"Goedendag", zei de kleine prins.
"Goedendag", zei de koopman.
Hij verkocht uitstekende dorstlessende pillen.
Men slikt eens in de week een pil en
voelt nooit meer behoefte aan drinken.
"Waarom verkoop je die?" vroeg het prinsje.
"Het is een grote tijdsbesparing", zei de koopman.
"De geleerden hebben het uitgerekend.
Je bespaart drieënvijftig minuten in de week".
"En wat doe je dan met die drieënvijftig minuten?"
"Daar doe je mee wat je wilt".
"Als ik drieënvijftig minuten over had",
dacht het prinsje bij zichzelf,
"dan liep ik heel rustig naar een bron .."
"Alle grote mensen zijn eerst kinderen geweest
(maar slechts een enkele herinnert het zich). " - Antoine de Saint-Exupéry
Spreuk
'In een dwarsstraat kom je de mooiste dingen tegen'
Vandaag liep ik even naar een vriendin hier in de straat. Misschien wil zij mijn auto lenen. Kan voor ruim drie weken! Maar nee, dat wil ze niet. Ze gaat treinen door het land. Dingen zien waar ze nog niet is geweest en dan niet met een auto....... 'Jij gaat eerst nog naar de kapper en dan met vakantie?' Ze kijkt me lachend aan..... Ik sprak je man en toen ik hem vroeg wanneer gaan jullie weg, zei hij: 'mijn vrouw gaat eerst nog naar de kapper en daarna vertrekken we.' Waarna ik dus heel hard heb gelachen! 'Ja, zei ik, dat snap ik! Iedereen die hem vraagt wanneer hij met vakantie gaat verteld hij dus dat zijn vrouw eerst nog naar de kapper gaat.' En iedereen moet er heel hard om lachen! Ik ook.....
Zeven procent van de Noren trekt slechts een keer per week schoon ondergoed aan. Dat blijkt uit onderzoek van AC Nielsen dat is uitgevoerd in opdracht van de Noorse ondergoedfabrikant Dovre. Van de duizend ondervraagde mannen en vrouwen gaf een enkeling toe nog minder vaak een schone onderbroek aan te trekken. Het zijn vooral mensen tussen de 41 en 50 jaar oud die zichzelf niet dagelijks van fris ondergoed voorzien.
Ondergoed
De meeste ondervraagden, 65 procent, vervangt het ondergoed dagelijks. Deze groep bestaat voor het grootste deel uit 18- tot 30-jarigen. Vier procent zegt twee keer per dag een schone onderbroek aan te trekken. Uit het onderzoek blijkt ook dat alleenstaande mannen eerder geneigd zijn om een schone slip of boxershort aan te trekken. Ook is het opleidingsniveau van invloed. Lageropgeleiden nemen het minder nauw met verschonen van de onderkleding dan hogeropgeleiden.
Hier word ik toch altijd zo nieuwsgierig van......
Spiegeltjes spiegeltje aan de wand wie is het schoonste in Nederland?
Ik doe elke dag twee keer schoon ondergoed aan..... en jij?
'Lekker', dacht ik..... aardbeien. Stevige rode, lekker sappige aardbeien. Ik zet de plant die in een schaal op hoge poten in de tuin staat zo gunstig neer dat de zon de rest kan doen! De zon doet dat graag .....
Maar de merel maakt het af en ik heb het nakijken!!
Nu heb ik het wel gezien, maar niet ingegrepen. Het was zo'n koddig gezicht om een merel te zien springen naar de aardbeien dat ik 'merel' maar heb laten gaan! Ik koop ze wel op de markt!
'Ik heb vandaag stapels kleren gepast. En ook nog iets gekocht ook!' 'Laat eens zien.' Het wordt goedgekeurd! Grote grijns op mijn gezicht. 'Het valt niet mee om iets leuks te kopen wat 'kleine opschepper' ook leuk vindt. Hij heeft overal commentaar op.' 'Mooi zo, zegt mijn lief tegen 'kleine opschepper', jij past maar goed op dat ze niet met iets geks thuis komt.' Waarop ik nogmaals zeg dat het echt niet meevalt om iets te vinden wat helemaal goedgekeurd wordt. Kom ik met een korte broek uit de paskamer, ligt de man helemaal in een deuk, roze T-shirt.... fout, fout. Een bonte broek is te bont en een rode broek te rood. Ondertussen komt hij niet van zijn zetel af. Hij heeft twee zitblokken tot zijn beschikking en hij dwarrelt heen en weer over die blokken. Ligt ondersteboven en achterstevoren en dirigeert me naar links of rechts als ik uit de paskamer kom. Want dan kan hij me zien in de spiegel. Dat is leuker dan gewoon. Hij zeurt niet! Hij ligt het allemaal aan te kijken. Ik kom met een groene broek, witte broek, roze broek, korte broek, rood en geel en groen T-shirt naar buiten en alles maar dan ook echt alles is niet goed. Eerlijk gezegd maakt het me niet zoveel uit wat hij vindt. Hij denkt dat hij het voor het zeggen heeft dus ik laat het maar zo........ Uiteindelijk heb ik toch iets naar mijn zin en we stappen op....
