"Goedendag", zei de kleine prins.
"Goedendag", zei de koopman.
Hij verkocht uitstekende dorstlessende pillen.
Men slikt eens in de week een pil en
voelt nooit meer behoefte aan drinken.
"Waarom verkoop je die?" vroeg het prinsje.
"Het is een grote tijdsbesparing", zei de koopman.
"De geleerden hebben het uitgerekend.
Je bespaart drieënvijftig minuten in de week".
"En wat doe je dan met die drieënvijftig minuten?"
"Daar doe je mee wat je wilt".
"Als ik drieënvijftig minuten over had",
dacht het prinsje bij zichzelf,
"dan liep ik heel rustig naar een bron .."
"Alle grote mensen zijn eerst kinderen geweest
(maar slechts een enkele herinnert het zich). " - Antoine de Saint-Exupéry
Spreuk
'In een dwarsstraat kom je de mooiste dingen tegen'
Wat kan een mens het druk hebben! Opstaan, nou ja, niet direct! Douchen, aankleden, ontbijtje, oh nee, eerst Chester, de cavia, een schoon hok. Ontbijtje, oh nee, eerst naar Pourqui, de buurpoes, voor een bakje brokjes en vers water. Ontbijtje, krantje lezen, ongeveer twee bladzijden. Keuken opruimen. Ik bedoel eigenlijk te zeggen dat ik het aanrecht opruim. Er staan prachtige knoppen (Bieslook) in een vaasje maar die stinken zo erg. Naar buiten. Wierook aan. Het stinkt nog! Uienmand eens leegschudden en opruimen. Lijkt het al bijna op een grote schoonmaak? Wegwezen dan! Naar moeder. Nee, nog geen moederdag maar een boodschappendag. Moeder heeft nog steeds een gebroken arm. Ze heeft al weer heel wat meegemaakt de afgelopen week, maar boodschappen doen dat wil niet. Dan maar samen! De boodschappen opruimen en moeder nog eens even helpen met het een en ander.... Naar huis. Wasje doen. Koffiezetten. Koffiedrinken niet vergeten.... want dat doe ik nog weleens dus ik schrijf het hier maar op. Naar buiten? Het is zo lekker buiten! De was ophangen en dan mijn eigen boodschappen doen.................
Inmiddels is het al half één, gaat wel weer lekker zo!
Maar ik ga straks ook nog naar buiten..... zitten, genieten, was opvouwen, was ophangen, tegen lief aan zeuren ..............
Vandaag kwam ik thuis en lag er een lief briefje te wachten:
Zou je zo vriendelijk willen zijn om Pourqui eten te geven? Wij gaan een nachtje weg.... bla,bla,bla.......
Ik heb 'poes' al heel vaak eten gegeven en als ze daar zin in had ging ik eens een poosje bij haar zitten babbelen en krabbelen. Ik noemde haar altijd 'poes'. Maar ze heeft een naam, ze heet Pourqui.
Een van de bewoners wil even iets zeggen over een collega. 'Verliep het een en ander dan niet zo prettig vandaag?' 'Zij heeft last van de ondergang of zo'
Ik kwam haar tegen op weg naar huis. Mijn collega. Zij, in de auto, op weg naar het tankstation. Ze stopt en ik stap van de fiets af. Raampje gaat open. 'Hallo, hoe is het met je?' Ik wist dat ze vorige week voor een kleine ingreep naar het ziekenhuis moest.' 'Ik dacht dat ik een bikkel was, zei ze. Ik ben het dus niet!' Wat viel me dat tegen zeg..... Ik kreeg een bloeding dus er moest nog een 'gaatje' gemaakt worden. Maar gelukkig liep dat goed af. Ik moest ook nog een nacht blijven. Dat was ook niet de bedoeling maar omdat ik die bloeding kreeg mocht ik niet naar huis.' Daarna kreeg ik het hele verhaal, inclusief de blauwe plekken voorgeschoteld. 'Nou zeg, wat vervelend allemaal. En gaat het nu weer een beetje?' 'Ja, ik begin maandag weer.'
Het is ruzie in de tuin. Kraai achter Ekster aan, Ekster achter Kraai aan. Rakelings over mijn hoofd, rakelings tussen alle takken door. Echt een hele hoop herrie. Het scheelt niet veel of ze vallen elkaar echt aan. Maar het blijft bij geschreeuw. Ze zakken neer op de boom hier pal achter het huis. Niet op dezelfde tak. Nee, afstand wordt bewaakt. Maar wel met een hoop geschetter. Wat zou er aan de hand zijn dat er zoveel actie is bij deze twee? Allebei de partner op het nest en dan misschien te dicht in de buurt gekomen? Eerlijk gezegd heb ik dan geen idee waar die nesten zitten. Ze zijn zo ineens aan het vechten en voor je er erg in hebt zijn ze ook weer verdwenen. Misschien dat een van de twee dan z'n plaats weer weet. Ik kan werkelijk niet zeggen welke het zal zijn. Want ze zitten achter elkaar aan in willekeurige volgorde. Denk ik. Of lijkt het maar zo en is er toch één sterker. Het is weer even rustig
De buren zijn een paar dagen weg en 'kleine opschepper' verzorgt het reuze konijn. Hoe noemen ze zo'n beest toch? Het gaat prima, twee keer per dag fris water en een bakje voer. Alles verloopt naar wens en het beest lijkt gelukkig .....
