dinsdag 25 december, 2012
Een Blond Moment
'Ik heb kadootjes voor iedereen', zei dochter aan de telefoon. 'Joh, dat hebben we toch niet afgesproken. Ik heb geen kadootjes voor iedereen.' 'Dat hoeft toch ook niet, ik vind kadootjes leuk en ik vind kadootjes geven leuk en ik vind het gewoon leuk!', dat zei ze. En het is natuurlijk ook leuk. Kadootjes zijn leuk, geven is leuk, ontvangen is leuk en leuk is leuk.
'Ik ben zo benieuwd hoe je het kadootje vindt!', zei ze later aan de telefoon.
'Ik heb toch zo'n leuk kadootje voor je!', zei ze een paar dagen later.
'Ik heb het gezien', zei lief.
En zo komt dochter met 3 grote tassen naar Hoogeveen en reist met dezelfde trein terug omdat ze denkt dat haar grill nog aan staat. 'Straks kom ik thuis en is alles weg doordat het is verbrandt.'
Dus terug en dat zonder tassen.
'Is het al kerst, zei ze om 12 uur, kunnen we niet doen of het al kerst is?'
Maar het was nog geen kerst en alle pakjes belanden onder de boom en we gaan eerst maar eens slapen en andere dingen doen.
En zo wordt het kerstavond en roept dochter 'Wil je nu je kadootje'
Maar ik wil eerst slapen en dan pas.... ja dan!
Ineens staat er een mooi pakje voor mijn neus met een leuke zelfgemaakt tag met glitterhartjes en strikjes... een nieuwe beker, een mooie beker met een persoonlijk tintje, een persoonlijke tekst
"Kip is de liefste... "
Dankjewel Kuken
360/366
Neneh @ 01:58 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet
zondag 23 september, 2012
Project I
Zoon is jarig, jongste zoon. Zoon is met zijn 20 jaar de langste in huis en hij woont als zoon ook het langste thuis van onze kinderen. Hij lacht erom. Hij vindt het wel een cadeautje extra waard. Het is dus een bijzonder kind, onze jongste. Hij was en is zelf het cadeautje maar misschien dat hij het nog niet helemaal door heeft. Dat komt dan nog wel. Net als alle andere dingen ook nog wel komen. Er komt nog wel een dag dat hij zijn spullen in gaat pakken om op zichzelf te gaan wonen. Misschien wel met een lief vriendinnetje, wie zal het zeggen. Want een lief vriendinnetje heeft hij wel. Jongste zoon is opgegroeid van kleine opschepper, naar grote opschepper. Hij doet het wel goed, die jongste zoon van ons.
Tot hij besloot om op facebook zijn feestje ' Project I', aan te kondigen.
Nee, joh, echt niet. Maar het hield hem wel bezig. 'Waar is het feestje, hier is het feestje'. Het was zelfs zo erg dat dochter verontrust riep 'Hij is toch niet naar Haren?'
Ik was er wel blij mee dat hij op de fiets naar een totaal ander feestje was waar wel een feestje was dus. En geen gedoe. Maar toch hebben ze daar ook het hele gedoetje in Haren gevolgd. Het was ook wel het gesprek van de dag natuurlijk, the day after. Op zoon zijn verjaardag.
Er is ook taart en ik heb voor iedereen die op visite komt een blaadje met daarop een tekening van een vleermuis die niet af is. De vleugels ontbreken. Zo kreeg ik die ook voor de neus afgelopen donderdag op de cursusavond over zoogdieren. Het bracht nogal wat te weeg die avond want wat we ook weten over een Vleermuis, we weten niet hoe het allemaal precies zit. Daar ben ik wel achter. Ik vond het zelf ook een hele lastige opdracht want ik had geen idee. Waar zit de vleugel vast en hoe groot is het dan.
Het is dus een feestje, 'project I' met een ander feestje, mijn 'project V'. (van vleermuis)
Iedereen heeft meegedaan en het was leuk om te zien wat iedereen er van bakte.
Op naar 'Project 21'. Dat is gelukkig pas over een jaar.
267/366
Neneh @ 12:47 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet
maandag 3 september, 2012
Gezellig...
Die grote bank nodigt altijd uit voor een foto...
en om even te wiebelen met de benen natuurlijk...
247/366
Neneh @ 10:47 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet
zondag 19 augustus, 2012
Broers!
en we aten samen ons bordje leeg met de voetjes in het water.....
232/366
Neneh @ 09:55 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet
zaterdag 18 augustus, 2012
Uitvliegen...
Ze vliegt uit, dochter van zussie. Ze vliegt uit naar de USA en heeft wilde plannen. Het viel al niet mee om de USA binnen te komen, nu moet ze ook nog in een tentje slapen want sommige mensen nemen het niet zo nauw met de afspraken... je woont gewoon te ver weg om ze tussendoor even snel de oren te wassen.