Thuis vertel ik dus in geuren en kleuren van de kleuren en kleren! Vooral een bonte broek vind ik erg leuk, vertel ik zo. Waarop 'kleine opschepper' roept: 'Maar dat kan echt niet mama, dan lijk je net een meisje, net een pubertje'.
* Proest* schreef Rick in het reactiedoosje bij het vorige postje. Ik moet er zelf ook wel om lachen. Ik heb het album van 26 jaar geleden maar eens opengeslagen. Mensen van voorbij kom ik tegen, het maakt me zomaar verdrietig. Mensen van toen.... waarvan ik dacht, 'die vriendschap gaat nooit voorbij' en die ik nooit meer zie. Er kan veel veranderen in 26 jaar.
Het mooiste zijn alle foto's met de kleding van toen, de kapsels van toen en vooral........ het kleine. Kleine zussen en kleine nichtjes, kleine neefjes ..... allemaal uitgegroeid tot grote zussen en grote nichtjes en neefjes! Echt geweldig. De meeste heb ik al jaren niet meer gezien. Zo gaat dat dus. Ging ik vroeger logeren bij oom en tante en dus spelen met neefjes en nichtjes, nu niet meer. Allemaal een eigen gezin, verdwenen uit het zicht en verdwenen uit het adresboek. Ik moet zeggen dat ik het niet erg vind. Maar het blijft leuk om ze op de foto's terug te zien. De lange haren van mijn broer die verdwenen in de lange haren van zijn 'toen' vriendin. Mijn moeder die haar zenuwen nauwelijks de baas kon. De oudste dochter gaat trouwen.....
En dan wij. Daar waar het die dag om draaide. Ik weet er nog wel heel veel van. Niet alles liep op rolletjes. Niet alles heb ik gezien maar later wel gehoord. De ambtenaar van de burgerlijke stand had een verhaaltje in elkaar gedraaid op de gegevens die we haar zelf hadden verteld maar die later helemaal niet meer bleken te kloppen met de werkelijkheid. Ons leven veranderde destijds door omstandigheden heel snel. Zo snel dat ik kort na mijn trouwen ontslag nam en mijn lief niet terug ging naar zee. Hij zat op de kustvaart als machinist. We kozen voor een nieuwe woonplaats en ander werk.....
Het was een hele bijzondere dag. Het moest feest zijn, dat was het, het moest goed zijn, dat werd het, het moest kloppen, dat deed het! Alleen was er een groot gemis en verdriet. Omdat er op onze dag ook mensen waren die vonden dat het geen feest kon worden en niet kon kloppen en nooit goed kon zijn....... en dat staat na 26 jaar nog!
Sinds een aantal dagen heeft 'kleine opschepper' een bril. Een tijdje terug zijn hij en ik in Havelte grandioos verdwaald om vervolgens te stranden bij een dokter die gespecialiseerd is in prisma's. Dit zou een aantal problemen kunnen verhelpen. Misschien dat het plezier in lezen op deze manier ook gestimuleerd gaat worden. Als letters voor je ogen dansen en je na een bladzijde al hoofdpijn hebt dan werkt dat niet 'leesplezier' bevorderlijk..... .... Als moeder heb ik de hoop nog niet opgegeven. 'Lezen is leuk' roep ik altijd, maar als het zoveel moeite kost is het niet leuk!
Nu heeft hij dus een nieuwe bril en ik een nieuwe baan......
Ik zie geen beestjes.... ik zag ze wel maar nu even niet meer. Het is een nachtmerrie waar ik nu in terecht ben gekomen. Tenminste zo voelt het. Mijn pc moest een groter geheugen, grotere harde schijf zeg maar. Maar..... het verliep niet helemaal zoals het hoorde en nu zie ik niks meer...... no video input!
Hallo..... is er een dokter in de zaal! Ik zie niks meer.
