vrijdag 13 augustus, 2010
Een pad in een bruin drapje.......
‘Heb je enig idee wat er in dit bekertje zit’, de grapjas houdt een bekertje omhoog en steekt die onder mijn neus. ‘Ja, eens kijken, zeg ik met een strenge blik, dat lijkt me toch een pad in een bruin drapje.’ Hij schiet in de lach en ik ook. Hij had net een bekertje koffie gehaald en daarvoor hadden we alle beestjes die in de aquariumbakken zwommen bekeken en benoemt. Hij, met zijn 2 zonen. Kids van een jaar of 5 en 8. Die van 8 wist wel iets van centimeters en ontwikkelingen, de jongste had geen oog voor detail alleen maar oog voor ‘veel’. Veel dikkopjes, veel modder, veel staafwantsen en veel kikkertjes.
Hij zakt op de bank met zijn bekertje koffie in de hand en hij lijkt me gelukkig. Een tevreden mens zoals ik de laatste weken wel vaker mee maak. Ze hebben vakantie en gaan er eens goed voor zitten om een gezellig gesprek aan te knopen. Ze vertellen waar ze vandaan komen en hoe de natuur er daar uit ziet. Ze vertellen nooit over werk of beslommeringen. Vakantie is het en dat moet vooral zo blijven. Lekker bakkie koffie erbij, zonnetje en wat nog leuker is: bezigheden voor de kinderen zodat die het ook naar hun zin hebben.
Neneh @ 07:31 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
dinsdag 10 augustus, 2010
Kan die tegen kietelen..........
Krijgen jullie al genoeg van al die waterbeestjes verhalen op mijn log? Ik niet. Het is nu eenmaal mijn activiteit deze zomer en het duurt nog ruim drie weken voor het stopt. Tegen die tijd zijn alle basisscholen weer begonnen en alle visjes, kikkertjes, slakken, staafwanten en de grootste kevers, de grote spinnende watertor, al 50 keer gevangen en net zo vaak terug gezet in het ven. Ik bied bij deze mijn excuses aan voor al dit brute geweld. Door mensen georganiseerd en uitgevoerd. Het is me wat. Natuurlijk is er over nagedacht maar ik krijg er ook weleens de hik van. Maar als je iemand iets wilt leren uit en over de natuur dan is het natuurlijk het mooiste om het in het echt te doen, meemaken, voelen, bekijken of bouwen. En bij het ven waar de activiteiten aangeboden worden zeggen we wel dat het puur natuur is maar we manipuleren het ook. Alle vennetjes op de heide hebben te maken met de elementen en ondergaan het. Maar het ven bij het bezoekerscentrum wordt kunstmatig op orde gehouden. Wat heb je nu aan activiteiten bij een ven als het zelfde ven door droogte steeds kleiner wordt. Niets dus. Vandaar dat het gemanipuleerd wordt. Op hoogte gehouden. Er wordt onderhoud aan gepleegd. De tuingroep haalt het onkruid weg, vrijwilligers die wel van een grapje houden stappen in het najaar in de lieslaarzen en maken korte metten met de wildgroei. Kinderen banen zich een weg met de schepnetjes en ik probeer zoveel mogelijk uit te leggen. En er valt veel uit te leggen. Onvoorstelbaar veel. Elke keer opnieuw en ik blijf me verbazen. Zowel over de mensch als over het dier…..
De mooiste vraag van vandaag, gesteld door een lief meisje van een jaar of 5/6: ‘ Kan deze slak ook tegen kietelen?’ (slak was heel klein)
Ik keek nogmaals in het potje en zag het kleine gesloten slakje op de bodem liggen. Daarna keek ik haar aan.
Ik moest zowaar het antwoord schuldig blijven, er is geen boek wat hier al een antwoord op heeft.
Neneh @ 04:52 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
vrijdag 6 augustus, 2010
Tot aan de horizon..
‘Mag ik iets vragen?’ Een oudere dame sprak me aan. ‘Maar natuurlijk, daar zijn we voor.’
Als ik namelijk mijn badge draag en mijn ‘groene natuur shirt’ dan kan het natuurlijk zo zijn dat ze op me af komen. Ik was al vaker aangesproken vandaag maar dat had meer met mijn tv debuut te maken dan met gerichte vragen over de natuur of natuurmonumenten.
Ze begon over de heide. Ze maakte zich ernstig zorgen over de toestand waar de heide in verkeert. ‘Ik zou nu toch best wel een paarse heide willen zien, daarvoor kom ik naar Drenthe, daarvoor kom ik naar hier.’
Het klonk zo zielig dat ik bijna vol schoot. Als je speciaal naar ‘hier’ komt voor de bloeiende heide, voor de paarse pracht en je heb geen idee ……. dat is triest. De heide is ook triest maar voor ‘niets’ komen ook. Ik begon te vertellen over de eindeloze droge periode die eigenlijk in alles zijn tol eist. De aardappels klein, de graanoogst mislukt, de appeloogst mislukt. De heide mislukt, dus mislukt ook de heidehoning. Zonder bloeiende heide geen heide honing. Zo simpel is dat. ‘Is het niet het heidehaantje?’ vraagt ze. Maar dat is het niet. Het is echt de droogte die dit heeft veroorzaakt. De heide is niet kapot, ja ergens zal wel iets dood gegaan zijn maar niet de hele heide. Het herstelt zich wel weer maar we moeten toch een jaar wachten voor er weer paarse heide is. Een heel veld vol. Van hier tot aan de horizon.
Ze bleef staan, ik zag haar denken.
Neneh @ 11:12 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
dinsdag 3 augustus, 2010
in de huifkar
Achter de kont van het paard, sjokkend door het natte gras, simpe sampe sompe door de plassen dat het spat door de plas, in stap over de verharding en vooral doorgaan, niet stil staan.
Als de paarden stoppen dan komen er drommen vliegen op me af. Vooral doorlopen, vooral doorlopen. Tot we stoppen en uit de wagen stappen voor een andere bezigheid dan luisteren naar de gids en kijken naar de kont van het paard. De schepnetjes en teiltjes worden erbij gehaald en we gaan op onderzoek in het ven. Het is een Pingoruïne . Ik had er al over gelezen maar ik had dus geen idee dat het zo dichtbij was. Pingoruïne, grafheuvels, exoten zoals Canadese Ganzen, de rietsigaren waarvan ik zo snel niet dé naam wist, lisdodde dus, jeneverbes en een Eik zoals een Eik hoort te staan. Breed en groot. Je kunt de eikels al zien, nu nog goed verstopt in de dopjes. Langs de jeneverbesstruiken terug naar de kar met paarden en in draf over de heide terug naar de stal………..
Neneh @ 01:17 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
zondag 25 juli, 2010
Beschermd en daarmee basta
Bij de tranen hoort nog een geschiedenis. Wat eraan vooraf ging, waardoor het kwam. Want die tranen kwamen dan misschien wel door die kikker, er was een volwassen vrouw verantwoordelijk voor het drama wat zich afspeelde voor de ogen van het meisje met het potje. Een loeppotje, om de gevangen beestjes beter te kunnen bekijken. Het meisje stond toevallig bij de tafel waar het grote aquarium op staat. 2 grote en 1 kleine. In de grote de verzameling van de dag. Kikkervisjes, staafwants, schrijvertjes, poelslakken, bootsmannetjes, noem maar op. In de kleine bak zitten de rovers, de larven van diverse torren en libelles. Het is toch een beetje afhankelijk van de tijd van het jaar wat er allemaal in het ven rondzwemt en wat dan gevangen wordt. We proberen de ‘rovers’ een beetje apart te houden van de rest omdat het echt moord en doodslag wordt. En dat dan de hele dag. ‘Het is de natuur’, wordt er vaak gezegd door de ‘grote’ mensen en ik ben het daar wel mee eens maar ik hoef natuurlijk niet alles te pikken. Daarom het verschil in de bakken. Op die manier is er genoeg te zien en te ontdekken. Het boeit namelijk wel. Waterdiertjes, hoe klein ook, ze boeien. Regelmatig zitten mensen met de neus tegen het glas of hangen ze boven het water. Papa’s bekennen dat ze het ook wel leuk vinden om een netje vast te houden en mama’s zijn niet veel beter. Ze zijn allemaal even verrukt van de aangeboden activiteit. Natuurlijk met uitleg. ‘Dat heb ik nooit geweten’ is echt een veel gehoorde kreet.
‘Ik heb een kikker gevangen, ik heb een KIKKER gevangen,’ wordt er ineens achter mij geroepen. Het geluid komt steeds dichterbij en het enthousiasme waarmee iemand aan komt rennen laat niets te wensen over. Ik zat op de bank bij de tafel iets uit te leggen over de libellen en moest me omdraaien. Ze stond ook in 2 tellen bij de tafel, handen op elkaar voor zich uit en maar roepen dat ze een kikker had gevonden.
