woensdag 22 mei, 2013
Stamppot!
Omdat het kan! En omdat zoon er zo groot mee geworden is.
142/365
Neneh @ 04:57 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet
dinsdag 26 februari, 2013
Zuur
Een schijfje citroen..
Om de smaak van de maaltijd 'af' te maken.
57/365
Neneh @ 09:53 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet
donderdag 5 april, 2012
Kaassprits en een cakeje van olijven...
Maak me gek, dachten de smaakpapillen. En dat werden ze. De meest fantastische gerechten vlogen naar onze tafel, onze mond in. Het een nog overweldigender dan het ander. Slokje water na maakt niet veel verschil in de streling van de tong. Diezelfde tong die uren later nog aanvoelde alsof er een .......
Maak me gek, dachten de smaakpapillen! Wel, dat is gelukt
96/366
Neneh @ 10:58 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet
dinsdag 9 augustus, 2011
Van de pan, op het bord, in de mond...
Zoon klaagt niet als hij van die goudgele rakkers op zijn bord ziet liggen. De bovenste beste ben ik als er zoiets te eten valt, met groente, nou ja, vooruit omdat het moet en met een bal gehakt omdat het zo lekker is. 'Doe mij nog maar één', roept hij dan als hij ziet dat er nog meer in de pan liggen. 'Het hoeft niet op', zeg ik dan.
We lachen erom, de pan gaat leeg....
Schoon leeg
221/365
Neneh @ 08:09 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet
maandag 1 augustus, 2011
Wat willen jullie eten.......
Ze staan op het dak van de schuur, mijn mannen. Eindelijk zit er schot in de werkzaamheden achter het huis en de steiger die het achterhuis ontsiert kan opgeruimd. Het ziet er ineens heel anders uit. 'Wat willen jullie eten?' is mijn vraag. Ik ben zelf niet zo'n vleeseter maar als de temperaturen een beetje omhoog gaan dan weet ik wel wat ze het liefste eten. Simpel en makkelijk. Beetje vlees op de barbecue en voor mij een stukje vis.
Dus op 'Wat willen jullie eten?' kwam 'barbecue' en ik ben maar snel even naar de grootgrutter gefietst. Zo'n dag was het dus...
'Dat is alweer even geleden dat wij de kussens in de stoelen hadden, volgens mij hebben we een maand niet buiten gezeten.' Zo voelde het.
Het voelde goed.
213/365
Neneh @ 10:16 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet
zondag 7 november, 2010
Voorafjes.....
Naar aanleiding van het postje over het receptenschriftje bedenk ik net dat ik van mijn schoonmoeder niet één recept heb geërfd. Is ook niet zo'n wonder, ze bakte er toch niets van.
Mijn kennismaking met haar keukenprinsesgebakjes begon met een cocktail, een voorafje. Iets waar ik in mijn hele leven nog niet mee in aanraking was gekomen. Dat zegt meer over mij dan over haar. Of toch niet. Zij hield van veel gangen aan de tafel, elk met bijpassend bestek en schaal. Bij mij gaat de pan op tafel. Nog steeds!
Ik praat nu over bijna 35 jaar geleden. En ik kan inmiddels heerlijke voorafjes maken....in een schaaltje met bijpassend bestek! Dat dan weer wel.
Ik ben trouwens ook erg goed in toetjes!
Neneh @ 01:11 pm
nou zeg al 5 keer gebabbeld
Tweet
donderdag 4 november, 2010
Receptenschriftje
Er zit een receptenschrift bij de Flow deze maand. Iedere maand zit er wel een schriftje bij de Flow, het is al leuk om ze vast te pakken, laat staan er iets mee te doen. Niet alles is bruikbaar in mijn leven maar een receptenboekje wel. Het is heel raar maar zo door de loop van mijn leven heb ik fases gehad waarin ik koken als waardeloos of als geweldig heb ervaren. Soms ben ik er zo zat van om iedere keer maar weer iets te verzinnen wat iedereen lekker vindt dat ik helemaal een hekel aan koken heb en soms kan ik niet uit de keuken komen omdat het zo leuk is om te koken. Dan wil ik ook gelijk een veel grotere keuken voor nog meer keukenrommel. Want als er iemand rommel kan maken in de keuken dan ben ik het wel. Ik ruim het ook wel weer op hoor, maar eerst wordt het erg. Nu heb ik dus een receptenschriftje en dat ga ik gebruiken ook. Soms krijg ik de vraag 'hoe doe je dat toch' en dan zeg ik 'nou, gewoon, ik doe maar wat.' Dat lieg ik niet. Ik doe maar wat. Ik rommel wat af. Dat is ook te zien in mijn kookboek trouwens. Het ligt in de keuken onder een hele stapel papier. Allemaal recepten die ik wil maken of al gemaakt heb. Ik wil ze niet kwijt en daarom liggen ze op mijn kookboek en er onder. Ook erin trouwens, dat zijn meer recepten die ik zelf opgeschreven heb. Maar ik kom ook het handschrift van mijn moeder tegen. Die 'ouderwetse' recepten zijn ook echt om op een handgeschreven papiertje in het kookboek te bewaren. Voor altijd.
Maar nu heb ik dus een receptenschriftje en dat ga ik goed benutten.
Eigenlijk had ik altijd al een receptenschriftje willen hebben. Het kwam er alleen nooit van
Neneh @ 10:10 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet
vrijdag 29 januari, 2010
Het sneeugent
'Het Sneeugent hier’, zei ik, toen ze vroeg of het hier dik sneeuwde. Nee, 'het sneeugent, dat is regen en sneeuw tegelijk.' 'Heb je dat zelf verzonnen, dat woord, wilde ze weten. Maar nee, dat had ik niet 'dat heeft pa bedacht', zei ik tegen haar. Ze moest lachen. 'Ik vind het wel een woord wat de lading dekt', dacht ik. Ik zei het niet tegen haar maar keek wel naar buiten. Duizenden druppels aan de takjes in de tuin. Zelfs de kerstlampjes, die nog steeds buiten hangen, verzuipen ongeveer in de druppels. Het ziet er zo troosteloos uit. Ondanks dat het wit is buiten. Wit en glad. Vreemd weer, lastig ook. Niet fijn, voor niemand die naar buiten moet voor boodschappen of andersoortige zaken zoals school en werk. Als je moet dan ga je maar fijn is anders. Ik zag het gisteren overal onderweg. Platgereden paaltjes, platgereden verkeersborden en dan rijdt een ander weer over jouw afgevallen onderdelen. Geen houden aan, als je glijdt dan glijd je. Zoiets. Ik dacht ook wel een paar keer 'als ik nu ga glijden dan is er echt teveel waar ik tegenaan kan schuiven.' 'Doe je voorzichtig', is een veelgehoorde kreet. Iedereen belooft op z'n beurt om voorzichtig te doen om bij de eerste de beste bocht in een spagaat te gaan om vege lijf te redden van een barst in botten. Het is zo gedaan, zo'n glijpartij gaat sneller dan afstappen van de fiets. De fiets gaan namelijk mee de bocht uit. Of de auto. Je gaat dan wel niet in de spagaat maar de auto moet wel naar de uitdeuker. Of erger. Die mannetjes daar hebben het druk, denk ik nu. Ik heb gisteren namelijk nogal wat platgereden paaltjes en verkeersborden gezien.
'Als je niet persé naar buiten moet blijf dan thuis', wordt er geroepen. Iedereen gaat gewoon op pad want je bent een watje als je thuis blijft. Of iedereen blijft thuis want je bent een sukkel als je nu de straat op gaat. Hoe dan ook, als het sneeugent zoals het hier nu doet dan weet je dat je glibberend vooruit komt. Of zoals zoon net vertelde toen hij even thuis kwam voor een broodje 'het mag nu wel ophouden met sneeuwen en regenen, ik ben er wel klaar mee, zat bijna onder een auto vanmorgen.' 'Bijna', roep ik. 'Bijna', zei hij.
Ik zie in een flits hoe zoon bijna onder een auto schiet en hoe de bestuurder van de auto schrikt. Nee, ik ben er ook wel klaar mee. Winter is leuk, althans winteren in een winter, maar blubberen en glibberen en sneeugent. Nee, ik ben er ook klaar mee nu
Doen jullie allemaal voorzichtig als je toch persé naar buiten moet.
Neneh @ 11:49 am
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet
