnen is. Ach, het aller leukste wat je kan verzinnen dag. De konneginnedag, de konneginnedag. Zo’n wanneer kan die eindelijk beginnen dag. De konneginnedag, de konneginnedag. Het is éne keer per jaar. En iedereen doet mee. Lang leve de kannegin. Hieperdepiep hoezé. Ik zorg ervoor dat ik die dag niet mis. En weet je wat het aller leukste is? Dat je zelf je eigen winkeltje beginnen mag. Op konneginnedag, op konneginnedag. Dan verkoop je oude rommel die op zolder lag. Het is de allerleukste dag, de konneginnedag.
Vanmorgen was ik om acht uur al aan het werk. Lekker vroeg, lekker snel klaar. Thuis was 'Kleine opschepper' wel uit bed maar met geen mogelijkheid in de kleren te krijgen..... 'Ik heb vakantie, mam! Ik heb vakantie en ik wil met de spelletjes verder.' Hij zat namelijk vandaag achter de pc van Pa. Maar ik wil naar de dierentuin! Vandaag voorspellen ze het mooiste weer van de hele week. Ik wil naar de dierentuin! Kom op, in de kleren..........
Het is er druk en er is weer veel te zien. Ze zijn mega aan het verbouwen in de Zoo in Emmen. Dat betekent maar een ding: 'We moeten er snel weer heen' Dat is dan geen probleem want we hebben een abonnement!
In de zon, wachtend op een hapje. De voedertijden blijven gelijk al zetten ze het hele park op de kop. (wat ze dus ook echt aan het doen zijn)
Omdat ik zo vriendelijk was een stelletje te helpen met een oplossing over: 'wat zijn dit voor dieren dan??' (het waren stokstaartjes) Mocht ik door voor de koelkast. Bedankt.
We waren mooi op tijd weer thuis. 'Kleine opschepper' gelijk achter de pc! (van pa) De telefoon ging. Mijn zus.... Je kent het vast. Het duurt even.
Ik leg neer, wil koffie inschenken en daar staat een mevrouw op de stoep. 'Ik heb je moeder bij me, in de auto. Ze is gevallen en moet naar de dokter.'
Ik doe snel de schoenen aan (ik had ze net uit) en loop mee. Dat ziet er niet goed uit! Even bellen en hup naar de dokter, naar het ziekenhuis, door voor de röntgen, door naar de chirurg. In een drukverband met gips spalken.... morgen nog een keer naar het ziekenhuis en volgende week weer. Moeder en ik hebben nu een ding afgesproken! Geen botten meer breken! Nu is het welletjes.
Weet je wat het geval was? Ze is aangefietst door twee snelle ventjes, op twee snelle fietsjes........' oh, sorry mevrouw'
'Kleine opschepper' vraagt me een paar keer per dag: 'hebben ze nog iets over mijn beugel gezegd?'
Want dat is het! Het bontgekleurde geval van de foto's is deblokbeugelvan 'Kleine opschepper'.
Hij slaapt ermee, hij praat ermee, slurp,slurp, en hij hangt ermee op de bank! Het gaat goed met hem en die beugel...... Die beugel dat is echt een plaatje om te zien.
We vinden het heel knap van hem dat hij zo goed zijn best doet met dat ding in zijn mond, het is namelijk geen pretje.