Ik kan 2 dingen doen:
Ik kan de volwassen vrouw, de moeder, eens de waarheid zeggen. Rustig, het zijn diertjes, ze zijn beschermd. Kikkers worden al jaren bedreigt en al zie je er hier misschien genoeg, ze zijn beschermd. Mocht je er eentje vangen met je netje dan laat je die zo snel mogelijk weer los. En als je eentje vangt en je wilt het toch aan iemand laten zien dan doe je de kikker in een bakje (maar ik ben zo bang dat die eruit springt) en niet in je handen. Stel je voor……
Ik kan ook 'oh en ah' roepen en vragen wat voor kleur de kikker heeft en of de vrouw iets kan vertellen over kikkers. Ik bedoel maar, je kunt ze ook kussen enzo. Dat weer ieder kind.
Ik doe even niets. Want de vrouw kakelt er zelf al op los. Het zit in haar handen want ze is bang dat de kikker er vandoor gaat en ze wil hem toch graag laten zien want het is een groe oene…..
Ze opent haar handen een klein beetje, de kikker kijkt en ziet gelijk zijn kans schoon, hij springt als een volleerde kikker op de tafel, kikkert nog even verder, springt van de tafel op de bank, op de grond en daarna verdwijnt de kikker tussen de heide……
Het meisje kijkt op als de vrouw aan komt rennen, haar ogen worden groter en groter en wat zich in de seconden daarna afspeelt bezorgt haar de schrik van dat moment….. ‘arme kikker, kan hij de weg wel terug vinden naar het water.’ Ze huilt dikke tranen en zoekt troost bij haar moeder…..
De vrouw verdwijnt van toneel als ik toch nog even fijntjes vertel dat kikkers beschermd zijn…. beschermd!
Neneh @ 01:48 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
dinsdag 6 juli, 2010
Als je even onder het dak omhoog kijkt, ja dan...
Vandaag was ik even op kraamvisite.....
Neneh @ 09:42 pm
nou zeg al 6 keer gebabbeld
Bloedzuigers en bootsmannetjes
Alles stond al klaar toen ik eenmaal bij het ven verscheen. Er zijn mensen (lees vrijwilligers) die één uur van te voren aanwezig zijn om alles klaar te zetten en er zijn mensen (zoals ik) die precies op tijd aanwezig zijn en dan nog tijd genoeg hebben om alles klaar te zetten. Hoe dan ook, ik wist het en had me helemaal niet gehaast. Er lag nog een hele dag aan mijn voeten en de rest werkt in wisseldienst. Regio midden heeft al vakantie. Het is mooi weer. Zonnetje, windje, wolkje, spatje, zonnetje. Helemaal perfect. De warmte zit binnen maar buiten is het aangenaam toeven. Er is nog genoeg te doen en de kinderen waar wij op zitten te wachten laten ook echt nog op zich wachten. De snoeischaar wordt uit de la gehaald en ik lig even later op de knieen rietstengels weg te knippen. Het groeit als kool maar dan anders. Het groeit hard. Veel te hard en er komt meer door de loopbrug naar boven dan wij willen. Ook in het ven is het druk met riet. Normaal wordt zoiets in november gedaan maar dat is afgelopen november niet gedaan, da's duidelijk. Het groeit letterlijk dicht.
Al tijdens de knipactie komen er een opa&oma met 2 kleinkinderen aan wandelen en ze zijn direct enthousiast bij de activiteit die we aanbieden en begeleiden. Het is ook leuk, beetje 'pielen' met een netje in het water en dan allerlei beestjes omhoog halen is leuk. De beestjes zijn leuk. Nee, niet alle. Het jongetje wat bij de opa&oma hoort vindt het heel leuk om bloedzuigers te vangen en al snel hebben we er 2 in de bak hangen. Er staan 2 grote aquariumbakken op de tafel om de verschillende beestjes in te doen. Kikkervisjes, stekelbaarsjes en allerlei soorten larven. Bootsmannetjes en een flinke staafwants. Alles is leuk om naar te kijken. Bloedzuigers ook wel, ze bewegen nogal mooi. Maar die bewegingen zorgen er ook voor dat ze wel heel snel uit een bak kunnen klimmen en we moeten ze dan ook regelmatig van de tafel plukken. Het is niet mijn hobby.