Maar voor ze uitvliegt bakt ze eerst nog een laatste pannenkoek en zet ze het mes in de verjaardagstaart.... met een, geheel in stijl, afbeelding van de NY skyline.
Goeie reis Meidje. Haal maar flink veel capriolen uit daar maar kom alsjeblieft gewoon weer terug om hier weer veel pannenkoeken uit te delen.........
231/366
Neneh @ 04:57 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet
dinsdag 7 augustus, 2012
Nee, we gaan het er niet over hebben...
We bakten vandaag maar een brood... en volgende week broodjes.
Maar dan willen we ook weer naar buiten. In de zon!
Mijn oppasdagje viel echt in het water..........
Neneh @ 10:17 pm
nou zeg al 5 keer gebabbeld
Tweet
maandag 30 juli, 2012
Het rammelde....
Zoon kwam eens even een kijkje nemen in de keuken.... ik hoorde zijn maag rammelen.
Met andere woorden....
Snel de pannen vullen voor het echt heel erg gaat rammelen.
212/366
Neneh @ 09:40 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet
zondag 15 juli, 2012
Ja maar, oma, een beeld staat toch stil
Met de kleinzonen naar Orvelte voor een wandeling door het dorp en ondertussen de 'stiefkiekers' bewonderen. Nick en Noël hadden beide geen idee en al bij het eerste 'beeld' ging het mis. Nick kreeg iets in zijn handen van de 'gamer' (eentje uit de kindercollectie, eentje met lef) Nick kwam terug lopen naar mij met iets in zijn handen en voor ik het goed en wel bekeken had hoorden we rondom ons dat het terug moest. De gamer wilde het terug. Nick terug om het 'ding' terug te geven. Zo gezegd, zo gedaan. Maar nu lag het in 2 stukken in de handen van de gamer dus die werd verdrietig en ging in een hoekje uithuilen. Een mooi toneelstukje waar kleinzoon niet mee om wist te gaan, zo serieus als hij is 'maar ik heb dat niet stuk gemaakt'.
Daar leek het wel op en Nick kon het nog niet doorzien... de toon was gezet.
'Beelden, beelden staan toch stil, oma'.
Goed, ik heb mijn best gedaan om uit te leggen dat beelden stil staan en levende beelden ook maar als je een centje geeft dat ze dan gaan bewegen. Sommige bewogen ronduit belabberd, anderen bewegen geweldig. Er is echt een groot verschil in presentatie en de mooiste vond ik de 'Astronaut'.
We hebben er de tijd voor genomen, soms wilde Nick wel een centje doneren en dan was er altijd wel iets te halen, Noël moest er helemaal niets van hebben maar bij de Astronaut ging hij ervoor en twee keer liep hij naar de Astronaut toe. Omstanders hielden de adem in omdat hij er zo vreselijk gespannen naar toe liep. Het is een overwinning en het is zo leuk. Daarna is alles goed, hoeft hij nergens meer bij, wil hij alleen nog springen van steen naar steen en zo wandelen we het hele dorp rond en komen nog wel meer vreemde snuiters tegen.
In de auto komt er van Nick de vraag 'wie vind jij eng oma', want hij is er zeker van dat de 'gamer' toch wel de engste is die je kunt verzinnen. Of de heks, die had rare handen.....
'Maar beelden staan toch stil! Dit zijn gewoon nep beelden'
197/366
Neneh @ 09:44 pm
nou zeg al 5 keer gebabbeld
Tweet
maandag 28 mei, 2012
Wat begon met een zonnetje...
En eindigde met een zonnetje. Het was een bijzonder dagje waarbij dochter en ik er wel achter kwamen dat we allebei meer dingen in een dag willen proppen dan eigenlijk past. Dat we het leven en elkaar liefhebben, dat zij van blauwe bloempjes houdt en ik ook wel maar toch voor oranje of rode of gele ga.
We kwamen erachter dat we elkaar nog lang niet willen missen en dat we de verjaardagen nog lang samen willen vieren.
We gingen naar Maria in de Kunstkooi. Even babbelen en weer naar huis, de hooikoorts sloeg even genadeloos toe, dochter met snotter en verstopte neus en ik met hoest... maar de rest was even gezellig, de taart lekker en de visite gezellig...
Het begon met een zonnetje en het eindigde met een zonnetje....
Het was een prachtige dag
149/366
Neneh @ 10:38 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet
zondag 27 mei, 2012
Morgen zal ze jarig zijn........
Ik riep haar.... en maakte een foto. 'Wat ben je toch mooi', zei ik
148/366
Neneh @ 10:06 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet
zondag 12 februari, 2012
Prachtig met 80!
Dat was een fijn feestje met een 'coole' afsluiter!
43/366
Neneh @ 01:44 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet
dinsdag 7 februari, 2012
Vandaag en dan tachtig jaar terug........