'Vandaag ook nog even verzorgen en ............ daar komt hij aanrennen. 'Het konijn is weg. Het hok is dicht, het konijn is weg.' Dikke tranen prikken. Ik kijk hem verschrikt aan. Niks ergers dan op een beest passen waar iets mee gebeurt in de periode van afwezigheid van de eigenaar. Ik schiet in de benen. Wat zal ik doen. 'Kleine opschepper' staat hulpeloos midden in de kamer. Wat moeten we doen? Het kan toch niet zo zijn dat een konijn weg loopt. Zou hij gestolen zijn? Zat het hok echt nog dicht?
Ik loop door de tuinen naar het hok. Niks konijn. Hok helemaal dicht......... of toch niet helemaal. Het gaas is helemaal omhoog gedrukt en daar kan een konijn zich wel doorheen wurmen. Ik blijf ondertussen op mijn hoede en zie in eerste instantie helemaal niets bijzonders. Tot, ja hoor, daar zit het reuze konijn, lekker tussen de frisgroene blaadjes. En nu? Ik roep zoon. Samen overleggen we hoe we dit aan gaan pakken. Durf jij hem te pakken? Moet ik hem pakken? Hoe zal ik hem dan pakken? Het is wel een groot konijn! Ik bedenk ineens dat je een konijn rustig in z'n nekvel kunt pakken......
Hij is wel heel groot.....
Snel gepakt en hup in het hok gekieperd. Hok dicht en een stapel stenen voor het kapotte gaas.
'Kleine opschepper' zucht eens heel diep en haalt daarna opgelucht adem. 'Zo erg ben ik nog nooit geschrokken, mam.'
De dyslexie van 'kleine opschepper' is heel lastig maar soms ook heel erg lachwekkend. We lopen op de parkeerplaats achter de winkels. Daar staat een bord! 'Parkeer hier uw winkelwagentje!'
'Huh', zegt hij, 'prak hier uw winkelwagentje' ?? Hij kijkt me vragend aan...... Ik kijk hem aan en zeg:' parkeer hier uw winkelwagentje.' 'Oh, zegt hij, ik dacht al dat je ze moest prakken.'
Ontroering valt er bij mij te bespeuren als de lelietjes-van-dalen weer boven de grond komen. Ze zijn de mooiste kleinste bloempjes, de klokjes, de kleur, de geur, de eenvoud. Jaren geleden was ik in Frankrijk, tijdens de voorjaarsvakantie. Ik kreeg van twee Franse buurmeisjes een boeketje lelietjes. Ik was er heel blij mee. Helemaal toen ik hoorde dat op 1 mei mensen elkaar lelietjes geven als teken van geluk. Zo'n gevoel heb ik er ook bij. 'Geluk' Overal in frankrijk verkopen ze op 1 mei, deze heerlijke ruikende bloemen: op markten, langs de weg en in particuliere tuinen. Vaak worden ze verkocht als boeketje van drie takjes: 'trois bins' Door de kleur, de geur en de uitzonderlijke vorm is dit bloemetje bij uitstek hét symbool van reinheid en ontroering. In mei, 20 jaar geleden, werd onze dochter geboren, ik kreeg een boeketje lelietjes-van-dalen. Weer dat geluk, die ontroering, de reinheid.
Soms voel ik me sterk verbonden met een bloem. Heel sterk met de zonnebloem, groot, sterk en zo mooi. Mooi in de zomer en lekker in de winter.(voor de vogels) Maar die kleine lelie, daar voel ik me ook mee verbonden. Iedereen kent de geur want in veel zeepjes en geurtjes wordt het gebruikt.
Deze onafhankelijke naturen praten graag en stellen gelijkwaardigheid erg op prijs. Het zijn mensenvrienden die niet alleen veel geven om de wereld maar ook om zichzelf. Zij kunnen wispelturig zijn. Extra stabiliteit kunnen zij soms goed gebruiken. Wij raden parfums aan met rustige, kalmerende geuren door de volgende ingrediënten: Lelietje-van-Dalen: Een zeer energieopwekkend plantje Eikenmos: Vooral te vinden in mannenparfums Reseda
Toch jammer dat een zonnebloem niet zo'n lekkere geur verspreidt.
'Break the Cycle' van Staind. Moest ik nu wel halen, want de nieuwste komt eraan.... 20 mei in de winkel '14 shades of gray' 'A century ends' van David Gray. Deze lag in de bak van..... 'neem me mee'! Moest ook wel want hij klinkt gewoon lekker. 'Fallen' van Evanescence, want deze is zo, zo onweerstaanbaar.
Nu was er 'bal' vanwege het feit dat een virus binnen drong in het systeem van lief en niet omdat ik druk aan het dansen was op de nieuwe muziek. Dat deed ik ook wel ondertussen, maar die virus maakte meer kapot dan lief lief was.
citaat: 'Ik heb zin om ergens heel hard tegenaan te schoppen!' citaat 2: 'Een potje vrijen is een beter idee' Waarop 'kleine opschepper door de knieën zakt van het lachen' (met de blokbeugel in de mond)
Waarop lief zijn pc onder handen nam, ik 'kleine opschepper' in bed stopte en toen was het tijd voor 'bal'
De Latijnse naam staat er ook nog bij! En bloeien doet ie ook, maar pas ergens in augustus .... denk ik! Ik let er niet zo op! Het is gewoon een monster van een plant.
Met dank aan mijn zus, die weet namelijk heel veel Latijnse namen :-)