De kinderen liggen op de knieën, oma pendelt heen en weer en helpt dan de een en dan de ander en opa loopt met zijn fototoestel rond. Hij legt de oogst vast en daar waar vragen zijn probeer ik een antwoord te geven. Soms moet ik ook even zoeken, lijkt het een spin maar is het een larve van een .... zoiets.
Na de boterhammen is er nog meer tijd om even met het netje te hengelen en als we alles nog een keertje hebben bekeken neem ik ze mee naar het insectenhotel. Er is nog meer te zien in en rondom het bezoekerscentrum.
Als opa&oma met de kleinkinderen vertrekken is het 1000 maal dank voor de fijne dag....
Het leven kan zo simpel zijn, bestaan uit een dagje genieten in de natuur en nog een hoop leren ook.
Neneh @ 10:32 am
nou zeg al 2 keer gebabbeld
maandag 5 juli, 2010
Als het maar spettert...
Vandaag begint het dan, de 'spetterende zomerweken' en verdraait nog aan toe, op Twitter lees ik al dat het hier en daar spettert dan wel miezert of mot. Hoe dan ook, gisteravond hadden lief en ik verzonnen dat 'de spetterende zomerweken' maar zoiets moet worden als 'de schitterende zomerweken' want met de spetter in de tekst zorg je ervoor dat de weergoden zich geprikkeld voelen. Kan niet anders, na een weekend afzien hebben we de start en gaat het spetteren.
Voorlopig laat ik me nog niet uit het veld slaan. Eerlijk gezegd sta ik niet in het veld vandaag, maar bij het ven. Voor de 'visdag'. Nu niet direct denken dat ik de hele dag met de hengel in de hand sta. Niet dus. Ik heb netjes in de aanbieding, met een afwasteiltje en een zoekkaart met daarop alle (lang niet alle dus) voorkomende waterbeestjes. In een loeppotje kunnen we de beestje nog beter bekijken en misschien moet dat vandaag ook wel want soms.... weet ik het echt niet.
Vorige week dacht ik een dode geelgerande watertor te hebben gevonden. Jammer, dood, maar aan de andere kant ook wel eens handig want dan kan je het goed bekijken. Zo'n tor is toch al gauw een centimeter of 3 terwijl ze wel 4 centimeter groot kunnen worden. Het ziet er dus altijd indrukwekkend uit als je zoiets vindt in het ven. Ik dacht dus een geelgerande watertor maar de kenner wist te vertellen dat het een tuimelaar was.
ehm... nee, geen dolfijn.
Oh ja, tot straks in het Dwingelderveld
Neneh @ 09:38 am
nou zeg al 0 keer gebabbeld
donderdag 18 februari, 2010
Het hangt in de lucht
Ik heb ze gezien, nog niet geroken maar wel gezien. Ik ging bijna huppelen maar het is nog een beetje gladjes hier en daar dus het werd een huppeltje
Neneh @ 09:57 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
maandag 18 mei, 2009
Wat vol had moeten zijn maar niet meer was
'Oh jeeh, jij ook hier?' 'Yep, zo kom je elkaar nog eens tegen.'
Zo begon de dag en dat was goed. Ik liep weer eens mee met de gids en een groep kinderen. Was er vorige keer een hoop regen, nu was het droog en daarmee is ook echt alles anders. De schapen zien er niet als verzopen katten uit, de bijen beginnen zich al druk te maken en de vogels ook. Maar er zijn kapers op de kust, zij vernielen wat wij met zorg willen beschermen. Lukt niet, dat is me allang duidelijk. Je kunt nog net zo zuinig willen zijn op de natuur, de natuur heeft eigen wetten. De gids had een nest van een eend ontdekt en wilde voor we gingen struinen *ha, heerlijk woord* kijken of het nest er nog was, maar ik zag van ver al een ei buiten het nest en ja, de rest laat zich raden. De eieren waren weg, het nest was leeg en wij konden rustig gaan struinen want er was in de buurt niets te vertrappen.
Of toch misschien. Ik moet er, nu ik erover nadenk, weer om lachen waar kinderen mee aankomen lopen. Wat ze op de kaart plakken als gevonden sporen. Met het plakband worden botjes, blaadjes, takjes, plukken wol, dode torren, dode kevertjes, bloempjes en mosjes op papier geplakt. Jammer dat ze de slang niet mee konden nemen, dat ze niet naar het pestbosje mochten, dat ze al moe waren en nog 10 kilometer moesten fietsen. Ze maken wat mee op zo'n dag. Maar het was leuk, druk maar leuk.