Was het toen eigenlijk ook zo koud zoals vandaag? Tachtig jaar terug werd mijn moeder geboren en het was niet zo koud als het hier vandaag was. Het was zelfs geen dinsdag, het was een zondag. Mijn moeder is dus een zondagkindje. Nu zal ze zelf hele andere gedachten bij het woord 'zondagkindje' hebben want als je letterlijk op zondag bent geboren dan ben je dat en als je het figuurlijk gaat bekijken dan schort er nog al wat aan het woord. Dan is ze helemaal geen zondagkindje. En zelfs daar kan je eindeloos over discussiëren.
Maar vandaag niet, vandaag is ze jarig en vandaag wordt ze in de watten gelegd en is ze een zondagkindje. Of ze nu wil of niet, vandaag heeft ze geluk. Dat het niet glad is, dat iedereen (nou ja, bijna iedereen) kan komen, dat er taart is en een ontbijtje met een eitje.
Nee, dat ze gewoon 80 is geworden! Dat alleen al. Want al wordt de mens steeds ouder, zie het maar eens te halen.
Lieve Mams, jouw hand in de mijne, vanmorgen had ik al bedacht dat dit mijn opdracht zou zijn voor vandaag. Dat jouw rimpels vandaag in de spotlight staan. Want die rimpels symboliseren een leven van een vrouw die veel heeft meegemaakt en die daar de hand niet voor omgedraaid heeft!
Het is een krachtige hand die nu misschien minder krachtig is maar die nog steeds wint.
Gefeliciteerd en dat het maar een goed jaar mag worden... dat 81ste levensjaar
38/366
Neneh @ 10:26 pm
nou zeg al 5 keer gebabbeld
Tweet
maandag 30 januari, 2012
Zo heb je niks.........
'Kunnen jullie even oppassen', was gistermiddag de vraag. Maar natuurlijk kunnen we dat en even later was één kleinkind binnen en was de andere nog aan het spelen bij een buurmeisje. 'Die kan ik altijd gaan halen als het te lang duurt'. En het duurde te lang, veel te lang. Onze oudste zoon was van het ene op het andere moment ziek. Ernstig ziek, zo ziek dat hij met de ambulance naar het ziekenhuis werd vervoerd en ons allemaal in onzekerheid achter liet. Dat is zo raar, dat is zo onwerkelijk en daar kunnen we dus van alles over denken en we weten niks. Om 10 uur 's avonds wisten we nog niks en zo gaan we de nacht in. Iedereen onder 1 dak en zoon in het ziekenhuis. Zo vangen we elkaar op.
Ik slaap van geen meter. Boven de deken is het koud, onder de deken is het te warm. Het denkhoofd staat niet stil 'soort van muizenissen in het hoofd, die nesten maken in het haar'. Klopt ook wel want woelen met je hoofd maakt de haren echt wel in de war. Zo zie ik er ook wel uit na deze nacht. Nee, ik zie er niet uit na deze nacht. Schonedochter heeft middenin de nacht nog eens gebeld met het ziekenhuis, geen verandering, geen verbetering.
Zo word ik wakker, klein mannetje heeft babbels en weet gelukkig niks van muizenissen. 'Oma's grote vent' gaat weer naar school, schonedochter naar het ziekenhuis en ik wacht af..
Dan mogen we naar onze zoon. Ik haal lief en we rijden samen naar het ziekenhuis.
Om de beurt nemen we een kijkje, zitten aan het bed vol toeters en bellen en kijken naar zieke zoon. Het is vreemd hem zo te zien liggen. Hij beweegt niet, heeft niet meer overgegeven maar kan ook niks. Zo laten we hem weer achter. De MRI-scan moet uitkomst brengen. De meest enge dingen gaan door het hoofd en iedereen heeft zo een verhaal. Nee, laat de scan maar snel uitkomst brengen zodat we weten wat hem te wachten staat, zodat we weten....
Ergens vanmiddag komt het verlossende woord. Het is niet dit erge, het is niet dat erge, er is niets te zien op de MRI-scan en wat ze nu vermoeden is dat het een hele ernstige reactie is op een virus!
En dat laat ik nu op me inwerken. Zo heb je niks....
Uitzieken, hij moet uitzieken. Hoe fijn klinkt dat
30/366
Neneh @ 09:13 am
nou zeg al 11 keer gebabbeld
Tweet
zondag 4 december, 2011
Home is where the heart is....
Zussie krijgt een mooi huissie! Dat heb ik vanmiddag zelf gezien.
Nu is 'krijgen' een groot begrip, maar iedereen snapt het wel dat je flink in de beurs moet tasten voor een mooi huis! Maar als ze er straks wonen, ja dan, dan ligt daar ook hun hart, dat heb ik vanmiddag al lang gezien...
en als het nodig is kunnen ze straks geld lenen bij dochter.... want die werkt alle weekenden :) (dat is een inside grapje en daar mag je best om lachen)
338/365
Neneh @ 09:44 pm
nou zeg al 6 keer gebabbeld
Tweet
zondag 27 november, 2011
Sinterklaasje bonnen bonne.....
