vrijdag 29 januari, 2010
Het sneeugent
'Het Sneeugent hier’, zei ik, toen ze vroeg of het hier dik sneeuwde. Nee, 'het sneeugent, dat is regen en sneeuw tegelijk.' 'Heb je dat zelf verzonnen, dat woord, wilde ze weten. Maar nee, dat had ik niet 'dat heeft pa bedacht', zei ik tegen haar. Ze moest lachen. 'Ik vind het wel een woord wat de lading dekt', dacht ik. Ik zei het niet tegen haar maar keek wel naar buiten. Duizenden druppels aan de takjes in de tuin. Zelfs de kerstlampjes, die nog steeds buiten hangen, verzuipen ongeveer in de druppels. Het ziet er zo troosteloos uit. Ondanks dat het wit is buiten. Wit en glad. Vreemd weer, lastig ook. Niet fijn, voor niemand die naar buiten moet voor boodschappen of andersoortige zaken zoals school en werk. Als je moet dan ga je maar fijn is anders. Ik zag het gisteren overal onderweg. Platgereden paaltjes, platgereden verkeersborden en dan rijdt een ander weer over jouw afgevallen onderdelen. Geen houden aan, als je glijdt dan glijd je. Zoiets. Ik dacht ook wel een paar keer 'als ik nu ga glijden dan is er echt teveel waar ik tegenaan kan schuiven.' 'Doe je voorzichtig', is een veelgehoorde kreet. Iedereen belooft op z'n beurt om voorzichtig te doen om bij de eerste de beste bocht in een spagaat te gaan om vege lijf te redden van een barst in botten. Het is zo gedaan, zo'n glijpartij gaat sneller dan afstappen van de fiets. De fiets gaan namelijk mee de bocht uit. Of de auto. Je gaat dan wel niet in de spagaat maar de auto moet wel naar de uitdeuker. Of erger. Die mannetjes daar hebben het druk, denk ik nu. Ik heb gisteren namelijk nogal wat platgereden paaltjes en verkeersborden gezien.
'Als je niet persé naar buiten moet blijf dan thuis', wordt er geroepen. Iedereen gaat gewoon op pad want je bent een watje als je thuis blijft. Of iedereen blijft thuis want je bent een sukkel als je nu de straat op gaat. Hoe dan ook, als het sneeugent zoals het hier nu doet dan weet je dat je glibberend vooruit komt. Of zoals zoon net vertelde toen hij even thuis kwam voor een broodje 'het mag nu wel ophouden met sneeuwen en regenen, ik ben er wel klaar mee, zat bijna onder een auto vanmorgen.' 'Bijna', roep ik. 'Bijna', zei hij.
Ik zie in een flits hoe zoon bijna onder een auto schiet en hoe de bestuurder van de auto schrikt. Nee, ik ben er ook wel klaar mee. Winter is leuk, althans winteren in een winter, maar blubberen en glibberen en sneeugent. Nee, ik ben er ook klaar mee nu
Doen jullie allemaal voorzichtig als je toch persé naar buiten moet.
Neneh @ 11:49 am
nou zeg al 3 keer gebabbeld