En toen ik naar huis ging kwam ik nog iets tegen
Volgens mij is ze zwanger... waarom ook niet, het is toch voorjaar
Neneh @ 09:57 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
vrijdag 15 mei, 2009
Als er nog meer herrie van komt dan......
Vanmiddag, toen ik op de knieën in de kamer lag om de vloer te boenen, was er alarm. Groot alarm en ik werd toch wel redelijk nieuwsgierig. Wat is er aan de hand... tijd voor onderzoek. Een uurtje eerder had ik in de tuin een ekster en kraai gezien. En de duif maar die deed geen rare dingen. De ekster en kraai maakten een stuk lawaai. Ook maar voor even en toen waren ze weer weg. Maar nu was er echt alarm.
Langzaam kwam ik in de benen, de tuindeuren stonden open en ik ken mijn viervoeters ... wat zoveel betekent als 'rustig in de benen komen anders denken zij dat er iets spannends in de tuin te beleven valt (denk aan de kat van de buren)'
Dus...... voorzichtig omhoog, richting tuin...
Daar, in mijn nog lege plantenmandje zat piet piraat van de buren. Een van de jonge spreeuwen die onder de windveren bij de buren was grootgebracht. Koddige vogel met een grote snavel en een hoop herrie. Hij/zij in de dop wist niet hoe het moest met de vleugels maar wist wel hoe het bekkie werkte. Pa en/of moe keek toe vanaf de dakrand. Natuurlijk greep ik mijn fototoestel en zag dat de verkeerde lens erop zat. Aangezien ik mijn vloer aan het boenen was leek het me niet verstandig om allerlei capriolen uit te gaan halen voor een andere lens. Dan maar proberen dichterbij te komen....
Piet Piraat hield niet van pottenkijkers en was even later verdwenen tussen het groen, een uurtje later moest ik ingrijpen want Micka, onze Beagle, was een spelletje aan het spelen met Piet. Ik pak zonder me te bedenken het kleine Pietje op en zet het een tree hoger. Luid getetter als bedankje. Uit de dakgoot komt nog meer herrie. Familie mus zit in de dakgoot en kijkt omhoog. Daar, een dakpan of 5 hoger, zit een ander jong tegen de dakpan aangeplakt. Bang om te vallen, luid gepiep en een hoop herrie van de mussen.
Jongens, als jullie zonodig buiten willen spelen doe dan wel voorzichtig. Ik laat Micka maar rustig in de tuin lopen, het houdt de ekster en kraai wel uit de buurt hoop ik. Dit zijn me toch wel grote avonturen in de vogelwereld. Uit je bed vallen, nog niet kunnen vliegen en de bek open voor een lekkere vette worm...
Waarom niet..... ik boen nog maar een poosje verder. Het moet wel klaar
Neneh @ 08:32 pm
nou zeg al 5 keer gebabbeld
donderdag 7 mei, 2009
Als de maan vol is en er een fijn windje waait
Kennen jullie het verhaal van het mannetje op de maan? Heb je hem weleens zien zitten op de maan? Met z'n takkenbos op de rug?
Zaterdagavond maar eens kijken dan.
Ik ben me aan het voorbereiden, print, knip en plak de maan aan elkaar om zaterdagavond een Volle Maan Wandeling op het strand van Ameland te begeleiden. Je kunt mee, even melden en ik verwacht je daar!
Er gaat ook een klein gevaarlijk mannetje mee.... heel klein en heel ondernemend en niets is veilig. Het is voor het eerst.... voor het eerst mee naar Ameland...
Het andere mannetje gaat ook mee! Hij heeft er zin in. Wij ook.
Met lenteweer en oldtimers, een volle maan en een fijn windje om de vlieger op te laten...
Dat gaan we doen!
Neneh @ 10:07 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
woensdag 6 mei, 2009
Meer dingen stoppen in de tijd die er is
Het was weer bal vanmorgen, natte voeten, natte broeken, natte jassen. Het was dus nat.
Op de buienradar, even gecheckt voor ik de deur uitging, leek het goed te gaan. Leek.... ja!
Maar niets was minder waar, het regende fijne regen, het regende en regende. Dwars door jassen en tassen. Het maakte de opdrachten van plakken, kleuren en verzamelen erg lastig, zo niet onbegonnen werk.
Groep 6 was mee op de tocht. Groep 6, nog even van de puberteit verwijderd en toch.... Met stijgende verbazing heb ik de gids geobserveerd, met stijgende verbazing heb ik ouders zien klungelen, met nog meer verbazing heb ik gekeken naar de leerkracht.