In de gang staat alles klaar, bakje met water en wortels en tekeningen. Boven liggen 2 boefjes in diepe rust. We checken alles nog even, laten de deur op een kier, laten onze deur op een kier en zo gaan we de nacht in.... 'Klein mannetje' is een onrustige slaper en wij weten dus ook niet echt wat ons te wachten staat....
Ze slapen de hele nacht en wij worden wakker van fout vuurwerk. Volgens mij mag de politie in Hoogeveen wel eens iets harder gaan werken want er is hier zoveel fout vuurwerk. Heftige knallen, daar hebben we al dagen last van en vannacht is het ook flink bal. Toch raar, vorig jaar was het zo rustig tot oud&nieuw en nu is het eind november al gedoe. Bah... daar worden we dus wakker van en we hopen maar dat de 'mannen' in de andere slaapkamer doorslapen...
Dat lukt. Tot half 7 'oma' klinkt er zo lief. Oudste maakt jongste wakker en die is ook gelijk wakker. 'Kadootjes oma, gaan we kadootjes kijken?'
Als de klok op 7 staat en niet eerder...
Zondagochtend, hoe was dat toch vroeger altijd. Gezinnetje met allemaal vroege vogels... zaten we toen ook om 7 uur aan de thee?
De klok geeft 7, wij naar beneden. Luid gejuich en blije koppies. Alles mee de kamer in en uitpakken maar, snoepen, bouwen, broodje eten, theetje drinken, nog lang geen kleren aan, puzzelen, mopperen want sint heeft het toch niet helemaal goed begrepen, nog meer snoepen... nog meer spelen.
En als de kleren eindelijk aan zijn dan gaat de verfschort voor en ze zetten de eerste vegen verf op een 'schatkistje'
wordt vervolgd natuurlijk!
331/365
Neneh @ 09:52 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet
woensdag 23 november, 2011
Om van te smullen... voor jullie
Ergens in augustus lag ik zo ineens in het ziekenhuis en na een aantal spannende dagen, een behandeling in Zwolle, en met een bak medicijnen kwam ik anderhalve week later weer thuis...
Ergens die dag, begin van de avond toen ik vanaf de bank de kamer in kon kijken kwam mijn zus met haar lief binnen...
Even 'om het hoekje kijken' heet zoiets en ze hadden een kadootje bij zich. Een bon in een grote 'penne' .(penne = pasta)
'Een bon voor een etentje, van ons, omdat jullie het wel voor de kiezen krijgen de laatste tijd' (en dat is dan moeders, met broer en zussen en liefdes)
Op de bank schoot ik natuurlijk gelijk vol... jeetje, wat is het toch wat.
'Wat lief'
Wat in het vat zit verzuurd niet zeggen ze, en zo is het. Want het herstel heeft langer geduurd en pas sinds een aantal weken voel ik me weer helemaal oké! Maar dan ook echt helemaal oké!
En daarom gingen we vanavond uit eten en we hebben genoten en we hebben ......
Op het leven.........
327/365
Neneh @ 10:18 pm
nou zeg al 5 keer gebabbeld
Tweet
zondag 28 augustus, 2011
Er danst een hartje op mijn hoofd....
Twee weken geleden was ik op een feestje waar toch bijna iedereen van naaste familie aanwezig was. Het was een supergezellig feestje. Ik ben helemaal niet zo'n feestbeest maar dit vond ik echt gezellig. Het waren dan ook de late uurtjes voor we uitgezwaaid werden, niets vermoedend de nieuwe week in. In twee weken kan er ontzettend veel gebeuren dat weet ik inmiddels, ik ben weer wijzer. Er kan ook niets bijzonders gebeuren, dat weten we ook. Dat dagen aan elkaar geregen worden, dat de uren voort kabbelen.
Vandaag is er weer een feestje...
Weer eentje waar de meeste naaste familie bij aanwezig is. Het is nog steeds vakantietijd dus niet iedereen is terug maar de meeste zijn er. Het is bij mij echt kijken of ik me goed genoeg voel om er heen te gaan. Het is een eindje rijden en het is er vast druk. Wil ik het wel en gaat het? Niemand kan dat voor mij verzinnen, dat moet ik zelf doen. En ik weet ook dat ik in de twee achterliggende weken niet echt emotioneel stabiel ben gebleven. Het heeft er nogal ingehakt. Hoe dan ook, ik stel de beslissing om te gaan steeds uit. Als ik goed slaap, ja dan, als ik me goed voel, ja dan.
Er is een feestje aan de gang in de nacht van zaterdag op zondag en dat is het 4de feestje op rij in de buurt die bijna direct aan onze tuin grenst. De eerste 3 feestje waren op een redelijk normale tijd afgelopen en om 12 uur werd er een feestlied gezongen. Natuurlijk worden feestjes als er meer drank naar binnen is gewerkt luidruchtiger, dat weet iedereen. Maar dit feestje was heel luidruchtig, de muziek steeds harder en dan moet je bijna schreeuwen of je gebruikt een vuvuzela. De nachtrust wordt dan regelmatig onderbroken door iets wat verdacht veel lijkt op herrie. Dus de nachtrust had beter gekund. Gelukkig is de tent in de tuin van de buren met rappe spoed weer afgebroken, niet nog een feestje dus.