Nu liepen we in de regen, kinderen uit groep 6 hoeven geen laarzen aan, geen regenjas. Ze moeten op hun 'gewone' sneakers met hun 'gewone' zomerjasjes aan en natuurlijk moeten de meiden een flinke tas mee, met ... ja, met wat mee? Vol raadsels natuurlijk.
Het duurt ook echt wel een half uur voor ik mij hier bij neerleg. Dat ik echt het gevoel heb dat er niets uit te halen is als je met zo'n groep, die dus echt niet wordt aangestuurd, te maken hebt. Als kinderen ver weg dwalen dan gaan de vingers in de mond voor een oorverdovende fluit. Als ik probeer iets te laten zien van wat er op mijn pad komt in de natuur dan begint er eerst één te gillen en vervolgens gillen er 10 en moet ik de handen aan de oren slaan. Het is bruut.
Op het moment dat we de hei opliepen zag ik een ree. Als eerste, want de gids had een groep om zich heen staan en zag het niet. Ik probeerde duidelijk te maken dat er iets leuks te zien was en toen dat eindelijk gelukt was ....... wat dacht je, de ree was al weg, ver weg. Op dat moment had ik niet meer het gevoel dat het nog goed zou komen. De gids weet veel, kan fijn vertellen en de kinderen die het wel fijn vinden blijven wel in de buurt.
"Wat hebben jullie al gevonden?', vraag ik. Niet zoveel tot helemaal niets. Een mestkever, heide, een konijnenkeutel, een rups, mos enne en... dat was het wel zo'n beetje. Ik laat een nestje spinnetjes zien, het kriebelt van de spinnetjes. Wijs ze op de dopheide die nu niet bloeit maar waar je wel iets moois over kan vertellen. Over de natte heide, over de droogte, over adders, over de vos die voor ons een keutel heeft achter gelaten. Er is genoeg te zien als je wilt zien en er is genoeg te vertellen. Als het bijna droog is lopen we terug en ook dan is het een onsamenhangend geheel. Er lopen overal groepjes...
Als er nu 1 of 2 dingen blijven hangen dan ben ik al tevreden zei de gids na afloop. 1 of 2 dingen?
Het verhaal over de adders
Het verhaal over de brandnetels
Het verhaal over het insectenhotel
De ree die wegvluchtte helaas niet iedereen gezien heeft de ree gezien
Het verhaal over de struik en dopheide maar dat heeft ook niet iedereen meegekregen.
Ik denk dat de doelstelling van de gids wel is gelukt waarop ik me dan serieus afvraag of kinderen nog weten wat respect voor de natuur is......
Er is werk aan de winkel, veel werk en je kunt niet vroeg genoeg beginnen.
De gids vertelde 'als je jong bent, zo 7, 8, 9 jaar dan vind je dit prachtig, als je 12 bent dan is natuur niet meer stoer en dan duurt het soms wel 30 jaar voor je weer terug keert naar de natuur.... Het geeft te denken.
Neneh @ 02:53 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
dinsdag 28 april, 2009
Water zaken en natte mouwen
Het was wat vandaag. Nat was het en nog meer nat. Om maar niet te spreken van nog meer hemelwater. Het mooiste van dat alles is dan toch dat niemand er zich iets van aantrekt. Echt niet. Regenjassen zijn uit, een paraplu kan nog net, een capuchon zeker niet. Natte sokken, natte broeken, natte jassen. Het water drupt in je nek en .... oh ja, als je zoals ik iets aan wilt wijzen in het water en dit iets te enthousiast doet dan kun je daarna droge kleren gaan zoeken. Ok, het was leuk. De kids vonden het leuk, de papa's en mama's vonden het ook leuk en leerzaam.
Lieve help, wist ik veel van wat er leeft in de vijver..... *grote grijns*
Ik heb goudvissen en goudwindes en de groene kikker in de vijver bij huis. Daar zullen ook heus wel larven van libelles in rond zwemmen want die leven de eerste jaren van hun leven in het water en ik zie ze regelmatig op het water rondhangen als ze uit het water komen. Vooral die mooie blauwe. Misschien dat ik nog wel meer beestjes in de vijver heb maar die ken ik niet. Nog niet.
Vandaag heb ik in ieder geval veel geleerd. Over de geelgerande watertor. Dat is de rover in de vijver. Niets is veilig. Het mooiste was dan ook dat er bij 1 groepje kinderen de geelgerande watertor voor mannequin ging spelen en zich werkelijk van de beste kant liet zien. Ehm, ik had het beestje echt nog nooit gezien en ik schrok van de afmeting van de tor. Ik had toch even gedacht dat zoiets groots niet bestond in Nederland...