Wakker worden is dan lastig, met de nachtrust is het niet zo goed gegaan.
Maar ik voel me goed genoeg om een poosje naar het feest te gaan.
Waar ik als ik iedereen zie helemaal vol schiet. Het kan ..........
Dat doet het dus met me, ik word me zo bewust van wat me overkomt en overkomen is dat het er toe doet, dat het steeds belangrijker wordt om mee te maken. Geen idee of er iemand is die beseft dat ik dit zo intens beleef. Maar zo is het wel. Natuurlijk gaan die scherpe kantjes eraf. Natuurlijk komt er wel weer rust. Komt tijd, komt rust.
Ineens danst er op mijn hoofd een hartje, de ballonnenman maakt de mooiste dingen, maakt de mooiste hartjes, laat een hartje dansen en ik kan alleen maar lachen door alle tranen heen...
240/365
Neneh @ 01:02 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet
woensdag 13 april, 2011
PS: Stoppen met duimen!
Dochter heeft een nieuwe baan! 1 mei... mooi, mooi, mooi
Gefeliciteerd Kuken.... dit is een geweldige mooie uitdaging. Flink oefenen met pitriet is aanbevolen
Neneh @ 09:31 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet
zondag 20 februari, 2011
tweet
@Neneh happy bday mom. Thanks for the life and stuff. Its frikkin awesome. I frikkin love you!!
Neneh @ 11:14 am
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet
donderdag 19 augustus, 2010
Ken je die grap...
Print je alles keurig uit, blijft het op tafel liggen. Moet er in sneltreinvaart een ritje station, thuis, station geregeld worden. Lief gaf toe dat hij een nieuw record had gevestigd. Ik weet niet of ze daar blij mee zijn in onze straat maar onze auto heeft er geen enkele moeite mee. De trein reed ook niet voor zijn neus weg. Het kwam allemaal goed. 'Kinderen' zucht ik dan. De 2 jongsten zijn op stap. Na bijna 4 weken vakantie op de valreep nog een aantal dagen naar Barcelona. Zoon, beter bekend als 'grote opschepper', en dochter hadden een plan gemaakt. Dochters vakantie begint als die van zoon op is. Creatief als ze zijn worden allebei de vakanties aangepast. De een start eerder met de vakantie, de ander maakt de vakantie net iets langer. Wat toch geweldig dat het allemaal kan.
Gisteravond aan tafel tijdens de maaltijd zei ik, toen ik zoon aan keek, 'ik ben wel een beetje zenuwachtig', waarop hij ineens wakker werd. Het was nog niet half tot hem doorgedrongen dat hij de volgende dag al in Barcelona rond zou lopen. Een soort van 'schrik' kwam in zijn blik en hij vroeg me na het eten of ik even wilde helpen met inpakken. Tijd genoeg. Dochter had de hele dag nog gewerkt en nog veel langer dan de bedoeling doorgewerkt omdat het werk niet af was. Beetje moe was ze wel. Heel erg beetje moe eigenlijk wel. Dat zou afzien worden. Tegen middernacht moesten ze toch in de trein zitten, de volgende ochtend zou het vliegtuig vroeg opstijgen en aangezien we niet naast het vliegveld wonen is het improviseren. Dus laat met de trein, overnachten op het vliegveld en dan vroeg opstijgen. Wat een gedoe ook. Vakantie vieren in het buitenland is niet zo simpel. Alles wordt nogmaals gecheckt. Printjes gemaakt, treinkaartjes online regelen. Alles voor elkaar..........
Klaar voor vertrek, zoen, zoen, geniet. Doe voorzichtig, let op elkaar enz enz....... gek word ik van mezelf maar ik moet het zeggen.
Even later is lief dus weer thuis om de geprinte zaken nog snel te halen.
'Kinderen', zucht ik.......
Neneh @ 08:57 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet
zaterdag 14 augustus, 2010
Als je vragen hebt kun je ze beter nu stellen....
We hebben het over ‘de tijd’, mijn moeder en ik. Hoe snel alles gaat en dat het steeds sneller gaat. Het lijkt niet alleen zo, het voelt zo en het is zo. Mijn moeder weet wel hoe het komt, of ze bedenkt nu ineens hoe ze het ervaren heeft ‘vroeger was het leven gezapig’, zei ze. ‘Tegenwoordig is er zoveel’
We hadden het over het tegenwoordige in de jeugd. Dat de seks zo jong al belangrijk is. Alsof het daarom draait, alsof het niet meer bestaat dat je het bewaart voor die ene waar je mee gaat trouwen. Alsof alles maar mag en kan en of het ‘niets’ meer betekent. Waarop ik zeg dat we nu wel alles horen en lezen maar dat dit echt niet opgaat voor iedereen. Dat er best wel verschil is. Dat niet ieder kind een geboren feestbeest is. En dat is echt van alle tijden alleen komt het nu je huiskamer binnen. En dan niet 1 keer maar veel vaker, meer dan je lief is. Dat kan ze ook wel beamen want vroeger gebeurde er natuurlijk ook van alles alleen hoorde je dat niet zo direct.