Natuurlijk zijn er kinderen die alles willen weten wat ik ook nog moet leren en als we er samen uitkomen is het nog leuker. Ik bedoel, er is zoveel informatie het moet wel ergens staan dus zoeken we ons een weg door de pootjes, loopt het op het water,is het plat, heeft het bekdraden of een stekel?
Gekke vis was er ook, maar dit keer iets minder goed zichtbaar. Het is nog koud in het water en er werd natuurlijk behoorlijk in geroerd. De vis moest eigenlijk laten zien hoe goed/slecht het zicht was in de vijver. Het ging goed met de gekke vis. We zijn hem niet vergeten toen we op gingen ruimen.
Een klein detail wat groots had moeten zijn.... de muizen hadden zich te goed gedaan aan de grote parasol de afgelopen winter, wij moesten dus heel creatief zijn .... in de regen, in de regen, in de regen..... dat was de watersafari, vrijdag mag ik weer, wie weet is het dan droog.
Morgen is er een droge activiteit... dan maken we een insectenhotel met een vlinderbar! Het is maar dat u het weet en wie weet kom ik jullie wel tegen........
Neneh @ 04:38 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
donderdag 9 april, 2009
Van nevelen en een volle maan....
Wanneer is het Pasen? Oh, dat heeft te maken met de stand van de zon en de maan.... wordt er dan gezegd. Maar na vanavond maakt niemand mij meer iets wijs. Mijn eerste Volle Maan Wandeling zit er op.
Het plaatje was compleet met maanzaad, maandrop, maanblad, nevelen, nieuw leven in de vorm van een bezoek aan de lammetjes in de schaapskooi, een prettig gezelschap wat ook rustig kon worden van de werking van maanzaad. Nee, het was perfect want het was niet alleen volle maan, hij was er ook bij vanavond...
En Pasen is het de eerste zondag na Volle Maan die er voor het eerst is na de eerste lentedag. Dus na 21 maart.......
Maar dat wisten jullie allemaal allang!
Neneh @ 11:46 pm
nou zeg al 6 keer gebabbeld
donderdag 5 februari, 2009
Nou ja......
Ik zat net eens te graven in de foto's
vorig jaar, 10 februari, liepen we op het strand in de zon
ZONDER JAS ... (en dat was niet omdat we die vergeten waren)
Dus!
Neneh @ 05:19 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
woensdag 4 februari, 2009
Ha
Het sneeuwt hier......
maar dat is buiten.... binnen is het warm
Neneh @ 10:48 am
nou zeg al 7 keer gebabbeld
maandag 24 november, 2008
Bloeien
Pas las ik ergens iets over goudsbloemen, dat ze zolang stand houden, dat ze zo mooi zijn, dat ze van geen wijken weten, dat ze speciale krachten hebben, dat ze bloeien tot ze er letterlijk bij neervallen.
Wie had nu ooit gedacht dat een witte muts ook leuk zou staan bij die zelfde Goudsbloem. Van mij mogen ze hele winter doorbloeien....
Neneh @ 12:29 pm
nou zeg al 9 keer gebabbeld
zondag 9 november, 2008
Afgehaakt
Tot ver in november... nou ja, tot en met 7 november stonden de zonnebloemen te bloeien. Alles wat er was geweest het afgelopen seizoen hadden ze overleefd. Met draadjes aan elkaar vastgebonden stonden ze al die tijd rechtop in de tuin.
Totdat ...... 'Ik ga vandaag de tuin opruimen', werd geroepen.
Nu zijn het dus de vogeltjes die de zonnebloemzaadjes oppeuzelen...
Dan is het toch niet gelijk zo kaal in de tuin
Neneh @ 11:32 am
nou zeg al 6 keer gebabbeld
donderdag 7 augustus, 2008
Plaag...
Overdag, vanaf ontbijt tot einde middag zijn het de wespen. Ongelofelijk zoveel wespen kwamen mee-eten dit jaar. En zo vroeg al!! Nooit last van wespen als we hier bivakkeren vertelden we de andere gasten op de camping. Er werd geroepen dat iemand filmpjes zou gaan maken over de manier waarop de wespen te grazen werden genomen. Marianne Tiemens zou ons allemaal aanklagen!!!