Er viel zo’n denk stilte die goed voelt. Zij haar gedachten en ik mijn gedachten. Tot ze zegt dat ze het eigenlijk wel jammer vindt dat ze zo weinig weet. Ik heb tegenwoordig zo vaak dat ik denk ‘Hoe deed mijn moeder dat? Hoe is ze getrouwd bijvoorbeeld. Ik weet er niets van.’
Ik kijk mijn moeder aan…… begin te grimassen en zeg ‘ja, daar weet ik ook niets van, vertel eens, hoe is dat bij jullie gegaan?’ Ik bedoel maar, nu kan ik het nog vragen en als zij niets gezegd had dan had ik het niet gevraagd want ik had het niet verzonnen. Het is ook geen halszaak, het is meer leuk om te weten. Ze moet lachen ‘ja, jij was er niet bij!’
Ze begint te vertellen over de bus die naast het huis stond waar alle gasten in moesten en dat er één oom was met een auto en dat zij daar in mochten zitten. Eerst naar het gemeentehuis wat er niet was. Ze weet niet precies waarom het gemeentehuis er niet was, verbouwing of zo. Ze trouwden voor de wet in de kroeg. Nu ik er nog eens over nadenk vind ik dat echt niets voor mijn moeder. Ik zie haar niet 1,2,3 in zo’n dorpskroeg, maar nood breekt wet, zo zie je maar weer. Van de kroeg naar de kerk. Heel logisch. En daarna weer naar huis waar haar moeder de schuur of stal of hoe je het ook noemen wilt heel mooi had gemaakt met witte lakens. Helemaal een feestzaal en voor die tijd natuurlijk al heel geweldig. Het was een receptie en later toen de gasten weg waren was er een maaltijd in de kamer. Ik kan me zo voorstellen dat mijn oma zich het vuur uit de sloffen had gewerkt om alles zo goed mogelijk voor elkaar te maken. En die maaltijd…. ‘weet je nog wat je hebt gegeten ma? Was het een lekker soepie?’
De klapper komt nog. Ik val alweer bijna stijl achterover. Ik bedoel maar, bijna hippieachtig anno nu. Ze ging bij pa achterop de fiets naar hun huis. Met een boeketje, hoe bijzonder was dat in die tijd, in de handen, gekregen van een van de gasten en ze was er zo blij mee. Alle andere cadeaus bleven achter en het boeketje mocht mee.
Mooi in een vaasje op de vensterbank……tot een poes korte metten maakte.
Nu ben ik vergeten even naar een foto te kijken. Mijn vader was mooi, mijn moeder was nog mooier. Ze had een grijs pakje aan als ik me zo vaag een foto herinner. Maar dat ze mooi was toen ze trouwde dat staat vast.
(ik wil nog een foto scannen)
Neneh @ 10:42 am
nou zeg al 7 keer gebabbeld
Tweet
zaterdag 26 juni, 2010
Weggevaagd....
Vanmorgen kwam er een telefoontje van mijn moeder met de mededeling dat het huis waar ze is geboren afgebrand is. Tot de grond....
En sindsdien kan ik alleen maar denken aan dat huis. Zij is er geboren, ik ben er getogen.
Tenminste, tot ik een jaar of 10 was. Ik kan me niet precies herinneren wanneer mijn opa&oma daar weggingen maar ik ben er heel vaak geweest. Als klein meisje naar oma toe. Opa was vast aan het werk maar oma was er wel. In haar tuintje, boordevol groente en fruit en bloemen. Zij wist hoe het allemaal moest en ze heeft me veel geleerd. De liefde voor de natuur is me daar met de paplepel ingegoten. Het was een leuk huis, oud, met een opkamer, een knusse keuken en ach ja, alles wat ik me kan herinneren. Het was het huis van opa&oma en dan is alles goed toch. Het huis kwam leeg te staan en er hebben nog wel weer anderen 'hun' boerderijtje van gemaakt maar het bleef 'ons' huis daar in Kralo. Onderweg naar het bos en de heide waar we zo graag mogen wandelen komen we altijd langs het huis. Vervallen, leeg, al jaren leeg. De tuin is er niet meer. Mijn opa&oma zijn er niet meer. Maar het blijft 'ons' huis. Tot vanmorgen het telefoontje kwam.
Deze foto is aan dezelfde kant gemaakt als bovenstaande foto.
Ik zei tegen mijn lief 'nu is er niets meer, niet meer het huis waar ik geboren ben (moest wijken voor de aanleg van de snelweg), niet meer het huis waar mijn moeder geboren is.' Hoe bizar eigenlijk.
Triest is het, heel triest
Neneh @ 04:58 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet
dinsdag 5 januari, 2010
Hier komt mijn logje over mijn dochter
Bij het vorige postje schreef ze: 'Ik mis mezelf in het geheel.. waar was ik?! :')
En later had ik haar aan de telefoon, dat doen we wel eens. Telefoonhangen. Ze begon weer over haar afwezigheid in het postje. 'Ik was bijna 2 weken thuis'. We hadden eerder een discussie over thuis. 'Want als ik bij jullie kom ben ik thuis en als ik thuis kom dan kom ik ook thuis. Ik heb dus 2 x thuis.'
Als ik er over nadenk dan is het helemaal apart, ze heeft namelijk in dit huis nooit gewoond. Ik bedoel als kind met ouders en dan opgroeien. Ze was de deur al uit zoals dat dan heet.
Nu was ze bijna 14 dagen thuis. Ook goed. Ik kom er nog op terug.
Ik ga eerst kraomschudden bij de buren!
Neneh @ 07:55 pm
nou zeg al 5 keer gebabbeld
Tweet
woensdag 22 april, 2009
Lieve Mama die overzee in de kou zit
Lieve Mama, jij mist mij en ik mis jou. Ik kan het nog niet zeggen natuurlijk en echt, ik wil niet lachen maar moet wel de hele dag lachen. Als ik aan jou denk dan word ik al blij. Gisteren was ik bij Oma. Toen ik binnen kwam was ik nog steeds wakker. Papa had echt wel goed voor mij gezorgd hoor, hij heeft ook 's nachts de fles gemaakt en 's morgen had ik echt heel veel lol om alles er ....... ach ja, Papa moet ook iets te doen hebben als jij weg bent. Bij oma was het gezellig hoor. Ik hoorde jouw stem in de voicemail. Toen jij belde waren wij lekker buiten. Het was heel mooi weer hier, van papa hoorden wij dat jij het koud had, zo'n 12 graden. Ben je ver weg en heb je het nog koud ook. Wij zijn lekker gaan wandelen in de zon. Omaoma ging ook mee, zij moest nieuwe kleren en schoenen en ik kon dan mooi een slaapje doen. Ik ging over jou dromen... jij ruikt zo lekker mama.....
Oma vindt mij maar een druktemaker... die oma. Ik heb het ook wel druk hoor als ik wakker ben. En dat ben ik natuurlijk ook bijna de hele dag. Ik doe de beentjes in de lucht en dan moet oma even knijpen in mijn dikke billen en moet ik alweer lachen. Ik krijg er geen genoeg van. Papa kwam mij om half 6 halen maar oma had lekker eten en zo duurde het nog even voor wij naar huis gingen. Zij zaten buiten te eten en ik lag nog even met mijn beentjes te spelen. Natuurlijk ook buiten.... hatsjoe mama, ik moest heel vaak niezen van de zon.... Nick was er ook. Die had nog meer honger dan ik, kan jij je dat voorstellen? Lieve mama, nog 2 nachtjes slapen en dan kan ik je weer ruiken.... ik mis je
Lieve Mama, ik doe echt heel erg mijn best, ik heb 2 dagen heel fijn gespeeld buiten. Het is zo lekker weer en ik moest de pet op want de zon deed pijn aan mijn oogjes. Ik mis jou ook, papa kan een heleboel, hij kan echt wel goed op ons passen maar hij is natuurlijk nooit mijn mama. Als jij terug komt dan zeg je 'wat ben jij gegroeid en wat ben je lief en ik heb je gemist' en dan geef ik jou de grootste en dikste knuffel.
Ik heb lekker gegeten bij oma, er was iets met banaan en chipjes en bami wat zij dan allemaal weer nasi noemen. Ik vind het best, ik heb oma's schaaltje bananen bijna leeggegeten want toen zij nog een stukje wilde pakken was het schaaltje bijna leeg. Papa zei dat ik dat had gedaan, maar ik ging heel onschuldig kijken en nam nog snel een hapje bami. Lieve mama, nog 2 nachtjes slapen en dan ben je er weer, ik zal echt nog goed op papa en Noël passen. Oh, en ik ga goed eten want ik moet groeien.
Dikke knuffel voor mama die overzee in de kou zit.........
Neneh @ 10:17 am
nou zeg al 6 keer gebabbeld
Tweet
vrijdag 10 april, 2009
als je jarig bent
'Ik kan me nog herinneren dat het 28 jaar geleden ook van dat mooie weer was. De krent bloeide en de natuur barstte letterlijk uit zijn voegen.'
Het was even stil....
'Vanwaar dat je nog weet wat voor weer het was 28 jaar geleden?'
Toen werd onze 2de zoon geboren.... het was een mooie dag, niet zo warm als vandaag, maar mooi.'