Kennis maken met de wesp is echt niet fijn kan ik u verzekeren, ik werd namelijk ook te grazen genomen. Door een wesp. Best oneerlijk eigenlijk. Ik stap de tent uit, voel een stekel in mijn, best wel dikke, teen en stap eerst nog een stap verder voor ik eens ga kijken wat er toch aan mijn teen hangt. De wesp is vervolgens dood. Ik ben alleen een dag uitgeschakeld. De tip van alle tijden "een natte paracetamol op de steekplek en een flinke tijd laten zitten", kijk, ik heb nu 2 x gezien dat het werkt. Mij hoor je niet meer over azijn of andere nutteloze adviezen.
Na de wesp komt het avondmaal in beeld.. en de schemer en de muggen.
Het blijven rare beestjes, de ene mensch prikken ze helemaal lek en de andere laten ze met rust. Maar dit jaar moest iedereen er aan geloven, zelfs de honden. Die zijn nu aan de pil. We zaten in het ‘rode gebied’ van de muggen en dat betekent zoveel als 'aan de pil en na een maand nogmaals aan de pil'. Het schijnt een agressieve mug te zijn, voor mensch geen kwaad (nou ja) maar voor dier een plaag met nare gevolgen als ik de dierenarts mag geloven. Ik doe het dus, ik geloof die uitspraken van de dierenarts en de honden in huis nemen dus keurig hun pil. Na de wesp en de mug wordt het donker, verschijnen de vleermuizen en de uilen en de hoornaar....
Terwijl ik al onder de lakens lig loopt lief als een idioot over de camping te rennen met een hoornaar achter zich aan... ik roep een beetje angstig 'waar ben je?'
Ik weet nu zeker dat ik liever in een wesp trap dan 's avonds als een bezetene over de camping moet met een reuze wesp achter me aan
Neneh @ 10:46 pm
nou zeg al 7 keer gebabbeld
maandag 23 juni, 2008
Gaten...
'Het komt wel deze kant op maar volgens mij raakt het ons niet'. Dat zei ik gisteren tegen lief toen ik de lucht zwart zag betrekken...
Schrik zit er nog steeds in!
We kijken naar de buienradar en denken dat het ons net niet/net wel zal raken.
'In Apeldoorn en Arnhem is het wel goed raak geweest', lees ik voor uit het nieuws. Dikke hagelstenen en haveloos veel wind...
'Daar kan het dak van de serre niet tegen', zei lief nog.
Maar er kwam geen alarm dus 'het zal wel meevallen.'
Niet dus.... het bericht dat vanmorgen kwam was nu niet iets om vrolijk van te worden..
Het is een soort van gatenkaas, er is een stuk dak verdwenen en de tuin die net opgeknapt was .... was ook in opstelling gewijzigd.
Na regen komt zonneschijn... altijd! Maar die gaten moeten toch dicht... en daar kan de zonneschijn ook niets aan veranderen
Neneh @ 07:38 pm
nou zeg al 9 keer gebabbeld
woensdag 4 juni, 2008
Putje!
Als er een beetje een bui was dan stond de tuin blank. Dat gebeurde nogal eens... de planten konden er niet echt tegen want na de winter was er toch wel het een en ander verdwenen doordat ze constant met de voeten in het water stonden...
Maar dan nu!
Gisteren, zo las ik net was er een wolkbreuk in H. Vlakbij het station stond het helemaal blank en de brandweer zit dichtbij want daar stond het ook blank. Dat is hier om de hoek om het zo maar te zeggen.(ze noemen het dus een wolkbreuk terwijl wij tegen elkaar zeiden 'zo, dat gaat flink te keer.')
Die wolkbreuk zorgde ervoor dat wij eerst met de neus tegen de ramen gedrukt zaten, vervolgens bij de open deur naar buiten stonden te kijken. Grote bouwlamp erbij.... wij volgden het water!
We keken elkaar aan en zeiden 'het zit goed hier!'
Het werkt! Het putje werkt!
Neneh @ 08:07 am
nou zeg al 4 keer gebabbeld
maandag 19 mei, 2008
Het kan vriezen, het kan dooien
De natuur maakt dat de kikker kwaakt en dat het nu weer stil is. Heel simpel.... het is te koud om te kwaken.
Ik ga zometeen echt even mijn warme deken aanzetten voor ik het bed in stap... die ligt er namelijk nog. Da's echt wel fijn want het gaat bijna vriezen vannacht... bijna!
Weet u trouwens waarom een aardbei rood is?
Neneh @ 08:33 pm
nou zeg al 7 keer gebabbeld