18 jaar geleden was het ook mooi weer, toen werd jij dus 10 en hadden wij net met elkaar afscheid genomen van ons jongste kind, jouw zusje. 5 dagen na elkaar, 5 dagen na elkaar met zoveel emotie als je maar kunt verzinnen. Het past bijna niet in één huis, al die emotie. Dan ligt verdriet en blijdschap zo dichtbij elkaar, net als leven en dood. Alleen daar denk je niet aan...... waarom zou je ook. Leven wil je, ouder worden, dingen bereiken, dingen doen...... leven.
Zoon, grote zoon. Een doos vol voorspoed vraag je voor je verjaardag..... als er iets is wat ik iedereen gun dan is het voorspoed en geluk en gezondheid en liefde..... en dat laatste kan ik geven.
Neneh @ 11:17 pm
nou zeg al 6 keer gebabbeld
Tweet
maandag 22 december, 2008
22 december geboren
Ach, ik zie het al, het rijtje sporters wat op 22 december geboren is dat kent geen einde. Dus dat zit wel goed! Of het wordt een muzikant! Nog beter
Het is een krachtige, stevige baby. Helemaal *puntgaaf* en met een dikke bos haar...
De mama&papa maken het goed, en 'klein mannetje' wilde helemaal niet mee naar het ziekenhuis want hij ging bij opa&oma slapen.....
Maar uiteindelijk ging hij mee. Hij keek zijn ogen uit en toen we weg gingen moest *de Baby* ook een kusje...
Twee schatten, we hebben twee schatten van kleinkinderen!
• 2008 - Noël, Neneh's tweede kleinzoon
• 1984 - Jonas Altberg, Zweedse muzikant en DJ, brengt muziek uit onder de naam Basshunter
• 1983 - Raymond Fafiani, Nederlands voetballer
• 1971 - Khalid Khannouchi, Marokkaans-Amerikaans atleet
• 1969 - Dagmar Hase, Duits zwemster en olympisch kampioene (1992)
• 1969 - Scott McGrory, Australisch wielrenner
• 1959 - Bernd Schuster, Duits voetballer en voetbalcoach
• 1958 - Frank Gambale, Australisch fusiongitarist
• 1951 - Jan Stephenson, Australisch golfster
• 1949 - Robin Gibb, Brits/Australische muzikant, lid van popgroep The Bee Gees
• 1949 - Maurice Gibb, Brits/Australische muzikant, lid van popgroep The Bee Gees (overleden 13 januari 2003)
• 1947 - Bill van Dijk, Nederlands zanger en acteur
• 1946 - Rick Nielsen, Amerikaans zanger/muzikant van de band Cheap Trick
Neneh @ 09:25 pm
nou zeg al 19 keer gebabbeld
Tweet
zaterdag 29 november, 2008
Buitenkant
Van de buitenkant kunnen wij niet zien wat er in zit
Zij weet het al lang
Mijn schone-dochter stond even stil voor de camera... niet te lang
er zit een little drummer inside!
Nog 14 nachtjes slapen, of minder, of meer... het gaat goed zo!
Neneh @ 03:58 pm
nou zeg al 7 keer gebabbeld
Tweet
zaterdag 23 augustus, 2008
Portugees
"Als jullie terug zijn moet ik nog twee weken werken en dan heb ik vakantie, ik heb er zo'n zin in, ik heb er echt zo'n zin in."
Dat was zo ongeveer de strekking van het verhaal. Ze was dit jaar niet met ons mee maar gaat met een vriendin, met het vliegtuig, naar Portugal. Nu is dat een beetje de normaalste zaak van de wereld dat jonge meiden lekker samen op vakantie gaan als ze toch nog geen relatie hebben. Dus ik beschouw het als normaal en ben gewoon blij voor haar dat ze deze plannen heeft gemaakt.
Dan is het week 34 en komen er berichten in de krant dat Transavia de boel in de war wil gooien door te gaan staken.
"Maar wij vliegen met Transavia"
Een paar dagen later stort er een vliegtuig neer met heel veel doden en gewonden..... (niet over nadenken denk ik dan)
"Ik heb mijn koffer al vol en ik mag maar 20 kilo mee, hoe moet dat?"
Dus gaat ma met de weegschaal op pad en blijkt er al 9,5 kilo aan gewicht mee te gaan... het kan erger.
Op vrijdagochtend vertrekt ze... en als ik uit mijn bespreking kom zie ik dat ze heeft gebeld.
"Nergens om maar ik dacht ik bel nog even voor het niet meer kan maar je bent er niet."
Ik was er wel, ik baal even dat ik haar niet meer heb gesproken, ik heb haar alles gewenst wat goed is voor een mens op vakantie maar ik gun haar het meeste van alles
Mijn dochter.... die beloofd heeft dat ze niet met een Portugees thuis zal komen maar misschien wel met een verdwaalde Fransman.
Het blijft een ondeugend Küken!
Neneh @ 11:42 am
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet