dinsdag 21 mei, 2013

Joechei... 't Is Mei!

En voor mijn voeten lag een meikever...

141/365

Neneh @ 05:00 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet

maandag 20 mei, 2013

't Ruikt lekker

140/365

Neneh @ 10:29 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 18 mei, 2013

Wirwar bossie

Ik hou ervan, van die oude bossen, warrige bomen, veel hulst, mooie bodembedekkers, veel oud hout, vogeltjes die luid zingen, paden die ineens ophouden....

Waar je met een grote boog omheen moet om een nieuw paadje te maken...

138/365

Neneh @ 11:06 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 17 mei, 2013

Sta toch stil....

Ze moeten soms even geduld hebben die honden van mij. En vandaag is zo'n dag. Geduld moeten ze hebben. Het groen is zo groen dat ik gewoon nog eens omkijk en het nog mooier zie dan daarvoor. Ik wil foto's maken, snap dat dan stelletje snuffelaars....

Maar ze snappen er niks van, volgens mij zijn ze kleurenblind.

Want anders zouden ze gewoon stil staan.

137/365

Neneh @ 10:40 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

Mijn boekje......

Gisteravond na mijn presentatie heb ik de eerste boekjes die ik heb gemaakt verkocht.... ik ging mijn 'kindje' loslaten.
Vanmorgen in mijn mail

'Mooi boekje Grietje!
Het leest zo gemakkelijk en er zit zoveel herkenbaars in…….
Het voelt niet als tekst op papier, maar je beleeft het.'

En dat is dus echt een compliment wat ik even wil delen hier. Ik ben er zo blij mee.

Neneh @ 10:58 am
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 16 mei, 2013

InTo the Wild 2

Een zak chips op tafel is het eerste wat ik zie als ik het lokaal binnenkom. Twee jongens grabbelen om beurten in de chipszak en vervolgens verdwijnt de lading in de mond. Het gaat snel, de zak is zo leeg. Wat achterblijft zijn de kruimels op de tafel, de handen worden afgeveegd aan de trui. Gewoon een veeg over de buik en het is klaar. Ze hangen een beetje onderuit. Daarachter zit een jongen een broodje te eten en weer daarachter zit een meisje. Zij zit rechtop, is er helemaal klaar voor. Zij heeft haar brood al lang op, alles keurig opgeruimd en in de tas gestopt.
Wij wachten nog even een kwartiertje en dan willen we opstappen. Er moet nog gefietst worden voor we aan de opdracht kunnen beginnen. We constateren dat het toch wel een lastige start is iedere keer. Niet alle leerlingen komen van dezelfde school. Ze hebben wel allemaal gekozen voor deze werkvorm 'InTo the Wild'. Natuurlessen die door Bart en mij gegeven worden. We hebben in de ochtend in het bos alles klaargemaakt voor de les in de middag. Samen op pad, een teken op een boom maken met een krijtje en dan 'iets' verstoppen in de buurt van die gekruiste boom. Wij maken foto's vanaf de boom in de richting waarin gezocht moet worden. Zoeken? Vinden, het is handig dat ze alles terug vinden. Hier een schedel, daar een ei, een nestje, een veer of een kevertje in een potje. Als we klaar zijn kijken we elkaar aan en spreken onze zorg uit. Kunnen wij straks alles nog terug vinden. 'Tuurlijk wel, zeg ik, we hebben dit samen gedaan, dit komt goed.'
Bart verteld dat hij op deze manier toch al aardig wel 'leuke sporen' kwijt is geraakt. 'Soms kon ik het echt niet terug vinden.'
We gaan het zien. En zo zit ik 's middags in het lokaal en wachten wij op alle leerlingen die met ons meegaan.

Het duurt allemaal wel lang, best wel jammer van de leuke tijd die je ook in de natuur kunt zijn. Misschien komt het wel omdat het de tweede keer is. Hoe dan ook, we gaan starten. Op de fiets naar de Wijken van Eleveld.

In twee groepjes gaan we van start, we lopen naar elkaar toe, in een grote boog, door het bos. In mijn groepje zitten twee kinderen die veel met de natuur ophebben. Ze hebben al veel gezien en weten ook veel te vertellen. Leuk die interesse, ik ben er heel blij mee. Eén van de jongens weet niet waar hij bij hoort, hij weet wel wat maar is dat nu stoer of stom. En twee jongens hebben misschien wel gekozen voor deze lessen maar ze zijn niet van plan zich druk te maken. Als de anderen zoeken gaan zij erbij zitten. Als de anderen luisteren zijn zij aan het praten. De een ligt ineens languit op het pad, gestruikeld. Of zakt in een of andere kuil. 'Help, haal me eruit.'

We vinden de opdrachten en nemen ze weer mee terug naar de startplaats. Ik kijk Bart aan en zeg 'ik heb één opdracht gemist'. 'Ik ook', zegt Bart.

De leerlingen vertrekken huiswaarts. 'Tot volgende week'.

Ik loop het bos weer in, ga aan de hand van de gekruiste bomen en de foto's die ik heb gemaakt weer zoeken. En vind halverwege de 'gemiste' opdracht.

136/365

Neneh @ 11:42 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 15 mei, 2013

Verpletterende schoonheid

Een schoonheid die nooit verveelt. Natuur laat zich in ieder jaargetijde zien van de mooiste kant. Natuur laat met zich sollen maar blijft de schoonheid behouden. Of gaat dood en komt nooit meer terug. Wij mensen zijn te bruut voor de natuur en de natuur is verpletterend mooi, elke dag opnieuw

Even genieten van het droge weer, van de zon, van de vogels, van de luchten, van de natuur

135/365

Neneh @ 02:36 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 14 mei, 2013

Een groen dagje....

Ondertussen regent het steeds een beetje. Een felle opklaring doet je de bui snel vergeten en even later wordt het weer donker en is er weer een nieuwe bui in aantocht. Ik heb nog net de lampen niet aangedaan. Naast mij ligt een dikke map die helemaal doorgespit moet worden. Vanmorgen ben ik eerst eens begonnen met een belletje naar de herder van de schaapskudde in het Dwingelderveld. Een afspraak maken voor een meet&greet valt nog niet mee. Ook herders gaan gewoon op vakantie. Hoe dan ook, er is een afspraak en mocht het toch anders worden dan zien we dat tegen die tijd wel weer. Daarna op de fiets naar de afspraak. Een vergadering over groen, of gerelateerd aan groen. Een voorbereiding op een cursus die wij in de komende winter aan willen bieden. Een Jeugdbegeleiders cursus, verzorgd door het IVN. En ik doe mee, ik zit er nu nog helemaal in. Mijn eigen cursus rond ik aanstaande donderdag af. De eindpresentatie, de laatste ronde. Al die kennis kan ik nu dus door gaan geven. Het zit nog in de beginfase, de aftrap was vanmorgen. Als de aftrap gegeven is en de tijd is om ga ik de fiets wegbrengen voor een nieuwe binnen en buitenband en loop ik in de stromende regen naar huis. Onderweg schiet ik nog even in een broek die zegt 'neem mij mee, ik ben niet groen maar wel prachtig rood', dus zo gaat dat dan. Thuis is het droog en nog niet warm maar dat regel ik heel snel. Wat een naar weer is dat toch, regen, koud, lente. Dan schijnt de zon weer, een felle opklaring en de regenbui is weer vergeten. De hele middag zit ik druk te doen met groen en na de maaltijd die behoorlijk asperge was en niet groen ga ik nog meer groen doen. Voorbereiden op een groene dag met blinde en slechtziende mensen.

'Wat voor baan heb jij', vragen ze mij weleens.

134/365

Neneh @ 03:26 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 11 mei, 2013

Natuurlijk groen

Wat is het geleden? Twee weken misschien. Toen zeiden we tegen elkaar 'Het is verdorie bijna mei en er zit nog geen blad aan de boom.'

En zo was het ook, twee weken geleden. Nu is het bijna half mei, het is groen, zelfs de eiken worden groen.

Natuurlijk groen

131/365

Neneh @ 08:27 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 8 mei, 2013

Nationale vogelweek

Het barst van de activiteiten in de nationale vogelweek 2013 en vanmiddag was ik mee met de groep. Onze neus achterna, tussen de oranjetipjes door, langs de herder met zijn schapen, stilstaan bij een paal waar de kerkuil graag mag zitten en dan braakballen vinden, braakballen pluizen, botjes en schedeltjes ontharen, de veldleeuwerik die z'n kunsten laat zien en horen, kieviten die in de verte hun nest bewaken, gaai, kraai, buizerd, lepelaar, tapuit, boomleeuwerik, boerenzwaluwen, we zagen ze allemaal...
Soms was het even zoeken naar de juiste weg maar uiteindelijk komen we allemaal weer terug bij het beginpunt en daar staat de limonade klaar

Dorst krijgen op een kurkdroge heide dat lukt best.

De koekoek roept, 'we krijgen regen', zeg ik

Maar dat is meer een wens, een regenwens voor de droge heide. En de rest, want mijn tuin kan ook wel een druppie gebruiken

128/365

Neneh @ 09:59 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 3 mei, 2013

Sleedoorn....

'Kijk, die mevrouw loopt nu hier te knippen, zie je wel, die kwamen we daarginds ook al tegen, daar waar we net langs fietsten'.

Ik hoor het wel maar zeg lekker niks. Laat mij maar knippen. Een tak van de meidoorn, de lijsterbes, de hazelaar, de berk, de lariks, de krent, de vuilboom, de eik... een hand vol paardenbloemen pluk ik ook. En blaadjes van de lupine...

En ik zie een bloempje van de sleedoorn.

Verder ben ik totaal onschuldig, ik zorg alleen dat er leuke dingen op de vaas komen. Vandaar dat je mij wel eens langs de kant van de weg 'iets' ziet plukken of knippen.

123/365

Neneh @ 10:18 pm
nou zeg al 5 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 2 mei, 2013

Dat was een specht.......

122/365

Neneh @ 04:58 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 1 mei, 2013

Gevangen!

Twee jaar lang was het stil rondom het ven, virussen en meningen ze verdeelden elkaar en het ven werd gesloten. Natuurlijk moest ik er altijd even kijken, altijd even zoeken naar waterbeestjes. Dat is nu eenmaal erg leuk. Maar vandaag, 1 mei 2013, is het weer zover. Het ven bij het bezoekerscentrum wat er is voor educatie mag weer 'gebruikt' worden voor de educatie en ik mag de spits afbijten. Het is altijd een van mijn favoriete 'werkdagen' en de zon schijnt volop. Wat een feest. Ik zoek samen met collega's alle spulletjes bij elkaar en voor 11 uur lopen de eerste 'vissertjes' al rond. Ze wachten op het sein dat het gaat beginnen, het ongeduld komt uit alle poriën. De moeder roept de zonen wel een keer of drie tot de orde als ik mijn verhaaltje begin over het 'vissen' in het ven. Zij staan al met één been naast het ven en hebben de 'hengel' al in de handen. Toch maak ik het verhaal af, helemaal bij de ongeduldige mensjes in de natuur maak ik het verhaal af. Als ik ze laat gaan zijn ze zo opgetogen dat ik erom moet lachen. 'Eerst water in het bakje', zegt de moeder gelukkig nog want al heb ik het dus uitgelegd, ze hebben het niet gehoord. Ongeduldigheid maakt dove oren.... Ik zie ze gaan en even later gaan ze het op een ander plekje proberen want hier zit niks. 'Dan zoek je lekker een ander plekje, zeg ik, ruimte genoeg hier'. Er komen weer andere kinderen en ik ben er weer druk mee tot er ineens 1 van de jongens met de moeder aan komt lopen. 'We hebben iets bijzonders gevangen'. Ze zijn er beide zo van overtuigd dat ik wel heel nieuwsgierig word. Dan krijg ik een bakje vol water voor mijn neus en in het midden drijft een levendbarende hagedis. Ik schrik ervan, verwacht van alles maar niet dit. Dan zeg ik 'Dat is wel heel bijzonder', ze staan gelijk te glunderen. 'Het is een hagedis' en ondertussen vis ik de hagedis uit het ijskoude water. Ik voel het koude lijfje in mijn warme handen. 'Wij dachten dat het een salamander was', zei de moeder. 'Lag deze in het water dan?' 'Nee, aan de rand, hij liep aan de rand van het ven.'

Hoppa, vangen en dan gelijk de plump in...

Als hagedis maak je wat mee.

Ik probeer alles uit te leggen van wat ik weet over de levendbarende hagedis en de salamander. Dat er een groot verschil is tussen beide, dat de hagedis niet zo dol is op een plons in het water en liever ligt te zonnen.
De kinderen gaan weer 'vissen' en ik blijf nog een hele tijd zitten met de hagedis in mijn handen. Lekker warm plekje, het wordt gewaardeerd want het duurt een hele tijd voor het beestje de overstap maakt naar een boomstronk die heerlijk warm in de zon ligt te wachten op mooie bewoners. Op de foto kun je heel goed zien dat de staart al verloren is gegaan bij een eerdere aanval. De natuur is bruut en zit vol schoonheid en overlevingskansen.

121/365

Neneh @ 10:06 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

maandag 29 april, 2013

Regenboogzoekers.....

Binnen maak ik een tafeltje klaar met takken van verschillende bomen.
Berk,
Beuk,
Hazelaar,
Sleedoorn,
Meidoorn,
Eik,
Lijsterbes,
Vuilboom,
Lork,
Wilg.
En daarbij allemaal zoekkaarten en bomenboeken op de tafel neergelegd. Om 10 uur zijn de eerste gasten al aanwezig en lopen kindertjes nieuwsgierig rond. Om 11 uur is het zover, eerst maar eens de kennis testen. Vooral de papa en mama worden op de proef gesteld. 'Ik moet het weten', zegt de vader maar hij komt er ook niet helemaal uit. De oudste zoon komt een heel eind en uiteindelijk hebben wij samen 2 bomen uitgezocht met behulp van zoekkaarten en een loep. Onmisbaar natuurlijk bij het serieuze onderzoekswerk. Na al dit gestoei pak ik de tas, trek ik de jas aan en gaan we naar buiten. Door de mooie tuin naar de beestjestuin waar ik natuurlijk ook even stil sta bij het egelhuis. Er is zoveel te zien en te vertellen. Nestkastjes openen en aan de zijkant voor het 'glas' kijken naar het nestje wat er is gebouwd. Langs het water, de berk met de mooie bast, onder de nog kale eiken door, langs de uitbundig bloeiende sleedoorn en de groene meidoorn naar het bos. Maar eens even wat opdrachten verzinnen en 'kom maar, we gaan eerst eens omhoog kijken'. Wat voor boom is dit en waaraan kan je het zien? Papa en mama doen net zo druk mee en het is te leuk om zo bezig te zijn. Het woord lariks komt natuurlijk voorbij en dan begin ik over de Nederlandse naam. Den en spar noemen we wel bij de Nederlandse naam en lariks niet. Dan gebruiken wij de Latijnse naam. Best wel weer bijzonder. We lopen dus in een lorkenbos. Alleen die naam maakt je aan het lachen. En op de grond liggen 'kleine dennenappeltjes', zegt een moeder. Niet wetende dat deze groeien aan de lariksboom. Ik kan de rozetten laten zien waar nieuwe pluimpjes groen uit groeien. Helemaal zacht en die prachtige kleur groen, het is adembenemend. En de vruchtbeginsels laten ook al zien waar straks de nieuwe lariksappeltjes gaan komen. Een leuke les, zo wordt het ook ervaren. En ik ben zo blij dat er weer wat groens in het bos tevoorschijn komt. Vorige week was het nog helemaal kaal.
We gaan verder, lopen onze neus achterna. Zien kleefkruid en de bloemknoppen van de vlier, heel veel witte vogelveren, veegplekken van de ree en slaapplekjes van de ree. Het donkere van de naaldbomen en het licht bij de nu nog redelijk kale loofbomen. Iets plakkerigs is moeilijk te vinden, het is ook zo droog. Iets glads komen we zeker tegen. En dan vertel ik het verhaaltje van de regenboogscherven. Ik maak van de kinderen regenboogzoekers en dan begint het.....

Ik mag foto's maken van de vondsten, ik ben zo blij met 'mijn' kinderen die meegaan met deze leuke activiteit.

119/365

Neneh @ 10:41 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

zondag 28 april, 2013

Wilde Pannenkoeken

Wilde Buitendag, leer overleven, vuur maken, leren knopen, sporen maken, insecten eten, rennen, bouwen, klimmen, schommelen, hangen, lachen, zonnetje, pannenkoeken bakken, wolkje en in de schapenwei worden ondertussen de lammetjes geboren...

Wat weer een bijzondere dag.

118/365

Neneh @ 10:08 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 25 april, 2013

InTo the Wild

Goed, ik had een stukje getypt, verkeerde knopje. Alles weg.
Morgen is er weer een nieuwe dag....

115/365

Neneh @ 10:13 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 24 april, 2013

Buisje en lintblaadjes

Een penwortel, bladeren grondstandig in rozetvorm, melksaphoudend, asterfamilie,composiet, samengesteld bloemig. Een bloemhoofdje en zaaddoosjes, omwindsels, buisjes en lintblaadjes. En nog veel meer namen komen voorbij. De hele paardenbloem wordt uit elkaar geplozen en met de loep bekeken.

Ik kan het iedereen eens aanraden. Gewoon een bloem uit elkaar pluizen en met de loep bekijken. Wonderlijk, wat prachtig.

Voorlopig de laatste avond in de theorie, nu naar de praktijkavonden. Buiten....

114/365

Neneh @ 02:02 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 23 april, 2013

Onder een dakje

113/365

Neneh @ 09:55 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zondag 21 april, 2013

Groeien

De ene dag ziet je bolletjes met zwarte stipjes, de andere dag zie je lege bolletjes en overal kikkervisjes met staartjes...

Wat me trouwens ook weer even bij de egeltjes brengt die een week geleden werden losgelaten in de beestjestuin van het bezoekerscentrum. Inmiddels is het egelhuis bewoond door één egeltje. Deze groeit als kool en heeft een bijnaam 'Slaapkop'
Want ja, hij of zij, slaapt de hele dag...

111/365

Neneh @ 09:30 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 19 april, 2013

In de voorbereiding...

Iets met klimmen, klauteren, schommelen, knopen, bouwen, springen, bakken, gipsen, voorspellen, balanceren....

De wilde buitendag komt eraan en ik ga jullie leren een vuurtje te maken en oh ja.... een insect laten proeven! Ik heb er nu al zin in.... tot volgende week!

109/365

Neneh @ 10:02 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 18 april, 2013

Mag ik een lammetje uitzoeken........

En dan maken we een kringetje met elkaar, jij bent de hond en wij zijn de schapen.... hond, jij moet maar zien dat wij in dat kringetje blijven. Vandaag staan de kinderen bij mij in de hoofdrol. Drie groepen komen langs en gaan allemaal aan de slag met wol en schaapjes. Ze lopen door een prachtig gebied en komen oog in oog te staan met de wind. Want waaien doet het, heel hard. De eerste twee groepen vinden het nog wel te doen, de laatste groep heeft er een harde dobber aan. Gelukkig mogen we uit de wind bij de schaapjes in de kooi zodat we ook nog heel even kunnen praten met elkaar. 'Mag ik een schaapje uitzoeken', vraagt een meisje in het roze. 'Mag dat'

Maar het allerleukste 'Mag ik de kikkereitjes aaien', wil ik je niet onthouden. Serieus, 4 jaar en dan kikkereitjes willen aaien.... 'ik vind ze zo lief'

Ja, ik ook, ik vind kindjes lief, ik was er de hele dag zoet mee....

108/365

Neneh @ 10:01 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 16 april, 2013

Lieve lust

106/365

Neneh @ 10:47 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

maandag 15 april, 2013

Rust.........

Rimpelloos gaat de dag voorbij....

Rust.... alleen de vogels laten nog even van zich horen...

In de natuur

105/365

Neneh @ 11:02 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zondag 14 april, 2013

Egelwens

Wat er nog ontbreekt zijn egeltjes. Gewoon van die rondscharrelde knorrende, ritselende egeltjes. In de beestjestuin bij het bezoekerscentrum zie ik in de loop van 2012 al heel wat beestjes en sporen van beestjes. Maar ik mis nog iets. Er staat een egelhuis en wat zou het mooi zijn. Die gedachte, stel je voor. Ik hoor verhalen van collega's en bezoekers over de egels in hun tuin en ik denk alleen maar 'die wil ik hier ook'. Dus ik heb een egelwens, dat is duidelijk. Voor de educatie komt er een 'nieuw' egelhuis, iets kleiner dan wat er nu staat en wat er nu al is zet ik middenin het bosje achter de insectenmuur. In de zomer toch een redelijk ondoordringbaar bosje mede mogelijk gemaakt door de braamstruiken die hier flink huishouden. Het moet ook wel wat ondoordringbaar zijn, egeltjes moeten zich lekker kunnen verstoppen, een holletje kunnen maken en lekker rustig kunnen scharrelen onder de takjes zonder dat er iemand is die ze lastig valt.
Maar ja, waar heb ik het over, ik heb geen egeltjes. Ik kan ze ook niet zomaar uit de mouw schudden. Dan komt lief binnen 'er loopt weer een stel egeltjes in het park'. Het is ergens in de herfst en hij komt eigenlijk iedere avond met die mededeling binnen. 'Ze leven nog'. Want ja... wij wonen niet aan de rand van maar middenin het dorp. Met druk verkeer, een doorgaande weg en een hoop oversteekplekjes. Brrrr, moet er niet aan denken. En dan komt er via de digitale weg een berichtje over een verstoord nest, een moeder egel die met 5 van haar jongen aanklopt bij iemand waar moeder egel ook een wintertje heeft doorgebracht. Na overleg met de egelopvang in Hollandscheveld neemt zij de egeltjes in huis en daar blijven ze hele winter. Ik lees het en ik roep 'ik heb een egelwens' en zo komt het. Het moet gewoon zo zijn. Het is toch te leuk denk ik nog regelmatig. Wie weet scharrelen er straks egeltjes in de tuin van het bezoekerscentrum.... wie weet.
In de lange, lange winter die tot ver in het voorjaar voortduurt maak ik een paar keer een afspraak om de egeltjes 'los' te gaan laten. Maar de kou is ook hier een echte spelbreker. De egeltjes moeten gaan verwilderen maar dan moet er wel wat te knagen zijn en met die bevroren grond en alles wat nog diep in de grond zit.... we wachten en wachten en de egeltjes worden ongeduldig. Ik heb inmiddels veel respect gekregen voor degene die hier toch een hele winter voor heeft gezorgd. Het is niet een visje in de kom waar je af en toe een plantje voor haalt en het water van ververst, nee er komt veel meer bij kijken. Van de vijf zijn er na de winter nog vier over en vandaag is het zover. De thermometer geeft 18 graden aan, de tijd is rijp. Ze komen, ze komen het egelhuis bewonen. Misschien voor 1 dag, misschien voor 1 nacht, misschien zien we ze nooit weer terug, misschien zien we 1 regelmatig en de rest .... misschien, misschien, misschien. Het is maar een onzekere tijd dat mag duidelijk worden. Ik heb het inmiddels allemaal gelezen en begrepen maar zeg ik er dan bij 'ik ga mijn uiterste best doen om ze toch in de buurt te houden'.
Het is net als met een excursie om reeën te gaan kijken, met de ree kan je ook geen afspraak maken. Zo is het gewoon en ik weet het. Ik zie ze in de verte aankomen met een grote bak waarin dus de vier egeltjes zitten. We maken kennis met elkaar en ondertussen worden de vier egeltjes van alle kanten bekeken en bewonderd. Zo vaak krijgen wij die kans ook niet natuurlijk. Iedereen die wil mag even kennismaken met de stekeltjes en het lieve snuitje, de kraaloogjes en de scherpe nageltjes. Tot het tijd is om ze echt naar hun nieuwe huis te brengen.

Het huis inrichten is snel gedaan en alle vier worden ze overgezet. Drie rollen zich op en slapen verder, dat is wat ze doen overdag. Eén egeltje blijft nog even wakker, komt naar buiten, snuffelt, kijkt, ruikt en gaat op stap. Dat is natuurlijk te leuk. Wij kijken allemaal ademloos toe hoe dit gaat en als ik na anderhalf uur nog eens ga kijken heeft de vrijbuiter zich ook overgegeven aan het middagdutje want in het egelhuis slapen 4 egeltjes...

De wind laat de takken ritselen en verder is het stil.

Voor ik vertrek zet ik eten klaar... 'ik kom straks nog even terug', zeg ik. En dat doe ik. Om half 8 ga ik nog even kijken en ze slapen nog steeds. Het was dus voor de egeltjes ook een enerverende dag.

15 april Update: Na de nacht is het eten op en liggen ze alle vier weer te slapen in het egelhuis... so far, so good. Vanmiddag maar weer even op visite.

104/365

Neneh @ 10:30 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 12 april, 2013

Het licht van vandaag.....

Op het pad glibberige kikkers die elkaar goed vasthouden. Vasthoudend mannetje. Het water dichtbij en zachte kikkerkoren op de achtergrond. Gerommel in de verte, een flits, een klap, donkere luchten, wolken die voorbij vliegen. Buienradar maar eens even opgezocht, mijn werk is nog lang niet klaar en alles wordt wel heel erg nat nu. Het wordt donker, de regen tikkert zachtjes op het dakraam en valt gestaag naar beneden. Ik wacht tot het beter wordt.

Dan moet ik het toch maar proberen en doe de jas aan om naar buiten te gaan........
De zon schijnt, het regent en dan word ik gevangen door de duizenden druppels die door het zonlicht in kristallen veranderen.

Het licht van vandaag is bijzonder, de geluiden zijn heerlijk, de geur ruikt naar meer.

102/365

Neneh @ 10:20 pm
nou zeg al 6 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 11 april, 2013

Mijn paadje in de regen....

101/365

Neneh @ 06:09 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 10 april, 2013

Determineren...

En bloeiende plantjes zijn nog steeds heel heel heel erg klein in de natuur.

Sleutelen en puzzelen, dat is het.

foto 100 van 2013 gaat over de plantendeterminatiecursus

Neneh @ 10:58 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 9 april, 2013

Nog meer lente......

99/365

Neneh @ 10:03 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

Zand... zand

Zo ver je kan kijken zand...

Aan de rand van het Dwingelderveld, bij het Kloosterveld, daar gebeurt het momenteel.

Neneh @ 09:48 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

maandag 8 april, 2013

Is het nog zo koud....

'Is het weer zo koud geweest vannacht', was de vraag toen ik vanmorgen beneden kwam. 'Nee, het heeft 1 graad gevroren.'
Je went er bijna aan, zo onnozel is het wel tegenwoordig. Ik hoef me nog steeds niet af te vragen of het vestje al boven kan blijven. Nee, het vestje moet aan. En de dikke sokken, de sjaal en de handschoenen...

Onderweg is het mooi en na een uurtje wandelen heb ik de handen te warm voor de handschoenen, de sjaal gaat losser. Het is er wel, het duurt alleen zo verrotte lang dit jaar..

Neneh @ 08:04 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zondag 7 april, 2013

Hoog, kijk omhoog...

Ik zeg het wel vaker, kijk eens omhoog... gewoon

Omhoog....

Helemaal als er mooie eikenbomen staan en de lucht zo blauw kleurt

97/365

Neneh @ 10:18 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 5 april, 2013

Op fietse...

Gluren tussen de struiken, in de slootranden, naast de bomen...

Het is niks. Ja, ik vind een speenkruid in de bloei, en uitgebloeide sneeuwklokjes naast de bloeiende krokus en de narcis die in de knop zit. Maar verder is het kaal. Nou, misschien ook niet helemaal maar dan moet ik er op de knieën bij gaan zitten en dat doe ik 's middags pas als ik de rommel, die de muizen maken, ga opruimen. Dat is een heel ander verhaal.
Nu zoek ik bloeiende planten die ik kan 'uit sleutelen'.....

Daarom op de fiets! En het is 8 graden en lekker met handschoenen aan....

95/365

Neneh @ 11:03 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 4 april, 2013

Het was weer een mooi moment...

Een biologisch verrassingsmoment hebben we vanavond voorgeschoteld gekregen... de knop herkende ik direct. Deze plant woekert ook in mijn tuin... nou ja, woekert. Het plantje heeft een wortelstok die heel dik kan worden.. Ik zeg maar even niks en 'wat is het voor een plant' wordt regelmatig gevraagd.' Ik zeg niks... het wordt heel groot in de tuin. Als de plant jouw tuin heeft uitgekozen om groot te worden. Want hij doet het lang niet overal goed. In mijn voortuin echt niet. Te droog, teveel zon en gewoon droog zand. Maar achter in de tuin... nat nat nat en ja hoor groeien als een malle. Grote bladeren, maar eerst de bloemen. Bijen zijn er dol op en ze zijn prachtig om te zien.

Op de foto een plant die net uit de tuin is gehaald, op het scherm krijgen wij een foto te zien die vorig jaar om dezelfde tijd in april is gemaakt......

De natuur staat nog steeds stil, of bijna stil. Er gebeurt wel iets, maar heel erg langzaam...

Voor deze plant niet zo erg, ik heb hem meegenomen naar huis. Mijn tuin ligt glad op de kop dus ik ga een mooi nieuw plekje maken voor dit schone exemplaar.

94/365

Neneh @ 10:58 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 28 maart, 2013

Ondertussen op het Dwingelderveld...

Ik had eigenlijk de zwarte wolken vast willen leggen die over het Dwingelderveld hingen... nou ja, hingen. Het was een zwarte zandstorm de afgelopen dagen. De rust is weergekeerd, de storm is gaan liggen, het zand is weer tot rust gekomen.

En de grote stille heide wordt steeds groter.. en stiller en natter

87/3655

Neneh @ 04:38 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 27 maart, 2013

Het voelt als....

Het klinkt als...
Het ruikt als...

86/365

Neneh @ 10:48 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 21 maart, 2013

Hongerig....

2 potten pindakaas in de week gaan er door momenteel. Het is koud en de vogels hebben trek voor 10. Nu kan iedereen wel zeggen dat het lente is, de merel zingt wel een liedje en hier en daar zie ik wel wat vogeltjes op huizenjacht .....

Maar ze hebben vooral honger, heel veel honger.

80/365

Neneh @ 09:08 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 20 maart, 2013

Mijn held!

Vanmorgen, half 7 uit bed en langzaam wakker worden met een kopje thee en een broodje en dan aankleden, driedubbeldik aankleden. 'Het is gemeen koud' zei lief toen hij terug kwam van een rondje met de hondjes. Gemeen koud, ik knoop het in de oren en trek de muts er wat dieper overheen. Maar ja, binnen nog van alles moeten doen met driedubbeldik is ook niet fijn. Jas aan, handschoenen aan, sjaal om en spullen in de tas. Wegwezen, vandaag is het Boomfeestdag en vandaag is er werk aan de winkel. En wat voor werk. Bomen planten, een insectenhotel bouwen, zagen en beleven. Voor elk wat wils en vooral veel leuks. Het programma staat bol van de leuke dingen en iedereen is enthousiast behalve de temperatuur. Behalve de zon, behalve het weer......
En tegen de tijd dat we goed en wel begonnen zijn trekken de leerkrachten de stekker eruit. Kinderen huilen van de kou.... en de voeten zijn bevroren. Iedereen staat de blauwbekken en ik heb de kan met warme thee al helemaal leeggeschonken aan alle kinderen. Hier houdt het dus op... zo jammer.

Mijn held, Geert de Vries is op dat moment niet meer aanwezig, hij heeft belangrijker zaken aan zijn hoofd al zal hij het ook heel jammer vinden dat het zo tot een einde komt. 'We zien elkaar wel weer Grietje, zei hij toen hij weg ging.' En zo is het maar net, hij is nog niet klaar met de natuur en we gaan elkaar vast en zeker weer ergens tegenkomen.

'Dit heb ik nog nooit meegemaakt, dat het zo koud was dat de boomfeestdag eerder afgelopen was vanwege kou', dat hoorde ik iemand zeggen... En koud was het!
Het duurde dan ook uren voor ik het weer een beetje warm had, sporten en sauna hielpen een handje...

Neneh @ 05:02 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

Bomen

Boompje planten.
Boom opzetten.
Bomen in het algemeen en het nuttige met het aangename verbinden.
Buiten het feit om dat het ijzig koud is in het plantvak, is het natuurlijk ook altijd leuk om op de nationale boomplantdag ook echt aan de slag te gaan. Ook vandaag!

79/365

Neneh @ 04:19 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 19 maart, 2013

Lente?

Vogelvoedertafels opruimen, egelhuis klaarmaken, snoeien, rommelen, bouwen, verplaatsen, ingraven, uitgraven, opruimen, aanvegen, knippen, versieren.... uitlopen, inlopen, bevriezen, ontdooien, insneeuwen, groeien....

Bloeien...

Het duurt en het duurt en het duurt maar het komt... in april

78/365

Neneh @ 10:01 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 12 maart, 2013

IJspegeltjes

Ooit heb ik een verhaal geschreven over ijspegeltjes. Het was midwinter en iemand lag heel lang in het ziekenhuis voor een operatie en revalidatie. Het is echt jaren geleden, ik weet het niet meer precies. Ik ben het verhaal ook kwijt, foetsie, weg. Meegestuurd met de post, op zelf geschilderde kaartjes.
En elke keer als ik buiten pegels tref moet ik aan de kaartjes denken. Zij hebben mijn verhaal meegenomen en ik ben het kwijt. IJspegels zijn er deze winter genoeg. Vaak zelfs.
Drupt het ijswater overdag van de auto's, zodra het weer een beetje gaat vriezen vormen zich weer pegeltjes.
Zo zie ik ze overal verschijnen, ook en misschien wel vooral in deze lange winter.
Nostalgie is het ook wel een beetje want vroeger, vroeger vroeger, toen ik een klein meisje was, hingen de pegels aan het rieten dak van de boerderij waar ik opgroeide... dat vergeet ik toch niet meer. Ik kon ze opeten, kon er zo onder gaan staan en de druppels in mijn mond laten lopen... dat is nostalgie.
Vandaag was ik aan het omrommelen, schoonmaken, opruimen en ondertussen scheen de zon en ijspegeltjes smolten en druppelden op de grond en maakten weer omgekeerde ijspegeltjes op de grond

Ik had even het idee om er met mijn mond open onder te gaan staan, net als vroeger.

Ik deed het toch maar niet.....

71/365

Neneh @ 07:58 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 9 maart, 2013

Natuurlijk ....

Als vrijwilliger bij natuurmonumenten maak ik natuurlijk heel veel mee. Tijdens excursies, wandelingen, werkzaamheden rondom het bezoekerscentrum. Als ik er bezig ben komt er altijd wel een moment dat iemand mij aanspreekt. Zelfs als ik niet mijn natuurmonumenten kloffie aan heb. Dat kloffie in het groen maakt natuurlijk nog veel meer zichtbaar. Dan ben je 'boswachter' zonder bevoegdheid en dan vragen ze soms 'werkt u hier of bent u vrijwilliger'. Ze leren snel, die bezoekers. Ze weten inmiddels wel dat er heel veel vrijwilligers rondlopen. Zo'n 3800 in totaal over heel Nederland. Dat zijn er heel veel en daar tegenover staan zo'n 670 vaste medewerkers, waarvan er een aantal zijn die al die vrijwilligers trainen, opleiden, aansturen en heel veel mogelijkheden (aan)bieden om vooral dat waar je goed in bent uit te laten voeren. Want wat is er nu mooier om met je eigen kracht aan het werk te gaan. Je eigen enthousiasme, je eigen power.
Maar goed we hebben als vrijwilligers natuurlijk toch wel een 'bepaalde' pet op en je kunt je niet alles permitteren, wel veel maar niet alles. Je bent het visiteplaatje, vaak de eerste persoon die wordt aangesproken, de eerste persoon die gelijk een goede indruk kan maken door natuurlijk gastvrij te zijn. En daar zijn dan trainingen voor en dat was vandaag. Een hele dag natuurlijk ...

Wat is mijn verwachting van deze dag... ik heb er niet over nagedacht. Helemaal niet. Geen idee wat ik ervan verwacht, geen idee of het leuk is of niet. Ik ben er blanco ingestapt. En dat is goed geweest denk ik nu. Ik heb er een aantal dingen uitgehaald en ik ga eens proberen meer te letten op mijn gastvrijheid. Want ik ben soms zo 'hard' aan het werk dat ik weleens vergeet dat ik niet alleen op het eiland zit :)

Leuke dag. Leuk stel om mij heen. Leuke mensen, fijn werk, natuurlijk!

68/365

Neneh @ 07:37 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 7 maart, 2013

Kwel

Nee geen kommer en kwel, kwel.
'ja, het is wel een beetje vies water wat we hier hebben.'
Dat zei ze vanmorgen.
Waarop wij, 4 natuuridioten, in de lach schoten.
'Hoor je dat, ze zegt echt dat het vies water is.'

Maar ja, zeg nu zelf, het ziet er toch ook niet uit. Het is kwel en het is oranje gekleurd door het ijzer wat erin zit en wat oxideert. Heel bijzonder is het, echt bijzonder.

Wiki zegt: Zodra het zuurstofarme ijzerhoudende kwelwater aan de oppervlakte komt en zuurstof uit de lucht opneemt, zal het opgeloste ijzer oxideren tot onoplosbare ijzeroxiden welke uitvlokken en neerslaan. Hierdoor zal het water rond het kwelpunt sterk roestkleurig worden.

En ik heb er hele bijzondere foto's van gemaakt.

We vroegen ons daarna wel af of er ouders zijn die hun kinderen in dit water willen laten spelen? We denken van niet.

66/365

Neneh @ 07:16 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 6 maart, 2013

Wirwar

65/365

Neneh @ 07:31 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 5 maart, 2013

Het hart

Wat een heerlijk fris ochtendje met de honden in het bos. Ik probeer stevig door te lopen want warm is anders. De honden hebben er geen boodschap aan, snuffel hier, snuffel daar en ik sta wortel te schieten. Wat me natuurlijk gelijk weer brengt waar ik wil zijn, bij de lente. Wortel schieten, groeien, bloeien. Vogeltjes die zingen alsof hun leven ervan afhangt en misschien is dat ook wel zo bedenk ik net. Ze moeten zorgen voor hun nageslacht en dat begint met een liedje.

Tralala laat de lente maar komen, waar ben jij? Ik ben hier en aan de boom hangt ons huisje...

64/365

Neneh @ 11:46 am
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 2 maart, 2013

Geen hooggespannen verwachting...

Bij de natuurvereniging IVN in mijn woonplaats komt er soms een verzoek tot samenwerking of een lesje, of iets anders. Kan een wandeling zijn of vul maar in. Vorig jaar kwam er een verzoek van de scouting, of er iemand was die wat natuurlessen wilde verzorgen. Linksom en rechtsom vragen en dan zelf maar gaan. Daar komt het wel op neer. Natuurlijk is het zo dat ik niet alle zaterdagen met de cursus bezig ben, of met excursies in het veld. Ik plan de dag en zo gingen we in oktober 2012 aan de slag met zoekkaarten, loeppotjes, paddenstoelen, eikels en kastanjes. Er was zoveel, het was haast teveel. Ik heb ook geen idee als ik aan zoiets begin wat allemaal kan en hoe ze het gaan vinden dus ik bied veel aan en als de aandacht verslapt.... gaan ze rennen!

Vandaag was de tweede 'natuurles' en begonnen ze met rennen, had ik wel 10 kinderen meer dan de vorige keer maar inmiddels draai ik mijn hand er niet meer voor om. Ik weet meer dan de gemiddelde bezoeker en als ik het niet weet dan is er lekker niks aan de hand. Wat een heerlijk gevoel. Vandaag zijn het de vogels waar we ons in gaan verdiepen. Nestkastjes schoonmaken, vogels zoeken met een verrekijker, vogelgeluiden luisteren, vogelverhalen vertellen, vogelen, uitvogelen.
Maar 22 kinderen zijn niet stil en de vogels wel een beetje want het is nog steeds koud en niet zonnig en de nestkastjes zijn natuurlijk supercool want de specht probeert erin te hakken, slakken kruipen erin, muizen slapen erin, nestjes liggen erin, en zowaar ook een verlaten nestje met nog een 3tal eitjes. Hele wollen truien en paardeharendekens vinden we terug in de nestkastjes. Het is geweldig, ze zijn lekker bezig en lopen te slepen en te sjouwen met alles wat los en vast zit. De meisjes met in hun handen de nestjes en de jongens met de nestkastjes die niet meer aan de boom hangen. Die gaan ze opknappen en dan weer ophangen....

De meeste kinderen hebben wel iets te vertellen over vogels, het is leuk om al die verhalen te horen.

Ik hoop ze nog vaak te treffen deze enthousiaste kids, de afspraak voor een vervolg is gemaakt. Ik heb totaal geen hooggespannen verwachtingen, ik laat me verrassen door de kids en dat is ook vandaag weer aardig gelukt.

Gloeiwangen had ik nadien, gloeiwangen want het was best wel fris maar oh zo heerlijk in het bos.

61/365

Neneh @ 05:51 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 1 maart, 2013

Als je mag kiezen wat wil je dan worden......

Want als je niet terug mag komen als een dier maar als een bloem welke bloem wil je dan zijn? En wat is dan de eigenschap van de bloem die past bij een eigenschap van jou? Wat een bijzondere vraag eigenlijk, ik verwonder mij erover en zie een zonnebloem. Die zie ik staan, die draait naar de zon, kan wind en regen aan, staat stevig, is groot en geeft aardige zaden waar mens en dier ook weer blij mee zijn. Maar een madeliefje... die is klein, kan wind en regen aan want dan gaan de bloempjes dicht, kan zich verdedigen tegen een grasmaaier want de bloempjes groeien vanuit een rozetvorm en passen zich aan de hoogte van het gras. Het is een bloempje uit de composietenfamilie en de Latijnse naam is al even mooi als lief, Bellis perennis. Het hele jaar kan het bloempje bloeien en dat kan je van een zonnebloem niet zeggen...

Hoe dan ook, mijn buurman vind mij wel een klaproos. Kleurrijk en kwetsbaar..

Om mezelf helemaal gelukkig te maken vandaag heb ik een foto uit maart 2005 opgezocht. Maart 2013.... de meteorologische lente is begonnen, volgende week plukken we handen vol madeliefjes

60/365

Neneh @ 07:05 pm
nou zeg al 5 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 23 februari, 2013

Diep weggedoken in de kraag..

Het is bijna eind februari en het is winter. Het is bijna eind februari en het is koud, het vriest en de vlag staat bijna strak aan de mast. Het is bijna eind februari en ik duik diep in mijn jas. Vandaag kan ik bijna niet warm worden, ik verzucht eens 'was het maar lente' en hoor de koolmees een riedeltje weggeven.

De vogelvoedertafels worden nog flink bezocht, de warme chocolademelk is bijna niet aan te slepen en de specht roffelt.

Lente..... kom dan, kom dan...

54/365

Neneh @ 07:57 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 22 februari, 2013

Bosdag....

De vrijdag is een lastige dag in de vakantie. De vrijdag is wisseldag, inpakdag, opruimdag, schoonmaakdag of gewoon aan het werk dag. De vrijdag in de vakanties is een lastige dag om in te plannen, komen er wel of geen kinderen op de activiteiten af die natuurmonumenten aanbiedt, komen er wel of geen kinderen. Daar staat en valt een activiteit mee. Dus heb ik de vrijdag, 't kan vriezen, 't kan dooien dag, het kan alles worden, het kan niks worden. Als het alles wordt dan is het natuurlijk geweldig en als het niks wordt dan heb ik nog genoeg te doen! Dan is er nog niks aan de hand alleen had ik graag.... nou ja, dat dus. Ik weet nooit wat me te wachten staat. Dat is ook wel leuk natuurlijk. Ik bereid het voor, maak de tafel klaar, zoek de boeken bij elkaar, de zoekkaarten, de opgezette bosdieren en mijn collega zoekt vandaag wat takken bij elkaar. Zonder blad, zonder bloem, zonder vrucht, kaal..... Soort van raad het takje bij de boom.

Als ik binnenkom zit er al een opa met twee kleinzonen. En als het 11 uur is staan er 10 blije koppies te wachten op wat gaat gebeuren. Ik had al vragen gehad van een vader 'Wat is de bosdag' en 'Wat houdt het in?' en 'Hoe lang duurt het?' en 'Gaan we ook naar buiten?'
Ik maak wat grapjes en vraag aan de kinderen of er ook iets te beleven is in het bos. 'Nou nee, er is niks te beleven', zeggen de kids en ik ben het dus niet met ze eens.
'Zie je wel, ze zegt niks', zegt de vader en hij lacht....
'Kom maar mee, zeg ik, kom maar mee en we gaan eens even kijken'.

Maar eerst begin ik aan de tafel met een praatje over de dieren in het bos, de vogels in het bos, de bomen, de lente, zomer, herfst en winter. De snottebellen die uitbundig aan de takken hangen, ik heb een grote vaas in de midden staan, krijgen een tikje en pollen vliegen in het rond. De boeken die er onder liggen kleuren geel... kinderen zijn niet te stoppen dus hup, de jassen aan en gaan.

Onder mijn arm een grote dobbelsteen.

Het maakt ze vooral nieuwsgierig en uiteindelijk hebben we zoveel leuks gezien, de zon gevoeld, nieuwe lenteblaadjes gevonden en vooral heel veel sporen gezien! 'De laatste opdracht! Hier komt ie... schrijf op in je boekje wat je het leukste vond tijdens de excursie en vertel mij dat dan ook even!'

En wat denk je... ze doen het allemaal! Hoe leuk is dat.

Bosdag... je hoeft echt geen kind te zijn om de bosdag leuk te vinden!

53/365

Neneh @ 10:05 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 21 februari, 2013

Wandelen.... en wandelen

Voor de donderdag staan 3 dingen op het programma, de sportschool, een bezoek aan een expositie met een van mijn IVN collega's en mijn vriendin die langs komt voor mijn verjaardag maar zoals het wel vaker gaat in mijn leven komt er iets anders tussendoor en flexibel als ik ben bel ik iedereen af en help in dit geval weer iemand anders uit de brand. Al die andere dingen kunnen later ook wel. Nee, geen afstel. Gewoon later.
En zo bedenk ik op de woensdag hoe het de donderdag zal gaan. Een nieuwe uitdaging op mijn pad omdat een collega gids ziek geworden is. Een lentewandeling met lunch... van 11 tot 15 uur. Dat is best een heel eind vind ik in eerste instantie. Wat ga ik toch allemaal doen en hoe verdeel ik de tijd. Als ik naar de zondagmiddagwandeling kijk dan probeer ik in anderhalf uur iets te laten zien en toch ook aardig wat te vertellen. Maar nu 4 uur op stap met een groep waarvan je de 'klik' nog niet kent.
'Wat kan me gebeuren', denk ik en ik ga het doen.

En zo kwam het donderdag en het kwam goed. Er is zoveel te zien rondom het bezoekerscentrum, zoveel te genieten op het veld en in het bos. Op de vlakte een wapperwindje en af en toe een wolkje voor de zon. Fris aan de oren. In het bos was de wind weg en de zon ook. Maar richting de lunch maakt dat niet meer uit.

Er was een klik, vooral tussen de gasten die mee op stap gingen en dat is ook fijn.

Neneh @ 09:28 am
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 20 februari, 2013

Nieuwe voorzitter

Al vanaf september 2011 ben ik bezig met de IVN opleiding tot natuurgids (IVN = Instituut voor Natuureducatie en Duurzaamheid) Het is dus zoiets als 'je wordt lid van de club, gaat wat mooie dingen leren, verdiept je in duurzaamheid, landschapsbeheer, hoe iets te vertellen, hoe kennis over te brengen, hoe te handelen in bepaalde situaties die je tegen kunt komen tijdens een excursie, leert iets van diertjes, bomen, bloemen, bodem, waterdiertjes, nestjes, botten, paddenstoelen... '
Ik word dus lid van de club, de plaatselijke IVN en van de buur IVN word ik voor de grap gastlid omdat ik in dit gebied nogal eens aan het gidsen ben. En op één van de leuke dagen die IVN landelijk organiseert kom ik in gesprek met de voorzitten, die ik wel ken en die deze ook cursus heeft gedaan en eigenlijk tijd te kort komt en heel graag een opvolger wil voor het voorzitterschap en...
Van het een kwam het ander en ik zei 'Ik weet het niet hoor, ik kom net uit het ziekenhuis en ik ga de cursus doen. Kom later maar eens terug'. En zo komt er een vervolg aan het gesprek, draai ik een jaar mee als 'nep bestuurslid' en krijg ik een heleboel ruimte om hardop te brainstormen tijdens de bestuursvergaderingen. Allereerst woon ik een vergadering bij om vooral te weten wat er allemaal gebeurt en daar maak ik mijn verslag van. (opdracht voor de cursus) Vervolgens krijg ik er wel 'feeling' mee en vandaag word ik de nieuwe voorzitter van de plaatselijke natuurclub.

Na alle officiële praatjes hebben we iemand gevonden die honderduit kan vertellen over paddenstoelen...

Nu nog vergaderruimte vinden en vooral heel veel enthousiaste mensen om mij heen verzamelen. Ik heb er zin in en ben er maar wat druk mee!

51/365

Neneh @ 11:54 am
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 8 februari, 2013

Hamamelis........

Toverhazelaar, Hamamelis, Witch-hazel. Dus een hazelaar die bloeit in de winter en steeds meer plek vraagt. Ik wist waar ik aan begon toen ik deze schoonheid in de tuin ging zetten. Ik wil dus bijna aan het snoeien slaan, bijna. En dan niet bij de hazelaar maar bij de andere twee struiken die er te dicht op staan en die best wel wat verjonging kunnen gebruiken. Deze hazelaar moet maar een beetje vriendjes worden met de rest in mijn kleine tuintje. Ik wil niemand tekort doen en zeker niet dit fraaie exemplaar in de tuin. Voorjaar in de winter, dat is het. Voor de vorst en de sneeuw er was bloeide deze struik al en in de vorstperiode rollen de gele slingertjes zich naar binnen om weer te gaan wapperen zodra de zon zich weer laat zien.

Ik vind het wel te vergelijken met een zonnebloem, ik word er helemaal vrolijk van!

39/365

Neneh @ 01:00 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

maandag 4 februari, 2013

Is het leuk.....

Vannacht was weer zo'n nacht. Nachtbraken in het kwadraat, heel verschrikkelijk geradbraakt opstaan met het idee dat de slaap op is maar dat je eigenlijk gewoon nog een nacht wilt slapen.
Ik zie het langzaam licht worden, hoor zoon onder de douche stappen, zie lief voorbij komen, allemaal aan het ontbijt en dan zelf maar even onder de douche. Het helpt allemaal niets, ik voel me niet uitgeslapen.
'Klein mannetje' komt om de hoek, hij had ook een slechte nacht, ziek geworden, niet lekker, zere keel, snotteren, zere buik. Dat had hij gistermiddag ook al een beetje en het is er dus niet beter op geworden. Ik ben wel thuis en pas een poosje op. Hij doet een spelletje, wij doen een spelletje, hij drinkt iets, ik drink iets.... ik val bijna in slaap nu de zon de kamer binnenkomt.
'Oma moet echt even liggen, even slapen' en zo wordt het heel stil in de kamer...
Misschien wil hij ook wel even een slaapje doen, 'nee', luid en duidelijk.
Mijn ogen vallen dicht en als ik weer wakker word zit hij naast mij te babbelen en ik voel me een stuk beter. Waardeloos zulk soort nachten.

Als het tijd is kleed ik mij om en gaan we op stap, 'klein mannetje' gaat naar de andere oma en opa en ik ga naar het bezoekerscentrum. Vanmiddag krijg ik als gids een excursie in het Kloosterveld. Het veld direct achter het bezoekerscentrum waar graafmachines ingezet zijn om de bovenste laag vette, bemeste grond, grond vol fosfaat, af te graven en vervolgens met grote dumpers dwars over het Dwingelderveld af te voeren naar het Noordenveld en dan naar de geluidswal in wording langs de A28.
Wat een gigantische klus, wat een werk, wat een zand, wat een modder als het niet vriest en wel regent. De afgelopen weken ging het als een speer met het vervoer van het zand... nu ligt het stil en wij hobbelen door de modder over de rijplaten naar een ander gedeelte waar we anders zelf met excursies dwars doorheen wandelen. Het ziet er zo anders uit dat ik echt eens even na moet denken hoe het ook alweer was en hoe het nu zal lopen. Want één ding is zeker, het is natter dan nat. De meeste mensen hebben laarzen aan, dan maakt het niet uit of je door de modder moet. Ik heb mijn wandelschoenen aan, die lopen zo lekker, en ik wil niet diep door de modder en zoek de randen op. Gelukkig ben ik niet de enige...
Anderhalf uur later zijn we terug, allemaal uitgewaaid en vol indrukken. Het blijft een bijzonder project en ik ben heel benieuwd naar de toekomst.

Als ik met een bekertje chocolademelk in de hand met collega's aan het babbelen ben is het buiten een drukte van belang...

Is dat leuk of is dat leuk. Die werkplek van mij!

Onderweg naar huis vloog er een buizerd voor mij uit, ging zitten in de boom, keek mij aan, vloog weer voor mij uit... en nog een keer tot hij verdween tussen de bomen. Is dat leuk... die werkplek van mij!

35/365

Neneh @ 06:09 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 31 januari, 2013

Laatste dag van een maand

Foto 31, de koningin 75, een warmste nacht, geen koude record maar wel 14 dagen vorst, begon dit jaar met zacht weer, de maand januari liet alles zien, vorst, regen, sneeuw, hagel, storm, ijzel. Prachtige wandelingen door krakend witte sneeuw, sporen in de sneeuw, genieten met volle teugen.
Vandaag zat ik naar buiten te kijken bij het bezoekerscentrum, ik was er al een tijdje bezig geweest maar nu zat ik in overleg. De zon scheen, het vest ging uit, de zon zakte achter de nu nog kale berken...

Hoe fijn is dat eigenlijk... als je voelt dat de zon weer kracht krijgt, als de knoppen nog eventjes moeten wachten maar dat het steeds dichterbij komt.

Wakker worden. Eerst februari bestormen!

31/365

Neneh @ 10:22 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 29 januari, 2013

Bij het zien van zo'n klein beestje...

Lief is niet zo dol op beestjes. Niet in huis althans. En al helemaal niet als ze ook nog eens willen steken. Muggen en dat soort nare beestjes. Vliegen zijn tot daar aan toe maar die moeten ook het veld ruimen en spinnen... tja stofzuigervoer.
Nu wil ik niet direct suggereren dat ik dol ben op vliegen of muggen of spinnen. Dat ook niet. Maar ik ben er minder gevoelig voor, dus heb ik er minder last van. Ik keer niet eerst de slaapkamer om voor ik ga slapen en ik doe ook niet middenin de nacht de lamp aan om op muggenjacht te gaan. Dat hoeft ook niet, dat doet lief wel... ja, dat is het.
Maar goed, als er middenin de winter een vlieg uit het hout komt, het hout wat we even in een mand naar binnen dragen om later in de kachel te stoppen, dan denk ik toch... 'weg jij, vervelende vlieg'
Lief zegt dat 'het heeft nog niet hard genoeg gevroren'.
Waarmee hij dus bedoelt dat als het hard vriest er vooral veel kleine beestjes de pijp uitgaan.. haha, een dag boven nul en een beetje zon erbij zorgt al voor wolkjes beestjes... 'de muggen dansen', je kent het wel.
Hoe dan ook, de sneeuw is nog nooit zo snel verdwenen na 2 weken vorst zo lijkt het vanmorgen als ik op de fiets stap zonder handschoenen en zonder muts.
Ik stap gelijk weer af...

'ach, zeg ik, kijk nou toch! Je hebt het gered!'

En later zag ik er nog meer... bij de achterdeur, bij de stokrozen die ik niet heb afgeknipt voor de winter, bij de voordeur. Het voelt alsof de winter voorbij is.

En daar heb ik het later dan wel eens over... als de winter echt voorbij is.

29/365

Neneh @ 09:55 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

maandag 21 januari, 2013

Rotte appels

De winter regende weg en appels kunnen daar niet zo goed tegen dus de rotte appels verdwijnen niet op de composthoop maar ik gooi ze in de tuin. Toch nog een kleurtje tussen alle dode rommel. Die appels zijn vooral lekker voor de merel, die is er dan ook wel blij mee, helemaal als er echt te weinig voedsel te vinden is en sneeuw ook nog eens alles toedekt. Dus nu de sneeuw de appels helemaal bedekt haal ik 's morgens een paar bevroren appels uit de tuin en leg die even binnen tot ze weer zacht zijn....
Gisteren deed de merel zich er te goed aan...

Vandaag heb ik te maken met een andere soort die zich hier te goed aan doet. En als het nog even blijft winteren dan komen ze elke dag even inspecteren....ze eten normaal graag insecten en wormen maar die zullen ze nu niet vinden dus gaan ze massaal de struiken langs opzoek naar bessen en zo komen ze ook bij de rotte appels in mijn tuin. Ze vechten als een dolle, kom niet in de buurt. En dat terwijl er appels genoeg liggen .... onder de sneeuw!

Kramsvogels, een invasievogel of een trekvogel... het maakt niet uit, ze zien er prachtig uit.
Morgen maar weer zorgen voor een aantal appeltjes...

21/365

Neneh @ 04:08 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zondag 20 januari, 2013

Als jij nu eens even wiebert....

Wij mensen kunnen er wat van. Moord en doodslag is ons niet vreemd, opkomen voor jezelf staat heel wat hoger in het vaandel dan opkomen voor de zwakkere. Ik roep wel eens 'oh jee, dat zou ik toch echt niet kunnen' terwijl iemand anders dan zegt 'als jij in nood bent, niet anders te kiezen hebt dan te vechten voor je leven dan doe jij het ook.'
Ik hoef niet te vechten, niet voor mijn eten, niet voor een warm dak, niet voor een plekje. Het is er. De ruimte om te leven...
Hoe ik erop kom...
Vogeltjes kijken. Eten en gegeten worden, bazen, ondergeschikten, solisten, koppeltjes, veelvraten, de zaadeter, de insecteneter die het nu helemaal moeilijk heeft. Vogeltjes kijken is verwonderen, bijna in willen grijpen, zaadjes strooien, vetbollen ophangen, pindaslingers maken en fotograferen. Mijn camera heeft het er moeilijk mee. De ramen worden nat van de sneeuw en scherpstellen wordt steeds moeilijker.

En vandaag is het vogeltjes tellen! En ik tel mee. Een half uurtje naar buiten turen en kijken wat er allemaal voorbij komt.
Ik zie vechtende merel mannen. Ze gunnen elkaar de hapjes niet. Mussen zijn heel sociaal en kwetteren gezellig met elkaar tijdens het eten, spreeuwen vechten ook voor iedere hap. Het roodborstje is de solist en gaat heerlijk z'n eigen gang. Het is zo leuk om al die bewegingen te volgen..

Dan rijden we nog even naar het bezoekerscentrum, eens kijken hoe het daar met de vogelvoedertafels gaat en of er nog wat meer vogeltjes te vinden zijn. Ze hebben daar meer ruimte, meer bos, meer schuilplaats, maar er is ook de sperwer die uit het niets tevoorschijn komt en dan toeslaat. Ik zie wel de sperwer en hoop dat het goed gaat... dan zie ik vink vechten op de voederplank. Mus, weg jij! Pimpelmees, weg jij!! Mus, weg jij! Koolmees, weg jij... en dan hangt de koolmees onder de plank en vink briest nog een keertje. Alweer geen scherpe foto, glas is nu eenmaal niet altijd schoon maar oh, dit plaatje... mijn dag kan niet meer stuk!

20/365

Neneh @ 11:03 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 19 januari, 2013

Mensenwerk

De mens en de natuur, wat een bijzondere vriendschap is dat toch. Een haat liefde verhouding, een verstand- en gevoels-huwelijk, een verdragen, veranderen, pakken en teruggeven.
Eerlijk gezegd verbaas ik me nog steeds. Ik ga echt niet zeggen dat ik alles al gezien heb. Nee, heb ik niet. Ik werk als vrijwilliger bij Natuurmonumenten, doe een cursus om natuurgids te worden, werk met heel veel mensen samen in de natuur, luister naar al die natuurverhalen, zuig de informatie op die door kenners, liefhebbers en enthousiastelingen wordt gegeven. Leer elke keer weer iets, verwonder mij over al die mooie dingen die op mijn pad komen en verbaas...

Vandaag ben ik op stap met een groep collega's, we gaan zien hoe beheerd wordt. Hoe de natuur terug krijgt wat was afgepakt door mensenhanden. Een prachtig mooie plek waar ooit een boerenbedrijf was begonnen, ontgonnen. En nu afgegraven, afgeplagd, uitgegraven, gemaaid, begraasd. Niets wordt aan het toeval overgelaten, hooguit aan de tijd. Natuur heeft de tijd, de mens niet. Die wil snel resultaat zien....

We lopen door de snijdende kou achter elkaar het winterse landschap in. Links de wilgen die al een stukje voorjaar tonen en er nu stijf bevroren bij staan... 'katjes' in de dop. Mijn hart maakt bijkans een sprongetje.

Op de brug boven de Vledder Aa blijven we staan voor tekst en uitleg. Onder ons de ijsvloer die er spiegelglad uitziet maar, zoals we later zien, bedrieglijke wakken vertoont.

De onderstroom en de bovenwind maken het ijs niet sterk genoeg om er overheen te lopen. Misschien dat een ree het waagt... wie niet weg is, is gezien. We zien de ree, de ree ziet ons en de ree bepaald een nieuwe afstand. Wij maken een omtrekkende beweging door het landschap en de ree volgt ons met de ogen op veilige afstand. Hier hebben runderen gelopen, hier de schaapskudde, hier is meer afgegraven dan daar, hier zie je waar de waterafvoer heeft gelopen, hier is het in 3 jaar tijd alweer een nieuw heideveld. Al wijzend en vertellend volgen wij de gids.

Het is een bijzondere wereld en we komen terug bij de Vledder Aa, steken over bij de sluis en lopen naar rechts. Ineens staan we in de luwte, zien we een meanderend watertje wat is geworden wat was. En dan zie ik de verandering in z'n geheel.

Wat een mensenwerk, wat een veranderingen die maken wat was en laat ik het maar eens uitspreken... ik hoop dat het nog heel lang zo blijft. Geef de natuur terug waar de natuur goed in is en blijf er eens met mensenhanden uit! Stop de handen maar in de zakken en geniet!

En dan staat het ook nog in de krant! Mooi

19/365

We duiken de auto in, draaien de verwarming omhoog, geven de voorkeur aan de stoelverwarming, drinken warme chocolade melk en peuzelen van een koekje. We vertellen elkaar dat we het mooi vonden, dat de natuur bewonderenswaardig is, dat we hier nog weer terug komen.... als het warmer is.

Neneh @ 05:05 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 16 januari, 2013

Niet te lang stil staan....

'Ik doe morgenochtend de honden wel'
Dan bedoel ik dus dat ik de honden uit ga laten en een flink stuk ga wandelen en foto's wil maken als de honden stil willen staan of zitten. Dat laatste maakt mij niet uit, mag allebei als ze maar stil staan. En stil zijn. Dat laatste is ook weer minder want stil staan voor Twist is een ramp. Hij ruikt iets en wil niet zitten of staan maar doorgaan, z'n neus achterna. Ook leuk trouwens, die neus van Twist. Hij heeft onbetwist de beste neus ever! Serieus, hij ruikt een muis van verre en het grappige is toch wel dat ik vanmorgen de muis niet ruik maar zie. En dat ik gelijk moest denken aan het stukje in dwdd (vanaf minuut 46:10) met de boswachter wat gisteravond op tv was. Aan het einde ging het over de woelmuis... de muis in het bos en wat er straks als de sneeuw gesmolten is goed te zien is.
Twist ruikt een muis en dan zie ik de muis lopen, op 50 centimeter van Twist komt een muis uit de sneeuw tevoorschijn en duikt twee tellen later weer onder de sneeuw. Ik laat Twist nog even gaan, zijn snuit diep in de sneeuw, ver onder de bladeren, staart in de kwispelstand. Hij ruikt muis en ik weet beter.

Het is fijn in het bos, fijn en koud en stil en bijzonder...

16/365

Neneh @ 04:08 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 12 januari, 2013

Ergens beginnen...

Afgelopen voorjaar, bijna een jaar geleden dus, liep ik met de regelmaat van de klok in het bos waar op kijkhoogte nestkastjes hangen. Dekseltje omhoog en even gluren. Eerst niks, dan de bouw van het nestje, dan de eitjes, dan de krieltjes, dan de veertjes, dan leeg. Zo leuk als je maar kan verzinnen op kijkhoogte. Alleen met de staat van de nestkastjes was het zo droevig gesteld dat ik eerst maar eens contact heb gezocht met de gemeente. Je moet ergens beginnen niet waar. Dus groen onderhoud, beheer. Kan mij niet schelen wie me verder helpt als er maar iets gaat gebeuren. De contacten waren snel gelegd en evenzo de plannen. De gemeente doet er niets aan maar wil wel helpen opruimen. Dat was namelijk mijn eerste vraag. Wie doet er iets aan het verval. Nog buiten het feit om dat niemand weet wie de nestkastjes heeft opgehangen en er vervolgens dus ook niet meer naar omgekeken wordt was het wel duidelijk dat er echt iets moest gebeuren om nog erger te voorkomen.
Ze sleepten de kapotte nestkastjes het bos uit. En voor dat moment leek het rustiger. De zomer kwam, de herfst kwam, de plannen kwamen, de bestelling de deur uit, de bouwpakketten kwamen, de pakketten werden nestkastjes en vandaag was het zover. Met een groep kids aan de slag, nestkastjes timmeren en daarna naar buiten....

Wat een prachtige middag in een modderig bos. Kinderen hebben tegenwoordig geen laarzen meer aan.. Koude modder voeten is hun deel en de vogeltjes zitten er straks weer warmpjes bij. Het enige wat er nog ontbreekt is de WIFI. Maar om te kunnen twitteren hebben ze dat niet eens nodig!

12/365

Neneh @ 08:41 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 26 december, 2012

en toen moest ik huilen.......

Tweede kerstdag, naar buiten. Bij het bezoekerscentrum is het eindstation van de plaatselijke kerstwandeling en zo'n 1200 mensen komen uiteindelijk hun laatste stempel halen en dan maar even genieten van de muziek of een glaasje appelcider of naar buiten en daar popcorn poffen.. of in de brand steken. Want dat kan ook maar zo als je even niet oplet. En ik mocht het vuur opstoken wat soms in een grote rookwolk schuil ging. Maar als het brandde dan was het perfect en als het bijna brandde dan was het huilen... dan zei ik tegen de kinderen 'doe je ogen maar dicht, ik neem het even over'. En dan moest ik huilen. Van de rook.

Maar het was leuk, en gezellig en lekker warm en een hele dag buiten maakt moe en boezelig..

Slaap lekker.....

361/366

Nog 5 dagen in 2012

Neneh @ 10:21 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zondag 16 december, 2012

Bij de eerste tonen....

Na de kerstmarkt van gisteravond moest ik vandaag nog even alle spullen terugbrengen naar het bezoekerscentrum en terwijl wij achter de deur staan te praten en te overleggen en op te ruimen horen we ineens een bijzonder geluid....

Er is iemand binnengekomen met de vraag 'mag ik hier gaan zitten oefenen'...

En dat moeten maar meer mensen doen, dat is zo gezellig

351/366

Neneh @ 07:13 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 14 december, 2012

De eerste ijsdag......

In de winter die nog maar net begonnen is hebben we alles al gehad en gisteren was de eerste ijsdag een feit.
Vandaag druppelt het, het dooit, het glibbert en het is grauw en grijs..

Het zijn pegels in alle maten en ze maken het sfeertje helemaal compleet. Al is het maar voor korte duur.

349/366

Neneh @ 01:23 pm
nou zeg al 5 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 30 november, 2012

Laagstaande zon, lange schaduwen...

Vandaag maak ik lange schaduwen in het bos. Tot ik net zo groot ben als de grootste boom...

Moet je ook maar eens doen... je zult versteld staan waar je ineens allemaal bij kunt.

335/366

Neneh @ 05:19 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 29 november, 2012

Het verschilt per dag!

Het verschil met gisterochtend en vanmorgen is een paar graden kouder, een aantal tinten donkerder en er kwam ook nog een buitje voorbij. Verder heb ik niemand gezien en hebben de honden duizend geursporen geroken.

Wat een beetje zon goed kan doen... alleen kwam die vanmiddag pas.

334/366

Neneh @ 05:36 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 21 november, 2012

Honger.......

Terwijl ik bezig ben om de vetbollen en pindaslingers op te hangen kunnen ze bijna niet wachten tot ik klaar ben. Ze kwetteren er vrolijk op los in de struiken en als ik 2 stappen wegloop van de tafel hangt de eerste hongerlap al aan de vetbol....

Ik kan er uren naar kijken!

326/366

Neneh @ 05:21 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

maandag 19 november, 2012

Zoveel kleuren....

Zoveel kleuren, zoveel geuren in een nat bos onder de voeten....

324/366

Neneh @ 09:05 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 16 november, 2012

Paden............

321/366

Neneh @ 10:27 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zondag 11 november, 2012

Omhoog, kijk omhoog

Even stilstaan en je kunt het blad horen vallen.... uit de toppen van de bomen.

Omhoog, kijk omhoog

316/366

Neneh @ 05:58 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 10 november, 2012

Uit de natuur

Cursus vanmorgen. De laatste ochtendcursus van dit jaar. Wat gaat dat snel, ja dat gaat snel. In het nieuwe jaar nog een aantal maanden en dan is daar de eindpresentatie van iedereen. En vanmorgen, bij de voorproefjes heb ik al een beetje een idee gekregen hoe dat eruit gaat zien. Want dat iedereen iets anders gaat doen dat is bijna waar. En dat we daardoor heel veel nieuwe ideeën krijgen van elkaar is vast helemaal waar. Dat kan niet anders, het enthousiasme springt er vanaf. Dus dat wordt een energieke en energie vretende tijd zo in het voorjaar van 2013.

Maar vanmorgen was het nog oefenen. Oefenen in het organiseren van wandelingen. Wat kan je allemaal doen tijdens een wandeling. Want al die natuurgidsen in opleiding moeten flink oefenen.

Ik zie jullie al denken 'jij gidst toch al'. Ja, ik gids regelmatig. Maar heel veel van mijn medecursisten niet. Om wat voor reden ze de cursus ook doen, niet iedereen is direct van plan om te gaan gidsen. Maar het is natuurlijk wel een wezenlijk onderdeel van de cursus en uiteindelijk is het wel de bedoeling dat je toch kunt gidsen... lijkt mij.

In het oefenen vanmorgen zat een opdracht: 'maak een tekening met kleuren uit de natuur'....

Mees, meet Mees!

315/366

Neneh @ 05:08 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

maandag 5 november, 2012

Voer voor invasie vogeltjes...

Telden ze andere jaren rond de 7000 koolmeesjes, dit najaar tellen ze meer dan 80.000 koolmeesjes... en iedereen heeft het erover want alle voedsel in de tuin verdwijnt als sneeuw voor de zon.
Het is prikken en rijgen vandaag!

Voor de invasie vogeltjes.

310/366

Neneh @ 09:49 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zondag 4 november, 2012

Er zijn van die plekjes.....

309/366

Neneh @ 05:21 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 3 november, 2012

Het begon met een spelletje....

Verzamelen bij Ontwijk, Donkerbroek. Dan krab ik even achter de oren. Ehm... waar ligt dat dan. Oh, en parkeren kan aan de berm aan de Vaart Westzijde. Dusss... (dat het een diepe modderpoel is schrijft niemand erbij)
Ik zoek het eens op en het valt natuurlijk reuze mee. Al ben ik er nog nooit geweest, dit gaat goed komen. Dan het weerbericht in de gaten houden. Hoeveel kleren moet ik aan om op temperatuur te blijven en de regenbroek maar klaarleggen. En zo begint de zaterdagochtend. De paddenstoelen staan op het programma en na wat nachtvorst, regen, droogte en al november op de kalender zou je denken dat het tegen gaat vallen.

Maar voor we aan de paddenstoelen zoektocht beginnen verteld de gids dat we eerst iets anders gaan doen. Eerst maar zelf aan de slag, zelf op zoek. Met een spiegeltje of een loepje. Met je eigen kabouterfantasie de mooiste paddenstoelen vinden. Mooi zo'n spel en zeer geschikt voor heel veel groepen die je op een leuke manier kennis wilt laten maken met de verschillende paddenstoelen zonder dat je alle namen moet kennen. Want als er iets moeilijk is dan is het wel oefenen op de paddenstoelen namen. De Nederlandse.. en dan zijn er nog een Latijnse. De fop paddenstoelen, de korstmossen, de parasieten, de smaken, de kleuren, de geuren, de giftige en de eetbare. De weg naar de kennis is een lange weg en niemand heeft gezegd dat het gemakkelijk zal zijn.

Gelukkig zegt de gids dat hij ons kennis wil laten maken met 30 paddenstoelen en dat de grens van kennis opnemen dan ook wel bereikt is.
Ik noteer ze allemaal en maak af en toe een foto. Ik denk dat ik ze dan thuis wel weer kan benoemen. Niet dus! Zo moeilijk is die materie.
Uiteindelijk heb ik 43 namen op mijn lijstje staan en daar kan ik dan weer eens even mee aan de slag. Eigenlijk weet ik best al wat van paddenstoelen... maar nog 99% weet ik niet. Meer dan 100.000 soorten in de hele wereld, in Nederland meer dan 3500 soorten. Overweldigend eigenlijk. Al die prachtige verschijningen. Al die soorten met ieder hun eigen doel.

Het begon vanmorgen bij Ontwijk maar er was geen ontwijken aan. Ze zijn echt overal. Als je maar goed kijkt.

308/366

Neneh @ 05:45 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 31 oktober, 2012

'Oh, maar dat komt uit het bos'

Ondertussen in het bos: 'tssst... ' Hoor je dat? 'tsst tssst... ' vreemde geluiden klinken in het bos. Een eindje van mij vandaan hoor ik toch echt iets. Ik ben maar eens even op een boomstronk gaan zitten. Tjonge, wat een ochtendje zeg. Het was me een drukte met al die kinderen. Ze schreeuwen ook best hard, dat komt omdat ze elkaar anders echt niet verstaan. Dat snap ik best. Ze hebben voor de helft de oren dichtzitten met iets anders. Want zien en horen gaat hier samen op. Alsof ze met oren en ogen alles op willen slurpen. Daarom schreeuwen ze zo hard. Ik heb ze gevraagd of ze dachten dat ik doof was. 'Denken jullie dat ik doof ben', zei ik. Maar nee, ze waren er van overtuigd dat ik dat niet was. ‘Mijn oren toeteren aan mijn hoofd’ , zei ik. Ze wisten dat ik niet doof was en dat ik het wel zou worden als ze zo zouden blijven schreeuwen. Was het even fijn dat het daarna ook zo anders was….
Horen jullie dat nu? ‘tssst’ ‘tssss’ ‘tsst’
Heel vreemd, ik hoor het nu. Ik heb het daarnet helemaal niet gehoord. We hadden het natuurlijk ook veel te druk. Met paddenstoelen zoeken en benoemen. Heeft het een hoed en een steel, heeft de steel een rokje. We zagen een eekhoorntjesbrood en muizenstaartzwammetjes op een kegel van de naaldboom. Een berkenzwam en nog veel meer. Verschillende soorten bomen, bladeren, mos, eikels. Afgekloven kegels. Klimbomen, glijbladeren, kikkertjes die op zoek zijn naar een winterslaapplekje. En verstop plekjes, hutten, takken, woeste Willem werd er bijna wakker van.
Ineens had er iemand zin in een boterham en drinken, was het alweer 11 uur, ‘Wát! Het was al bijna kwart over 11’, de tijd vliegt voorbij als je het zo druk hebt.
‘tsssst’…
Ik hoor het alweer. Ik begin nu toch wel een beetje uit te rusten inmiddels. Straks, als ik thuis ben, nog maar een poosje in de tuin aan het werk. Het is zulk lekker weer. De kinderen zijn weer allemaal naar school vertrokken, ik denk dat ze wel een beetje te laat terug waren. Het is ook te leuk in het bos bij het Dwingelderveld. Het is er zó leuk, zoveel te zien, zoveel te doen. Ik hoop dat ze nog eens terugkomen maar dan met de papa en de mama. Je kunt er struinen, hutten bouwen, waterdiertjes bekijken, paddenstoelen zoeken… zolang ze er nog zijn. Er is zoveel te leren en te ontdekken.
Ineens komt er onder het blad aan mijn voeten een klein boselfje staan. ‘Brrrr, zegt ze. Wat is het al koud. Ik hoop maar dat de dieren allemaal hun winterschuilplekjes hebben gevonden. Wat doe jij hier trouwens op de boomstronk zo aan de rand van het bos. ‘
‘Ik ben even aan het uitrusten, vertel ik. Ik had vanmorgen, samen met 2 van mijn collega’s, zoveel kinderen op visite. We hebben zoveel gedaan en ik heb zoveel meegemaakt, ik moet echt even uitrusten. Maar boselfje, wat doe jij hier toch. Je hebt nog geen warme winterjas aan, je vleugeltjes lijken bijna te bevriezen. En nog eens iets, wat is dat toch voor een geluid wat ik steeds hoor.’
‘tssst tssst tsst’
‘Oh, dat geluid. Dat komt uit het bos. Het bos moet ook uitrusten. De eerste herfststorm komt eraan. De blaadjes vallen, de bomen komen nu ook tot rust. Alle sapstromen stoppen. De vogels maken nu een voedselvoorraad, de diertjes op de grond zoeken een warm plekje. Het geluid komt uit het bos…’
‘Als die kinderen nu nog een keertje komen en ze doen heel zachtjes, gaan ze het dan ook horen’, vraag ik aan het boselfje.

Foto gemaakt door Trinet. Ik laat een kegel met paddenstoelen zien aan de kinderen.

Stel je voor, je loopt in het bos en je hoort.... 'tssst tsst tsst' en je weet dat je dat alleen maar hoort in de herfst als je stil bent in het bos...

Stel je voor....

Neneh @ 02:35 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zondag 28 oktober, 2012

Roerloos.........

302/366

Neneh @ 08:50 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 27 oktober, 2012

De (bijna) volle maan....

Het is alweer even geleden dat ik de volle maan huifkartocht moest voorbereiden. Stond er eentje gepland in mei, die niet door ging, de tocht daarvoor was er eentje met regen, weer en wind.
Nu, vandaag, schijnt de zon en hangt de regen ergens boven de Noordzee. Het is koud maar heerlijk weer en in de voorbereiding naar vanavond houd ik daar rekening mee. Ik haal de thermokleding uit de kast, niemand die het ziet en ik zit lekker warm. Haal heidelikeur en een vlierbessensapje. Maak een klein kadootje in de vorm van 2 snoepmaantjes met een kaartje eraan. En bak vanmiddag 30 kleine broodjes met een beetje maanzaad erop.

'Afblijven! Vergif'

Schrijf ik op een papiertje bij de broodjes als ik de stad nog even in ga met dochter. De wetenschap dat zoon thuis blijft en dat broodjes een onweerstaanbare aantrekkingskracht op zoon hebben, maakt dat ik voorzorgsmaatregelen tref! Het lukt, ze zijn er allemaal nog als ik terug kom. Dat scheelt ....

Dan is het nog even improviseren met vervoer want er gebeurt iets onverwachts. Ik ben er te druk mee bezig, breng mij maar weg....

In de auto zie ik aan de ene kant de ondergaande zon en aan de andere kant een stralende, bijna ronde, maan. Morgenavond staat de maan later aan de hemel. Nu is de maan er al. Het is prachtig weer, geen wind.
Ik zet alles klaar, maak lampjes buiten bij het bezoekerscentrum. Vang mensen op die met de 'nacht van de nacht' wandeling mee willen maar net te laat aankomen.
Zoek de maan, aarde en zon en leg die klaar op de tafel. Daar starten we straks toch mee.

Langzaamaan druppelt iedereen binnen en zoals gewoonlijk zijn er ook weer een aantal net te laat. Even bellen maar. 'We komen eraan'. Gelukkig maar.
Mijn collega doet samen met een aantal kinderen de uitleg over de zon, de aarde en de maan. Hoe zit dat nu toch eigenlijk met dat licht van de maan.....

Dan sluiten we de deuren en stappen in de huifkar. Volle bak. We gaan eerst langs de schaapskooi. Dan verder over de heide en als we bij het huisje op de Benderseberg zijn stappen we uit. Mijn collega en ik heb allebei de iPad mee, ik heb de app starwalk op mijn iPad staan en dat is midden op de heide wel iets heel bijzonders. Wat is er veel te zien.....

De maan schijnt door de bladeren van de eikenboom en ik sta daar met de iPad te kijken naar alle andere dingen die er te zien zijn. Er ontwikkelen zich leuke gesprekken.

Ineens begint het hard te waaien, uit het niets trekt de wind aan en even later staan we in de regen. De wolken trekken voor de maan en het beeld van 1 minuut daarvoor is een totaal ander beeld. Hoe bijzonder is dat. We stappen weer in. De sluier van stilte wordt uitgedeeld, het maanzaad doet z'n werk al wordt er eentje wel heel erg giechelig van.
We rijden dwars over de heide, door diepe plassen, de paarden moeten er even flink voor werken. De stemming is goed. Af en toe een verhaal, wat wetenswaardigheden over de maan er tussen door en zeker niet afdwalen van de maan. Daar houden collega en ik steeds rekening mee. We vullen elkaar aan zonder van ons doel 'de maan' af te wijken. Bij de jeneverbessen en de grafheuvels gaat collega aan de wandel en blijf ik bij een groepje achterblijvers. Er is eentje slecht ter been en dan blijven er ineens meer mensen achter. Eigenlijk wel jammer maar niets aan te doen.

Eenmaal terug, drinken we een slokje heidelikeur of vlierbessensap, eten een broodje met maanzaad en stappen weer in de huifkar om in één ruk terug te rijden naar het bezoekerscentrum. Een van de kinderen is inmiddels in slaap gevallen. De rest is zeer tevreden, koud en moe.
De paarden gaan weer terug naar de stal en ik blaas de kaarsjes uit.

Bedankt maan....

301/366

Neneh @ 11:04 am
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 26 oktober, 2012

Een altijd fijn plekje........

Het is ook geen dag het zelfde, de lucht, het water, de reflectie, de zon, de vogeltjes die zingen, de regen die valt, de wind die waait...... alles maakt het altijd een fijn plekje.

Als ik er naast zou wonen zou ik dagelijks een foto maken. Gewoon om vast te leggen dat het altijd een fijn plekje is.

300/366

Neneh @ 09:25 am
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

maandag 22 oktober, 2012

In de verte....

296/366

Neneh @ 09:04 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 20 oktober, 2012

Over de heide...

Waar het pijpestrootje de heide herfstrood kleurt.

294/366

Neneh @ 11:19 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 19 oktober, 2012

Stilstaan is er niet bij.....

Vandaag had ik weer een bijzondere natuurdag. Onvoorstelbaar mooi weer, geweldig leuke kinderen, een mand vol leuke dingen, een tafel vol vruchten en bladeren en zoekkaarten. Ouders en grootouders vol verwachting over wat de kinderen gaan leren en doen en ondertussen zelf ook van alles willen weten, horen, vragen en leren.

We doen spelletjes, zoeken zachte dingen en glibberige dingen, vangen kikkertjes en spelen verstoppertje... we omarmen een boom en kijken omhoog en omlaag en zoeken de bijzondere dingen van het bos.

Stilstaan is er niet bij, stil zijn gaat wel voor even. Genieten is het, met volle teugen en aan het einde van de wandeling leggen ze de schatten op de tafel binnen. Die is nu goed gevuld.

Het was een feestje vandaag.

Wat een mooie paddenstoelen.... 'oh, kijk eens wat een mooie paddenstoelen'. 'Wat zijn dat voor paddenstoelen, weet je dat Grietje.'
'Dat zijn hele mooie paddenstoelen', zeg ik...

Ik denk dat ze dit nooit meer vergeten.

293/366

Neneh @ 10:23 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 18 oktober, 2012

In de vroege morgen...

292/366

Neneh @ 06:14 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 17 oktober, 2012

Sommige dingen moet ik echt beter onthouden....

Kinderlogica, je kunt er wel een boek mee vullen als je alles onthoudt en bewaard. Dat kan dus. Maar ja, je weet ook hoe dat gaat.... je vergeet het te bewaren. 'Ik onthoud het wel, dan schrijf ik het thuis op.'
Ja ja, zo gaat dat dus echt niet. Sommige dingen moet ik echt beter onthouden, eigenlijk moet ik ze terplekke opslaan in mijn telefoon. Microfoon aan en dan vastleggen.

Vanmorgen was ik met een groep kinderen op stap. Door het herfstbos wandelen als de regen tikkert op de bladeren en dat je toch niet nat wordt. Heerlijk. Klimmen over de omgevallen bomen, modder maken, paddenstoelen zoeken, onder een berg bladeren wegkruipen, proberen een spinnenweb te maken van een touw, noten verstoppen en een ander laten zoeken. We hebben het allemaal gedaan. Het enthousiasme spatte er van af. De logica van de kinderen ook. De uitspraken die zij hebben...

Ik kan er nog een hoop van leren. En zij van mij gelukkig.

291/366

Neneh @ 10:03 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

maandag 15 oktober, 2012

Als het weer erom vraagt......

Of als er iemand om vraagt, of als het heeft geregend en het gaat weer regenen, of het regent nog, of het beloofd even droog te blijven of het regent.

Het maakt ook niet uit, vanmorgen was het er al en ik denk dat ik dit vandaag nog wel vaker ga zien. De herfstvakantie is begonnen en ik sta in de startblokken van een drukke week!

289/366

Neneh @ 09:21 am
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zondag 14 oktober, 2012

Ondertussen bij het achterhuis.....

288/366

Neneh @ 05:18 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 11 oktober, 2012

Van die kleine kadootjes.

Gewapend met een tas vol spullen en een lege tas verdwijn ik met de auto naar het bezoekerscentrum. Onderweg nog even langs het bos om mos te halen. Nee, mag niet. Nou, ik doe het toch. Geen inwoner van het bos die er minder van wordt, hooguit een spin. Ik loop om de auto heen om de tas te pakken. Natuurlijk komt er in de verte een man aanlopen. Als hij voorbij is loop ik het bos een eindje in en pak de tas helemaal vol met mos...

Als ik opkijk zie ik.......

En ik moet eerst even fotograferen, laat de tas voor wat het is en zoek de mooiste plekjes om die vast te leggen. Wat een kadootjes toch.

Zo blijft het de hele dag, schitterend weer, heerlijke zon, fijne schaduwen, blije mensen, vogelvoedertafels vol heerlijkheden. Ze zijn weer klaar. Vogel en mens kan weer volop genieten bij het bezoekerscentrum.

285/366

Neneh @ 02:45 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 10 oktober, 2012

Als je hoed maar goed zit....

Kan niet missen momenteel, je struikelt er bijkans over zoveel zijn er. Met hoedje, zonder hoedje, met gekleurde hoedjes, met witte hoedjes, harige hoedjes, bruine hoedjes, stinkerige hoedjes.
Gewoon hoedjes in het algemeen!

Het bos staat er vol mee. Stampvol hoedjes

284/366

Neneh @ 10:07 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

Who's afraid of yellow and blue (foto 283)

Oh oh, in alle drukte gisteren vergeten een logje te maken met de foto van de dag. Dat gebeurt me maar zelden. En toch is het gebeurd. Niks meer aan te doen, ik heb wel een foto gemaakt. Meerdere zelfs.
'Ik zie de maan', zei kleinzoon. 'Ik zie geel en blauw', zei ik.

En zo was het gisteren dus. Mooi in de lucht, mooi in de harten van kleinzoon en oma...

283/366

Neneh @ 09:46 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

maandag 8 oktober, 2012

Ondertussen in het bos....

282/366

Neneh @ 10:56 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zondag 7 oktober, 2012

Herfstkadootjes.....

281/366

Neneh @ 10:17 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 6 oktober, 2012

Het zijn een soort van kadootjes...

Tussen alle drukte door ook nog voorbereiden op een middagje in het bos met een groep kinderen van de scouting. De vraag was helder, we willen net iets meer weten van de omgeving, van de natuur, van het bos. Wie kan ons daarmee helpen, wie wil een paar keer per jaar een groep begeleiden.

En zo kwam het. Het regende en regende en regende en ik reed door de dikste plassen, glibberde door de modder, blubberde van links naar rechts en de zon scheen.

Ik heb mijn ogen uitgekeken, het is leuk om eens van dichtbij mee te maken, het is fijn om deze groep jonge mensen zo te zien genieten en het is helemaal geweldig om eens aan de slag te gaan middenin de natuur met een groep kinderen die eigenlijk alleen maar willen klauteren in bomen, hutten bouwen en spatten in de plassen.

In plaats daarvan had ik vragen en opdrachten. Gingen we luisteren en zoeken, was iedereen een dier of een vogel en vloog de tijd voorbij...

280/366

Neneh @ 10:40 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zondag 30 september, 2012

Waar heksen en tovenaars elkaar vinden....

In de natuur. En dan met dat prachtige weer zoals vandaag dan is het nog meer genieten dan genieten al is. Kan dat eigenlijk.
Het maakt natuurlijk ook niet uit. Het is gewoon een heerlijke dag die al vroeg begint want de Wilde Buitendag staat op het programma. Is het in het voorjaar het survivalen, vandaag staat 'leren toveren' op het programma en daar kan ik niks van.

Maar met hulp van heel veel heksen en tovenaars kom ik een heel eind. Ik zit lekker in mijn wilgenhutje met mijn theekopjes en theepotjes en 'mijn' heksenkindertjes die thee komen drinken zodat ik de theeblaadjes kan lezen. Dat lukt echt niet altijd, er zijn altijd kinderen bij die de blaadjes ook opdrinken of die mama een slokje laten proeven zodat het blaadjes effect niet meer klopt. Sommige blaadjes laten zich niet lezen, die doen maar wat. Sommige kinderen ook trouwens. En ik ook, ik doe maar wat. Ze hangen aan mijn lippen. Of niet

'Wat jij zegt is toch niet waar!'

Zo, en daar kan ik het mee doen.

274/366

Neneh @ 10:26 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 29 september, 2012

Werk Doe Dag.....

Voor de derde keer op rij was er vandaag een Werk Doe Dag.
Maar het is vooral een gezellige dag met veel leer, lach, verwonder en babbelmomenten. Nieuwe dingen, oude dingen, wat al eens is besproken maar toch weer in een nieuw jasje gegoten. Kiezen uit een van de 9 workshops is eigenlijk niet te doen dus uiteindelijk heb ik het maar aan het toeval overgelaten. En dat was goed. In de ochtend een verdieping over de Scharrelkids en in de middag 'in Geuren en Kleuren'. Verwonderen bij de laatste, informatie bij de eerste. Mooi verdeelt wel.
Maar er was ook 'Uit de Kunst'

En dat was ook echt uit de kunst. Er zijn hele leuke natuurcreaties geboren vandaag...

Hoe dan ook, het was veel en leuk en super leerzaam.

273/366

Neneh @ 09:36 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 28 september, 2012

Musjes, merels, musjes, merel, mus

Soms vergeet ik alles om mij heen en blijf ik kijken naar alle beestjes in de tuin. Het gekwetter is niet van de lucht soms. Mussen, heel veel mussen. Eigenlijk heb ik het hele jaar door broodkruimeltjes en af toe rijst in het vogelhuisje gestrooid. Daarvoor stopte het voeren van de vogeltjes toch wel ergens in het voorjaar. Als ik zag dat de koolmeesjes meer naar rupsjes gingen zoeken dan werd het tijd om te stoppen. Dan wordt het dus ook gelijk stiller in de tuin. Dit jaar ben ik blijven strooien. Niet met zaadjes maar met broodkruimeltjes. En dat heeft zeker effect gehad. Het is me een drukte van belang, de hele dag door. Ik ben inmiddels wel heel nieuwsgierig naar de aantallen maar ik denk dat ik daar pas echt iets over kan zeggen wanneer de blaadjes van de bomen zijn want ze verstoppen zich echt overal tussen. De klimop langs de muur is favoriet en ze zitten zelfs al op de nieuwe rij mussenkasten die lief langs de muur heeft geplaatst. Nee, ik ben er reuze benieuwd naar....

Gelukkig geven ze dagelijks een showtje. Spetteren ze iedere dag het hele hart leeg. Moet merel wijken voor mus of mus toekijken bij merel. Het maakt niet uit, het blijft prachtig om te zien.... elke dag.

En dan vergeet ik even alles om mij heen

272/366

Neneh @ 10:25 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 26 september, 2012

Herfst... aan de voeten

270/366

Neneh @ 03:42 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

maandag 24 september, 2012

Herfst... aan de voeten

268/366

Neneh @ 10:58 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 22 september, 2012

Herfsttijloos

Herfst
Herfst wat
Herfst wat heb je ...

Herfsttijloos

en ja, ik moest echt even afstappen.

266/366

Neneh @ 09:41 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 21 september, 2012

Kleine dakjes op een dennenappel......

Eerst even kijken en dan ontdekken dat er kleine paddenstoeltje groeien op de dennenappels die al jaren in mijn tuin liggen. Dan liggen ze op de vogelvoedertafel of hangen in een mandje een zomer lang te drogen, of ze vallen op de grond en worden door kleinzoon weer op een schaal gelegd of op een tafeltje bij de muur.
Even kijken en dan ontdekken dat de herfst heeft toegeslagen, dat het de dennenappel de voedingsbodem is voor kleine parapluutjes. Ontdekken dat er zoveel schoonheid schuilgaat tussen de schubben.

Morgen de 'echte' camera er maar eens bij pakken.

265/366

Neneh @ 10:30 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 20 september, 2012

10 zoogdieren in 2 en een half uur......

Pauline Arends is de docent van de avond en dan gaat het over zoogdieren. Daar weet zij gewoon heel veel van. Vol goede moed begint ze aan de klus met eerst te vertellen dat de opdracht van vanavond '10 zoogdieren bespreken' een hele klus is en dat ze maar snel begint.

Het eerste uur gaat over de vleermuis...
Dat beloofd nog wat. De rillingen lopen mij regelmatig over de rug en ik schud mijn wijze hoofd zo af en toe. Doe mij maar een das denk ik dan. Die zit tenminste onder de grond en niet onder mijn dak. Maar goed, ik sla me dapper door de materie heen. Van kleinste vleermuis tot grootste vleermuis. In Nederland dan. Niet van de wereld. Dat trek ik echt niet. 10 Soorten in Drenthe vind ik ook ruim genoeg en na dat uur weet ik het weer. Ik vind ze fascinerend maar het zijn echt niet mijn 'beestjes'. Gelukkig is er binnen de IVN afdeling hier wel iemand die er helemaal 'gek' van is. Laten we dat maar zo houden besluit ik bij deze. Ik denk niet dat ik er gelukkig van word. Maar goed, na de pauze staat de rosse vleermuis op een stokje voor mijn neus.

'Hij is gekrompen', weet een van mijn medecursisten te vertellen.
Ik geloof het direct.
Ik maak snel mijn foto van de dag! Klaar ermee.

Batman op een stokje.

De kleinste soort past trouwens in een luciferdoosje en ach, Pauline had er twee meegenomen uit de vriezer.

'Een apart vakje', vertelde ze mij
Ik geloof het direct.

Na de vleermuis kwam de marterachtige aan de beurt.
Das
Marter (steenmarter, boommarter)
Ik ben de draad kwijt geraakt
Bunzing
Wezel
Hermelijn
Fret
en er stond ook een Wasbeerhond tussen de opgezette dieren.

Al die aaibaarheid, al die mooie beestjes die gehaat worden, of vermoord om hun vacht, of om hun vet. Of worden overreden.

Want hoe wrang ook, we reden terug en midden op de weg lag een dode das....

264/366

Neneh @ 03:44 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 12 september, 2012

Het licht viel erop.......

Het sterremos straalde mij vanmorgen tegemoet

Daar kan ik echt niet aan voorbij lopen.

256/366

Neneh @ 04:30 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 8 september, 2012

Witte wieven en nieuwsgierige koeien...

Onwaarschijnlijk prachtige kleuren in het veld vanavond. Witte wieven en een prachtige zonsondergang. Schimmen in de verte en dichtbij....

Om in te verdrinken haast, zo mooi

252/366

Neneh @ 10:59 pm
nou zeg al 7 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 5 september, 2012

Daar pluk je de vruchten van....

Mee, ik ga mee met de wandeling. Een excursie dichtbij huis en het thema 'Daar pluk je de vruchten van', heel toepasselijk bij de tijd van het jaar natuurlijk en ik ga er sowieso iets van opsteken. Dat doe ik iedere keer als ik meega met een excursie leer ik weer iets nieuws en inmiddels krijg ik zoveel vaardigheden en kennis dat ik ook iets nieuws kan vertellen. Want het is heel raar, er zijn veel verhalen over gebruiken en benamingen te vertellen. Soms zo streekgebonden, soms zo oud, dat er echt altijd iets leren valt.

Liep ik langs de linden, bramen, hulst. Sta ik oog in oog met de eiken, de berken, de kastanjes. Zie ik de gaten die de zwarte specht in de bomen hakt, een skelet van een volwassen ree en heel veel beukennootjes van vorig jaar..

Aan mijn voeten een veertje.

249/366

Neneh @ 11:08 am
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 1 september, 2012

Mee over de heide.......

Dat was alweer 2 maand geleden dat ik een wandeling over de heide had met een groep mensen. Was het 30 juni ook een prachtige avond en werden we de hele tocht begeleid door een daverende herrie afkomstig vanaf een of ander camping en waren de muggen lekker lastig. Vanavond was het ook een prachtige avond, waren de muggen wel lastig maar als we maar doorliepen viel het wel. Het was stil, geen storende geluiden dan af en toe een vliegtuig in de lucht. Geen luidruchtige party ergens in de verte. Onvoorstelbaar prachtig was het, zo stil dat het puur genieten werd.
Het was een kleine groep mensen, wie weet misschien dat we reeën gaan zien, maar we gaan in ieder geval genieten. De natuur is al naar herfst aan het kleuren, het groen is donkergroen, de rode bessen van de lijsterbes, de heide op de achtergrond. Het maakt het sfeertje compleet. We wandelen door lange grassen, tussen boompjes en over modderige paden, langs watertjes en een zandverstuiving. Dichtbij springt een ree weg maar die wordt door de meeste niet gezien. Verder weg lopen er een paar maar die worden ook niet gezien door iedereen. Als we het bos achter ons laten en langs de rand tussen bos en heide lopen ........ 'nee, dat is een tak... of ...'
Twee reeën op flinke afstand. Ze kijken ons aan, de oren gespitst.

De zon zakt.....

De maan, die vol is, komt op.

We zijn bijna 3 uur onderweg en genieten allemaal met volle teugen. Wat een prachtige avond.

245/366

Neneh @ 10:29 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 31 augustus, 2012

Over kijken naar schelpjes met gaatjes...

Jij hebt ze vast weleens gezien, schelpen met gaatjes. Het strand ligt soms vol met schelpen en daar zitten ze altijd tussen.
Maar wat is dat met die gaatjes, hoe kan het dat er zoveel schelpjes zijn met gaatjes. Het is wel handig als je een ketting wilt maken, je hoeft er immers geen boor voor te zoeken, het gaatje is al klaar. En eerlijk gezegd heb ik me nooit verdiept in die gaatjes. Ik ben niet zo'n onderzoeker. Nooit geweest ook en ik zal het waarschijnlijk ook nooit worden.
Waar een ander roept 'hé, waarom is dat zo', of 'hé, hoe zit dat? Zeg ik, 'oh kijk nou, allemaal schelpjes met gaatjes'. Meer verwonderen dan vragen.. Meer verbazen dan willen weten hoe het zit. En nu kwam het zomaar op mijn pad. Hoe het zit met die gaatjes in de schelp. Ik vind het vervolgens heel erg leuk en wil het delen. Want, jij hebt vast weleens schelpen met gaatjes gezien maar hoe zit dat dan.

Die gaatjes worden gemaakt door de Tepelhoorn. Een tepelhoorn graaft zich in het zand naar zijn slachtoffer toe en boort zich naar binnen. Eerst maakt hij de schelp week met een enzym om er vervolgens een gaatje in te boren. De boormachine is zijn met tandjes bezette tong, de radula. Het slachtoffer wordt vervolgens leeggeslurpt zoals sommige van ons Oesters eten, maar dan zonder dat zuigende geluid. Dus op de bodem van de zee wordt een moord gepleegd en vervolgens raapt kleinzoon de mooie schelpjes bij elkaar in een zakje en kreeg ik die op mijn bureau toen ze terug kwamen van vakantie.....

Ik maak er een hartje van en maak een foto. Gluren naar gaatjes in schelpen... je kunt je er mooi mee vermaken.

Niet alle schelpjes komen trouwens zo aan hun einde. Er zijn ook schelpen die door de meeuwen te grazen worden genomen, er zitten nu eenmaal lekker hapjes in en de schelp laat zich niet zomaar kraken. Kokkels bijvoorbeeld. Die staan hier boven op de foto, zijn toch het meeste kokkels.

244/366

Neneh @ 08:13 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 29 augustus, 2012

De Atalanta zorgt voor een goedmakertje

Zoeken naar een vlinder, dat was het bijna dit jaar. De nattigheid, de kou, de rare winter, het nare lange voorjaar, de natte en te koude lente. En al die wind. ..... oh ja, best hier en daar wel lekker, maar niet voor vlinders. Bij de vlindertelling begin deze maand was het droevig gesteld met de vlinders. Bij mij in de tuin ook...

Maar de laatste week, na al die warme dagen komt het toch nog een beetje goed. Kleine Vos en Atalanta vechten om een plaatsje op het Leverkruid. Die Atalanta..........

Die legt de eitjes op de brandnetel en vliegt naar Zuid-Europa om te overwinteren.... zo dapper!

242/366

Neneh @ 10:25 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

maandag 27 augustus, 2012

Was het de slak, was het de regen, was het zomer.

Een paar kleine plantjes hebben het uiteindelijk gered van de slak, de regen, de kou, de zomer.

Toen eindelijk bijna alle ramen schoongewassen waren heb ik ze geplukt. Om de zon erop te laten schijnen, om ze te laten weerspiegelen in de schone ramen. Ze ruiken lekker, dat is het mooiste van alles.

240/366

Neneh @ 09:42 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zondag 26 augustus, 2012

De berichten waren nat... het is nat

En wij kregen prachtige wolken, buitjes, buien, zon, wind, nog meer prachtige wolken, spetters, wolken, wolken, wolken

Ik werd helemaal verliefd op de wolken, zoveel, zo prachtig, bijna een film die voorbij trok. Onvoorspelbaar soms, niet te temmen, dreigend en liefelijk. Wolken, stapelwolken, schapenwolkjes, regen en donderwolken.

Texel was minder nat. Want nat was het.

239/366

Neneh @ 10:46 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 24 augustus, 2012

kantlijn....

Heerlijk, even een paar dagen naar zee....

Mijn voeten vinden 'zen' in het water, mijn lijf ontspant en ik zou het veel vaker moeten doen... tot de rand en daar voorbij. Heerlijk lopen in de zee.

237/366

Neneh @ 11:18 am
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 23 augustus, 2012

Stepping Stones

236/366

Neneh @ 10:41 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 22 augustus, 2012

Insectenhotel.....

235/366

Neneh @ 09:28 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 21 augustus, 2012

Insectenhotel.....

234/366

Neneh @ 05:12 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

maandag 20 augustus, 2012

De laatste....

Nog 2 weken is het hier basisschool vakantie, nog 2 weken zijn er vakantieactiviteiten bij het bezoekerscentrum. Nog 2 weken elke dag een ander thema en dan zit het er weer op. Het is rustig, de hele zomer al. Er komen best wel aardig wat mensen voorbij en langs en aan, maar kinderen zijn er maar weinig te vinden. Jammer, heel jammer. We stoppen er best veel tijd en energie in maar zonder kinderen is het saai. Hele theorieën zijn er al op losgelaten maar niemand weet hoe het komt. En dat is toch wel raar.
Vanmorgen was ik weer op stap voor de 'dierendag'. De laatste keer deze zomer. Volgende week zijn er anderen die dit voor de laatste keer opzetten.

Ik ga de das nog missen, volgende week.

233/366

Neneh @ 09:54 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 17 augustus, 2012

Paarse Struiken....

Pure emotie, paarse geuren. Zelfs de lucht kleurt bij en zoemen doen de bijen.....

Wat is het toch met de heide, zodra die bloeit raken wij in vervoering, ontroering, schieten we vol en leven we op. Het heeft iets magisch, iets van herkenning.
Heide. Prachtig paars

230/366

Neneh @ 10:15 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

maandag 13 augustus, 2012

Das........

Vandaag was het weer dierendag bij het bezoekerscentrum en ik had er zin in. Ha, ik had al bedacht wat het zou gaan worden vandaag. Een fijne dag!
En dat werd het ook. Misschien iets te weinig kinderen, maar inmiddels raak ik daar al aan gewend. Vanmorgen kwam er nog wel het een en ander voorbij, vanmiddag was het gewoon rustig en zijn collega en ik verder gaan prutsen aan de insectenmuur. De beestjestuin, daar moet je zijn, een geweldig leuk hoekje en er is veel te beleven ook...

haha, ik had de das mee naar buiten genomen en in het gras gezet. Collega was eerst al bijna uit de schoenen gewipt bij het 'ontdekken' van de das. Ze stond zo ineens 'oog in oog' met de das. En zo kwamen er meer voorbij die de das ontdekten en het wel heel leuk vonden. Een meneer kwam speciaal foto's maken. Hij had thuis wel wat te vertellen vond hij. Leuk zo.

Das bleef lekker de hele dag staan en aan het einde van de dag heb ik das weer in de bolderkar geladen en meegenomen naar binnen...

Wat een dag, mooi weer en dassendingen.

226/366

Neneh @ 10:27 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

zondag 12 augustus, 2012

't kleurt paars...

226/366

Neneh @ 10:00 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 10 augustus, 2012

Ze vliegen uit.... hoogste tijd ook

Ze zitten nog in het nest, nou ja, ze hangen er bijna buiten, bijna klaar om uit te vliegen, nog even oefenen en dan naar warmere oorden vliegen...

Wat een leven....

224/366

Neneh @ 10:47 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

maandag 6 augustus, 2012

Hier zitten ze altijd ..........

Althans, dat is de bedoeling maar het weer he, nou ja, dat weer. Te nat, te koud. Ik wil het er niet over hebben. Maar ja, dat weer.
Eens even het gras rond de stronk wegknippen. Voorzichtig dan maar, je weet maar nooit natuurlijk.

Zo gezegd, zo gedaan en zo wordt alles weer zichtbaar. Grote hagedis met vele kleintje en allemaal nog redelijk gaaf zo te zien. Het verhaal van het staartje is altijd een boeiend verhaal.

De levendbarende hagedis. Op de foto een jonkie! Leuk toch

219/366

Neneh @ 07:29 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 3 augustus, 2012

Drukte van niks....

Onderweg naar het bezoekerscentrum rijd ik op de fiets door het bos en daar stap ik af en toe even van de fiets af om een stukje van een tak af te knippen.

Ja haaaaa... je leest het goed, ik ben onderweg met de snoeischaar en ik knip stukjes van bomen.

Het is voor het goeie doel. Het is bosdag bij het bezoekerscentrum en de ontdektafel ligt vol met takjes van verschillende bomen en struiken.
Vandaag in de aanbieding:
Gagel
Braam
Wilg
Vuilboom
Zomereik
Amerikaanse eik
Gelderse roos
Lijsterbes
Spar (= solo)
Den (= duo)
Lariks (= legio)
Kamperfoelie
Els (met elzenproppen)
Berk

en dat was het wel zo'n beetje.

Dan is het de bedoeling dat de juiste kaartjes bij de juiste tak wordt gelegd. Best moeilijk heb ik inmiddels door. Bezoekers weten er wel een paar maar lang niet allemaal. Besjes zorgen voor verwarring en blaadjes ook. In het voorjaar, toen er nog nauwelijks blad aan de boom zat, hebben we dit ook gedaan. Dat lijkt nog veel moeilijker want het is alleen de herkennen aan de bast en de knop. Maar net als bij het blad en de vrucht zijn er veel herkenningspunten.

Het was een drukte van niks vandaag, best wel wat aanloop van bezoekers maar heel weinig kinderen die mee gingen doen aan de activiteit. De ontdektafel, de aarde wandeling in het bos en de quizzzzzz

Volgende week vrijdag is er weer een kans, wie weet wie er dan mee gaat doen.

216/366

Neneh @ 10:24 pm
nou zeg al 8 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 1 augustus, 2012

Takkenbeest

Het was weer heidedag en het weer zat mee. De rest ook wel, dat gaat vanzelf als het weer mee zit. Er is reuring genoeg op het voorplein bij het bezoekerscentrum, er wordt gebouwd, de tuinman is druk, de ijscokar stimuleert de verkoop van bolletjes, fietsers in alle soorten en maten strijken neer, de tafel voor de paarse maand is klaar en .......

Laat de kinderen maar komen, dan maken we een takkenbeest.

Wat goed lukt. Het is een dolfijn en het mag op de foto boven het water. De maker is tevreden. En als hij het is, dan ben ik het ook!

214/366

Neneh @ 09:41 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 28 juli, 2012

Schermbloemigen......

Je weet wel, een berm vol fluitenkruid, daar begint het mee. Het ruikt zo lente en de bijtjes zijn blij. Schermbloemigen, we kennen ze allemaal wel. Het is net Brussels kant, zo mooi. Ze volgen elkaar op, het ene moment is de berm vol Fluitenkruid, even later schiet er weer een andere bloem omhoog en nu bloeit de wilde Peen volop. Die maakt er helemaal een feestje van, eerst kantklossen en dan alles keurig opvouwen...

Het zijn ware feestjes in de berm...

Als je er oog voor hebt tenminste

210/366

Neneh @ 10:12 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 27 juli, 2012

De verbinding met de aarde....

De stralen tot de grond, de verbinding met de zon. Zonnestralen om van te genieten.

Eerst wilde ik doorfietsen maar dat lukte niet, ik moest kijken en nog een keer kijken, afstappen en foto's maken.

Stralen tot de grond, genieten tot in de elke vezel

209/366

Neneh @ 10:54 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

zondag 22 juli, 2012

Bofkont schreef er iemand....

Een fietstochtje dwars over de heide bracht ons bij het bankje van Ali. Dit bankje staat op de plek waar 'vroeger' een beetje een paadje was richting de Kraloerplas, het ven waar ik 'vroeger' kon zwemmen. (lees:pootje baden). Het bankje was bezet zagen we vanuit de verte maar eenmaal dichtbij was iedereen vertrokken en hebben wij er even gebruik van gemaakt. Het hoort natuurlijk niet maar ik ben er even op gaan staan. Kan je lekker ver kijken over de heide, over het ven. Zie ik in de verte de Kalverstraat dwars over de heide. Het is er druk en het is er redelijk stil. In de verte het geluid van crossmotoren die er iedere zondag wel een feestje van maken. Niet uit te roeien denk ik. Er gaat wel een vliegtuigje dwars over de heide maar zonder een hoop herrie en verder fietsers en wandelaars. Heel veel fietsers. Wat wil je ook, het is eindelijk zonnig en droog en heerlijk om te fietsen.
Ik had uit de overlevering al meegekregen dat een slangenarend, of misschien wel twee slangenarenden, het Dwingelderveld onveilig maakten. Ik was dus erg benieuwd of we de roofvogel zouden zien...

Jawel dus. Lief had de verrekijker en zag hem het eerst, hij zag veel meer dan ik met de camera maar toch heb ik er een heleboel foto's van gemaakt, op hoop van zegen dan maar. Dichterbij als op de foto hierboven kwam ik niet. De foto is wel bewerkt naar een instagram want het is mijn foto van de dag maar wat maakt het uit, het ging om het beleven en dat is gelukt.

Iemand schreef dat ik een bofkont ben. Ben ik ook. Heel erg zelfs....

204/366

Neneh @ 08:24 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 21 juli, 2012

Peulen

Van de blauwe regen. Dat is echt heel iets anders dan natte regen!

203/366

Neneh @ 10:49 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 20 juli, 2012

Wist je wel dat ze ook kunnen vliegen...

Mijn rondje langs het ven of door de tuin of langs de insectenmuur levert heel vaak wel een 'oh' van mij op, waarop ik dan snel om me heen kijk of niemand ziet.... ah, nee joh. Dat doe ik niet. Want als ik last van een 'oh' heb dan is er iets te zien en dat wil ik altijd delen. Of in het eggie of met een foto ... dus snel de iPhone erbij en proberen of ik het vast kan leggen. Wat heel vaak niet lukt en daar weten jullie dan niks van. Want als het hier te zien is dan lijkt het toch wel ergens op!

Die geelgerande watertor die er vanmorgen ineens was, daar heb ik wel 10 foto's van gemaakt voor ik het beestje helemaal vast had gelegd. Snel als ze zijn schiet die door het water en dan spelen ze verstoppertje onder de blaadjes van het fonteinkruid.

Deze 'oh' deel ik maar weer met jullie. Deze was trouwens niet alleen, er waren nog meer van deze joekels in het ven te bekennen.

'Weet je dat ze ook kunnen vliegen'...

Ja, dat wist ik. Ik had er wel eens een paar in een glazen bak.. en later niet meer. Weggevlogen!

202/366

Neneh @ 06:44 pm
nou zeg al 8 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 18 juli, 2012

er een hard hoofd in hebben.....

Na twee weken betrekkelijke rust, rust in de breedste zin van het woord. Rust om krachten te verzamelen voor de tijd dat de rest van Nederland rust. Vakantietijd dus. Die tijd waarin alle scholen gesloten zijn en kinderen bezig gehouden moeten worden. Nou ja, moeten. In de tijd dat zij vrij zijn draaien er hier en daar vakantieprogramma's en die zijn leuk. Daar is al aardig wat voorwerk in verzet en de afgelopen twee weken is er al op menig kind gewacht met de leuke activiteiten die wij, vrijwilligers, bij het bezoekerscentrum hebben verzonnen. De afgelopen twee weken was het ronduit rustig en deze week begon het er een beetje op te lijken... een beetje.
Ik had er een hard hoofd in. De kids in het noorden van het land zitten gewoon nog op school, het weer is erbarmelijk slecht en de campings staan leeg te wachten op mooi weer en op mooie mensen. Ik had er een hard hoofd in of er vandaag wel iemand aan de activiteit mee zou willen doen. Heidedag, het is woensdag Heidedag, da's iets anders dan gehaktdag. En ik heb er een hard hoofd in want op het programma staat dat we een takkebeest gaan maken.... en wat moet ik daarvan denken. Uiteindelijk denk ik dus maar niets en kijk ik wel waar het schip strand, of juist niet.
Want, al was er niet veel publiek, het was wel heel leuk en de takkebeesten die gemaakt werden waren ook erg leuk!
Wat een creabea kinderen zijn er nog....

En dat is dan ook nog eens foto 200 van het jaar 2012.
Over 166 dagen zitten we in 2013...

En nu wil ik zomer!

200/366

Neneh @ 09:09 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 14 juli, 2012

Als het regent dan komt er een mail.

Ik kwam uit een soort van comaachtig iets vanmorgen toen lief zachtjes zei 'je moet er echt uit nu'. De wekker had al een minuut of 10 staan rammelen maar ik had het niet gehoord. Tjonge, ik was nog ver weg in slaapland. Eerst eens naar beneden, de iPad openen en kijken of er al mail was. 'Er komt vast mail', dacht ik. Het is druilperenweer, niet geschikt voor een excursie. Dacht ik. Ja, dat dacht ik. Ik had zin in verder slapen, dat had ik. Maar ja, er kwam geen mail. Het gaat door en dat gaat het. Ik keek een beetje slaperig naar de buienradar.
'Ziet er toch beroerd uit, of niet dan', zei ik tegen mijzelf.
Het hielp allemaal niks, er kwam geen mail waarin stond dat 'het' niet door zou gaan. Dus gaat het wel door en dan mag ik wel eens aanmaken. Eten, koffie in de thermoskan, douchen, schoenen..... oh, die liggen nog in de auto.
Iets voor half 9 zie ik 'mijn' taxi al aankomen, we rijden om beurt dus vandaag kon ik zo instappen. Was maar goed ook want wakker was ik nog niet. We bromden wat tegen elkaar 'rotweer' en 'was niet erg geweest als het niet door zou gaan'.
Dat werk.
Het begon nog harder te regenen. 'Wat moeten we toch straks als verzopen katten ons werk doen?'
'brrrr... niks aan'

Een half uurtje rijden is een half uurtje verschil. Want het werd droog en het bleef droog, nou ja, bijna helemaal droog tot het eind van de ochtend.

Ontdekken, eerst het veld ontdekken, verkennen en ontdekken. Planten benoemen, bomen bekijken. Een 'gesloopt' schaap vinden en allerlei vogels horen. Er lopen 3 groepjes verschillende kanten uit, binnen ieder groepje een paar cursisten die een mini-excursie gaan verzorgen. Oefenen, oefenen, oefenen. De meeste cursisten doen dat veel te weinig. Ik krijg zelf kansen genoeg om te oefenen. Iets wat ik graag doe. Maar vanmorgen was het dus ook gewoon mijn beurt. Collega cursist H. begon, zenuwen maakten zich al een tijdje van haar meester maar ze sloeg er goed doorheen en daarna konden de zenuwen naar huis. Het is hartstikke goed gegaan en ik kon ondertussen eens nadenken waar zij in haar voorbereiding veel beter over na had gedacht dan ik. Ik had dat stukje gemist, volgens mij niet eens gelezen. Beetje suf wel maar het zegt wel een beetje veel over mij en hoe ik erin sta. Tijdens de mini-excursie van H kreeg ik mijn plan wel helder en na de evaluatie was het mijn beurt.
Ik geef een natte neuzen wandeling en dat heeft helemaal niks te maken met een hond maar meer met de grond en dan vooral de schoenen die een natte neus oplopen tijdens het wandelen. Een soort van dwars door de natuur en dan vooral gericht op de natuur onder de schoenen. Want werkelijk, wat is er veel te zien rondom onze voeten. Drie soorten heide en mosjes, grasjes, bloempjes... en ineens is daar een geelgors vlakbij ons en laag bij de grond. Dankbaar maak ik gebruik van de situatie, dit zijn de kadootjes tijdens een excursie merk ik nog op. Die kun je niet van te voren op papier zetten, die komen op je pad. Zo dichtbij, zo mooi.
Het gaat helemaal goed en waar ik dan toch nog punten van aandacht verwacht krijg ik alleen maar te horen dat het goed ging, rustig, niet afgeleid door bijzaken, luisterend en vrij in alles.

'Dat ik het wel vaker had gedaan, dat het gesneden koek was voor mij.'
Nu voel ik toch altijd een gezonde spanning in mijn lijf, dat is goed, dat houdt me scherp maar daar merken zij dan weer niets van en dat is wel fijn.

Onderweg naar huis regende het, het regende de hele weg, het had thuis de hele ochtend geregend... ik had alleen last van natte neuzen.

196/366

Neneh @ 08:25 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 12 juli, 2012

Streepjes........

'Kunt u het vinden'
Niet dat ik nu heel nieuwsgierig ben aangelegd maar ik zie ze bladeren in de vlinderboeken. Vader en zoon. Allebei met een camera om de nek en nu met de neus in de boeken. Het is droog weer en alles ligt buiten op een tafel. Het moet de mensen uitnodigen om op zoek te naar de vlinders die fladderen, de namen, de waardplanten. Of gewoon bladeren in de boekjes om zo wat kennis te vergaren.
Ik ben druk met allerlei zaken maar dit kan er wel even tussendoor.
Hij heeft een vlindertje gezien. Rood zwart en hij weet niet wat het is. Er fladderen er wel meer. Trouwens, het lijkt niet een dagvlinder. Dat is dan weer mooi, die informatie heeft hij al verzonnen en ik ga hem nu een handje verder helpen. Het is een Jacob of een Jan. 'Die gooi ik zelf ook altijd door de war', vertel ik hun.
Ik zoek in het vlinderboek de goeie pagina. Sint Jacobsvlinder en de Sint Jansvlinder.
Vervelend toch dat die twee zo op het eerste gezicht zo op elkaar lijken, maar als je verder kijkt komen de verschillen wel tevoorschijn. Een van de grote verschillen is wel de opvallende rups van de Sint Jacobsvlinder, de zebrarups. Ze zitten graag (overdag) met een heel stel tegelijk aan de blaadjes en bloempjes van het Jacobskruiskruid te peuzelen. Als er echt veel rupsen op de waardplant zitten dan blijft er een kaal takje achter.
De beide mannen zijn blij met de uitleg en dan laat ik ze ook nog even een plant zien waar wel 10 zebrarupsen aan het eten zijn.

Ik vind het wel leuk om op deze manier, zomaar even tussendoor, wat informatie te geven. En die Jan en Jacob... die haal ik de volgende keer weer door elkaar, dat weet ik nu al.

194/366

Neneh @ 04:08 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 10 juli, 2012

Dat het zo proper is....

Een excursie kan bijzonder zijn. Je weet het per slot maar nooit met wat voor mensen je op stap gaat. Nu wist ik een beetje het verhaal maar het fijne wist ik er echt niet van. 'Ze komen uit België en sommige zitten in een rolstoel'
'Wil dat in de huifkar', vraag ik nog na.
'Ja, dat moet lukken maar dan moeten het er niet heel veel zijn'.

Toen ik aan kwam lopen zag ik toch een flink aantal rolstoelers rondom de koffiepot. Het was er gezellig en ik schoof aan. Of ik ook een tas wilde. Dat begon al goed. En of ik Drents wilde praten... dat was weer minder goed. Daar moet ik in een gezelschap wat dat niet spreekt heel goed over nadenken, gaat niet vanzelf. Ik zei nog, 'als mijn moeder mee is dan lukt het wel'.

Achter elkaar aan werden ze de huifkar ingerold en ik keek de hele weg tegen ruggen aan. Het is niet anders, geen ruimte om te rollen en te draaien. Ook wel goed natuurlijk want een wandelende rolstoel in de huifkar is ook niet alles. We vertrekken, even hakkelen en daar gaan we. Het gejuich is daar. In dat prachtige taaltje met de zachte 'g' worden vragen gesteld, antwoorden gegeven, wordt gezongen en gelachen. Het klinkt zo leuk, het is ook leuk. Af en toe krijgt een van de gasten 'de kriebels' als we weer door een modderpoel gaan. Dan is het 'eng' en loopt het weer goed af dan is er een zucht van verlichting.
Ze vinden het hier zo proper, zo rustig, zo net. Ze vinden de wegen zo gladjes zonder gaten. Ze vinden de tuintjes zo schattig en de boerderijtjes zo lief. 'We gaan nog naar Orvelte', 'is da' leuk' willen ze weten. Of naar de dierentuin is Emmen, 'is da' ook de moeite waard' en Hoogeveen, daar waren we. Daar is alles zo goed aangepast voor rolstoelen. Bij ons nie'.... daar hebben ze nood aan, amai.'

En aan het eind schudden we de handen, moet ik naast de paarden op de foto met de gasten. 'Da' is oenze gids, amai'.
Nou ja, van een Drent kan je veel zeggen, van ene Vlaming ook. Ze zijn beide gastvrij en slikken de helft van de woorden in.
Amai....

192/366

Neneh @ 10:26 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 3 juli, 2012

Uitgebloeid....

Sta ik op de pedalen, ik kan ook maar zo stil staan. Dan zie ik iets, dichtbij of veraf dat maakt niet uit, ik zie iets en ik wil het beter bekijken en misschien wel fotograferen. Het is maar goed dat ik niet op drukke paden rijd. Ja, zeer verstandig. Lief fietst voor mij. Ook verstandig. Alleen jammer dat hij veel te laat in de gaten heeft dat ik weer gestopt ben en dat hij dan terug moet fietsen.... het is ook altijd wat.

Dus stopte ik ineens en riep 'kijk nou, een uitgebloeide morgenster'.... tsssk. Alsof het zo bijzonder is. Nou, voor mij wel, zo vaak kom ik die niet tegen, ik vind ze mooi als ze bloeien maar ze zijn ook prachtig als ze uitgebloeid zijn. Het is een flinke blaasbloem geworden...

Lief legt zijn handen om de bloem zodat je ook goed kunt zien hoe groot de bloem eigenlijk is.

185/366

Neneh @ 09:37 am
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 30 juni, 2012

in het lange gras.....

Schreef ik anderhalve week geleden over een insect bouwplan, over dat we bijna met de neus in sloot belanden omdat het tijdens de theorieles zo beeldend werd uitgelegd dat de omgeving er bijna door veranderde. Vanmorgen was het zover, de praktijkochtend.

En in de pauze in het lange gras tussen de koeienvlaaien en mierennesten de problematiek bespreken rondom het waterdiertje.

Wat een leven ook... in het lange gras.
Er beweegt van alles!

182/366

Neneh @ 05:47 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

maandag 25 juni, 2012

Afwijken van de spetterende zomerweken

Afwijken en iets nieuws verzinnen. Dus afwijken van de spetterende zomerweken en ze vervolgens wilde zomerweken noemen is niet zo verkeerd gedacht. Die spetterende zomerweken deden hun naam al jaren eer aan. Het spetterde dat het lieve lust was en vooral uit een richting waar we zo langzamerhand wel genoeg van weten. Die spetters kwamen altijd de lucht.. ....

En zo hadden we met alle vrijwilligers en andere gasten de startavond van de wilde buitendagen. Wat is er allemaal te doen en valt er te leren, wat is er wild... ehm. De solitaire bijen wel, de ree en de das.... Nee, het werd een hele leuke avond en voor iedereen was er wel iets te doen of te leren of te babbelen en lekker te eten.

Op naar de wilde zomerweken. 'Kijk je ogen uit in de zomervakantie' en echt, ik kan je niet vertellen hoe hard ik eraan ga werken dat het leuk gaat worden, dat we gaan ontdekken en leren en dat we een dansje gaan leren zodat het niet gaat spetteren... dat heeft het nu genoeg gedaan.

Trouwens, zie je dat stukje blauw in de foto, blauwe lucht tussen al die grote wolken, het moet toch een goed voorteken zijn!

177/366

Neneh @ 03:06 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zondag 24 juni, 2012

Het is een project en het duurt nog wel even......

98% regen vandaag, uitslapen tot de klok 11 uur slaat, de hele dag verder niet wakker worden, de houtkachel aan, de kussens opgeschud, een ritje met de schone auto dus niet door de dikste plassen. Zowaar het werd droog maar later viel er nog 100% regen en de straten stonden blank, de bomen bogen diep voor de wind, de houtkachel moest weer aan.
Ik pas me wel aan, heb de zomerjurkjes en rokjes achter in de kast gehangen en een dikke fleece aangetrokken. Wij passen ons aan en lopen in regenjassen naar de insectenmuur in aanbouw. Beetje passen en meten is het vandaag. Past het egelhuis eigenlijk wel en hoe zou het toch verder gaan met zomer, komen er nog wel meer bijtjes op bezoek bij de insectenmuur. Het moet droog worden en warm en bloemen moeten bloeien, het moet een beetje zinderen en vooral niet te snel afkoelen. De vlinders moeten fladderen en de bijtjes op zoek naar lekkere hapjes...

De muur in aanbouw, ik word er wel blij van als ik zie dat de gaatjes zich vullen met nieuwe bijtjes voor volgend jaar. Het is een project en het gaat nog wel een even duren voor het af is.

In de tuin bij het bezoekerscentrum in het Dwingelderveld

176/366

Neneh @ 09:03 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 22 juni, 2012

Het bijna lege nest......

Een keer per week rijd ik naar het bezoekerscentrum om daar alle bloemen te verzorgen. En dan bedoel ik de bloemen op de vaas, niet die in de tuin hoor. Daar is de tuingroep voor. Die zorgen er weer voor dat ik bloemen kan plukken voor op de vaas. Dat gaat al een paar weken heel goed. Potten vol bloemen kan ik plukken buiten. Korenbloemen en kamille zijn er nu genoeg dus die ga ik eerst maar halen. Goudsbloemen, lavendel en Alchemilla uit eigen tuin. Een takje smeerwortel, rogge, kamperfoelie, boekweit, valeriaan, duizendblad en nog wat soorten in een aparte hoek met allemaal een kaartje met de naam aan het steeltje. Uit de gesprekken die ik heb met iedereen in de koffiehoek kan ik merken dat de bezoekers in het bezoekerscentrum dit leuk vinden. Ze waarderen de zorg voor de bloemen maar ook de zorg voor de gasten, dat ze op deze manier weer namen leren van planten zonder er een boek voor open te moeten slaan. Dat doe ik dan wel weer want ik weet soms de naam ook niet, of maar half. Mijn kennis wordt er natuurlijk wel weer door gevoed, door gesprekken, door nieuwe namen, door de natuur.

Tijdens al die gesprekken gaan onze ogen regelmatig naar de webcam die de beelden laat zien van de jonkies van de boerenzwaluw die onder de dakrand in of naast het nestje zitten. Vanmiddag was ineens het nest leeg en een half uurtje later, vlak voor er weer een dikke bui losbarstte kwamen ze terug. Vliegen is nog niet alles en het nest is nog wel een veilig plekje. Ze passen lang niet allemaal meer in het nest maar met een beetje duwen en trekken kunnen er nog 3 naast elkaar zitten...

Het is zo leuk om naar te kijken....

174/366

Neneh @ 09:05 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 21 juni, 2012

Een insect bouwplan.....

Het was weer zover, het was weer cursusavond en ik had al eens even gekeken wat het onderwerp zou zijn deze avond. Niet dat ik er veel wijzer van werd want in de natuur kan je er alle kanten mee op. De samenhang tussen alles in de natuur. Eten en gegeten worden, dacht ik. Zoiets zal het wel zijn. Hoe dan ook, er viel genoeg te verzinnen maar het was nog leuker dan ik van te voren kon verzinnen. Ernest Mols was de spreker en die was geweldig. Zijn manier van vertellen, tekenen, binden en boeien was helemaal super. Het was boeiend van begin tot eind en ik ben nu wel heel erg benieuwd naar de praktijk ochtend...

'Laat ik maar beginnen met een insect bouwplan, en dan beginnen bij de alg....'

En zo belanden we bijna met de neus in sloot. Bijna... want we zaten binnen maar het zag er ineens anders uit.

173/366

Neneh @ 06:21 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zondag 17 juni, 2012

Met een klein groepje

Na al die drukke weken in de natuur was er vanmiddag gewoon een heerlijk rustige wandeling over de heide, voor de verandering de zondagmiddagwandeling met een klein groepje gasten, met veel oog voor bloemen en grassen en vooral met een rustig tempo en veel ruimte voor informatie. Het loopt lekker weg en er valt veel te zien. Het is heerlijk weer en alles werkt gewoon mee......

169/366

Neneh @ 10:03 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

Puur Natuur.....

Als je lid bent van natuurmonumenten dan krijg je het kwartaalblad 'Puur Natuur' in de brievenbus. Sinds begin dit jaar is er een nieuwe huisstijl in het blad en er staat ook een 'terug naar' in. Dit keer met een foto van mij, ik sta op de foto, met het emmertje in de hand, middenin de Kraloerplas.

Een ven wat er nog steeds is maar er inmiddels wel heel anders uitziet. Na jaren van verdroging is het tij gekeerd. Het is een prachtige plek op het Dwingelderveld en ik kom er nog steeds graag. Ik zei altijd dat ik ging zwemmen, maar op de foto is wel te zien dat dit niets anders was dan pootje baden.... goed genoeg voor een foto in Puur Natuur

Neneh @ 09:54 am
nou zeg al 6 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 14 juni, 2012

Het begon ergens in februari.......

In februari was er een avond vol informatie over het landschap, het Dwingelderveld. Dat landschap waar ik met de regelmaat van de klok te vinden ben. En of ik in juni mee wilde helpen met de praktijkavond. Dat is nog zover weg en ja, dat wil ik wel. Geen idee wat er moet gebeuren maar zal vast wel lukken.
En ineens is het zover, ik sta aan de rand van het Dwingelderveld en er komen heel veel mensen over het pad aanlopen. Op dat moment weet ik eigenlijk nog niet hoe ik 'het' ga brengen. Het verhaal over het Drentse Heideschaap. Dat schaap wat er al zo lang over de heidevelden van Drenthe loopt.

Met mijn collega heb ik het erover, zij weet het ook niet. Twee weken lang vertellen we het dag in dag uit aan een heleboel kinderen en nu komen er volwassenen op ons pad. Leraren en andere natuurmensen.
Dus op het moment dat de groep klaar zit deel ik het dus maar met hun. Ik zeg gewoon dat ik het lastig vind, dat ik nog niet precies weet hoe ik dit ga doen. En zo begon ik en het ging goed, er kwamen vragen en we dronken koffie met een stukje roggebrood met honing erbij. Aan het einde van de landschapscursus was ik er zelf toch tevreden over. Het had gewerkt en iedereen was tevreden over alle onderdelen. Dat is kicken! Dat het klikt, dat het 'aanslaat' terwijl ik het van tevoren niet kon verzinnen.

Het was trouwens een verpletterende mooie avond, met zon en geen wind en lang licht en vooral een aangename temperatuur. Het weer was perfect en kijk eens naar de lucht.. (foto)

166/366

Neneh @ 03:15 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 13 juni, 2012

Op deze bijzondere dag........

Het zit erop, bijna twee weken druk met het project de "Big five van Drenthe" en vanmorgen de laatste groep die 'op visite' in de natuur was. Het was bijzonder. Deze groep kinderen kende mij nog van de boomplantdag, ze wisten nog welk onderdeel ik had en dat het leuk was met bomenplanten en dat de rozenstruiken vooral lastig te planten waren. Eén van de kinderen vertelde dat hij er elke week langskwam en altijd keek of de boompjes ook groeiden. 'Er zijn veel blaadjes gegroeid' zo vertelde hij. Dus ook deze boomplantdag was met recht een feest te noemen want ze vergeten het niet.
En nu zitten ze weer bij mij. Een soort van herkenning is er, en op de een of andere manier werkt dat prettig en in mijn voordeel. Het zijn leuke kinderen, ze zijn echt leergierig en weten zelf al veel te vertellen. Ik zit bij 'de ree' en laten ze die nu net gezien hebben toen ze met de fiets aankwamen. Dat is al leuk.
Achter hun zit op een paaltje een boompieper, die is de hele ochtend al bezig met zingen en vliegen. Mooie kunsten van de boompieper die al fluitend omhoog vliegt en zich dan als een parachuutje laat vallen, meedeinend op de wind. De kinderen vonden het prachtig. 'Ik heb dat altijd al eens willen zien', zei er eentje. En wat is er dan mooier om in de vrije natuur een natuurles te beleven waarbij je ook dingen gaat zien die je al heel lang had willen zien. Ik zou ze bijna een zoen geven, zo leuk is dit.

In mijn verhaal over de ree kom ik bij de zintuigen. De ree kan namelijk heel goed ruiken en heel goed horen. Ze zetten de bril op en zien wazig. 'Zien jullie mij nog zitten', vraag ik dan.... meestal wordt daar wat lacherig over gedaan. Ze zien elkaar wel zitten en mij ook. Gelukkig maar.

Ze vinden het prima om in het 366 dagen project terecht te komen.
En ik ben weer blij met mijn foto.

165/366

Neneh @ 09:32 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 12 juni, 2012

Rust momenten..

Al dagen zit ik in de natuur, alsof ik eigenlijk nooit anders doe zo bedreven raak ik erin. Wat wil je ook als je in anderhalf uur 5 keer hetzelfde verhaaltje afsteekt. Met meestal het zelfde begin maar uiteindelijk toch altijd een andere uitkomst. Een andere vraag, een opmerking of juist iets wat we op onze speurtocht naar sporen vinden. Zo apart hoe jongens en meiden anders reageren op dingen in de natuur. Hoe reacties zijn als het over 'brute' dingen gaat. En hoe er lacherig wordt gedaan als er eigenlijk niks te lachen valt. Het ene groepje 'loopt als een trein' en bij het andere groepje krijg je geen moment het gevoel dat ze het leuk vinden, laat staan dat ze er oren naar hebben.
Hoe dan ook, ineens is het 12 uur geweest, schijnt de zon en gaan we in de pauzestand...

Beetje eten en drinken, beetje babbelen, een tukkie doen en gewoon weer nieuwe energie ophalen voor nog een anderhalf uur kinderen over de vloer.

Had ik me afgelopen zaterdag een regenbroek aangeschaft voor hele dagen buiten in de regen. De berichten waren te slecht om zonder te kunnen. Het was de beste aankoop! Ik kon het ding onderin de tas laten zitten. Het bleef droog en dat al 2 dagen lang!

164/366

Neneh @ 09:57 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

maandag 11 juni, 2012

De ree of het ree

En hoe oud wordt een ree, of wat eet een ree, of hoe zwaar is een ree en hoe zit dat met die geweitjes of wat is de natuurlijke vijand. Wat is een leger of een spiegel, of een sprong, een gaffel of een zesender....

Ze zijn veel wijzer geworden vandaag, al die kinderen die vandaag kwamen genieten in het Wapserveld. Luisteren naar al die mensen die iets kwijt wilden over de adder, de das, de kraanvogel en het Drentse Heideschaap. Oh ja, en over de ree, of is het het ree?

163/366

Neneh @ 09:42 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zondag 10 juni, 2012

Rijkdom....

Pluk een veldboeketje voor op de vaas.... er bloeit genoeg

162/366

Neneh @ 01:29 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 8 juni, 2012

En het regende.......

Het was een bewogen week vol met indrukken en wisselvalligheden. De officiële opening van het project de "Big Five van Drenthe" met druilperenweer en de schaapskudde. Van prachtige luchten en nog meer prachtige luchten en donkere luchten en gezellige kinderen die in zomerjasjes liepen met zomerschoentjes... tsssk.
En het regende, keihard. Het waaide, keihard! Het onweerde, keihard.

En ineens was het dus afgelopen want met dit weer kun je gewoon geen project laten draaien, de das wordt nat en de hei ook

160/366

Neneh @ 10:19 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 7 juni, 2012

In het zonnetje....

Naast mij zat das, ik had het er niet zo op, het kon maar zo eens zijn dat dat zei 'hoe zit dat vandaag, komen er nog kinderen die zo nodig moeten aaien of kunnen ze ook van mij afblijven. Ik ben niet aaibaar, ik ben een roofdier!'
Zou zo maar kunnen dacht ik. Stel je voor dat das een slecht humeur had en wakker was geworden met reuze honger. Zou maar zo eens kunnen. Dan had ik een echt probleem... of niet
'Das jij eet geen kindjes, zou ik zeggen, jij eet geen kindjes, jij eet wormpjes en besjes. Of muisjes en slakken. Het is mij om het even, jij eet geen kindjes!'
Maar das deed niks, keek tevreden over het veld en stak zijn neus in de lucht... een das kan namelijk heel goed ruiken. Heel goed. Ik had voor de kinderen sokken in de struiken gehangen, eens kijken of kinderen net zo goed kunnen ruiken als de das.
Das deed niks, die keek er naar en ik zag zijn hoofd schudden. 'Ze bakken er niks van' moet hij wel gedacht hebben. Hoe kun je nu zeggen dat pindakaas ... nou ja. Het ruikt wel ergens naar.
En dan dat gezeur over het eten wat ik mijn kinderen geef, daar was das het helemaal niet mee eens. Die potjes gemalen bruinebonen met appelmoes is echt niet veel anders dan het uitgebraakte hapje wat ik mijn kinderen voer.
Nee, das keek toe en dacht dat hij beter in zijn burcht had kunnen blijven. Lekker rustig. Heel wat anders dan met al die drukke kinderen om hem heen. Die moesten aaien terwijl hij helemaal niet aaibaar is.

'Ik ben een roofdier! Ik ben een das.'

En ik zat er naast, in het zonnetje

159/366

Neneh @ 05:04 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 6 juni, 2012

Een nest

'Heeft er iemand grote eieren... en oh ja, een nest, kunnen we een nest maken. Van de Kraanvogel', zo begon het een paar weken geleden. En voor die tijd en ook daarna was het een drukte van belang, mailtjes vlogen over en weer en uiteindelijk was het vanmorgen zover.
Toen ik aankwam bij het bezoekerscentrum dook ik eerst de sloot in en haalde daar allerlei dode plantenresten uit. Hup in een plastic zak en meenemen naar de plek waar de officiële opening plaats zou vinden. De 'Big Five' van Drenthe was al een paar dagen geleden begonnen maar vandaag is het dan officieel.
Ik had van vilt grote eieren gemaakt en die pronkten dus vandaag in het grote GrietjeNest! Wat zoveel als een kraanvogelnest moest nabootsen...

Bijna echt, al zeg ik het zelf

158/366

Neneh @ 09:56 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 5 juni, 2012

Verschillende....

Bloemetjes, in alle kleuren en geuren en formaten. Met mooie bloemschermen of hele kleine onopvallende blaadjes. Er wordt met namen gestrooid, gevlekte, ongevlekte, welriekend, vleeskleurig. Al heel snel ben ik het spoor bijster en loop ik in mijn eentje tussen al die prachtige bloempjes en stop ik een prachtig mooi klein grasje in mijn portemonnee. Thuis maar eens even opzoeken wat voor grasje dit is. De groep valt uit elkaar en alle neuzen hangen echt bijna bij de grond.
Ik bedenk dat het toch wel voordelen heeft als je klein bent, dan hoef je niet zo ver te bukken. Aan de andere kant... ik vind het ook wel weer prima zo, anders moet ik weer overal een trapje bij.

Sommige orchideeën zijn uitgebloeid, andere beginnen net te bloeien en over een week of 2 zijn er weer andere aan de beurt. Het is prachtig, het is dichtbij en het is toegankelijk voor iedereen... maar je moet het wel weten en daarom ging ik mee.
Om al die verschillende orchideeën te bekijken.

157/366

Neneh @ 06:27 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

zondag 3 juni, 2012

Onder de paraplu...

Ik draai me eens om, zie het licht van buiten door de gordijnen naar binnen komen. Geen zon, ik hoor getikker van de regen op het schuurdak. Ik brom tegen lief 'zal wel niks worden' en blijf nog even liggen. Maar even later ga ik er toch maar uit en dat is maar goed ook want net als ik de douche uitstap krijg ik een smsje dat 'het' toch maar door gaat. En of ik het daar mee eens ben. Ik sms gelijk terug. 'Ik ben er om 10 uur, tot zo'. Daarmee is alle twijfel gelijk de deur uit. Het is 3 juni, zomer, en een graad of 11 als ik naar buiten stap. Fleece aan, jas aan, regenjas mee.
Als ik op de plek ben waar de excursie start is het mooi groen, nat en stil. Ongelofelijk stil. Gisteren was ik er ook, toen hadden de vogeltjes een orkest in de boom gezet. Nu klonk het anders. Minder uitbundig. In de berm staat het vingerhoedskruid. Gisteren had ik er foto's van gemaakt, dikke hommels om mijn hoofd zowaar. Nu is er geen insect te bekennen en hangen er zoete druppels aan de bloemblaadjes...

Twee auto's komen de parkeerplaats oprijden, iedereen stapt uit en ik begroet ze allemaal met een hand. 'Welkom bij Natuurmonumenten, Welkom in het Dwingelderveld'...
De paraplu's worden opgezet en we gaan aan de wandel. De regen druppelt gestaag naar beneden, het scheelt dat er geen wind is. Ik doe een stapje opzij want al die paraplu's druppelen op mijn hoofd. Ik heb geen paraplu in de handen, ik houd de handen liever vrij en ach, die paar druppels daar smelt ik echt niet van.
Er is genoeg te vertellen en zien. Ondanks de regen die gewoon van geen wijken weet stappen we door en soms dwars door een plas. Het is niet anders. Af en toe is het even stil, gewoon stil zoals stil kan zijn. Schaapjes in de verte en vogeltjes in de lucht, de ganzen die denken dat ze gestoord worden door onze aanwezigheid, een ree die er snel vandoor gaat. Ze hebben zelf veel te vertellen en vragen zijn er ook genoeg. Een beetje gekkigheid bij de jeneverbessen en een plankje wat op een drassig plekje ligt en waar iedereen toch overheen zal gaan omdat we anders terug moeten. De schoenen zijn toch al nat, de broekspijpen ook en mijn haren hebben krullen gekregen door alle regen.

Dan beginnen we aan de weg terug, het heeft lang genoeg geduurd en ik vind ze echt een stel dappere mensen die de regen trotseren om met mij een tocht te gaan maken door een van de mooiste stukjes natuur in Drenthe.

Als ik een pracht van een beuk zie kan ik het niet laten, ik duik onder het bladerdak van de laaghangende takken en vraag aan iedereen om er ook onder te komen staan, stil te zijn, te luisteren naar het getikker van de regen op de blaadjes. De paraplu's klappen dicht en wij staan daar onder het groene bladerdak te genieten. Van de stilte......

Van de natuur.

Ik krijg weer kippenvel als ik aan dat moment denk. Niet van de kou, maar van de pracht....

150/366

Neneh @ 04:30 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 2 juni, 2012

En wat gaat ze doen...

Ze gaat de natuur in, neemt een tas vol spulletjes mee, wacht op een groepje kinderen en gaat aan de slag. Dat is de eerste taak vandaag een kinderexcursie...

We beginnen maar bij de schaapskooi, daar is altijd iets te beleven.

Dacht ik dus, dacht ik verkeerd. Herder was pleitte en de schapen liepen achter het raster. Niks geen actie. Ik kreeg ook al geen contact met de herder dus misschien is ie er ook gewoon niet. Op het bord staat '7 mei komt de schaapskudde terug' maar het is 2 juni dus dat klopt allang niet meer. Dan maar aan de wandel. Het groepje kinderen is uitgedund tot 5. De rest wilde niet meer mee. Vorig jaar was het een succes en iedereen enthousiast en nu ineens was het saai en als één kind iets saai vindt dan gaat de rest wel mee. Het was dus nogal lastig. Lastig voor de ouders en lastig voor mij want ik had de voorbereidingen wel gemaakt op een vollere groep. Niks erg zou je zeggen, minder kinderen, minder gedoe. Maar juist dan is het moeilijker om ze als groepje aan de slag te krijgen. Misschien dat het beter zou gaan zonder ouders.... invloedrijk zijn de ouders .. haha. Zeker weten!

Na wat uitleg aan de wandel, zelfs de jongste ontdooit en als er een lieveheersbeestje en een junikever gesignaleerd zijn dan is het hek van de dam. Beestjes zoeken, dat is dus wel leuk. We gaan naar het ven en voor ik ook maar iets heb kunnen vertellen roept er een kind 'Ik heb iets geks gevangen'.

Een bakje erbij en kijken maar. In een klap een vette libel larve. We kijken er naar en ik ga er iets over vertellen. Dan duurt het lang genoeg en gaan we aan de slag met de schepnetjes en vangen de kinderen het ene na het andere leuke waterbeestje. Waterschorpioenen, staafwants, kikkervisjes, sommige al met pootjes. Kevertjes, spinnetjes en nog veel meer leuks.
De kreet 'gaan we vissen vangen' is helemaal over, ze hebben waterdiertjes ontdekt en echt dat is toch veel cooler.
Na nog een wandeling, een huttenbouw project waarbij een papa zijn kind in de boom hing en een andere papa op de plaats moest blijven staan anders zou de hut omvallen.... kwamen we weer terug bij de parkeerplaats.

Het was leuk en leerzaam en heerlijk weer en misschien blijft er iets 'hangen' van wat er is gevangen...

154/366

Neneh @ 08:17 am
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 30 mei, 2012

Het stroomt.....

Dagje Haarlem zou het worden maar door al die hoestbuien en slechte nachten heb ik er toch maar voor gekozen om thuis te blijven, dagje Haarlem wordt ergens in juni gedaan, ook leuk. En omdat ik dus thuis was kon ik de telefoon aannemen.. ... ..

Groen, lintje, nominatie, Sap, werkbezoek, uitreiking....
Het zweet brak me uit.
'Ik', riep ik.
'Krijg ik een lintje? Maar ik weet mensen die voor mijn gevoel veel...' Het werd in de kiem gesmoord.
'Natuurlijk zijn er meer genomineerden, meer namen, die krijgen misschien volgend jaar een lintje maar nu krijg jij hem. Jij weet met jouw enthousiasme de natuur zo dichtbij te brengen, jou manier van schrijven, fotograferen .... Jij hebt het dit jaar verdiend'

Het groene lintje is een onderscheiding die gaat naar mensen die zich op positieve wijze inzetten voor een groen milieu.

Nou ja, dat is toch ook een stukje opvoeding denk ik dan maar. Hoe je met de wereld om je heen omgaat. Dat heb ik toch maar mooi meegekregen van mijn moeder! Maar uiteindelijk ben je zelf verantwoordelijk. Ook ik dus. Verantwoordelijk omgaan met alles rondom het huis, in het huis, in het gezin. De kinderen leren om er verantwoordelijk mee om te springen. Ik denk niet eens dat het bewust gebeurde, het ging vanzelf. Op het stroomverbruik letten, op het duurzame in het voedsel, vaak kun je er niet eens zoveel aan veranderen maar zo zeg ik dan 'alle kleine beetjes helpen' en ik doe mee. Een compostbak in de tuin, een regenton die ook een goede functie heeft. Waterbesparende zaken, een hotfill voor de wasmachine, een zonneboiler op het dak. We wonen in een 'oud' huis en daar wil energie wel naar buiten dus we steken er een stokje voor, investeren voor de toekomst.

Doordat ik 3 jaar geleden door een hartinfarct werd getroffen en daardoor eigenlijk in de malle molen van het leven terecht kwam werd me wel zoveel duidelijk dat ik anders zou gaan leven, anders wilde leven. Maar leven met pillen, zonder een betaalde baan, met misschien wel beperkingen, ik moest het leren en waar kan ik dat beter doen dan in de natuur. Die rust, die vrijheid, dat geweldige overweldigende gevoel van ik als nietig mensje onder een grote boom of naast een nog nietiger nestkastje vol kleine koolmeesjes sta. Met kinderen om me heen, of volwassenen, of alle leeftijden. Het veld in, genieten van een wereld waar wij alleen maar stil van worden omdat het zo groots en overweldigend kan zijn. Laten we er zuinig op zijn, voor nu en de toekomst.
Het eerste jaar na mijn hartinfarct heb ik als moeilijk ervaren, mijn lijf had me in de steek gelaten en ik moest alles overwinnen. Het tweede jaar gaf toch weer een ziekenhuis opname en nu in het derde jaar ben ik bezig met de natuurgidsencursus en doe ik eigenlijk heel veel dingen waarbij ik energie put uit mijn eigen enthousiasme. Ik word blij van natuur, van het vertellen over natuur, het wandelen in de natuur, natuur te fotograferen en te delen.

En nu ga ik dus vrijdag voor het groene lintje naar Jolande Sap.

Zoals vriendin Jannie mij net schreef....

Ps: en jullie namen samen Jolanda SAP en Grietje LOOF allebei zo'n groene sfeer, zo leuk ;-)
Ik zie die sapstroom door de bast gaan, bij de takken komen en het loof gaat groeien.
Jullie bouwen zo samen aan een betere wereld, prachtig!

Neneh @ 02:09 pm
nou zeg al 5 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 25 mei, 2012

Middenin de kudde...

146/366

Neneh @ 10:55 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

Opa en oma brood.....

Vandaag, de eerste dag van een serie van 2 weken werken met kinderen in de natuur. Het gaat over de 5 grootste dieren in de natuur in Drenthe... Ree, Das, Adder, Kraanvogel en Schaap. 4 in totale vrijheid en het schaap... ach, die is zo blij met de herder. Alleen hoe lang nog. Dat was vandaag weer in het nieuws en als ik dat dan hoor word ik er wel een beetje verdrietig van. Het kan toch niet zo zijn dat we in nederland de schaapsherder kwijt raken?

Mijn opdracht was om de kinderen zoveel mogelijk te vertellen over het Drentse Heideschaap. En dat was een leuke opdracht want er valt wel het een en ander te vertellen over het schaap. En uiteindelijk viel er ook nog wat te proeven....

Na de uitleg over begrazen, potstal, bemesten, zaaien, oogsten en malen van het graan was het tijd om een hapje te nemen van een stukje roggebrood. Voor de zoetekauwen met een likje honing. Wisselende commentaren bij dit feestmaal. Gelukkig zijn er toch heel veel kinderen die het willen proeven en 'Ik noem dat Opa-en-Oma-brood' wordt een gevleugelde uitspraak van een van de leerlingen tijdens het roggebrood proeven.

We waaiden zo af en toe uit de schoenen maar het was me een geweldig leuke dag.

De foto is niet door mij gemaakt, zulke lange armen heb ik nu ook weer niet.

Neneh @ 10:05 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 24 mei, 2012

Lang wuivend graan....

Dan reed ik er langs en dacht 'oh, dat groeit hard, wat mooi'. En zo reed ik er nog een paar keer langs omdat het op de route ligt.... het groeit hard, ziet er zo prachtig uit...

Tot ik vandaag ben gestopt om vast te leggen wat ik zo mooi vind. Ik zou er doorheen willen lopen, de aren laten kriebelen aan mijn armen. De zon verwarmt het land, de korenbloemen bloeien, de geur blijft hangen in de neus, zomer, graan, warmte.....

145/366

Neneh @ 10:12 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 23 mei, 2012

Een spoedje!

Eigenlijk zou hier geen bui komen, geen onweer, geen regen, geen wind, geen afkoeling, geen nattigheid, geen donkere wolk...

Dus, toen de barbecue net lekker aan het gloeien was kwamen de wolken en de flitsen en waren we net op tijd klaar, met bakken en eten en buiten zitten.

Dat was dus eten met de snelheid van een opkomende bui... in plaats van genieten met de grote G

144/366

Neneh @ 10:09 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 22 mei, 2012

Gras is groen, gras is groen....

En ik zat er vanmiddag middenin en vanavond heb ik het er over.

Over grassen enzo

143/366

Neneh @ 07:16 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

maandag 21 mei, 2012

Er zijn van die afspraken...

Afspraken maken voor een maand of 2 later, dat doet toch iedereen. Dus staat er bij mij een afspraak in de agenda die al weken en weken geleden gemaakt is. Een excursie op de heide. Dan bedenk ik niet dat het heet is op de hei... zoals vanmiddag dus.

Gelukkig kwam er wat bewolking en stak er een heerlijk windje op, het maakte het allemaal net iets prettiger. Maar leuk was het wel, ondanks de warmte had ik een super stel enthousiaste kinderen mee. Heel veel vragen, heel veel leuke ideeën en vooral veel verwondering. En dat vind ik het allerleukste op de heide...

Verwonderen over alles om je heen.

142/366

Neneh @ 09:56 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 18 mei, 2012

Verwonderen

Heel de week ben ik al bezig, druk bezig in de natuur. Begon het maandag met een excursie op de hei, woensdag een wandeling over de es als oefening voor de excursies die daar gegeven worden, ik moet wel weten wat er allemaal te vertellen valt. Op donderdag na een stukje kunst ook een heerlijke wandeling in een prachtig stukje van het Dwingelderveld waar ik niet zo vaak kom en vandaag was ik er al weer. Vandaag stond er een verwonderingswandeling op het programma, ook een stukje les over een gebied waar ik weinig kom en op sommige stukken nog nooit geweest was. Verwonderen kan ik wel, stilstaan bij die mooie natuur ook...

Het was warm, prachtig, overweldigend en vooral een flinke wandeling.

139/366

Neneh @ 09:39 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 16 mei, 2012

Als er nog niks te zien is....

Maar natuurlijk wel, er is best wel iets te zien maar straks is er meer te zien.... als de korenbloemen bloeien of klaprozen.
Nu zijn er het akkerviooltjes en herderstasje, de boterbloem en zuring.

Ineens een paar oortjes, en nog een paar. Dan een klein kopje met twee grote oren en hup.... weg zijn ze. Reeën! Net zo leuk. Even later een haas of twee. Het is nog te vroeg voor de korenbloem en de klaproos maar toch was het een leuke wandeling.

137/366

Neneh @ 08:15 am
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

maandag 14 mei, 2012

Van koeienpoep, schapekeutels en driehoornige mestkevers

Vanmorgen was er de eerste excursie, van dit jaar, met een groep kinderen die op 'kamp' zijn. Althans, ze kwamen op de fiets aan en hadden er dus een kilometer of 14 op zitten.
'Honger' en 'Ik heb zere billen', hoorde ik al roepen.
Tijd om goedemorgen te zeggen hadden ze nog niet en tjonge wat hadden ze het druk.
Ik kijk het eens eventjes aan en denk zo m'n ding. Een korte uitleg, iemand blijft wachten op een paar laatkomers en de rest loopt achter mij aan richting de heide. Of de 'woeste gronden' zoals het deze excursie heet. Eerst over een pad, tussen de pas ingezaaide akkers door en voor ons een hek maar daarachter...

Koeien!

Het houdt de groep een beetje bij elkaar want de meeste kinderen van 12 die in deze groep zitten vinden het maar niks. Zij gillen, de koeien springen om hun heen en komen nieuwsgierig dichtbij. Als we door het volgende hek zijn laten we de koeien achter ons, struinen we door een stukje bos en zien de heide voor ons liggen. De herder met z'n schapen loopt op een afstandje en wij gaan eens zitten in de heide. Ik probeer een beetje door te dringen bij die drukke koppies, ze hebben iets anders in hun hoofd dan natuur en kijken mij een beetje wazig aan... Ze gaan aan de slag en ik loop van groepje naar groepje, probeer wat aanwijzingen te geven en verbaas me over het feit dat ze anderhalf jaar geleden een uitgebreid project hebben gehad over de heide en alles wat daar bij hoort en dat ze er nu echt niets meer van weten. Maar dan ook echt niet. Het is niet blijven hangen...
Drie vogelsoorten op de heide? 'ehm, landvogel', wat dus zoveel als een veldleeuwerik is want dat had ik onderweg al verteld en laten horen. Ik hoorde de fazant en ...
Ze vinden keutels van allerlei formaat en dus van verschillende dieren, dat is dan wel weer interessant want ze hebben er oog voor. Ook voor de plukken wol van de schapen die door de heide struinen, ik vind later in een van de tassen heel veel stukjes wol. En wat ik ook vind is de driehoornige mestkever in een loeppotje. Ze vonden er veel en allemaal dood. Vanavond eens gezocht naar de informatie maar het klopt dus, ze leven maar ongeveer een maand boven de grond en jaren als larve (engerling) onder de grond. Eentje kreeg een staatsbegrafenis compleet het Wilhelmus... malle kinderen!

Op de terug weg viel de groep totaal uit elkaar en iedereen vond het prima, ik ook. Ze hadden het veel te druk met de voorbereidingen voor de avond en nacht, ze barsten nog van de energie... 'gaan we zo eerst eten meester?'

135/366

Neneh @ 09:42 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

zondag 13 mei, 2012

Gegons....

Moederdag of niet, er moest wel geteld worden vandaag....
Van al die zoemers in de tuin waar ik de naam niet van weet.

'Wat zijn we nu eigenlijk aan het doen, vroeg lief, we tellen steeds de zelfde.'
Tja, vogels tellen is echt wel iets anders dan bijen tellen en eerlijk gezegd heb ik het niet ingevuld ook. Het zoemde enorm in de tuin en overal hing wel wat in de akelei, de sering of in de bloem van de schijnpapaver maar echt, ze hoppen van bloem naar bloem, vliegen weg en even later zijn ze er weer, of zijn het anderen... te moeilijk te tellen. Daarbij kwamen ze ook een kijkje nemen in het insectenhotel..

Ik ben wel blij met de zoemers in de tuin, het is per slot het jaar van de bij

134/366

Neneh @ 04:52 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 12 mei, 2012

Zonnetje wolkje...

Eindelijk hangt de was buiten, heb ik de kleren aan, het ontbijt achter de kiezen, de honden in de startblokken, de riemen gepakt en toch maar een jas aan 'want je weet maar nooit met het weer' en ga ik met de honden op stap. Zij snuffelen, ik kijk en fotografeer...

Tot ik afsla en ook in oog sta met een zwarte lucht, de zon prikt door mijn jas en ik maak een foto. Even later loop ik in de regen, geen zin om te haasten en vooral maar even kalm aan doen tot het donkere in de lucht voorbij is. De honden snuffelen en ik kijk en fotografeer...

Als we thuis zijn hangt de was er nog, en hang ik er nog een wasje bij... uiteindelijk is alles droog. De lucht schoon en de was ook!

Zonnetje wolkje staat er als weerplaatje bij de dag. Het klopte zowaar, helaas kwam er regen uit, dat was weer minder!

133/366

Neneh @ 11:17 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 11 mei, 2012

Dreigend.......

Een wandeling met mijn natuurgidsencoach door het adoptiegebied waar ik in het jaar 2012 wat over moet leren. Ik liep een beetje vast dus coach erbij geroepen en samen maar eens struinen in het gebied. We lopen bijna anderhalf uur, de lucht kijkt dreigend toe, de vogels vliegen af en aan, het gekwetter is niet van de lucht, zelfs met 'Tjilp! komen we niet veel verder dan 'het zal wel een rietzangertje zijn'. Maar mooi dat het is..
We lopen, praten, overleggen, staan stil en vinden het allebei een 'raar' stukje land zo aan de rand van Hoogeveen. Hoogspanningsmasten, waterberging, helofytenfilter voor het hemelwater wat via de bestaande regenwaterbuizen naar dit gebied wordt vervoerd, snelweg aan 1 kant, spoor aan een andere kant en groene weides richting dorpje aan de rand. Dwars erdoorheen loopt het Oude Diep en een aftakking daarvan, die op de tekentafel verzonnen is, geeft het oude diep al slingerend nog 2,5 kilometer extra ruimte voor water af en toevoer, voor berging van overtollig water wat uit de hoger gelegen gebieden komt.
Het is een bijzonder gebied, ik krijg er altijd hoofdpijn en dat zegt eigenlijk wel genoeg over de hoogspanningsmasten die er boven hangen. Het heeft iets bijzonders, ik vind het mooi en niet mooi. Ik vind de hoogspanningsmasten mooi om te zien en verfoei ze. Ik vind ze storend en voor mijn hoofd niet in orde. Maar toch ga ik dit gebied in kaart brengen voor mijn opleiding. Omdat het wel een bijzonder gebied is zo vlak naast de deur....

Dreigend of niet..

er viel geen druppel!

132/366

Neneh @ 10:18 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

maandag 7 mei, 2012

Vandaag zijn ze uitgevlogen....

In mijn agenda stond vanmorgen: 'let op de vogeltjes'
En dat had ik er niet voor niets ingezet want even tellen had me doen besluiten dat de kleine koolmeesjes, die groeien als kool, bijna uit zouden vliegen. In de tuin was er vooral rust en toen ik de was op ging hangen had ik gelijk al het idee dat het anders was...
Dat klopte ook wel..... er zaten, bij nader onderzoek, nog maar 2 koolmeesjes in het nestkastje en pa&moe koolmees hadden het heel erg druk want hun jonkies zaten overal in de tuin...

Ik heb de camera gepakt, ben gaan zitten op het bankje en heb zo ontzettend genoten van dit spektakel. Ik hoop zo dat ze allemaal goed terecht komen en 'mijn' tuintje nog eens opzoeken.

128/366

Neneh @ 09:42 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

zondag 6 mei, 2012

Pootjes tellen.

Vandaag zat ik midden tussen de kippen. Nee, niet in het hok. Buiten, buiten tussen de scharrelkippen. En hanen, lieve help wat een lawaai. Scharrelen kunnen ze als de beste, daar zijn ze ook voor gemaakt natuurlijk. Voor de scharrel en het ei.
Maar als een eitje bevrucht is en de kip heeft zin en tijd dan krijg je toch van die prachtige donzige bolletjes op 2 pootjes die zich prima kunnen verstoppen onder moeders vleugels en .....

dan lijkt het net of moederkip heel veel pootjes heeft..

Wat niet zo is!

127/366

Neneh @ 09:44 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 4 mei, 2012

Grote stappen....

Als kinderen binnenkomen worden ze gelijk 'gepakt' door de stickers op de grond. Door het hele bezoekerscentrum heen liggen de stickers, ze maken een route en uiteindelijk eindigen ze bij de deur naar de vlindertuin. Maar voor ze bij de deur naar een uitgang zijn moeten alle stappen gezet. Soms zelfs onder een tafel door die er dan toevallig staat die dag. Met grote passen zie ik ze aankomen en ga al aan de kant...

Het is net zo iets als.... met één been op de stoep en met één been in de goot..

Het moet!

125/366

Neneh @ 09:13 am
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 3 mei, 2012

Op de composthoop! Dus

Iemand had een appeltje, beet erin, hapte nog een paar keer, wandelde langs de composthoop, gooide de appel op de hoop en liep verder....

Slakje links, slakje rechts, slakje voor, slakje achter, slakje overal. Helemaal met dit natte weer is het een waar feest voor slakjes. Op de appel, op de composthoop, op het jonge groen, op het oude groen, op groen in het algemeen.

Slakjes tijd.... *kraak*

124/366

Neneh @ 05:43 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

Genoeg geneuzeld!

Zo, rondje krant (digitaal) rondje blogs (digitaal) rondje facebook (digitaal), allemaal gedaan. Wat reacties gegeven en gelezen en nu maar eens aan de slag.
Vandaag is het schapendag bij het Dwingelderveld en ik heb al een bos hulst in de auto liggen. Wat schapen en hulst met elkaar te maken hebben?
Vanavond weten we meer en u ook!

Fijne dag gewenst

Neneh @ 09:17 am
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 1 mei, 2012

een Lentegroet.........

122/366

Neneh @ 09:59 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zondag 29 april, 2012

Enthousiasme geeft vleugels....

Van alles kan ik verzinnen voor ik aan een excursie begin maar het staat en valt natuurlijk wel met de samenstelling van de groep. Nee, dat is niet waar. Want die groep kan er ook niks aan doen dat het een groep wordt. Het ligt aan het weer? Nee, want daar heeft niemand iets over te koop en laten we daar maar blij mee zijn.
Het staat en valt met enthousiasme.

Laat ik nu vandaag echt een hele enthousiaste groep mensen om mee heen hebben staan die met me mee willen wandelen. Uit alle hoeken van Nederland zo lijkt het wel. Uiteindelijk staan er 17 gasten te wachten en na het inleidende praatje neem ik ze mee naar buiten 'Daar gebeurt het', roep ik.

En zo is het, daar gebeurt het. Daar schiet een ree over het veld en zoekt z'n heil tussen de jonge berkjes die, nu ze al aardig groen worden, een prima schuilplaats blijken. In een weilandje spelen een aantal hazen, de veldleeuwerik laat z'n mooiste lied horen en toont wat we willen zien. Steeds een trapje hoger... steeds hoger, om vervolgens weer te verdwijnen in de heide. De schaapskudde is weer op pad, vast een van de eerste keren na de drukke lammerperiode. We horen en zien de fazantenman, vlinders fladderen, bijen zoemen en uiteindelijk heeft iedereen het flink warm gekregen. De zon doet steeds meer haar best en er is zoveel te zien en te horen dat ik uiteindelijk iedereen even aan moet sporen om toch nog even stevig door te lopen...

In de kikker een sloot, verschillende soorten heide, het verhaal over het stuifzand, het waterplan, de weidsheid.

Er is zoveel te vertellen... en nog veel meer te beleven. Dan val ook ik stil.

Enthousiasme geeft vleugels en na afloop van de wandeling zitten we aan de warme chocolademelk nog heel lang te praten. Het was weer een bijzondere wandeling.

120/366

Neneh @ 07:17 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 28 april, 2012

De paden op, de plassen door....

Ergens vannacht werd ik wakker en hoorde de regen bruut kletteren op allerlei dingen in de tuin. 'brrr...' en ik draaide me nog maar een keertje om. Ik bedacht nog net dat het wel goed was dat de vroege wandeling niet door zou gaan en viel weer in slaap. Tot, half 8, de wekker toch aangaf dat het tijd was om op te staan. Lekker rustig aan doen...
Het regende nog steeds, het was donker en nat.
De buienradar gaf toch nog een beetje hoop en toen ik de deur uitstapte was het droog en dat bleef het ook voor de rest van de ochtend! Blij toe. Nat is jammer en natuurlijk niet onoverkomelijk maar droog is fijner. En nat is het toch, werkelijk zo nat, zoveel plassen onderweg. Door de blubber met de auto... 'lief zal blij met me zijn' dacht ik nog.
Ruim op tijd was ik bij de schaapskooi. Een mooie plek om te starten. De herder neemt me mee de kooi in en we spreken even af wat leuk is om te doen.
Tegen 10 uur komt de hele club aanlopen, worden de groepen verdeeld en gaat mijn collega gelijk op stap. Ik heb vooral veel kinderen in de groep, alle leeftijden zijn wel aanwezig en we gaan eerst maar eens even bij de schaapjes kijken. Dat is zo leuk, ze groeien als kool maar blijven aaibaar.
We vertrekken met het hele spul en we hebben heel wat plassen voor ons liggen, al heel snel hebben de eerste wandelaars natte voeten..... de laars is lek. De kinderen heb ik een eierdoosje gegeven en een opdracht in het oor gefluisterd. Ik moet zeggen, na 15 minuten wandelen ziet dit er heel erg hoopvol uit...
Langs grafheuvels, jeneverbessen en dan aan de rand van de heide weer terug. Hoe het nu zit met de krent en wat voor sporen zijn dit. Er gebeurt heel veel en ik verveel me geen moment. Prachtige momenten als ze nog even mogen 'vissen' in een ven en na 2 uur zijn we terug bij de schapen die we allemaal naar binnen zien rennen omdat er een lekker hapje klaar staat. Een mooi begin en een mooie afsluiter....

Samen kijken we eens wat er voor 'schatten' in de doosjes verzameld zijn. Steentjes, veertjes, mosjes, slakken (naaktslakken), bloempjes, blaadjes, schelpjes (die horen hier dan niet in het gebied maar komen van het pad). Ze hebben echt hun best gedaan, veel gezien, 3 kilometer gelopen en ik heb geen wanklank gehoord.

Ik kijk weer terug op een prachtige excursie en ik heb weer wat geleerd!

En het was dan wel heel erg nat overal.... het regende niet!

119/366

Neneh @ 08:37 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 24 april, 2012

Kort gras en lang gras......

Nooit zo opgelet, wel gelezen maar nooit iets mee gedaan. Niet eens verzonnen dat het leuk zou kunnen zijn. Al dacht ik toch wel eens ‘oh, dat lijkt me leuk’. Het kwam er niet van, er was altijd wat of juist niks. Maar nu ik dus met de natuurgidsencursus aan de slag ben gegaan lijkt het wel of er echt alleen maar cursussen zijn gericht op de natuur. Korte cursus weidevogels, korte cursus vleermuizen, het gaat over bomen, natuurbeleven, scharrelkids, vlinders, determineren van wilde planten. Echt het is teveel om op te noemen en als er iets in de buurt te doen is kijk ik serieus in mijn agenda of er ruimte is. Die van de weidevogels had ik leuk gevonden, al was het alleen al om de geluiden die deze vogels maken, ik vind ze super. Maar de avonden dat deze gegeven werd was er de natuurgidsencursus en de excursie naar de weidevogels kan ook al niet want ik geef zelf 2 excursies op die dag. Dus het valt niet altijd mee. Maar nu kwam er een korte cursus grassen op mijn pad en ik dacht ‘grassen? Wat moet ik daarmee in een excursie? En wat wil ik er van weten?’ Ik ken kort en lang gras. Of toch niet? Toch maar opgegeven en vandaag is de eerste les.
Gemengd publiek, van jong naar oud en allemaal hebben we ‘iets’ met grassen. Nou ja, ik heb niet zoveel met grassen, ik vind bloemen leuker. Ik zal ook niet snel een grasmat in de tuin hebben. Dat wordt dan al heel snel een veldje met madeliefjes, paardenbloemen en klavertjes denk ik. Hondsdraf, pinksterbloemen, ereprijs. Stop maar, ik heb geen grasmat, ik heb een bloementuin met een stukje steen om op te leven.
Het gemengde gezelschap doet een kennismakingsrondje en de cursusleider vertelt dat hij tegen de 80 loopt en geen leraar is, wel veel weet maar niet alles. Een kwiek mens staat voor de groep te vertellen, laat dia’s zien van een stukje nostalgie. In de nieuwste Flow staat een stuk over melancholie, daar moest ik aan denken bij het zien van die dia’s. Zo herinnering ik mij de weiden waar onze koeien vroeger in liepen, de bermen waar ik langs fietste en waar ik al die bloemen plukte. Niet de grassen, alhoewel, als ze bloeien zijn ze ook mooi dus ik plukte ze vast wel. Niet wetend hoe ze heten, maar ze zagen er leuk uit. De dia’s gaan verder in de tijd. Hoe de weiden er nu uit zien, waar weidevogels wel van houden en waar ze niets mee hebben. Over de hoogte van het grondwaterpeil en waar het voedzaam is in de grond en waar niet.
‘U herinnert zich misschien de zomer van 1959, toen was het extreem droog’
Dat kan toch alleen maar iemand zeggen die bijna 80 is. Ik schiet in de lach en nee, ik weet me niks te herinneren. Grapjas, denk ik. Maar hij gaat onverstoorbaar verder met al zijn verhalen. Geweldig, niet alleen de kennis van al die grassen maar al die verhalen erom heen maken het nog leuker om naar te luisteren. Een natuurmens pur sang. Niks geen flauwe kul, gewoon zoals het is. Zoals het was en zoals het is geworden en wat wij er allemaal nog aan kunnen doen zodat wat was niet helemaal verloren gaat. Gelukkig zijn er steeds meer boeren die dat inzien en meer oog krijgen voor de verhoudingen in de natuur.
En ineens zit ik met een grasje en een loep in mijn hand. ‘Zoek het maar uit, wat is dit voor gras’.
Zijn de bladeren gevouwen, vlezig, zie je oortjes of een tongetje of zijn ze geribd, behaard, smal, breed, ruw, kaal, glanzend, gerold.
U snapt het al, er gaat een wereld voor mij open.
In het vaasje links meelraai (gewone witbol) en rechts is Timotee.

115/366

Neneh @ 04:36 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

maandag 23 april, 2012

Beschuit met birdy's...

Even de vissen voeren dacht ik toen ik naar buiten keek. De buien waren voor het moment even uit zicht en de zon scheen...... ik ben nog maar net in de tuin en ik hoor...

Jawel hoor, ze zijn uit het ei. Tijdens die vette hagelbuien van het weekend, tijdens de onweersklappers, wie zal het zeggen. De natuur gaat gewoon z'n gang, ook in het nestkastje!

Ik tel 8 hongerige bekkies! Trouwens, ik hoop maar dat ze niet allergisch zijn voor hondenharen, volgens mij ligt daar heel wat Twist en vooral Micka's haar in het nest. Lekker warm.... dat dan weer wel.

114/366

Neneh @ 04:27 pm
nou zeg al 9 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 19 april, 2012

Onderweg.....

Een beetje voorbereiden voor een excursie voor volgende week zaterdag kan echt geen kwaad dacht ik vanmorgen. Tot ik de borden tegenkwam dat ik niet verder mocht rijden, dan maar terug en een ander paadje zoeken. Dat werd lopen, een heel eind. Niemand vond het erg, ik ook niet. Ik baalde dat ik mijn warme jas aan had, was echt niet nodig geweest en met een slinger had ik de jas rond de heupen hangen. De honden waren hier nog nooit geweest met mij dus dan is het gesnuffel niet van de lucht. Of juist wel natuurlijk want ze ruiken zoveel nieuwe dingen dat ze niet kunnen stoppen met snuffelen. Micka stak haar neus in de jonge brandnetel plantjes en wipte met 4 poten van de grond. Dat was dus niet fijn. De rest was fijn. Geblaat van lammetjes op de achtergrond en in de verte het grondverzet op het Noordenveld.
De roffels van de specht, tientallen vogeltjes waarvan ik misschien de naam wel weet maar niet van weet wie welk liedje beoefent. Zon over het water, Hollandsche luchten en ach......

Lopen maar....

110/366

Neneh @ 09:20 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 18 april, 2012

Ei ei....

Ei ei, en het vogeltje is blij
Ik ook trouwens...
En in de tuin zit koolmees op de eitjes.

Ik vind het geweldig!

Maar dat had ik al geschreven.... ei ei...

109/366

Neneh @ 04:46 pm
nou zeg al 5 keer gebabbeld
Tweet

zondag 15 april, 2012

Madurodambeukenbos........

Aan het begin van het Plioceen kende Nederland een gematigd klimaat. Net als tegenwoordig groeiden in de loofbossen beukenbomen. In een gematigd klimaat is de beuk bij uitstek een overheersende soort binnen de climaxvegetatie. Climaxvegetatie is de ultieme en meest stabiele vorm van vegetatie die op een plaats mogelijk is. Tijdens de relatief warme interglacialen van het Pleistoceen kon zo'n climaxvegetatie tot ontwikkeling komen. Tegenwoordig vinden we op veel plaatsen in ons land de climaxvegetatie eiken-beukenbos.

Vroeger, heel heel heel erg veel vroeger waren er dus al beuken en eiken in Nederland. Pas had ik daar al iets over in de cursus of ergens tijdens een excursie. Als we alle bomen wegdenken die er nu staan.... en dan terug in de tijd dan zijn er beuken en eiken. En geen krenten! Of Amerikaanse vogelkers (bospest). Maar dan moet je dus heel ver terug want 100 jaar geleden was er weinig bos in Drenthe en voor oerbos moet je al terug naar de middeleeuwen. Je kunt al raden wat de mens allemaal heeft gedaan in de afgelopen eeuwen! Juist ja

Verbouwen, Drenthe verbouwen tot wat het is wat het nu is. En toch is niet helemaal zoals de mens wil dus moet het natuurgebied weer groter, of natter, of stiller, of verbonden worden zodat wilde zwijnen en wolven of edelherten weer op visite kunnen in Drenthe.

Ik dwaal af, ik liep in het bos en zag werkelijk duizenden groene blaadjes de grond uitschieten.

Ik kon het bijna horen groeien onder de bomen. Verwondering over zoveel groene blaadjes die er vorige week nog niet waren. Een compleet nieuw beukenbos onder de bestaande beuken. Statige bomen, grote lange stammen, fijne groene blaadjes, mooie blaadjes, liefelijke kleuren in de lente en in de herfst haast nog mooier. De beuk, ik hou van de beuk! Ik vind een eik lekker grillig en onweerstaanbaar fotogeniek maar de beuk, de statige beuk...

In Nederland zijn veel fossielen van de beuk gevonden. Ze dateren uit de beginperiode van het Plioceen. Zo zijn er in Limburg op verschillende plaatsen in rivierafzettingen vruchten, napjes en bladeren van de boom aangetroffen. Toen vanaf het Laat-Plioceen het ijstijdvak zijn opmars maakte, werd het in ons land te koud voor de beuk en verdween hij uit Europa. Fossiele pollenkorrels laten zien dat de soort pas aan het eind van het Pleistoceen weer naar Europa en in het Holoceen weer naar Nederland terugkeerde.

Maria schrijft:
Maar stel je nu voor, als al die beukennootjes bomen zouden worden: hele smalle hoge stammetjes, met sprieterige takken (altijd horizontaal), hoe ondoordringbaar zou dat zijn. Ik vraag me af hoe groot de bladeren dan zouden worden: ook bonsaisprookjesachtig klein, dat zou het mooist er uit zien.

Maar het heeft in de realiteit geen kans van slagen, ook hier de wet van de best geoutilleerde plant die er in slaagt het meeste licht te vangen en dus in de (eigen term:) 'voorsprongspiraal' terechtkomt.

(en dan zou je nog verder kunnen fantaseren: mininootjes voor mini-eekhoorns, want een volwassen normaal exemplaar past niet meer op de stam. Wat voor dieren zouden er leven tussen die takken, prima plek voor nesten, vlechters)

Maria...... ik sta perplex.

Een Madurodambeukenbos.... ja, het kan vast

106/366

Neneh @ 09:30 pm
nou zeg al 5 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 14 april, 2012

Lente kleuren, lente geuren.........

Eigenlijk vind ik dit weer wel lekkerder dan de 20 graden in maart. Het gaat allemaal wat geleidelijker met de natuur. Niet alle blaadjes in 1 nacht. Na de regen van de afgelopen dagen, die zachte buitjes die hier af en toe naar beneden kwamen, is het ineens groen bij de jonge beuken, staat de krent bijna in bloei en als de natuur de kans zou krijgen ontstaat er onder de beukenbomen een nieuw beukenbos... al die nootjes in de grond maken nu een groen blaadjes tapijt.......

De kleuren, de geuren.... het is overweldigend

105/366

Neneh @ 09:58 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 13 april, 2012

Opbouwen......

Ik heb het er maar druk mee.....

104/366

Neneh @ 06:28 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 12 april, 2012

Het is groen en eet graag stokroosblaadjes....

En als de rups klaar is met eten komen er nieuwe blaadjes en als de vlinder er is komen de bloemen...

Dan komt de winter en zodra de blaadjes weer gaan groeien komt het groene monster weer langs.... zo gaat het al jaren en al die jaren heb ik prachtige stokrozen. Laat maar eten dus!

103/366

Neneh @ 01:37 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zondag 8 april, 2012

Of ik kan gidsen?

Die vraag werd gesteld want er staat een zondagmiddagwandeling op de rol en de gids die deze zou lopen is ziek.
De weerberichten zijn niet om over naar huis te schrijven zodat dit alleen maar mee kan vallen. Wie weet, misschien gebeurt dat dan wel.
Of ik kan gidsen dus, ja, ik kan gidsen en ik heb daar ook gelijk zin in.
Vanmiddag vertrok ik dus met een klein groepje mensen voor een wandeling in een gebied waar je 'normaal' niet mag komen. Ik schrijf er wel eens vaker over. (zie in vervolg)

Goed, waar was ik gebleven. Na een korte uitleg over het gebied, stappen we naar buiten, daar gebeurt het. Al pratend en wandelend komen we meer richting het veld en ineens zien we een aantal hazen en even later een ree. We volgen de ree langs de afrastering en met mijn verrekijker kan ik niet precies zien wat er allemaal gebeurt en waarom de ree zo heen en weer rent. We lopen nog een klein stukje door en de ree neemt het zekere voor het onzekere en neemt met een enorme sprong zijn 'vrijheid' terug. Dit alleen al maakt dat de wandeling al geslaagd is voor die goed en wel begonnen is.....
Sporen, geluiden of juist de stilte, alles is aanwezig, zelfs de zon, de lentewarmte, de veldleeuwerik, de buizerd. De watten in de lucht, alles maakt de middag compleet.
Nu heb ik al een paar keer gegidst bij de zondagmiddagwandeling, ik heb nog niet eerder zo weinig meters gelopen in dik anderhalf uur. Er was veel te zien, te vertellen, te vragen, te verwonderen en te genieten en af en toe moest ik de groep even verlaten om 'iemand' toe te spreken.....

Laat ik het maar kort samenvatten... 'het was weer geweldig vanmiddag' en ik kijk nu al uit naar de volgende wandeling.
29 april ....

99/366

Er staan bordjes 'niet buiten de wegen en paden, honden aangelijnd, niet na zonsondergang'. Dat soort dingen staan er op. En heel veel mensen in Nederland kunnen lezen maar dat geldt niet zodra ze in de natuur zijn. 'Ik zag mensen lopen' was de kreet. Dat was natuurlijk ook zo, wij liepen daar omdat het mag met een gids. 'Ik kom hier zo vaak', was ook een kreet van een jongeman die met zijn loslopende hond (die als een gek heen en weer rende over de hei) aan het wandelen was op een plek waar het niet hoort. 'Het is zelfs een vogelbroedgebied aan de kant waar u nu loopt, van half maart tot half mei is het helemaal niet toegestaan hier te lopen'. We willen geen hekken rondom de gebieden, we willen geen politieagent zijn, we willen dat iedereen kan genieten van de natuur maar ach, is het dan teveel gevraagd als er een paar regels zijn om je aan te houden. Er is toch plek genoeg waar je wel kan wandelen zonder dat je 'schade' aanbrengt aan de natuur. Want die bordjes staan vaak wel bij kwetsbare gebieden in de natuur. Ze staan er niet voor niets.

Neneh @ 09:10 pm
nou zeg al 6 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 7 april, 2012

Eerste legsel....

98/366

Neneh @ 12:37 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 6 april, 2012

Je kunt er geen afspraak mee maken........

Je weet ongeveer wanneer de heikikker naar het ven trekt om te paren, en je weet ongeveer wanneer het sneeuwklokje tevoorschijn komt. Je weet bijna precies wat er gebeurt bij de Oehoe of bij de Koolmees, daar kun je tegenwoordig bijna de klok op gelijk zetten. Je weet ongeveer waar Andre Kuipers uithangt. We weten zoveel, we besturen al die knoppen.
Dus wisten we gisteren dat de zon zou schijnen tot 3 uur en dat het zou gaan regenen en dat de bewolking zou breken tussen 10 uur en half 11 in de avond. En net op dat moment was de Volle Maan huifkartocht afgelopen. We hadden het nat, koud, droog, in goed gezelschap, stil, lachend, verhalen vertellend en zonder volle maan afgelegd. Ja, we zagen dat de maan z'n uiterste best deed om tussen de wolken door te breken maar uiteindelijk kwam hij pas tevoorschijn toen ik om elf uur naar huis reed. Je kunt er geen afspraak mee maken, met de natuur niet. Als er een reeënavondexcursie is dan weet je echt niet of je een ree gaat zien, je kunt er geen afspraak mee maken, als je de volle maan activiteiten doet dan weet je niet of je de volle maan te zien krijgt, je kunt er gaan afspraak mee maken, zo begon ik ook mijn inleidende verhaaltje aan het begin van deze avond. Het was een gemêleerd gezelschap en we ging de natuur beleven, het donkere van de heide, het weidse heidelandschap.... op zoek naar de volle maan.

Achter de kont van het paard in de wagen onder een warme deken was het goed toeven.
Het was 'kicken' deze avond, ik kon nog lang niet slapen toen ik weer thuis was. Het is een aanrader, ook als je weet dat de volle maan achter de wolken zit en de kans dat je die gaat zien maar klein is.

97/366

Neneh @ 01:36 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 4 april, 2012

Eindje wandelen........

Samen met de honden, rechte paden, links laten liggen, aan elk grassprietje snuffelen, eekhoorntjes vluchten weg, ganzen met het voorjaar in de bol, muisjes die zich veilig wanen, druppels die zachtjes vallen, het bos kraakt van al die blaadjes die uit hun velletjes barsten, krent staat op springen, de bloesem ruikt naar 1000 geuren, vogeltjes volgen, ze kwetteren, in de verte de vrachtauto's die levende kippen vervoeren.....

We stappen stevig door, nemen een afslag rechts, staan stil om te luisteren, de specht roffelt, de roofvogel is er weer (volgende keer toch mijn verrekijker om de nek! Note to myself), het pad houdt op, de auto wacht...

95/366

Neneh @ 02:36 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

maandag 2 april, 2012

Witte wolken...... en geen zon

93/366

Neneh @ 07:57 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 31 maart, 2012

OOOOOOOOO.... duizenden

91/366

Neneh @ 09:23 pm
nou zeg al 7 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 29 maart, 2012

Speelboom.......

89/366

Neneh @ 02:46 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 27 maart, 2012

Gefladder en gemekker....

Het stond nog op het lijstje van 'doen' deze week en met dat mooie weer is dat heus geen straf, op naar de lammetjes. Er is van alles te zien en te horen onderweg. De lammetjes mekkeren de hele buurt wel wakker...

Op de terugweg zagen we 2 boomblauwtjes fladderen. Zitten bijna geen moment stil en dansen tussen de struiken omhoog en omlaag. Prachtig zijn ze.... lente is het

87/366

Neneh @ 09:52 pm
nou zeg al 5 keer gebabbeld
Tweet

zondag 25 maart, 2012

Lente.......

Gezellig samen hangen in de tuin...

Mooi weer maakt alles mogelijk!

85/366

Neneh @ 10:18 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 24 maart, 2012

Overwinteraar....

Dat zijn van die vernuftige beestjes met antivries in het lijfje en na de winter worden ze gewoon wakker en gaan zich opwarmen in de zon, op de muur. Vlakbij waar ik zat...

dat is dan weer mooi meegenomen!

84/366

Neneh @ 08:05 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 23 maart, 2012

Lente in het Ven!

De natuur schiet totaal uit de slof de laatste dagen, zonnetje erbij en gaan denk ieder bloemetje, bijtje, kikkertje en weet ik wat al niet meer. Het gonst, het bromt, het klokt, het kwaakt. Alhoewel...
luister en kijk eens mee. Hier zat ik toch maar mooi in het zonnetje, vogeltjes fluiten, kikkers gaan als een malle te keer en in de verte hoorde ik de lammetjes blaten...

Het is lente en je kunt er niet omheen!

83/366

Neneh @ 08:39 am
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 21 maart, 2012

Boomfeestdag......

Heerlijk weer, duizenden jonge boompjes, ruim 200 kinderen, heel veel vrijwilligers en liters chocolademelk...

Wat een feest bij de nieuwe geluidswal langs de A28, op de plek waar straks het ecoduct wordt gebouwd.

81/366

Neneh @ 01:49 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 20 maart, 2012

Snoeiwerk!

En dan is de vakantie weer voorbij, schijnt de zon weer in mijn tuintje op het noorden, staat er nog het een en ander rechtop te staan zonder dat het nog dienst gaat doen. Weg ermee, de schaar erin! Knippen, opruimen, vegen en dan.....

Maar weer uitrusten!

80/366

Neneh @ 10:45 am
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zondag 18 maart, 2012

Even bijkomen.....

Dagje met veel wind en veel wolken en veel uitrusten

78/366

Neneh @ 09:25 am
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 13 maart, 2012

Harige dingen....

Altijd goed!

73/366

Neneh @ 08:48 am
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

maandag 12 maart, 2012

Altijd goed.....

Ameland, zand, strand....

genieten

72/366

Neneh @ 11:39 am
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zondag 11 maart, 2012

Altijd goed

Dwingelderveld........

71/366

Neneh @ 12:00 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 10 maart, 2012

Was een leuk daggie....

Was ik even blij dat ik niet de zaterdagsecursus dag had, zo kon ik me namelijk opgeven voor de 'wissel uit dag' en meedoen aan een biologisch moment en een opdracht en een discussie. Hoorde ik nog meer ideeën voorbij komen en aten we lekkere broodjes, gingen we naar buiten om 'iets' te doen en kwamen we langs het water waar reuring was.....

Ja, ze zijn er weer en moet je zien hoe druk ze al zijn.

Het lijkt een zoekplaatje en dat is het ook

Het was 12 graden op de meter en in de zon veel lekkerder dan je maar kunt verzinnen, de rits ging open en de neus omhoog...

'Kijk mij eens'

Het was een leuk daggie en zo volgen er nog wel meer. Uiteindelijk

70/366

Neneh @ 10:18 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 8 maart, 2012

Was wel een lekker weertje bij het buiten werken...

68/366

Neneh @ 09:48 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 6 maart, 2012

Stiggeltie

Men neme de verrekijker en gaat op stap. Oh nee, terug, verrekijker vergeten en toen op stap. Wij, zus en ik, gingen op stap. Heerlijk weer en flierefluiters genoeg in de lucht of in de bomen of ver weg. 'Het heeft een zwart dakje en een geel borstje'.
Dat werk dus, en we hoorden allebei een geweldig mooi gezang. Maar wat voor vogeltje is het? We lopen door, fietspad af, zandpad op en slaan linksaf....

'Ehm, wat is dat dan?'

'Dat is een stiggeltie, zei zus, en verderop zijn er nog meer.' Bij de eerste der stiggelties hoefden we nog niet te klimmen, het hek ernaast stond open en zo dwaalden we verder. Nog een stiggeltie en nog een stiggeltie en ineens zag ik dat de route ook het 'Jacobspad' was. Dus deze wandelaars moeten ook allemaal over het stiggeltie en weten dan niet dat dit ding zo heet. Hier ga ik persoonlijk vanuit want ik wist het ook niet. Een stiggeltie is een overloopje en dat is het. Hiermee loop je over het prikkeldraad heen. Dat is mooi want een bocht of wat later, we hadden inmiddels wel een heleboel reeën gezien, moesten we wel over prikkeldraad klimmen. Zus hield het prikkeldraad naar beneden en ik kon oversteken. Ik had natuurlijk een rokje aan en mijn lange oranje winterjas. Hoezo natuurvorser ....... Dus zus zorgde ervoor dat ik veilig kon oversteken zonder stiggeltie!

We hebben een prachtig stuk natuur bekeken, verwondering over zoveel moois, dassen, vossen en reeën sporen gevonden en die laatste hebben we ook weg zien schieten tussen de bomen.
Het was geweldig en ik kan er nog zo lang van na genieten. Wel een halve nacht... en dat is dan weer minder!

Oh ja, dat vogeltje met die mooie zang, het zwarte dakje en de gele borst is dus een sijsje!

66/366

Neneh @ 10:01 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

maandag 5 maart, 2012

Gespot 2

Waardeloze foto maar ik was verrukt want was er 2 dagen eerder alleen maar blad nu was er een bloempje en ik miste alleen de zon nog want die zou het bloempje kunnen openen....

Maar ik was er zo blij mee...

ehm, hond trok aan de lijn en de foto was niet meer scherp. Dat is het!

65/366

Neneh @ 08:15 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zondag 4 maart, 2012

Voorjaar in een druppel

Was het een klein wereldje vanmorgen toch was er genoeg te beleven en al helemaal veel te horen. Een hele grote groep zwanen op het water en later een nog grotere groep zwanen die ook op het ven wilde dobberen. Het was net als een vliegtuig doet, rondje draaien en voorzichtig landen. En ontzettend veel lawaai maken... even later was er weer ruimte voor de specht en de veldleeuwerik. Prachtige geluiden, heerlijke wandeltemperatuur en vooral...

veel rust... en ruimte

64/366

Neneh @ 01:30 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 3 maart, 2012

Klein gemekker....

63/366

Neneh @ 10:50 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 2 maart, 2012

Gespot

Vorig jaar was het op 8 februari dat ik terug naar huis ben gelopen om mijn camera te halen om de eerste bloempjes van het speenkruid te fotograferen. Dat is bijna een maand later nu en ik heb nog geen bloempje gezien, ze zullen er heus wel zijn maar nog niet op de plekjes waar ik kom. Aan het begin van de week zag ik tijdens een wandeling de eerste groene blaadjes tussen de dorre herfstbladeren tevoorschijn komen en vanmorgen zag ik dat de lente echt doorzet. Nu nog bloempjes en ik ben weer een tevreden mens...

oh nee, dat was ik al....

62/366

Neneh @ 09:19 pm
nou zeg al 6 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 1 maart, 2012

Stadsrand....

Het is een stukje grond, een natuurreservaat, ingeklemd tussen spoor, snelweg en landbouwgrond. Een stukje grond waar het vooral nat is. Vanmorgen maar weer eens een wandeling met de honden gemaakt en met verbazing gekeken naar de schoonheid van dit kleine gebiedje. De mist vervaagt de contouren en dempt het geluid. Wat over blijf zijn de honden en ik.... en allemaal vogels in dit prachtig stukje stadsrand..

61/366

Neneh @ 10:45 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet

maandag 27 februari, 2012

Tranen met tuiten....

Men neme op de eerste maandag van de voorjaarsvakantie een braakbal en slaat aan het pluizen! Heel veel kinderen doen dat en en heel veel papa's en mama's ook. Om van opa's en oma's maar niet te zwijgen. Dat gepeuter wordt gezien als één grote ontdekking en dat is het natuurlijk ook. Er zijn kinderen bij die na een kwartiertje al klaar zijn en vervolgens de boel de boel laten en aan verder verkennen slaan. Zo af en toe eens komen kijken of papa of opa wel verder pluist! Er zijn kinderen die er geen genoeg van krijgen en zo was er maandag ook een jongedame die niet kon stoppen en aan beide zijden iemand naast zich had zitten die ook voor haar aan het pluizen was. De kleinste details werden met de tandenborstel schoongepoetst en uiteindelijk was ze klaar. Ze zou alle botjes thuis uitzoeken en mooi opplakken want de tijd was totaal op.....

Botjes en schedeltjes en staartstukjes... alles in een bakje mee naar. 'Voorzichtig' werd er nog gezegd.

En daar lag alles, waar zeker anderhalf uur aan geplozen was, op de grond. Tranen met tuiten, iedereen in rep en roer en over de grond. Alle botjes weer verzamelen en nu afplakken de boel voor het weer gaat gebeuren, dit mag en zal niet zo zijn.
En dan een je naam onder een pluisdiploma zetten! Hoe stoer is dat

58/366

Neneh @ 07:51 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zondag 26 februari, 2012

De zondagmiddagwandeling die voorjaarswandeling is

Is het vanmorgen nog redelijk bewolkt, niet koud maar toch, ik heb zo'n zin in zon. 'Vanmiddag, zegt lief, vanmiddag heb je zon.'
Nou, vooruit dan maar, dan pas in de middag.
Zo rijden we samen naar het Dwingelderveld, lief gaat vandaag voor het eerst mee met mij als ik ga gidsen op de zondagmiddag, onderweg zien we in de verte blauwe luchten. 'Daar wil ik heen, daar is het goed.'
Het lijkt me een goed plan om eens 'heerlijk' weer te bestellen en te krijgen.
Bij het bezoekerscentrum krijg ik bij binnenkomst al te horen 'je hebt 2 aanmeldingen'. 'Dan loop ik in ieder geval niet alleen want manlief gaat ook mee, dat zijn er al 3.'
Uiteindelijk bestaat de groep uit 23 gasten en dan heb ik manlief en de fotograaf die vandaag ook meegaan, niet meegerekend. Dus een hele groep mensen die samen met mij op stap gaat....

Het is fantastisch lekker weer en de groep geniet met volle teugen.

Neneh @ 10:06 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 25 februari, 2012

Natte neuzen

Vandaag was er een mooie excursieochtend voorbereidt voor ons, aankomende gidsen. Goed beslagen ten ijs komen, daar gaat het uiteindelijk om. En in het hoofdstuk 'duurzaamheid' komt een heleboel voorbij zo ook het boerenbedrijf. Het 'boeren' in alle facetten. We gingen op bezoek bij 2 boerenbedrijven....

Ik ben nog steeds gek op het boerenbedrijf en ach... die natte neuzen van die nieuwsgierige koeien, zo leuk!

Nieuwsgierig als ze zijn wilden ze ook wel even spelen met mijn iPhone.

56/366

Neneh @ 08:50 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 23 februari, 2012

Ken je lentewandeling van vandaag?

Eindelijk, eindelijk mag ik de wandeling weer een voorjaarswandeling noemen en eindelijk is het voorjaarsvakantie, nou ja, in het zuiden van het land. Na de winterwandeling staat er een voorjaarswandeling op de rol en ik heb er zin in. De voorbereiding is niet zo ingewikkeld, ik loop mee met een ervaren gids, leer weer nieuwe dingen en kan zo volgende week zelf als gids de wandeling leiden. Ik laat nog even de honden uit en stap in de auto. Net op dat moment bedenk ik iets wat ik niet moet vergeten en ik pak mijn telefoon om het in mijn agenda te zetten. Dan zie ik 'oproep gemist' 'u heeft een 1 voicemail bericht'
Eigenlijk weet ik het dan al. De wandeling gaat niet door, te weinig aanmeldingen of misschien helemaal geen aanmelding. Dit gebeurt wel vaker natuurlijk. Je kunt wel allerlei activiteiten verzinnen als natuurmonumenten, je bent wel altijd afhankelijk van de deelnemers, geen deelnemers, geen activiteiten. Zo simpel.
Nu heb ik nog genoeg te doen bij het bezoekerscentrum dus ik ga toch en als ik mijn werk daar gedaan heb hang ik de verrekijker om mijn nek en ga ik op pad. Ik heb namelijk as zondag weer een wandeling te verzorgen en ik wil wel weten of het pad enigszins begaanbaar is. Natte voeten heb je zo in dit gebied en hier en daar is het echt erg. Ik loop alleen het veld in, laat de bewoonde wereld achter mij en luister naar de vogels, zie een gaai in gevecht met een buizerd, een hoop lawaai en uiteindelijk gaan ze beide een kant op. Een klapekster laat zich alleen met de verrekijker pakken want juist als ik het beestje in beeld heb vliegt het een struik verder... nana nana na.. zoiets.
En dan loop ik op de heide en hoor een vogeltje, nee, er zingen er meerdere hun mooiste voorjaarslied. De veldleeuwerik is er weer. In het heide gebied is het vooral nat, veel vennetjes waar de watervogels lekker dobberen op de kleine golfjes. Overal hoor ik vogelgeluiden, ganzen, eenden, gaaien, kraaien, fazant, buizerd en de veldleeuwerik. Om maar niet te praten over al die andere kleine fluiters. Dat zijn er nog al wat. Ik zag een paar vinkjes, koolmeesjes en ik hoorde de geelgors. Een ding is zeker...

klik

De lente is in de lucht en zondag ga ik weer wandelen...

ga je mee?

54/366

Neneh @ 03:33 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

Een week later........

Een week geleden werd ik wakker op Ameland, een week geleden alweer. Een week na mijn jaardag, dus alweer een week ouder en geen steek wijzer. Nu was dat ook niet direct het doel van die week en geen steek wijzer is ook niet waar want ik heb best wel weer een aantal dingen geleerd. Een week geleden was het een graad of 6 op het eiland en vandaag gaat de temperatuur hier naar boven de 10 graden en op het eiland niet. Het water rondom het eiland is nog te koud en daarom gaat de temperatuur daar minder snel omhoog.

Behalve in een duinpannetje.... maar dat is weer een ander verhaal

Vandaag staat de eerste lentewandeling op de rol en ik heb er wel zin in. Vannacht lekker slecht geslapen vanwege dat spookweer wat door spookt in mijn hoofd. Ik hou niet van dat rommelige weer, al dat geklapper rondom het huis. Het is me te onrustig. Toch ligt de dag aan mijn voeten, ga ik straks eerst met de honden wandelen en daarna aan het werk. Lentewandelen... misschien tref ik jou daar ook wel. En als je nu niet kunt, volgende week donderdag loop ik weer mee... de natuur in!

Neneh @ 07:48 am
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 10 februari, 2012

Er is een keuze gemaakt....

Gisteravond was er weer een cursusavond van de natuurgidsencursus die ik doe en weer was er een geweldig biologisch moment. Een biologisch moment is een korte presentatie door één cursist over een onderwerp naar keuze. Dat is leuk, je hebt geen idee waar het over zal gaan en echt tot nu toe vind ik al die onderwerpen, al die biologische momenten het allerleukste van de cursus. Gisteravond begon collega cursist met de vraag of één van ons mee had gedaan aan de tuinvogeltelling van een paar weken terug. Er gingen nogal wat vingers de lucht in en daarop kwamen wij aan het woord. Het is leuk om te merken dat dit leeft en vanuit dit ging het eigenlijk heel gemakkelijk verder. Er werd een vogelgeluid gepresenteerd en raden maar. Zo leuk als dit gedaan werd en vooral zo leuk zoals iedereen er gelijk in zat. Want vogelgeluiden zijn best wel ingewikkeld.... ik kan ze nog steeds niet uit elkaar houden of het moet al de Merel zijn die z'n zangkunsten vertoond. Die ken ik inmiddels wel...

Hoe dan ook, het was mijn cursusavond en de avond daarvoor zat ik ook met mijn hoofd in de natuur, alleen was er nu een ledervergadering te doorworstelen. Nee, viel ook wel mee. Mensen met een groen hart zijn wel heel erg gedreven en hun groene hart stroomt zo over dat je heel gemakkelijk meegesleurd wordt.
Ik ook, na de pauze, werd ik ook meegesleurd en ineens wist ik het. Hier ga ik me in verdiepen, hier maak ik op de een of andere manier een biologisch moment van, hier ga ik een educatief werkstuk van maken en hier kan ik een excursie geven. Ik heb er een jaar de tijd voor en ik ben vandaag gelijk begonnen met ontdekken.

Snerpend koud was het er, snerpend koud en waaierig. Het riet was gesneden en werd afgevoerd. Zo heel anders als in de Wieden. Maar goed, ik ben er geweest en nu ga ik er mee verder. Het voelt goed!

41/366

Neneh @ 07:33 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 8 februari, 2012

Ademen en drinken...

De vissen kunnen ademen, de vogels kunnen drinken, de poes kan over het ijs lopen en ach....

Het is gewoon winter in de tuin.

38/366

Neneh @ 06:34 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 27 januari, 2012

Dan doe ik altijd een rondje buiten...

Nat, nat een lange tijd is het nat. Al die regen die zich een weg baant door het land. Nat, zo nat. Die stroom aan nattigheid laat z'n sporen achter. De randen langs het pad zijn kapot gereden, wielen zakken weg in de verzadigde grond. Lange schaduwen rimpelen over al dat water.
Maar toch, een verdwaalde scilla bloeit met een enkel bloempje tussen de stenen en van een gids hoor ik dat bosanemoon en sneeuwklokje nu al in bloei staan, en dat in januari. Al die nattigheid en de te hoge temperaturen hebben ons en de natuur bij de neus. De winter regent voorbij, de natuur probeert het bij te benen en het water zoekt een weg...

Dus stromen de paden vol water, de sloten stromen over, de vennetjes kunnen het amper bolwerken.

En ik, ik rijd door de plassen de parkeerplaats op, zoek een droge plek om over te kunnen steken, denk dat het gras een veilige plek is maar ben toch heel blij dat de schoenen niet gelijk water maken.

Ik zoek een plek met de zon in de rug en maak foto's... heel veel. Van de reflectie in al dat water. De blauwe luchten, de wolkenloze hemel al is het maar voor kort, het gele riet, de groene waas die al in de bomen schuilt.

Wat ik wil zeggen... ik doe altijd een rondje buiten maar vandaag was het bijzonder lekker.

27/366

Neneh @ 08:35 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

zondag 15 januari, 2012

Als de winter aan het zomeren slaat...

Natuurlijk had ik zondagochtend nog last van de winterslaap maar de kleinkinderen staken er resoluut een stokje voor! Zondagochtend, half 9 was het 'Oma' en ja hoor, ik was wakker. Ik was die nacht ook wel wakker geweest.... helaas. 'Klein mannetje' is in de nacht de dag aan het verwerken en dat gaat niet altijd zonder problemen. Maar ik kan echt niet slapen met, hoe lief ook, dat kleine mannetje naast me, dus even 'bijkomen' en dan weer in je eigen bed. Lekker slapen en pas uit bed als het weer een beetje licht gaat worden...

Zucht!

Hij probeert het nog een keertje en valt daarna in slaap en ik lig wakker. Zo gaat dat dan. Gelukkig zie ik het niet licht worden, gelukkig slaap ik nog een tijdje en dan ineens is het druk in het bed. We bespreken de ochtendstond met de kleinkinderen en 'nu is het licht, nu mogen we naar beneden'.

Het is prachtig weer maar we doen aan bankhangen en spelletjes spelen en ontbijtjes eten en roze koek happen. Tot ze naar huis gaan en wij in de benen om naar buiten te gaan. Hoogste tijd! Mooi weer, wat zeg ik, fantastisch lekker weer! Meer dan heerlijk na al die regen en wind en donkere dagen. Ik doe de sjaal om, de jas aan, twijfel over handschoenen maar uiteindelijk vergeet ik die. En ik had de sjaal ook kunnen vergeten! Wat een heerlijk weertje. Twist springt neemt een modderbad en Micka kijkt toe. Die waagt zich niet aan nattigheid. We wandelen, zien hier en daar nog een laagje ijs op een plas en in de verte vogels die het voorjaar in de bol hebben.

En dan zien we op ons pad iets zwemmen in een plas en roepen in koor 'wat zwemt daar?'

Het beestje wordt gevangen en dan maak ik mijn foto van de dag....

Een salamander waarvan ik dan denk dat die toch veel te vroeg uit de winterstalling is gekropen. Later lees ik dat sommige salamanders op het droge en andere in het water overwinteren. Hoe dan ook, deze hoorde duidelijk niet in de plas op het pad en waar de weg ook naar toe leidde we hebben het maar terug gezet tussen de grassen aan de kant van het pad. Ik hoop maar dat het beestje zich een goed heenkomen heeft gezocht voor de koude nacht want voor het eerst dit jaar, deze winter vriest het een beetje en dan moet je toch niet voor je lol een rondje gaan zwemmen in een plas!

15/366

Neneh @ 12:19 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 3 januari, 2012

Mag het een druppeltje minder....

Hoor ik ineens dat bomen in de winter gemakkelijk omvallen als het veel regent. Dat had ik even niet verzonnen. De blaadjes zijn er af en daardoor kan de wind niet veel grip krijgen op de boom. Maar nee, nu is het de regen die ervoor zorgt dat bomen sneuvelen. En er sneuvelt nog veel meer door de wind waardoor de regen vrij spel heeft.

Was ik er in december al lang klaar mee, nu is het januari en de regen zorgt voor nog veel meer overlast...

Het noorden van het land staat blank....

3/366

Neneh @ 05:19 pm
nou zeg al 5 keer gebabbeld
Tweet

maandag 2 januari, 2012

een pluisdiploma halen...

Wat heb je allemaal nodig:
bakjes
pincet
tandenborstel
sateprikker
een uilenbal en een hele bak geduld....

Pluizen maar.

Aan het einde van de pluizerij heb je een kaartje vol botjes en schedeltjes. Vijf muizenschedeltjes in één uilenbal is echt niks bijzonders maar ineens een vogelkoppie tegenkomen is wel een beetje bijzonder.

En zo plukte ik de dag! En deelde ik pluisdiploma's uit

2/366

Neneh @ 06:35 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 28 december, 2011

Op naar de Vette Vogels....

Bol, het staat bol van activiteiten bij natuurmonumenten. Wat dacht je van de Wilde Buiten Dagen waar ik vandaag als begeleiding bij stond. Nog niet eerder in mijn nm carrière heb ik zoveel bezoekertjes meegemaakt. Nog niet eerder was ik er zo druk mee als vandaag..... vetbollen maken. Aan het einde van de dag stond de teller op 123 kinderen die mee hadden gedaan aan deze wilde buiten dag. Want het was niet alleen binnen gezellig, buiten was er ook drukte en vertier.

Bij de vogelaar was er ook veel te zien en te leren...

362/365

Neneh @ 06:05 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

maandag 26 december, 2011

Beetje plakkerig....

Een flinke wandeltocht in de benen, door bos en over hei. Opdrachten doen, door de plassen dat het spat, hier een broodje bakken, daar een warme chocolademelk drinken.... en bij mij een marshmallow roosteren... een beetje plakkerig is het. En zo komt er aan de wandeling op 2de kerstdag toch een zoet einde....

Volgend jaar maar weer...

360/365

nog 5 dagen in 2011

Neneh @ 08:03 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

maandag 19 december, 2011

Wat ons bindt en boeit en inspireert....

Op de valreep van het jaar 2011 heeft iedereen het hartstikke druk. Er wordt wat af gezongen, gespeeld, geknutseld. Kerstvieringen, kerststalletjes, kerstliedjes en kerstgedachten worden in veelvoud uitgedragen. Kind op school heeft een kerstdiner, kerstborrels bij de 'baas', we eten een 'chineesje' samen en dan begint onze kerstvakantie. Verhuizen, er gaan ook mensen verhuizen op de valreep. Sterkte daarmee. Overal en iedereen sterkte met al die verplichte nummers op de valreep en die overdenkingen die weer te denken geven. Mooie woorden over het jaar wat bijna uitgerold is. Mooie wensen voor het opgerolde nieuwe jaar.
De afgelopen jaren werd ik er vaak een beetje weemoedig van, alweer een jaar voorbij, alweer een kerst met alle drukte, maar dit jaar heb ik dat niet. Ik ben wel blij met het einde jaar. Ik zie mijn fotoboek groeien en groeien, mijn blik verruimen, mijn agenda zich vullen. Ik geniet van elke dag, probeer er met alle middelen het mooiste van te maken en geniet nog meer. Er zijn een paar dingen die me enorm inspireren en die benut ik ten volle.
Nee, het zijn geen dingen, het zijn mensen, zij inspireren en zij geven mij weer nieuwe inspiratie. Er is iets wat ons bindt, zij en ik delen iets samen. Wat ons bindt en boeit en inspireert is de natuur en vanavond was het de eindejaarsbijeenkomst van alle vrijwilligers die hebben geholpen met het uitrollen van het jaar. Met excursies, met gidsen, met tuinieren, met baliewerk. Met alles waar Natuurmonumenten geen personeel voor heeft. En dat is veel, er is veel werk. Iedere keer verbaas ik me daar weer over en kom ik tot besef dat met al die vanzelfsprekendheid van het invullen van alle roosters er zo ontzettend veel werk verzet wordt en zo ontzettend veel mensen met zoveel plezier al die klussen doen. De natuur die boeit en bindt en inspireert en die ons hartstikke bezig houdt. Het is heerlijk om zo bij elkaar te zijn, eens gezellig praten met elkaar. Zoveel tijd brengen we niet samen door. Heel vaak zie je elkaar alleen op een inrooster-avond en dan af en toe bij de begeleiding van activiteiten.
Vanavond was het dus bijpraten... luchtig en zwaar en vooral inspirerend.

Een warm welkom bij de ingang van het bezoekerscentrum. De sjaal, muts en handschoenen moesten wel bijspringen, de wind wakkerde aan en over de vlakte was de kou voelbaar aanwezig. Maar toch werd ik warm bij de aanblik van .....

Als dat geen warm welkom is dan weet ik het ook niet meer. Sfeervol en eenmaal binnen gelijk de handen warmen aan warme appeldrank.

Wat ons bindt en boeit is de natuur. Wat mij dan vooral dankbaar maakt en blij en gelukkig. Want dat doe ik. Ik prijs mij gelukkig....

354/365

Neneh @ 09:25 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

zondag 18 december, 2011

Dennenappels verzamelen...

Gelukkig was het droog! Althans, vanuit de lucht dan. De bodem is verzadigd, de auto ziet er niet meer uit want de plassen zijn enorm..

De berg dennenappels is ook enorm en daar ging het vanmiddag om....

352/365

Neneh @ 10:08 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 16 december, 2011

Door de plassen dat het spat....

Ik heb eigenlijk wel zin in een beetje vorst, pegel aan de neus, handen in de zakken, sneeuwwitte velden.... dat soort werk. Ik ben wel weer helemaal klaar met al die regen die de hele dag boven mijn hoofd heen en weer trok!

Nog 15 dagen een foto en dan is het jaar rond!

350/365

Neneh @ 08:50 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zondag 11 december, 2011

Over de heide ......

Laarzen aan, muts over de oren (zit in mijn tas voor het geval), handschoenen aan (die liggen dus nog gewoon thuis), warme jas over andere warme kleding. Elke zondagmiddag is er een wandeling, elke zondagmiddag! En elke zondagmiddag staat er een gids klaar, weer of geen weer.... 'wij gaan wandelen'. Zes november had ik de primeur en vandaag was ik weer de gids. Het blijft spannend hoeveel mensen er op af komen, het blijft spannend of mensen hier een paar euro voor overhebben om natuurmonumenten te steunen in hun werk.
Het mooie aan deze wandelingen vind ik dat je van de paden af mag. En ik merkte vanmiddag bij de wandelaars het zelfde plezier. Daarvoor ga je mee, voor de uitleg over het gebied en voor het wandelen in die gebieden waar je anders niet mag komen.
Het is heel wat natter op de bodem dan een maand geleden maar we hebben, voor zover ik aan de start kan bekijken, goede schoenen en laarzen aan de voeten. Dat één van de laarzen toch niet waterdicht is, is vooral jammer. Dan heeft er ineens iemand natte voeten, maar terug gaan heeft ook weinig zin.
We wandelen door, zien in de verte de schaapskudde.

Altijd leuk natuurlijk, even een gesprekje met de herder. Weer wat wijzer lopen we verder. De schaapjes blijven nog even grazen. Er is op de heide niets meer te 'vreten' dus zijn er kleine stukjes gras waar ze kunnen grazen. Even lekker in beweging is voor de schapen ook belangrijk, als er sneeuw gaat vallen is het helemaal over. Dan scharrelen ze hun kostje niet meer bij elkaar en moeten ze constant bijgevoerd.
Dwalen over de heide, een koude wind maakt dat we stevig doorstappen en af en toe even wegkruipen in de capuchon van de jas. Er is nog genoeg te vertellen en te zien. Vooral het beleven is fijn. Dat je op de heide staat en heel ver kunt kijken, dat je door een zandverstuiving loopt en niemand je meer kan zien, dat je erachter komt dat je dit soort dingen echt niet ziet van het pad af. Dat je niet weet dat het er is. Dat het fijn is om met een gids op pad te gaan.... juist daarom

Ik prijs me rijk op zo'n moment. Snap je dat?

Wie wil er eens mee?

346/465

Neneh @ 10:32 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 8 december, 2011

Je kunt het altijd bonter maken....

Ze lopen al een tijdje rond, de man en zijn vrouw. Zij zakt nog wel eens door de knieën om even te zitten maar hij drentelt rond. Af en toe hoor ik ze iets naar elkaar roepen maar eigenlijk let ik er in het geheel niet op. Het is meer een toevallig iets. Toch is er iets wat me triggert, ik kan niet zeggen wat.

Ik ben druk met kinderen, druk met knutselen en helpen en punten slijpen. Af en toe is er even tijd voor een babbeltje of voor het maken van een foto. En als ik de ....

Hermelijn op de foto zet komt zij bij mij staan.
'Wat is dat voor een beest?'
'Een hermelijn, zeg ik, mooi beestje hè!'
'Nee, echt, is een hermelijn zo klein?'
Ze draait zich om, zoekt haar vent en roept 'Moet je kijken Karel, zo klein is een hermelijn. Ik dacht dat die veel groter was. Als je daar een jas van wilt ben je wel even bezig.'
En nu heeft ze mijn aandacht.... jas?
'Ja, vreselijk, zeg ik. Daar moet je niet aan denken toch?'
Ik bedoel maar, ik moet er echt niet aan denken. Dieren doden puur voor het bont en dan ook vaak op dieronterende manier.
'Ik vind bont mooi, zegt ze, ik vind het echt mooi.'
'Ja, maar dan toch niet 'echt' bont en ik kijk naar haar jas waar langs de capuchon bont zit.' Ik ga er klakkeloos vanuit dat het nep is. Want ik kan me niet voorstellen.....
'Oh ja hoor, dit is ook van echt bont.' En ze wijst naar haar jas, naar de rand bont om de capuchon.
Alsof ik door een stroomstoot wakker word, alsof ik even in brand kom te staan. Ik zeg niets meer... ik ben echt in de war.

Daarom mag je, als je net als ik schrikt van alle ellende die rondom bont hangt stemmen! Op het meest domme bontje. Zoals op Sylvie, die modegek is, die rustig een hermelijntje laat doodbloeden om er vervolgens ...
Lees maar: Doodgebloed

Neneh @ 10:47 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet

zondag 4 december, 2011

Sporen, speuren, ruiken, zien.....

Na de cursusavond die helemaal over sporen ging, over prenten, geuren, vraat en noem maar op volgt er ochtend in de praktijk! Stromende regen hoorde ik ergens tussen 4 en 5 in de nacht...brrrr.
Ik draai me nog eens lekker om.
Als de wekker gaat zegt lief 'een grote dikke wolk hangt boven Nederland. Windkracht 7.'
'Dan draai ik me nog een keertje om', brom ik. En ik stap uit bed ... DAPPER!
Het valt reuze mee met het weer. Het waait, het is nat, soms een beetje meer nat en het waait soms ook net iets meer. Oh, en het is niet warm! Echt niet. Ik ben al rap blij dat ik geen haas ben, of een ree.
Iedereen is trouwens dapper, we staan er allemaal gewapend met regenjas, zuidwester, kaplaarzen en regenbroeken. Een bont gezelschap gaat mee achter de gids aan. Ik denk nog dat we weinig gaan vinden want wat is dit nu toch voor weer na een hele maand droogte.. maar goed, mij hoor je niet klagen, ik vind het gewoon helemaal niks!

Groepsvorming

We vormen meerdere groepjes en gaan aan de slag. We zoeken sporen, zijn het spoor bijster, sporen niet en zo grappen we nog een tijdje door. Ik ben aan het einde van de ochtend zo melig als wat. Dat krijg je wel met dit weer. Je moet toch iets te lachen hebben als het van dat druilperenweer is.

Hazenleger.

Maar de oogst is dus geweldig, ondanks het weer. De lijstersmidse maakt het hart warm, het hazenleger maakt dat ik heel blij ben met mijn bed. Afgekloven dennenappels, het hapje van muis en eekhoorn doet mij verlangen naar een heerlijk broodje. Nee, niks mis met sporen zoeken. Ik denk nog even terug aan het moment dat er in bijna in vervoering een 'drol' ontdekt wordt. Die is vers, die is lichtjes verregend maar om aan te ruiken en uit elkaar te pulken is die goed genoeg!
Geef mijn portie maar aan fikkie, dat ga ik dus niet doen.

Neneh @ 10:22 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 2 december, 2011

Het ven........

336/365

Neneh @ 10:21 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 1 december, 2011

Spoorzoekertje

Eigenlijk is dit mijn foto van de dag. Gemaakt toen ik een dikke bui aan zag komen en en aan de andere kant de zon. December begint met woelig weer. Dat is het dus, daar gaat mijn foto over.

Maar in de avond heb ik cursus en die cursus gaat over diersporen. Sporen, allemaal sporen. De opbouw van de avond is wel zo dat er ondanks dat het heel veel informatie is er heel veel blijft hangen. Ik weet heel zeker dat ik ondanks dat het best pittig is wel een aantal sporen kan benoemen.
In de pauze laat ik een foto zien, vertel ik erbij hoe ik er aan gekomen ben. De cursusleider moet er de bril bij op maar samen komen we toch wel op een idee. Het verhaal....
'Heb je al een foto van dag gemaakt?' Die vraag krijg ik van iemand die net afscheid had genomen, het weekend was begonnen. Maar hij kwam terug en struikelde bijna over zijn eigen woorden. Ik had nog geen foto van de dag gemaakt. 'Dan heb ik iets voor je! Op het pad liggen 2 pootjes. Ik weet het niet, het lijkt met wel van een eend.' Hij babbelt nog even verder, ik pak mijn jas en loop met hem mee naar buiten. Samen kijken we naar de grond, ik maak foto's, pak vervolgens de pootjes op en leg ze in het gras. 'Da's van een kikker! Niks eend.'
Maar de vraag 'hoe komen die pootjes hier terecht' bleef. En die nam ik mee naar de cursus en daar hebben we onze fantasie op losgelaten.
Maar ook op alle andere sporen natuurlijk. En dat zou dan eigenlijk mijn foto van de dag moeten zijn....

Nestjes, keuteltjes, afgekloven mais, pootjes.... sporen!

336/365

Neneh @ 05:06 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zondag 13 november, 2011

Er huist een muisje in het houthok....

Of misschien zitten er wel twee muisjes....

in het houthok

317/365

Neneh @ 08:47 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 9 november, 2011

Cranberry met de bijzondere smaak...

Met water en suiker en dan even koken...

en dan smullen!

312/365

Neneh @ 10:17 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zondag 6 november, 2011

Je moet ergens beginnen.........

Activiteiten zijn er genoeg, kan altijd meer maar dan is het niet gezegd dat het beter is. Hoe dan ook, op een zaterdag is er nog wel eens een excursie, een avondreeëntocht, een vollemaanwandeling. Maar op de zondag is het wandelen geblazen, je eigen neus achterna. Is ook niet verkeerd natuurlijk maar voor een bezoekerscentrum in een prachtig natuurgebied kun je nog wel iets meer verzinnen. En zo werden de zondagmiddagwandelingen geboren. Nu nog gidsen inroosteren, bereid vinden, oproepen en het kan starten.

En dat was vandaag aan de hand, vandaag mocht ik de spits afbijten als gids in de eerste zondagmiddagwandeling. En dat is best spannend want niemand weet of er iemand is die hier echt op zit te wachten. Of er iemand zin heeft in een zondagmiddagwandeling met een gids. Om nog maar te zwijgen over de mogelijkheden die er zijn om anderhalf uur te vullen met 'iets' waardoor iedereen aan z'n trekken komt, waarbij ik dan zelf ook nog het gevoel krijg 'iets' bijzonders te doen. Want zo voelt het in eerste instantie wel. Ik krijg een soort van 'ik ga op schoolreis' gevoel. Het is spannend want je weet echt niet wat je allemaal gaat doen. Bij een schoolreis weet je wel wie er meegaat en nu is het afwachten.
Als ik het bezoekerscentrum binnenkom hoor ik dat zich 1 persoon is die zich heeft opgegeven. Ik glimlach eens een keer 'dan heeft die persoon de middag van z'n leven' want ik ga wel op stap. Desnoods met 1 persoon. Gelukkig melden zich meer mensen en met dit groepje ga ik op stap. Struinen gaan we, sporen zoeken, luisteren naar geluiden, luisteren naar elkaar en vooral genieten van de omgeving. Met de kinderen maak ik een geheimpje. Zoek onderweg iets en stop het in je jaszak, niet laten zien aan de anderen want aan het einde van de wandeling gaan we daar iets mee doen. Het is bijzonder om te zien hoe kinderen hier mee omgaan. Aan het (bijna) einde van de wandeling blijkt dat 2 kinderen hun 'schat' alweer kwijt zijn en zo komt het niet helemaal uit de verf. Maar er zijn toch schatten verzameld, we kunnen er nog even naar kijken en er over praten. We wandelen door een gebied waar je 'normaal' niet mag wandelen. En dat wordt iedereen bijzonder duidelijk omdat we zodra we dit gebied uitkomen iemand op ons pad treffen die ons op het bord wijst. 'Verboden toegang'....
'Als de opzichter het maar niet ziet', zegt de man.
Gelukkig mag je hier wel wandelen met een gids, dat is dan ook gelijk het speciale aan de zondagmiddagwandeling. We gaan van het pad af, we struinen over de heide....

En die heide zag er vandaag stil en verlaten uit, ver kijken was niet aan de orde, de lucht was nevelig, de wind was bijna stil gevallen en het weer vandaag leek in geen fractie op dat van gisteren....

Maar het was een fijne wandeling, iedereen deed mee, iedereen had het naar mijn idee naar de zin en ik voelde een ontspannen sfeer.
Op naar de volgende zondagmiddagwandeling, wie weet, misschien ligt er dan sneeuw?

310/365

Neneh @ 09:52 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet

maandag 31 oktober, 2011

een prachtige dag....

305/365

Neneh @ 08:58 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 27 oktober, 2011

in de tuin eind oktober....

Nog vol bloempjes, nog niet beschadigd door de herfst, de vorst, de kou....
Zelfs de solitaire bij ziet er nog kansen liggen. Wat een fijn weertje vandaag.

Dag 300 van 2011

Nog 65 dagen in 2011. Geniet ervan.. dat doe ik ook.

300/365

Neneh @ 09:45 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 26 oktober, 2011

3 keer is scheepsrecht

Vanavond de derde reeënavondexcursie op rij. Als gids in opleiding, als leerling. Alhoewel, als je me nu laat gaan red ik me er mee. Ik heb in die 2 keer dat ik mee was veel geleerd en natuurlijk door te lezen er nog aardig wat 'weetjes' bij verzameld. Dit gaat goed komen. Als ik de mensen die meegaan begroet en vertel dat we vanavond zeker reeën moeten zien want 'drie keer is scheepsrecht', dan worden ze al enthousiast. Bij de gedachte hieraan word ik dat eigenlijk ook wel. Het zou mooi zijn...

En het lukt. Op afstand, dat dan weer wel. Zodra ze ons in de gaten hadden waren ze natuurlijk op hun hoede. We hebben ze gezien en daarna was er toch een soort van euforie in de groep. Fluisterend vervolgden we onze weg. Wie weet...

Maar nee, dat was het. De zon ging onder, de ganzen vlogen weer over en het was weer een fantastische wandeling. Mij hoor je niet meer klagen... of het moet over een betaalmiddel gaan die ineens geen betaalmiddel meer is.

299/365

Neneh @ 10:02 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 22 oktober, 2011

Van iets bijzonders, iets speciaals maken.....

De hele week zit ik al met de neus in de natuur en soms komt er zo maar een cadeautje bij. Een zonnetje bijvoorbeeld na een paar dagen regen of een lief kindje met prachtige rode krullen wat naast me zit te knutselen. Ik moet me bedwingen om niet met mijn vingers door die krullen te kroelen.
Ik ga voor het eerst mee op reeënexcursie en we zien geen ree. Wel voelen we de kou optrekken, de regen op ons hoofd en de blubber onder de schoenen. De zon gaat onder zonder dat we daar veel van zien. Ineens is het zaterdag en staat de laatste paddenstoelenexcursie op het programma. Er willen veel meer mensen mee dan kan. Als de groep zo groot wordt zijn er altijd mensen die helemaal niets mee krijgen van alle uitleg en verhalen.
Van de grote hoeveelheid soorten paddenstoelen zijn er niet veel meer over. Het seizoen is toch wel een beetje voorbij. Kinderen vinden er gelukkig nog wel een hoop. Ze zitten wat dichter bij de grond en zien het nog even scherp. Het is fijn te merken dat ze het leuk vinden en genieten. En na 2 uur over de grond turen en tussen blaadjes en takken zoeken is iedereen het wel eens, het is bijzonder, al die soorten.

En dan de laatste klus, niet vervelend, meer een cadeautje omdat het ook nog eens van dat heerlijke weer is. Mijn tweede reeënexcursie van deze week. Als gids in opleiding is het wel handig om heel veel ervaringen op te doen. Ervaring in de materie, ervaring in gidsen, het sturen van mensen, ervaringen delen, omgaan met vragen, omgaan met de kennis in de groep, de omgeving, de weersomstandigheden. Gewoon leren, dat is het. En vandaag is helemaal speciaal want mijn zus is de gids en zij heeft als medewerkster bij natuurmonumenten al heel veel ervaring opgedaan. Ik vind het wel spannend, ben reuze benieuwd naar haar manier van gidsen, van kennis overdragen. In mijn beleving kan de tocht al niet meer stuk, nu nog afspraken maken met de reeën dat we ze willen zien op die plek. Dat zou nog eens mooi zijn maar zo werkt het dus niet. Het weer kun je niet sturen en met de dieren kun je geen afspraken maken.
Daar gaan we, genieten van de omgeving en op zoek naar de reeën. De zon maakt lange schaduwen en genieten doet iedereen.
Helaas voor ons ook vanavond geen ree te zien. Sporen genoeg, ze zijn er heus maar waar? Verstopt in de mais? Verstopt in de heide of tussen de bomen. Verstopt, dat is zeker.
De zon zakt achter de bomen , de hemel kleurt in de mooiste tinten en dan komt er een stilte moment waarbij kippenvel plaats maakt voor verwondering en andersom. Want al is er een koude lucht die over de heide voelbaar is, de ganzen gakken, de pastelkleuren nemen de lucht over, de eerste ster wordt zichtbaar.

Wonderlijk hoe je van iets bijzonders iets speciaals kunt maken.

295/365

Neneh @ 10:20 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 21 oktober, 2011

Gepeuter.....

294/365

Neneh @ 09:48 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 19 oktober, 2011

Soort van wandeltocht maar net anders!

292/365

Neneh @ 11:09 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

maandag 17 oktober, 2011

Coctailparty in het bos

De zon scheen een beetje en na het ziekenhuis vertrok ik richting bos voor een avontuur! Het gevoel van 'wij gaan een hele grote vangen' kwam vanzelf.
Eenmaal binnen kreeg ik al de melding dat er al 15 kids op me wachten. Tjonge, dat overtrof mijn stoutste verwachting. Uiteindelijk werden het er 20 en met 3 'ervaren' cocktailbrouwers togen we het bos in. Boomtoppen bekijken, onderkanten van de paddenstoel bekijken, mos voelen, kriebelbeestjes vangen, eikels bekijken en blaadjes omkeren. We ontdekken dat er steeds meer te ontdekken valt en papa's en mama's zijn echt verbaasd dat hun kroost zoveel weet van de eikel en de eekhoorn. Mama's die denken dat hun kind 'verlatingsangst' hebben moeten eens goed naar zichzelf kijken.... want het is me na zo'n ochtendje wel duidelijk wie er angst heeft. Als de spiegeltjes in de tas zitten komen de loeppotjes tevoorschijn en als die vol kriebelbeestjes zitten pakken we de cocktailglazen. Kinderen zijn zo creatief en maken de lekkerste geuren met blaadjes, grasjes, vruchtjes en roeren maar. Dan doe ik ze blinddoek om en met de assistent aan de hand lopen ze naar een boom. Goed voelen, wat is het voor een boom, wat zit er op de bast, hoe dik is de stam, voel je takken.... en dan zonder blinddoek uitzoeken welke boom het was... Makkie!

Ze genoten, iedereen. Het was droog en het was ..... stil

maar dan gaan ze giechelen.

De oogst van een cocktailparty werd bij terugkomst haast uitgelegd als 'jullie hebben een fijn feestje gehad??': 12 bierdopjes, 8 lege bierflesjes, 1 leeg sigarettendoosje en 20 blije kinderen. Die laatste mogen van mij morgen terug komen...

ps: die bierflesjes lagen dus gewoon in het bos, her en der heen geslingerd. Dat je niet denkt dat we zelf aan het zuipen waren geslagen :)

Neneh @ 10:10 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 15 oktober, 2011

Oogsten....

288/365

Neneh @ 10:17 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 12 oktober, 2011

Vogelvoedertafelen....

285/365

Neneh @ 05:21 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 8 oktober, 2011

Aan onze voeten ligt de rijkdom van de herfst...

Kom maar naar het Landgoed Vledderhof. Daar is ons tweede uitstapje van de IVN gidsencursus en daar ben ik dus ook nog nooit geweest. Het is haast een schande te bekennen dat mijn blik zich nu pas verruimd. Maar als je dichtbij huis al van die prachtige natuur hebt dan kom je er haast niet toe om iets verder te rijden. Nu moet het en ik moet zeggen dat ik dit één van de leuke dingen vind die bij de cursus hoort. Hoeveel mooie hoekjes en gaatjes in de Drentse natuur gaan we nog betreden..
De opdracht van vandaag is een vervolg op de cursusavond, over leerstijlen. We maken kennis met verschillende vormen van excursiestijlen en begeleidingsvaardigheden. Ervaringen delen, feedback geven en wat er nog meer komt kijken. We gaan in groepjes met ‘verschillende’ gidsen mee en na een kwartiertje gaan we weer met een andere gids mee. Het regent op het moment dat we de paden betreden, jammer maar niets aan te doen. We wisten dat dit kon gebeuren.

281/365

Na twee rondjes gidsen brak de zon door en in die zon hebben we ons kopje koffie kunnen drinken. Ik wil niet veel zeggen maar er wordt wat afgebabbeld door alle cursisten. Onvermoeibaar praten over alles wat we beleven en waar we op gelet hebben. Een aantal vragen verdienen een antwoord en samen komen we daar ook wel uit.
Bij de eerste gids staan we aan de rand van een veld vol pitrus. Het witte merg uit de stengel diende vroeger als lampenpit. Een veld vol pitrus blijft mooi staan, de koe eet het niet, de slangen en andere reptielen vinden er een fijne schuilplaats en de teek ook. Helaas gedijt die ook prima in de russen.

Al aan het begin zie ik het paarse paaltje, daar ben ik wel blij mee, geen ander paars te bekennen of het moet al van een russula zijn. Misschien hier en daar een verdwaalt plukje heide maar dat is het dan. Dus om het paars niet te missen zijn er paarse paaltjes…

Een tapijt van paddenstoelen, van klein tot groot ligt aan onze voeten. Met wel een hele mooie grote sponszwam aan de voet van een grote spar

Ik stop een tamme kastanje in de mond, de paden liggen er vol mee….

281/365

En als je nog meer wilt leren dan alleen de namen van al die paddenstoelen dan kan je hier ook terecht voor een lesje Drents!

Neneh @ 10:21 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 7 oktober, 2011

De geur van een herfstbakje....

Als ik binnenkom kan ik maar één ding verzinnen ‘het stinkt hier’ en ‘ik ruik narigheid’ maar wat. Het is de tweede avond van de IVN cursus en vanavond is het de eerste echte officiële lesavond maar om ons nu met zo’n geur te verwelkomen vind ik wel een beetje bruut. Het overstijgt zelfs de lekkere geur van de koffie.

In het lokaal staan de tafels rijk gevuld met herfst en ik zie de dader. In een bakje ligt een stinkzwam zijn verpletterende werk te doen en ik zie in een flashback mijn eigen herfstbakje in het handenarbeidlokaal staan. De herfsttentoonstelling op de lagere school was toch wel één van de hoogtepunten want van de rest weet ik maar weinig meer. Of ik moet diep graven, ik weet het niet, ik ging naar school omdat het moest en verder zal het allemaal wel. Maar die natuurdingen die vond ik geweldig. Ik had dus ook heel erg mijn best gedaan op mijn herfstbakje en bij de tentoonstelling ook ooit een derde prijs gewonnen… ach ja. Ze hadden mijn herfstbakje wel een beetje uitgekleed want ze werden een beetje naar van de geur. Wist ik veel, ik blijf de stinkzwam een onwelriekende mooie paddenstoel vinden. En de geur daar wen je dus nooit aan want in de pauze mocht alles blijven liggen maar de stinkzwam moest het veld ruimen. Ik verdenk mezelf er ook van dat ik aan het einde van de avond net zo ruik als de …..
Voor de pauze werden we op pad gestuurd om iets te zoeken op de tafels wat bij ons past en waar we misschien wel een verhaal bij hebben. Ik zat nog helemaal vol van de waterdiertjes excursie en er lag een boekje op tafel over waterdiertjes. Klaar! ‘Waarom kies je dit?’, wil iemand weten. Ik kan vertellen over het beestje wat ik nog niet eerder had gezien en waar ik een foto van had gemaakt om het vervolgens op twitter en in de mail te zetten. Dat er op die manier mensen met me mee kunnen zoeken. Dat ik dat leuk vind.
Iemand anders gebruikt een paddenstoel of de microscoop. Slakjes onderzoeken of andere kriebelbeestjes. De handen gaan langs de blaadjes van allerlei soorten takjes en ik hoor mooie namen. Het is wel apart om te horen hoe iedereen iets anders beleefd of kan vertellen. En zo komen we bij de leerstijlen van Kolb. Weer iets totaal nieuw voor mij maar na wat verder onderzoek moet ik zeggen dat ik het wel aardige theorieën vind. Handvatten genoeg om als gids te kunnen gebruiken. We krijgen van onszelf weer een aardig beeld, hoe leren we, wat voor mens we zijn in het leren. Dit ga ik nog vaak gebruiken. Leerzaam, dat is het.

Maar het mooiste van de avond vond ik toch wel het biologisch moment, iets wat we allemaal een keertje moeten verzorgen maar je zal maar de eerste zijn die dit gaat doen. Hoe vol vuur je ook over iets kunt vertellen, je moet het maar doen! De schreeuw waarmee het begon... geweldig! De kerkuil op jacht. Er werd een kerkuil uit een doos gehaald en het verhaal komt er moeiteloos achteraan. Je gaat van een kerkuil houden als je ze zo dicht in de buurt hebt. Dat is mooi en ook daar leren we weer van.

Neneh @ 09:03 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 6 oktober, 2011

Gevalletje stormschade.....

Het heeft echt heel lang geduurd dit jaar voor de Cosmos het ging doen. Ik zaai dat ooit 1 keertje en daarna zie ik wel wat er nog van komt. Vorig jaar niets en dit jaar 1 plantje. Ik ben allang blij als ik er eentje zie. Dus koesteren. Maar droogte en droogte en droogte hielden de blaadjes klein en het hele plantje lag vaak voor pampus op de zwarte aarde. Tot het ging regenen en regenen en waaien en regenen. Daar kwam de plant, een inhaalslag werd het en 1000 knoppen die nog wilden bloeien.
Helaas... ik had het niet in de gaten, ik had de plant vast moeten binden aan 10 palen. Vannacht was het te heftig... ik heb nu een gevalletje stormschade op de vaas. Heel veel knoppen, weinig bloemen! Eens kijken wat er van komt.

279/365

Neneh @ 06:31 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

maandag 3 oktober, 2011

Het is werken aan een project

Zat ik vorige week een dag op de heide met heel veel kinderen, allemaal werkend aan een project, elke groep een ander onderdeel en het onderdeel wat ik begeleid is 'Waterbeestjes'. Het is warm op de heide en het duurt niet lang voor de eerste kinderen de sokken uitwringen. In het geheel niet erg natuurlijk want het is zomer in de herfst.
Vandaag was er een vervolg op de heidedag, maar dan nu in en bij de school. Een stukje voorbereiding en een auto vol materialen moet genoeg zijn om ze een uurtje bezig te houden. Ze moeten nu zoeken naar waterbeestjes die ze volgende week kunnen gebruiken in hun project. Dat ze nu weten wat ze kunnen verwachten en wat ze volgende week zeker willen laten zien.
Ze doen het goed, luisteren en vragen. En ik heb het er druk mee. Ze willen allemaal weten wat ze 'gevangen' hebben....
Tot ik het ook even niet weet. Nog niet eerder gezien. Ik maak foto's met de iPhone en als ik later thuis ben gaat de vraag in de mail en op twitter. Foto erbij en afwachten maar......

Inmiddels heb ik de juf al 2 x gemaild en morgen kan ze vertellen wat het is. Dan kunnen ze het opzoeken op internet en dan hoop ik dat ze dit volgende week ook gebruiken. Dat is met toch leuk.... ik kijk er nu al naar uit.

276/365

Neneh @ 08:26 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

zondag 2 oktober, 2011

Het is werken aan een project

Prachtig weer, prachtige zondag, het lijkt meer zomer dan ooit maar schijn bedriegt want op de fiets moet je bijna een helm op je hoofd wil je niet geraakt worden door de eikels die massaal naar beneden komen. Door de overvloedige regen van de afgelopen maanden is het nog groen in de velden, de heide is uitgebloeid en de bladeren laten de mooiste kleuren zien, als zijn er ook al bomen die hun blad volledig kwijt zijn. De temperatuur klopt niet helemaal met wat er te zien is. De rust is nog niet teruggekeerd op de heide. We moeten toch regelmatig aan de kant voor tegenliggers, iedereen wil nog een eindje fietsen. We staan een poosje stil en luisteren.... in de verte praten mensen en dat is dan ook het enige wat we horen. Zo stil is het er....

In de verte zien we de machines, er kan weer gereden worden, gewerkt is er nog steeds want de zandhopen zijn gegroeid. Al die grond moet nog afgevoerd worden maar door het natte zomerweer kwam het werk stil te liggen. En dat terwijl er in juni een bericht kwam dat het zo goed verliep. Maar goed, het zal heus allemaal wel lukken, aan de machines zal het niet liggen. Die kunnen al die grond wel aan...

275/365

Neneh @ 10:36 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 1 oktober, 2011

Verhalend ontwerpen.......

Ik was een dagje op stap, workshops volgen bij de IVN en de dag begon met prachtig weer, een kopje koffie en ..... het laatste scharrelkind. Komt dat even hard aan, dat willen we allemaal niet meemaken. Die 'allemaal' zijn de vrijwilligers die heel veel activiteiten willen doen met al die kinderen. Laten we dit toch nooit meemaken.... naar buiten kids! Naar buiten.
Mijn eerste workshop staat in het teken van ....

Vertel het me, ik vergeet het

In het midden een tafel met allerlei attributen die uitnodigen om te worden gebruikt maar voor het zover is verteld Bernadette, cursusleidster, vol vuur over haar oom die bij de politie werkt en haar vertelde dat er iets goed mis is in de bossen rond ‘Nieuw Allardsoog’. ‘Daar ga jij toch heen’, was zijn vraag geweest. En daar zitten wij nu met z’n allen. Wat er mis is mogen wij wel gaan onderzoeken. Er zijn nog geen slachtoffers gevallen zo weet Bernadette ons te vertellen maar zover wil de politie het ook niet laten komen.

Laat het me zien en ik onthoud het

We gaan in groepjes naar buiten en nemen van de attributen, die in het midden van de zaal op de tafel liggen, een aantal dingen mee. Wat zoeken we, wat zien we, wat ruiken we, wat denken we. Dit moet uiteindelijk wel iets opleveren, we willen allemaal dat het weer veilig wordt bij ‘Nieuw Allardsoog’. We willen de politie helpen een gaan op onderzoek. We zoeken sporen, vinden veertjes, uitwerpselen en paddenstoelen waar aan geknabbeld is. Waar de ene groep de geuren zoekt vindt de andere groep de vermoedelijke grootte van ‘het’. Uiteindelijk knopen we alle gegevens aan elkaar en maken een schets op een groot vel.

We zijn het er over eens dat het een slim beest is dat zich goed kan verplaatsen en heel goed weet te vermommen.

Betrek me erbij en ik begrijp het

Met dit alles hebben we elkaar laten zien dat er in de directe omgeving heel veel te zien en te ontdekken is en dat er geen grens zit aan mogelijkheden. Kinderen hebben dit nog helemaal. Onbegrensd en onbevangen. Wij als volwassenen moeten eerst alles loslaten om te kunnen zien dat er zoveel mogelijkheden zijn. De activiteit is heel geschikt voor groepen kinderen, je begint met een verhaal, kan een sprookje zijn of iets totaal anders en daarna ga je het verhaal ontwerpen en uitwerken. Luisteren, kijken, determineren, herkennen. Alles kan je gebruiken.

Het was een boeiende workshop en de mogelijkheden om dit in de praktijk te gaan gebruiken zijn onbegrensd. Ik denk dat de politie heel erg blij was met ons onderzoek. Het zal weer veilig worden in de bossen van ‘Nieuw Allardsoog’

Neneh @ 05:33 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 30 september, 2011

Gerafelde schoonheid in de ochtendzon....

Een kopje koffie in de zon, zo in de vroege ochtend op een bankje in de tuin. Mijn tuin is zo herfst, kale takjes, gele blaadjes, uitgebloeide bloempjes en dauwdruppels op de waslijn. Mijn tuin op het noorden biedt niet alle comfort als het om temperatuur gaat. De zon moet eerst een beetje stijgen voor het zichtbaar en voelbaar wordt zo eind september. De afgelopen dagen heb ik niet te klagen, niemand heeft te klagen. Het is fantastisch weer...
En dat vinden de vlinders ook...

Atalanta op de schutting, de keine vuurvlinder kwam voorbij, een citroenvlinder en een witje...

Het duurt wel even voor de koffie op is.

273/365

Neneh @ 10:05 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 29 september, 2011

Een veld vol parels.........

272/365

Neneh @ 09:49 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zondag 25 september, 2011

Een beetje van dit...

Een dagje Heksenheisa op het landgoed 'de Slotplaats'. Het weer kon werkelijk niet beter, geen mist, weinig wind, zon erbij. Beuken, sommige wel 250 jaar oud, heel veel tovenaars en nog veel meer heksen. Het was werkelijk een geweldig fijne dag....

268/365

Neneh @ 08:57 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 24 september, 2011

Een koe in de hoofdrol....

267/365

Neneh @ 10:53 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

Hoekenbrink.....

De eerste keer de natuur in met de groep cursisten waar ik de komende 2 jaar mee op zal trekken. We hebben het gehad over 'hart, hoofd en handen'. Hoe we dat kunnen toepassen in excursies. Het was zeer leerzaam want iedereen heeft daar wel ideeën over.
De omgeving was zeer sfeervol, het weer was om van te genieten. De koeien, de spinnen, de zon ... alles en iedereen deed z'n best er iets leuks van te maken.

om van een betoverende schoonheid te spreken als zonnestralen de spinnenwebjes beroeren.

De Dexter koeien kwamen bij ons staan alsof ze nog nooit een mens hadden gezien. Dat is des koe, dat weten we wel. Ze zijn nog nieuwsgieriger dan de mens.

Op deze foto is te zien hoe er een grondmonster wordt gemaakt. Hieraan kun je zien hoe de grond is 'opgebouwd'. Belangrijk om te weten zodat je ook snapt wat voor planten er kunnen groeien, wat er goed gedijt en wat je er zeker niet zal treffen.

Hoekenbrink, in het Drents-Friese Wold.

Neneh @ 10:33 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

zondag 18 september, 2011

Van die heksendingen.....

In de wilgenhut, daar moet je zijn. Maar eerst natuurlijk al die andere activiteiten doen en dan een kopje thee drinken bij mij. Voor 1 dag in het jaar verdwijn ik in de hekserij. Ik heb er niets mee, met heksen niet. Na vorig jaar, mijn vuurdoop bij het theeblaadjes lezen, had ik gedacht me iets meer te gaan verdiepen in de heksen. Ik heb het niet gedaan, ik was het vergeten want ik heb er niets mee. Best wel raar want als ik zo'n dag mee draai dan komen uit alle hoeken en gaten heksen aangelopen... best veel ook wel weer, ondanks de weersvoorspellingen. Ze willen allemaal leren toveren, ook dat nog. Ik ben er weer van onder de indruk. Lieve kleine heksjes en tovenaartjes.
Er was er eentje, zo een schatje dat ik helemaal smolt. Ik schreef het al, ik ben een heks van niks. Ik kijk in van die schattige kijkers die onder de zelfgemaakte heksenhoed vandaan komen en ben verkocht. Hij ook trouwens, hij vertelde over zijn 2 oma's. 'De ene oma heeft mijn cape gemaakt en van de andere oma heb ik mijn magneetspel gekregen.' Hij heeft veel geluk. Dat las ik in zijn kopje. Wat weer niet mee viel natuurlijk want hij was vergeten dat hij de theeblaadjes niet op moest drinken....
Een ander heksenkindje verdwijnt bijna helemaal onder de heksenhoed. Die glijdt steeds over haar ogen. Daar moet ik natuurlijk ook iets mee doen... ik verzin wel wat. Dat is dan wel weer aardig hekserig natuurlijk. Verder ben ik heel lief. Maak thee van drentse blaadjes, heide thee en wens thee. En als ze het niet lekker vinden komt er een beetje suiker bij.... en soms knijpen ze de neus dicht en vergeten dat er theeblaadjes in het kopje ...

Nee, het is echt niet zo simpel om heksendingen te doen. Maar het is wel heel gezellig in de wilgenhut, zo tussen de slakken en de theekopjes

261/365

Neneh @ 08:37 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 17 september, 2011

en zo liepen we vroeg....

Het huis staat net te koop en de brochure werd opgevraagd deze week.... en ze willen graag een bezichtiging.
Ik heb in korte tijd al 2 keer het huis totaal aan kant geveegd. Dat wil zeggen, alle losse onderdelen in de kast, achter de deurtjes, in de la, onderin de kelder of gewoon in de afvalbak. Een lege tafel is in ons huis een ongekende luxe want er ligt altijd van alles. Ik leg er dus toch maar snel een krant neer want in ons huis wordt wel geleefd. Gisteren was het dus weer echt opruimen en verstoppen van alle 'zooi' en vanmorgen al vroeg waren we daar weer mee bezig. Stofzuigen, opruimen, verstoppen, inpakken en wegwezen.

De kachel brandt, het huis ziet er fris en opgeruimd uit, hier en daar een lampje aan en de deur achter ons dicht trekken zodat 'anderen' in ons huis kunnen kijken. Ik blijf het lastig vinden. 'Ze' sjouwen door je hele huis en kijken rond. Wat blijft hangen, wat is mooi, wat is bijzonder... wat vinden ze van het huis.

De honden worden al onrustig bij de eerste stappen en uiteindelijk belanden wij al vroeg, op de zaterdagochtend, op de hei.

Twist springt in het ven, Micka belandt in de modder en dus ook in het ven want een moddermonster achterin de auto kan echt niet de bedoeling zijn. We wandelen een heel eind en zijn ruim een uur later weer thuis... beetje de dag in de war.

260/365

Neneh @ 09:41 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 16 september, 2011

een voorbereidend rondje....

Over een paar weken komen er ruim 100 kinderen naar de heide om eens een dagje natuur te beleven, hoe zit dat met bijen, hoe zit dat met de droge heide, wat is natte heide, wat leeft er in het water en nog meer van dat soort zaken. En om dan vooral met elkaar af te stemmen waar we dat gaan doen lopen we vanmiddag een rondje heide. Modder, moeraswolfsklauw, zonnedauw, egelskop en....

dit is koeienboleet , een eetbare paddenstoel.

En zo lopen we achter elkaar door het veld, staan meer stil dan ooit en luisteren ademloos naar al die mooie verhalen over paddenstoelen, planten, zigzag heuveltjes en libellen.

In mijn shirtje loop ik over de heide, de zon is warm en over een paar weken hopen we ook heel erg op dit weer..... zou heerlijk zijn!

259/365

Neneh @ 10:38 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

Natuurlijk natuur beleven...

'Hoe was het, hoe ging het, hoe vond jij het?'
Dat waren wel een beetje de vragen vandaag. Buiten de vraag 'hoe gaat het met je', want die wordt ook heel vaak gesteld.

Maar hoe het was en hoe het ging slaat op de cursusavond van gisteravond.

De eerste van een lange rij momenten dat we bij elkaar komen om te leren, te luisteren, te verwonderen, om natuurlijk natuur te beleven. Het is hutje mutje in de ruimte. Niet alleen de cursisten maar ook een grote groep van diegene die de lessen gaan verzorgen zijn aanwezig. En zo beginnen we de cursus. De meeste mensen kennen elkaar niet dus dat is een schone taak om mee te beginnen. Een rondje elkaar interviewen en een rondje vertellen over diegene die je geïnterviewd hebt. Je kunt er een avond mee vullen. Een biologisch moment is een welkome afleiding. Gelijk de ree bij horens gevat. Of, nee, het is een gewei. Met enden, parels, rozenstokken, groeven en stangen. Ineens is het menens want ik wist het allemaal niet. Een mannetje draagt in de zomer een gewei om mee te imponeren en in de winter valt het gewei er weer af. Niks meer te imponeren, dat is geweest. Het is overwinteren. Ook een hele klus natuurlijk. Voor mij is dit biologisch moment een welkome afwisseling. Al die informatie over elkaar is leuk maar veel te veel. Toch blijft er wel het een en ander hangen en daar heb ik natuurlijk in de volgende keren weer profijt van. Maar al die namen....

Voor het bezoekerscentrum in Terwisscha ligt dit op de grond. Ik heb het idee dat er jaarringen mee bedoeld worden. Het ziet er echt leuk uit.

Neneh @ 09:39 pm
nou zeg al 7 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 12 augustus, 2011

Paarse Pracht

224/365

Neneh @ 09:39 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 5 augustus, 2011

Als jij het woord 'Spin' zegt dan gaat het kriebelen....

Net als vorige week vrijdag was het vandaag ook weer de 'super slimme beestjes' dag met als verschil dat het vandaag ook lekker weer was. Een temperatuurtje waarbij slimme beestjes wakker worden en ze zich laten vangen. Dat is dan weer minder slim maar dat vinden we voor een dag niet erg. Vanmorgen bedacht ik dat het vandaag moest lukken met de activiteit want na een paar weken zoeken naar een goed concept en weinig aanloop, deels veroorzaakt door het weer, werd het tijd voor een dag gevuld met leuke ontmoetingen en veel aanloop. Ik heb niet te klagen, echt niet. Het weer werkt mee, de beestjes werken mee, de mama's en papa's, opa's en oma's werken ook mee. Ze nemen juist die kinderen mee die het leuk vinden om te graven en te zoeken naar de leukste kriebelbeestjes. Met een vlindernetje, een schepje en een bakje werd het nog leuker. Boeken en zoekkaarten op de tafel en als toetje in het midden van de grote tafel een grote bak vol met slakken, pissebedden en spinnen. De duizendpoot ontbrak niet. Moeders op de loop, vaders die weer 'klein jongetje' worden en zich laten meeslepen door de natuur. Ondertussen worden complete tuintjes ingericht en alle soorten kruiden uit de kruidentuin worden aan een geurtest onderworpen. Onze handen ruiken naar marjolein en thijm, naar dille en peterselie, bieslook en wijnruit. Het geurt en kleurt en de slakken maken haast om de bak te ontvluchten. De spin loopt de langste route en als het ineens 3 uur kunnen we niet stoppen....

Er zijn zoveel kinderen die kriebelbeestjes helemaal het einde vinden en dat vind ik dan weer leuk. Zo is iedereen tevreden....

217/365

Neneh @ 09:31 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

maandag 27 juni, 2011

Kunstwerken in de hoek...

In april had ik als foto van de dag een foto van een nestje in een fietsenhok. Een nestje van een winterkoninkje. Inmiddels uitgevlogen en zo het lijkt ook voor even vertrokken want ik bespeur geen winterkoninkjes meer. Naast het haastig in elkaar geplakte nestje van het winterkoninkje is een nieuw nestje gebouwd. De zwaluw heeft een beetje gekeken naar het winterkoninkje want echt het lijkt op 'een beetje van dit en een beetje van dat'. Alle nesten die onder de dakrand zitten zijn keurig van kloddertjes leem/modder gemaakt maar dit nestje dit is versierd met strootjes. Net als dat van de winterkoning. Wat ik dan wel grappig vind want vogels zijn net mensen, ze bouwen graag bij elkaar in de buurt.. en kijken bij elkaar hoe het anders kan..

177/365

Neneh @ 09:42 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 18 juni, 2011

Hoeveel soorten Heide zijn er dan in het Dwingelderveld?

‘Van mij mogen ze nu wel komen’, ik kijk nog eens op de klok en naar de voordeur. Het duurt toch nog even voor ik iemand zie komen. Een ventje van een jaar of 10 komt eens even informeren of hij ‘hier’ goed is. Dat is hij. Ik vang ze op, schud een paar handen en vertel dat we eerst maar eens even laarzen aan gaan doen want het is niet helemaal droog op het veld. Niet dat er water staat, er is regen gevallen.
Papa’s die er bij zijn willen toch eerst nog koffie. Koffie en papa's en een 'kinder'excursie ‘We nemen het mee, loop maar vast.’
We gaan bij de achterdeur naar buiten en wandelen zo het veld in. Ineens komen er een stel pinken aanrennen. Jonge koeien die alle eigenschappen van een volwassen koe hebben. Nieuwsgierig, dat zijn ze.
‘Nee, wij zijn niet bang.’
Toch komen er een paar kinderen dicht bij mij lopen…. ‘ze zijn banger voor ons dan wij voor hen, hé?’
‘Ze zijn niet bang, ze zijn nieuwsgierig en niet zo’n klein beetje ook.’ Dat blijkt ook wel want ze lopen achter ons aan, het hele veld door tot we weer door een hek kunnen. Ze blijven achter en hebben het nakijken. Nu kunnen we ons richten op iets nieuws. Het komt snel voorbij fladderen ondanks de regen, de wind en de niet te hoge temperaturen. De Sint Jacobsvlinder. Die zet z’n eitjes af op de waardplant Jakobskruiskruid. Een plant waar een boer niet blij mee is maar de Jacobsvlinder wel. Ze zien een vlinder die al een aardig aantal vlieguren achter de rug heeft. De kleur vervaagt. De kinderen ontdekken de rupsen die bij de vlinder horen. De zebrarupsen. Ze eten hun buikjes rond, laten zich vallen om als pop in een losse cocoon te overwinteren. Gewoon op de grond.

We lopen door, zien een haas en hebben het over teken.

‘Wie loopt daar? Daar loopt een man, wie is dat?’
‘De herder, de schaapherder.’
Het is heel grappig om de reacties te horen op een man die ineens opduikt op de heide. Op kinderhoogte is er geen schaap te zien. Ik zie pluizebolletjes boven de heide uitpiepen maar zij zien nog niets. We komen steeds dichterbij, stappen van het gras de heide op. Die structuur zorgt weer voor vragen en de vragen over de herder volgen. ‘Vraag maar aan de herder, zeg ik, hij weet het veel beter dan ik. En dan staan ze oog in oog met de herder, de honden en de schapen. De kinderen vinden het geweldig. De papa’s ook. Het is ook zo leuk om daar midden op de heide tussen te staan. Alle vragen krijgen een antwoord.
‘Ga je wel eens languit in de hei liggen’, wil ik weten. Het lijkt me dat een herder toch eens een heerlijk uiltje gaan knappen als de honden op de schapen passen. Maar nee, zo werkt het niet.
Mario en Luigi spreken ook tot de verbeelding. Het zijn de twee rammen in de kudde van verder alleen maar ooien en lammeren, ze mogen mee de hei op. Heel serieus wordt dat besproken. Ik ken toch echt een andere Mario en Luigi ….

We wandelen verder. Maken kennis met de jeneverbes, de potstal, de zwaluwen en uiteindelijk kennen ze allemaal de 4 soorten heide die het Dwingelderveld rijk is. Bij het insectenhotel blijf ik staan want daar is zoveel leuks over te vertellen. De allerjongsten haken af maar de rest vindt het echt heel leuk. Om af te sluiten met een schepnetje en een waterbakje waarin je de schatten uit het ven kan doen is een schot in de roos. Het maakt de excursie af en er is er maar eentje ernstig ontevreden. Zelfs de papa’s weten er geen raad mee….. of had hij toch nog langer met het schepnetje willen spelen.

Als ik binnenkom roep ik: ‘Wat hebben wij toch een geluk gehad met de excursie, geen druppel regen op ons pad’.

Neneh @ 08:36 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zondag 12 juni, 2011

Als we het over droogte hebben...

Meer nattigheid zorgt voor dood hout en toch is het veel te droog......

Nationaal Park Dwingelderveld

163/365

Neneh @ 11:22 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 9 juni, 2011

Vogelkijkhut in de Lange Duinen

We hoorden de Roerdomp, zagen de bruine Kiekendief en heel veel andere vogels die het nogal naar hun zin hadden. Wij ook trouwens, we zijn geen mens tegen gekomen op deze bijzondere plek

159/365

Neneh @ 09:43 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zondag 29 mei, 2011

Ze zijn ongekend gezond!

Als hij thuis komt zeg ik, 'ik heb bakjes gekocht!'
Waarop hij vraagt 'Waarvoor'.
Dan vertel ik dat er in de tuin mega veel frambozen aan het groeien zijn!
'Die doe ik in de bakjes en die ga ik verkopen.'
'Eet je ze niet lekker zelf op?'
'Heb je gezien hoeveel het er worden? Extreem veel. Als het tenminste nog een keertje gaat regen.'
Hij had het niet gezien, ik wel.
'En frambozen zijn zo gezond! Ze zitten vol... antioxidanten! Ze pakken de vrije radicalen aan!'

Hij heeft het niet zo op vrije radicalen. Hij laat mij mijn gang gaan en ik kan dus straks frambozen verkopen. 1 euro per doosje!

Ha, wie had dat nu ooit verzonnen.

150/365

Neneh @ 10:02 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 28 mei, 2011

U heeft uw bestemming bereikt

Middenin de rimboe zei de strenge stem van mijn navigatie ‘U heeft uw bestemming bereikt’.
Lichte paniek komt omhoog. Nog geen 2 weken geleden had ik ook zoiets aan de hand. Dichtbij de bestemming zegt mevrouw dat ik er al ben. En ze liegt. Nu ook. Want zowel links als rechts zie ik niets dan natuur. Fochteloërveen. Hoogveen, veel jonge berkjes en pijpestrootjes rechts. Weilanden links. En verder niets wat lijkt op wat ik zoek. Ik heb nog wel even tijd om te zoeken, om 10 uur hoef ik er pas te zijn. Maar toch, ik wil op tijd zijn en nu kan dat wel eens tegenvallen. Ik rijd langzaam door, bel ondertussen met de thuisbasis, misschien dat zij kunnen zien hoe ik moet rijden. Maar met dat ik het uitspreek zie ik in de verte de blauwe vlag van Natuurmonumenten wapperen.
‘Ha, ik zie iets…’
Als ik aankom zie ik 2 bekende gezichten. Zij zijn ook vrijwilligers bij NM bij BC Dwingelderveld. Ze kennen de omgeving een beetje, ik helemaal niet. Er lopen nog een aantal mensen rond met verrekijkers. In totaal zijn er om 10 uur 8 vrijwilligers en een gids is niet te bekennen.
In grote haast komt Kim aanrijden. Alles zat tegen in het verkeer. Zoiets overkomt je dus als je de weg wel kent. Ze haalt de gebakjes van de achterbank, maakt koffie, zet een videoscherm aan en begint te praten. Er is veel te vertellen over dit gebied. De droogte, de waterbuffers, de kraanvogels, de nieuw in te richten gebieden zoals het ‘The Dutch Crane Resort’ Compagnonsbossen, die in overleg met de bewoners toch anders ingericht gaan worden zoals NM eerst had bedacht. Gewoon genoeg te vertellen en dan is het tijd om het te gaan zien. We gaan op stap, het weer werkt ook wel geweldig mee. Het is droog. Als natuurliefhebber zie ik de droogte maar ik vind het dan toch wel fijn dat een excursie niet in het water valt. Er lopen nogal een aantal vogelkenners mee.

Ik ben er blij mee, zie en hoor van alles maar zij weten dat weer precies, of bijna precies want thuis moet het soms nog gecheckt, wat het is. Geelgors, Roodborsttapuit, kokmeeuwen, boerenzwaluw en gierzwaluw. Een ree die van ons schrikt en snel wegspringt over alle hoge struikjes.
Al is het een klein groepje, het waaiert helemaal uit. Er is veel te zien, te beluisteren en te fotograferen. Onderweg weet Kim nog heel veel te vertellen.
Na nog een kopje koffie rijd ik weer terug. Dan neem ik ook nog even de tijd om meer foto’s te maken. Het begint te regenen……… het was leuk, een ontmoeting met het Fochteloërveen
In het jaar van de vrijwilliger kregen wij een excursie aangeboden van NM en ik koos voor Fochteloërveen.

Neneh @ 09:31 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 25 mei, 2011

Meesje meer

Als ik eraan denk, meld ik dat ik ga sporten. 'Op fietse, sporten' en dan pak ik mijn spullen en ga. Maar vanmorgen ging dat niet zomaar want de honden, beide zowaar, liggen buiten in de zon. 'Binnen komen', roep ik. 'Kom zelf maar binnen', denken ze vast want er komt geen beweging in de hondelijven die lekker in de zon liggen. Chagrijnig was Micka al geworden toen ik vanmorgen ook al zo vroeg de deur uit ging zonder eerst een broodje te geven. Eerst naar het ziekenhuis om bloed te laten prikken, daarom kwam het broodje later maar dat wist Micka'vreet'monster niet. Eenmaal thuis zag ik wel dat Micka zich echt had lopen vervelen want er lag een van mijn verzamelde vogelveren in stukken op de grond.
Ik stap de tuin in en voel de zonnewarmte. Het is me ook wel veel gekwetter in de bosjes en bomen. Ik speur langs het groen en zie ineens de kleine meesjes in de boom zitten. Veren zo breed mogelijk, beetje wankel is het wel.

Pa en moe mees kwetteren dat het een lieve lust is.

Ze speuren in alle hoeken en gaten opzoek naar beestje die ze direct afleveren bij hun jongen. Het is prachtig.

Pa en moe mus zijn ook nog steeds druk bezig om hun hongerige jongen te voeden want het jong maakt wel duidelijk met een hoop gekwetter en gefladder dat het honger heeft.

Minimees doet het veel voorzichtiger. Die is stil tot pa of moe een seintje geeft dat er eten in aankomst is. 'Waar zit je?' 'Ik zit hie-ier' zoiets zal het wel zijn want ze vinden elkaar feilloos terwijl ik inmiddels met de camera probeer de meesjes vast te leggen en echt wel even moet zoeken voor ik ze heb gevonden.

Als ik na het sporten nog eens ga zoeken zijn er alleen nog de musjes die druk kwetteren. De meesjes zijn weg en volgens de buurman 'voorgoed'

Wat ik dan weer niet snap .... ze hadden het toch goed bij ons

bovenste foto is nummer 145/365

Neneh @ 08:17 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

zondag 15 mei, 2011

Wilde buitendag.......

135/365

Neneh @ 08:08 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 11 mei, 2011

Maar dan heb je ook wat........

131/365

Neneh @ 09:46 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 10 mei, 2011

Zonder ramen gaat het vast beter.....

Ineens een klap en ik kijk verschrikt omhoog. Het is een harde knal en in de stilte die er heerst is het een vreemd geluid. Ik kijk naar buiten en zie een vogeltje vliegen, vallen, vliegen..... het wil de boom halen maar valt ineens naar beneden. Ik sta snel op om te zien waar het vogeltje blijft. Bij de buren hebben ze poezen.... geen grapjes nu! De vogel ligt op de grond, wil staan maar valt om. 'Hè bah'
Snel ga ik naar buiten en pak het vogeltje in mijn handen. Het bekje staat wijd open en de oogjes draaien wild in het rond. 'Niet doodgaan, zeg ik, niet doodgaan want er is nog veel te beleven.' Zo sneu is het wel als een vogeltje net uit het nest gelijk....... ja, zo ging het vorig jaar. Toen was het een jong vogeltje. Volgens mij heb ik nu een van de ouders te pakken. Ik hoop maar dat het vogeltje het redt. Ik loop naar binnen en gelijk weer naar buiten. Daar, in het vogelhuisje, kan het vogeltje bijkomen. Het wil nu wel weer op de pootjes staan. Het bekje gaat weer dicht en de oogjes kijken angstig in het rond. Ik spreek nog wat lieve woordjes en spreek af dat ik regelmatig kom kijken 'Niet doodgaan!'

Een uurtje later is het vogeltje weg..... gevlogen

130/365

Neneh @ 10:55 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 6 mei, 2011

Geen visdag....

Meivakantie vieren in Drenthe dat wordt best veel gedaan. Ik denk er nooit over na, ik woon in Drenthe dus ik hoef daar ook niet op vakantie. Alhoewel, als ik er niet zou wonen zou ik er misschien toch vakantie vieren. Het is er zo mooi

*grijns*

Maar goed, er zijn dus genoeg mensen op vakantie hier en die komen maar wat graag naar het BC Dwingelderveld. De laatste dag van de vakantie, de vrijdag, was traditioneel visdag bij het BC. Alleen, nu even niet. Rust in het ven na alle ellende van een tijdje geleden. In verband met ranavirus geen visdag.
Van 'wat jammer' tot 'wat stom'.

Het zal, ik heb er echt weinig boodschap aan. We bieden wel een andere activiteit aan en die is ook leuk. Misschien nog wel leuker dan een tijdje met een schepnet rondlopen. Vandaag was het 'Natuur in een zakje' maken.
Met verf en een stempel en een strijkbout aan de slag. Om vervolgens met een gids boodschappen te gaan doen in de natuur. Een zakje vullen met kleuren en geuren. En ondertussen van alles opsteken over die zelfde natuur. Want als een gids eenmaal aan het vertellen is geslagen .... kom er dan maar weer eens van af.

Het was niet druk, het is 'wisseldag' op de vrijdag en dan gaan er toch al heel veel gezinnen weer naar huis. Op die manier was er heel veel tijd voor heel veel verhalen. Een mooi zakje maken, het vullen met geuren en kleuren en vervolgens ook nog een zak vol verhalen meenemen. Waar krijg je dat nog.

126/365

Neneh @ 10:06 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

maandag 2 mei, 2011

Zoiets kruipt dus uit het velletje..

Bruine Korenbout

Neneh @ 10:24 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

Van rover naar prachtige Libelle

Gisteren zag ik heel veel Libellen daarom moest ik vandaag eens op onderzoek of ik ergens een leeg velletje kon vinden in het riet. Dat lukte. Ik dacht eerst dat het nog moest gebeuren, maar nee, het velletje was al leeg

122/365

Neneh @ 10:06 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zondag 1 mei, 2011

Bont Zandoogje

Bont Zandoogje

121/365

Neneh @ 10:12 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 29 april, 2011

Zo, in het voorjaar is er nog al veel te regelen......

Met een vakantie die vandaag begint voor heel veel mensen, met een ranavirus in het ven, een vol activiteitenrooster en hopelijk een hoop bezoekers in het vooruitzicht beginnen we ons als vrijwilligers bij het bezoekerscentrum in het Dwingelderveld wel langzaam druk te maken. Mijn 'visdag', de activiteit waar ik me erg op verheug gaat niet door. Ik had er al rekening mee gehouden. Gelukkig zijn de kikkers, die pas dood gevonden zijn en getest op het ranavirus, niet besmet gevonden door het ranavirus. Een geluk. Maar het ranavirus is er nog steeds in het ven en om wat daarin leeft te sparen en niet onnodig te belasten gaan de activiteiten rondom het ven niet door. Dus moeten we op zoek naar nieuwe dingen, nieuwe activiteiten, zodat mijn 'visdag' een 'natuurdag' wordt en ik toch lekker aan de slag kan! Daar heb ik namelijk wel weer zin in.
Een blik in het ven leert me wel dat er genoeg beweegt, bergen donderkopjes zo te zien. Gelukkig maar.

Tijdens mijn tocht rondom het bezoekerscentrum zie ik ineens een nestje waarvan ik denk dat het bovenop het riet is gemaakt maar dit is toch niet het geval. Het hangt toch aan het plafond en ik heb geen idee wat voor nestje dit is, van welk vogeltje......

Het winterkoninkje heeft er zijn nestje gemaakt. Ik vind het prachtig.

119/365

Neneh @ 10:49 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zondag 17 april, 2011

Van witte poeder naar sporen in de modder.....

Hing ik gisteren nog in een bakje 15 meter hoog boven de grond, vandaag werd er weer hard gewerkt met beide benen op de grond. De 'Wilde Buitendag' begon om 11 uur en voor die tijd moest alles wel pico bello voor elkaar zijn. Met nog geen idee wat de dag zal brengen, hoeveel kinderen komen er meedoen en hoe gaat de activiteit..... het weer werkt bijzonder goed mee want het is echt fantastisch buiten. Zo tegen 11 uur verschijnen de eerste kinderen, ze starten bij mij aan de tafel. We gaan gips sporen maken. Aan de hand van prachtige voorbeelden maken we afdrukjes in nat zand, doen daar gips in en laten het drogen. In de tijd dat het droogt kunnen de kids de rest van de route lopen en allerlei opdrachten uitvoeren.... om uiteindelijk hun gips spoor op te halen. De tafel verandert in een slagveld en ik sla ook hier en daar wit uit.

Maar het was leuk! En de reacties ook. Het weer ook en volgende keer doe ik weer mee........

107/365

Neneh @ 09:23 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zondag 3 april, 2011

Over het water naar de overkant....

Ergens een paar maanden terug had ik 2 plekken gereserveerd in de fluisterboot van Natuurmonumenten, met eigen ogen wilde ik de Aalscholverkolonie wel eens van dichtbij bekijken. Dat was nog hartje winter en ik dacht dat begin april wel geschikt zou zijn om te gaan varen. Het kan vriezen, het kan dooien, je weet het nooit met het weer. Maar we hadden een potje geluk aan onze zijde. Het weer was te mooi om waar te zijn. Droog, voor zover je in een open boot van droog kan spreken, zonnig en warm. Gewoon warm. Nog geen drukte op het water, hier en daar een boot en veel vogels. Dat was ook wel het doel natuurlijk, vogels bekijken. En tussen de, in de winter gemaaide, rietvelden doorvaren is al een heerlijke bezigheid. De gids kan ontzettend goed vertellen over het hele gebied en hij laat ons kennismaken met de geur van de Gagel. Op de foto hieronder te zien. De mooie bruine kleur steekt enorm af tegen de verder nog kale bomen en de lichte kleur van het gemaaide riet. Het ruikt heerlijk en het verhaal dat de vrouwen dit vroeger tussen de lakens in de linnenkast legden snappen we onmiddellijk. Insecten gaan er voor op de loop.. dat moeten we hebben.

Als de gids verteld over de vele reeën die in het gebied verblijven zien we een dode ree in het water liggen en in de verte eentje lopen. Het was nu niet bepaald de bedoeling van de gids om ons er zo kennis mee te laten maken. Ik moet zeggen, ik zie ze liever lopen... in de verte.

We stappen uit en lopen door een tunnel van rietmatten naar de plaats waar de aalscholvers wonen, leven en broeden. Het geluid klinkt bizar, zal het er ooit stil zijn? Ik kijk mijn ogen en uit en besluit alles te fotograferen wat los en vast zit. Het valt niet mee maar uiteindelijk heb ik op de foto's toch wel een duidelijk beeld van de aalscholverkolonie in de Wieden.

Mij hoor je niet meer klagen.... 2 dagen lang niet!

Neneh @ 01:26 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

maandag 21 maart, 2011

Kikkerdril van de Bruine Kikker....

Want die is altijd het eerste wakker en druk in het ven....

De eitjes worden in hompen gelegd, donker van boven, wit van onder. In het begin zinken ze in het water. Maar bij zonneschijn komen ze boven drijven, dit komt door zuurstof-producerende algen in de eierschaal. Door de zuurstof komen de eitjes boven drijven, bij slecht weer zinken ze......

80/365

Neneh @ 09:56 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

maandag 7 maart, 2011

Zingen doe ik er ook bij .....

Snoeien, harken, vegen, ruimen, opruimen, stenen verplaatsen, nog meer vegen. De winter gaat de tuin uit! En wel vandaag en morgen! Maak plaats voor kleur en fleur en geur en vogelgezang!

Ook binnen.

En dat zingen doe ik er ook wel bij als het moet

66/365

Neneh @ 09:54 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zondag 6 maart, 2011

Die heb ik altijd al willen zien.........

Zus had een briljant idee om op zondagochtend vroeg uit de veren te gaan, niks bijzonders natuurlijk. Normaal weet ik die dingen echt niet maar haar lief zit in de lappenmand en

'misschien wil jij mee' ....

Dus liep de wekker vanmorgen om kwart voor 6 af en moest ik uit een of ander coma ontwaken.....

Slecht plan vond ik het toen. Maar dat was snel over onder de douche.
Er naar toe rijden was al een prachtige ervaring, een grote rode bal kwam omhoog achter de horizon en begon gelijk met het verwarmen van de afgekoelde aarde. Zo ver ons oog reikte was het een wit berijpte wereld. Mooi op tijd kwamen we aan en de meerkoeten begroetten ons. Het was koud en mijn handschoenen lagen op de kamertafel! Slim idee.

Het was een klein groepje mensen wat zich uit het warme bed had laten vallen om elkaar op het water te begroeten. Zo begon onze reis over het meer.......eerst naar rechts! Achteraf een hele goede keus want mijn oog viel op een vogel die ik nog nooit in het echt had gezien, laat staan gehoord.

Nu heb ik de vogel gezien, vastgelegd maar nog niet gehoord.

Ik ben nog steeds onder de indruk, nog steeds warm van de zon, nog steeds blij dat ik mee was.......jammer dat man van zus niet mee kon. Maar ook dat zal vast nog een keertje lukken. Beterschap!

65/365

Neneh @ 03:35 pm
nou zeg al 8 keer gebabbeld
Tweet

maandag 28 februari, 2011

Het zou over kikkers moeten gaan...

Maar ze gingen dood. In september. Ik heb het niet meegemaakt, ik was net met vakantie, na de drukke zomermaanden rondom het ven bij BC Dwingelderveld was ik er niet bij toen het noodlot toe sloeg.

Hard.

Tegen de tijd dat ik weer terug kwam waren er linten rondom het ven en veel vragen en niemand had een antwoord. Zo werd het oktober, november, december. Het ven vroor dicht en de sneeuw maakte het donker onder het ijs. Net zo donker als mijn gedachten eigenlijk. Want waar kwam het door dat er zoveel kikkers en andere waterbeestjes dood waren gegaan. Het ijs smolt en langzaam kwam het ven weer tot leven..... 'maar wat is er nu gebeurd'

Die vraag werd beantwoord en vandaag haalde het alle media! Tot de show van Paul de Leeuw, waar Andre Donker was, boswachter in oa dit gebied. Hij heeft er zorgen om. Wie niet. Wat gaat er gebeuren met dit virus, wat gaat er gebeuren zodra de temperaturen omhoog gaan.

De temperaturen in de studio gingen behoorlijk omhoog en Paul was stil.

En ik ook...... je moet er toch niet aan denken dat dit virus........

Neneh @ 09:52 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

zondag 20 februari, 2011

Ik loop warm.....

51/365

Neneh @ 10:40 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

Manifestatie Dwingelderveld

Kom jij ook? Dwingelderveld

Op zondag 20 februari roepen we iedereen op om samen warm te lopen voor natuur in Drenthe. De natuur is het waard om in te blijven investeren. Dit kabinet wil 40 procent gaan bezuinigen op de budgetten voor natuurbeleid. Als de voorgestelde maatregelen doorgaan, zal dat betekenen dat de kwaliteit van veel natuurgebieden achteruit gaat.

Dwingelderveld

Neneh @ 11:48 am
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 2 februari, 2011

Op zoek naar de beestjestuin..

Het bijenhotel staat op instorten en voor het nieuwe seizoen moeten we er iets aan doen. Het afgelopen jaar had ik al zitten prutten met riet om de gaten een beetje te dichten..... weer en wind en vogels houden huis en eigenlijk was er geen beginnen aan. Het moet aangepakt, en grondig ook. 'Eigenlijk staat het bijenhotel op instorten'
'Da's nog gevaarlijk ook' wordt er geroepen. En zo kwam de winter en de sneeuw en het schaatsen .... en aan bijen wordt weinig gedacht. Of.....

Het nieuwe programma voor het jaar 2011 wordt in elkaar gepuzzeld, dingen worden bedacht, nieuwe activiteiten verzonnen.

Dan komt er een uitnodiging voor het inroosteren van al die activiteiten: Hoewel het nog niet voor te stellen is als je nu naar buiten kijkt, komt het voorjaar er toch echt aan! Bloeiende krentenboompjes, zingende leeuweriken en jodelende wulpen...ik kan niet wachten

En ik kan ook niet wachten maar in de tijd dat mail gemaakt wordt rijd ik met een van de vaste medewerksters van BC Dwingelderveld naar het Bezoekerscentrum de Wieden. Wij gaan op zoek naar de Beestjestuin.

*klik*

Alleen het woord doet al wonderen. Wij houden van verwonderen en beleven en ondanks dat het waterkoud is blijven we optimistisch over wat we te zien krijgen. In de auto kunnen we alvast brainstormen over het bijenhotel, wat wel en wat niet en waar en hoe en of het er meer dan één zullen worden. Het is nog kouder dan gedacht toen we uitstapten bij BC de Wieden. Er vindt een grote verbouwing plaats momenteel dus we moeten even zoeken.

Het ziet er wel heel erg leuk uit, hoe anders dan bij het Dwingelderveld.

We lopen rond en kijken naar alles wat wacht op zonnewarmte. De beestjestuin, natuurlijk als je goed gaat zoeken zul je vast wel beestjes vinden maar we laten alles met rust. Het is ook echt te koud, er ligt hier en daar ijs op de sloten. Binnen is het wel warm, we zijn een beetje jaloers op het prachtige plekje wat ze hebben voor de jeugd. Echt een aparte ruimte met heel veel materiaal om vooral de jeugd veel te leren over de natuur. Geweldig. We worden steeds enthousiaster.

Na alle informatie gaan we nog even een stap wagen richting het 'Laarzenpad' en het 'Vlonderpad' ... 'hier ga ik snel weer naar toe, zodra het ietsje warmer is.' We denken het allebei. Trekken de jassen dichter om ons lijf en lopen langzaam naar de auto... we hebben genoeg gezien, ideeën opgedaan en kunnen plannen gaan maken.

Eigenlijk ben ik nu ook wel heel benieuwd naar 'jodelende wulpen'

....ik kan niet wachten

foto 02/02/365

Neneh @ 09:34 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 19 januari, 2011

Betoverende bloei in januari zorgt voor een glimlach

'Kijk, riep ik, in de tuin, een gele struik!'
Lief gaat kijken en ziet een gele struik en zegt 'winterjasmijn'
'Nee joh, toverhazelaar!'

Ik word echt blij van die struik. En de indianen ook. Zij zagen het als een 'gave van de grote geest'. De bloempjes spoorden aan, mede door de kleur en geur, om er iets mee te doen. We vinden het nog steeds terug in de huis-tuin en-keuken middeltjes. Handcreme met Hamamelis. Of er lekker mee onder de douche. Hoe dan ook, hij bloeit!

Van gele bloemen in januari word je blij! Ga maar kijken in de tuinen! Eigenlijk zijn het allemaal kleine snippertjes geel crêpepapier die wapperen in de winterwind.

19/365

Neneh @ 09:26 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

zondag 2 januari, 2011

Hart voor Natuur

Vandaag, dat zal toch niemand ontgaan zijn, was er de eerste actiedag van 'Hart voor Natuur'. Ontstaan uit samenwerking van ruim 20 natuur en milieu organisaties. Ik was erbij en heb veel gesprekken gehad met mensen die nu genieten van de natuur en dat nog heel lang hopen te doen...

Wordt vervolgd zal ik maar zeggen want er komen nog meer acties

Neneh @ 08:42 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 15 december, 2010

Het pad naar 2011....

Het pad naar het bezoekerscentrum in het Dwingelderveld is sneeuwvrij gemaakt en lantarentjes wijzen de weg naar de voordeur.

Binnen is het sfeervol verlicht en het ruikt er lekker. Warme appelcider om mee te beginnen is nog niet zo’n gek idee. Het vaste team aan medewerkers ontvangt vanavond de hoofdgasten, de vrijwilligers. Gidsen, tuingroep, educatievrijwilligers, baliemedewerkers, iedereen die maar iets op vrijwillige basis voor het bezoekerscentrum, voor Natuurmonumenten doet. Het is een bonte verzameling mensen die één ding deelt. Het groene hart, de natuur. We zien elkaar zelden allemaal tegelijk. Het zijn de activiteiten waarvoor we naar het centrum komen en die zijn zo verschillend. Ik kan haast zeggen dat er collega vrijwilligers bij zijn die ik 1 of 2 x in het jaar zie. Het is dus heel fijn om op zo’n avond bij elkaar te zijn om eens van gedachten te wisselen. Er gebeurt best veel in een jaar, niet alleen met de mens, ook met de natuur, met de plannen voor het Dwingelderveld, met de vaste medewerkers. Het is gezellig en de tijd wordt weggepraat tot er de maaltijd is. Het ziet er heel smakelijk uit, goed verzorgd en de keuze is reuze. We laten het ons smaken.

Tot er een sein is dat we om 7 uur gaan vertrekken en geen seconde later. Het brengt iedereen in beweging, warme jassen en mutsen, stevige stappers en handschoenen aan. Naar buiten, waar alle lantarentjes ons de weg wijzen. Als iedereen buiten is nemen we de lantarentjes mee en lopen met de hele groep richting grote stille heide….

Het duurt niet lang voor de eerste roept dat we naar de schaapskooi gaan, wat waar is. Schaapsherder Menno doet de lampjes aan in de stal, de schapen lijken gestoord in hun nachtrust maar ze mekkeren niet. We lopen om de stal heen en horen in de verte vioolmuziek. Het licht straalt dun naar buiten en wij worden door de muziek naar binnen getrokken. “Er gaan veel makke schapen in één hok” gaat hier wel op want we passen er allemaal in. Op de strobalen kunnen we zitten en in de hoek mekkert moederschaap. We zien een lammetje en hebben echt het gevoel dat we in een andere wereld terecht zijn gekomen. Ultiem genieten met muziek en gemekker.

Warme chocolademelk maakt onze harten nog warmer en de kerstliederen klinken heel bijzonder. Ondanks de kou lukt het aardig met de violen. Luid applaus met handschoenen aan is best knap en viool spelen met -4 op de thermometer is nog veel knapper. Moederschaap mekkert nog een keer en komt voorzichtig kijken. Het lammetje blijft achter de moeder staan, ook wel nieuwsgierig maar beslist nog geen held. Als de violen worden opgeruimd komt er een verhaal van Anne de Vries, toepasselijker kan haast niet. Het verhaal over het jagen op eenden en bijna verdrinken in het veen, we zien het gebeuren, zo dichtbij was de natuur nog nooit.

Dan is het stil……… van verwondering.

Met een persoonlijke groet verlaten we de stal en staan we in de vrieskou te kijken naar de heldere hemel, wassende maan en sterren die stralen. Voor ons de grote stille heide
Als ik weer in de auto zit en naar huis rijd prijs ik mij zo gelukkig dat ik als vrijwilliger mag werken bij Natuurmonumenten, bij het mooiste bezoekerscentrum Dwingelderveld.

Neneh @ 04:43 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet

zondag 28 november, 2010

Jij kijkt, ik kijk...

Een bijzondere ontmoeting in de vroege ochtend

Neneh @ 12:59 pm
nou zeg al 9 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 27 november, 2010

Kristallen in de ochtend

Neneh @ 08:09 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 26 november, 2010

Kristallen in de ochtend

Neneh @ 09:21 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 25 november, 2010

Tag: #natuurwandeling

"Nu naar BC! Zie ik je daar?"

Daar begon het mee en ik had nog geen idee. Wist eigenlijk niet precies wat ik ging doen maar BC zat niet in de planning.

"Twitpic gezien?"

Nee, had ik niet gezien. Ik ging kijken, zag de jeneverbesstruiken fier staan te pronken en ik dacht ‘wat zal het ook allemaal, ik ga.’ Snel een hapje eten

"Vanaf 14:00 kan ik een stukje meelopen als je dat wilt."

Dan mag ik wel opschieten dacht ik. Dat red ik echt niet voor 2 uur. Honden in de auto, laarzen aan, schoenen mee want straks zijn de laarzen misschien helemaal bagger. Tegen kwart voor 2 zit ik in de auto, omleiding, het zal ook niet. Gelukkig geen kilometers maar toch… Na tweeën stap ik uit bij het BC van het Dwingelderveld. Naast de auto van Andre. Dat wist ik niet, dat zag ik later. De honden zijn helemaal door het dolle. Normaal ben ik daar nooit met de honden, dan loop ik aan de Kraloo kant van het Nationaal Park. Nu mochten ze mee, dreigende donkere wolken vol natte sneeuw en ander winterse ongein waren nog op afstand. Voorlopig was het nog wel even droog. En anders maar niet. Ik loop naar binnen, zie Andre nog druk in gesprek aan de koffietafel zitten en loop met de honden gelijk weer naar buiten.

‘Ik kom zo meelopen’ roept hij me na.

Het is me een potje nat in het veldje achter de tuin van het BC. De honden draven er doorheen en ik moet echt uitkijken waar ik loop. Als ik terug loop komt Andre net naar buiten. Ik raap nog wat lege pakjes en een dichtgeknoopte plastic tas uit de bosjes. ‘Wat je vol meeneemt naar buiten kun je heus niet leeg mee terug nemen naar huis. Dat flikker je gewoon in de bosjes… grmbl!’ We ruimen het op. Andre wil nog even een rokertje halen in de auto en we stappen richting schaapskooi. De honden zijn bepaald niet rustig. De geuren zijn anders en overweldigend want ze snuiven en snuffelen en laten dan hun eigen luchtje achter…. Je zal maar hond zijn.

We hebben het over de natuur, natuurlijk. Zijn werk, zijn passie. Gewoon van je hobby je werk maken en dat dan al zoveel jaar met zoveel plezier doen. Gedreven is hij, kan ook niet anders als je een groen hart hebt. We hebben het over het bloggen op de website van Natuurmonumenten. Andre en ik schrijven beide onze natuurbeleving om ze vervolgens te plaatsen zodat iedereen ze kan lezen. Andre is er sinds dit jaar mee bezig en ik blog al een jaar of 10. We twitteren allebei en daar vloeide deze #natuurwandeling uit voort. Er is veel te bespreken, waar een groen hart vol van kan zijn. Over de toekomst, het nu en wat is geweest. Over die horizonvervuiler in de vorm van een grote rookwolk die uitgespuwd wordt. ‘We veroorzaken het zelf, ergens moet het afval heen dus dan de fik er maar in.’ We kijken naar de witte wolken richting Wijster.

Andre twittert:
Tweetmeeting met @Neneh op #natuurwandeling op Dwingelderveld <foto>

‘Zou de gemiddelde Nederlander ook zo naar een boom kunnen kijken zoals wij doen.’ (wij zien dus een pracht van een boom)
Of
‘Mijn maag draait om als ik Verhagen hoor praten dat er een tweede kerncentrale moet komen en we moeten er maar aan wennen dat er nog meer komen, we moeten in Nederland minder afhankelijk worden van andere landen als het gaat om energie.’
Ik kijk uit over het veld en hoop het nooit mee te maken dat wij in Nederland de kant van de kernenergie op gaan, dat in onze achtertuin ….

Laten we maar terug gaan.

De honden hebben het naar hun zin, zoveel te snuffelen. Ze willen wel mee terug. Twist neemt een stuk hout mee, zijn lievelingshobby. Sjouwen met een stok! Hoe simpel kan het zijn.

Eenmaal bij het BC praten we nog even na. Zo noemt Andre dat. Maar volgens mij waren we gewoon nog verder aan het praten over alles waar het groene hart vol van is.

Tag: #tweetmeeting #natuurwandeling #BCDwingelderveld #gezellig #voorherhalingvatbaar #bloggen #groenhart
BC = bezoekerscentrum

Neneh @ 08:45 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 24 november, 2010

Als het niet door gaat....

In oktober was er de Volle Maan Huifkartocht waarover ik schreef en in november zou er nog een Volle Maan Wandeling zijn, waar ik als gids bij betrokken zou zijn. Ik schrijf zou want het ging niet door. Te weinig deelname. Of eigenlijk wel één aanmelding van 5 personen maar dat is echt te weinig om deze activiteit door te laten gaan. De deelnemers bepalen de sfeer tijdens zo'n wandeling. We lopen gedeeltelijk in het donker en dat is met een grotere groep prettiger. Nu het blad al aardig van de bomen is gevallen en de kou binnen handbereik lijkt, is het nog fijner om met een grotere groep erop uit te trekken. Een beetje dicht bij elkaar graag, warmen aan elkaar en samen luisteren naar maanverhalen of genieten van een slokje heidelikeur.
Helaas, het ging niet door en of ik er nu heel rouwig om was? Nee, niet helemaal. De maan ging die avond voor een groot deel schuil achter een dik wolkendek en een Volle Maan wandeling moet toch een betoverende indruk achterlaten. Het zat dus aan beide kanten niet mee. Gelukkig zijn er voor 2011 weer genoeg nieuwe kansen om de volle maan te gaan zien.

De maan is om de 'pak em beet' 29,5 dagen vol. Dat betekent dat er sowieso 12x een volle maan te zien is in een jaar, soms 13x en nog uitzonderlijker is het 14x in een jaar. Dit laatste komt ongeveer 1 x in de 20 jaar voor. Maar om de verwarring niet nog groter te maken, vorig jaar december was er voor het laatst een 'blauwe maan', de blauwe maan is de 2de volle maan in de maand. Dat was dus december 2009 voor het laatst. Weet u het nog?
Pas in 2018 is de volgende dubbele 'blauwe maan' weer te zien.
Heel eerlijk, ik vind de maan een fascinerende schepping. Alle mystiek en verhalen er om heen zijn prachtig en een volle maan in de duisternis roept een bepaalde sfeer op.

Ik hou er van en volgend jaar zijn er weer genoeg nieuwe kansen om mee te gaan om de volle maan te beleven!

BC Dwingelderveld, daar moet je zijn!

Neneh @ 11:15 am
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 18 november, 2010

Als je me zoekt...

Ik zit hier.... en jij bent ook welkom

Neneh @ 06:31 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 9 november, 2010

Strobbenbos

‘In november is er een school die graag het Strobbenbos wil doen, kan jij?’
‘Ik kan, zeg ik, maar ik heb deze activiteit nog nooit gedaan. Ik wil het wel doen maar dan vraag ik er iemand bij. ‘ Allemaal geen punt want er wordt ook voor het eerst gewerkt met de nieuwe spullen die speciaal ontwikkeld zijn voor Strobbenbos en Woeste gronden. Twee buiten activiteiten voor groepen kinderen. Het ene speelt zich af in het bos, voor het andere gaan we de hei op. We hebben een nieuw boswachters handboek vol opdrachten en wetenswaardigheden. Ik ga me voorbereiden zoals ik nog nooit heb gedaan. Weet de weg, ken de omgeving en wil dat het perfect verloopt. Maar de ervaring bij de andere les heeft geleerd dat het ook heel erg afhankelijk is van de groep kinderen en de leiding.
In de verte zie ik de auto’s aankomen, kinderen stappen uit, leiding neemt iets afstand en de juf komt kennismaken. Natuurlijk moet er een kind plassen, en als er eentje moet plassen dan…. Leiding boos ‘Dat hadden we niet afgesproken, dat moest op school.’

‘ Maar toen hoefde ik niet!’

Voor we op stap gaan wil ik graag eerst iets vertellen. We zijn te gast in de natuur …. We zijn te gast. Ik vertel over het nieuwe programma en dat zij de eerste zijn die hier mee gaan werken. Iedereen is mijn hulpje want er moet getest worden. Wat schrijft het lekkerst op de legenda die nu van een hele mooie gladde kwaliteit is. Ze luisteren goed dat blijkt aan het eind wel. We verdelen de groepjes en gaan op stap.
Het duurt geen 2 tellen of ik heb aan elke zijde een kind lopen die honderduit te vertellen heeft. Wat is dat toch met mij dat ze altijd maar gelijk beginnen te praten en niet weer stoppen. Het gaat echt overal over en ik luister wel en reageer af en toe. We stappen stevig door om de tijd zo goed mogelijk te kunnen benutten. Eenmaal op de plek leg ik alles uit en de groepjes splitsen zich op. De afspraak staat voor half 3. Dan moet echt ieder groepje de eindopdracht klaar hebben liggen op de plek waar de eindopdracht uitgevoerd moet worden. Ik ben echt benieuwd wat ze allemaal hebben verzonnen. Op deze manier hebben ze hun eigen excursie met opdrachten gemaakt. Iedereen heeft er aan meegewerkt en iedereen moet de opdrachten uitvoeren. Met stijgende verbazing volg ik een groep die de eindopdrachten uit gaat voeren. Geweldige opdrachten zitten er tussen. Zelfs eentje waarbij de kompas gebruikt moet worden. Iedereen doet driftig mee en ik heb echt niet te klagen over het enthousiasme. Dan is het verzamelen, bespreken, antwoorden uitwisselen en wil ik nog heel graag de bevindingen over het schrijven met pen, potlood of wasco. Het is een hele enthousiaste groep die nog lang niet uitgepraat is over alles op de ene plekje in het strobbenbos. Op mijn oproep om vooral even goed te checken op teken komen de verhalen los.

Ik krijg er acuut jeuk van….

Neneh @ 11:37 pm
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

maandag 8 november, 2010

Pas was het hier nog helemaal droog.....

Wandelen doe ik graag, het liefste met lief en de honden. Lief loopt altijd een eind voor me.... komt door de honden, die willen altijd sneller. Ik niet. Ik film of fotografeer of sta stil en luister of geniet. Dan komt Micka aanstormen,ze komt me halen ... het liefst loop ik bij Kraloo, daar liggen de roots, daar liggen de verhalen, daar laat ik graag mijn voetstappen achter. Het is onderdeel van het Dwingelderveld en daar heb ik ook een stukje van mijn hart verloren.....

Het wordt echt niet voor niets het grootste natte heide gebied van West-Europa genoemd.

Oh ja, dit was mijn eerste werk op filmgebied wat er te zien is op mijn log! Ha, wie had dat ooit gedacht

Neneh @ 09:38 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

Van mij mag het ....

Neneh @ 11:41 am
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zondag 31 oktober, 2010

Sterren Tellen

Tot 10 november kan iedereen in heel Nederland nog meedoen aan de Nacht van de Nacht Sterrentelling. Inmiddels zijn ruim 500 waarnemingen binnen. Hoe donker is het bij jou in de buurt? Kijk tijdens een heldere nacht naar de sterrenhemel en help mee te onderzoeken hoe donker het nog is in Nederland. Meedoen is eenvoudig. Kijk voor tips, instructies en het invulformulier op www.nachtvandenacht.nl. De uitkomsten van de sterrentelling worden gebruikt om bij lokale overheden en bedrijven aandacht te vragen voor maatregelen om onnodige verlichting tegen te gaan.

Neneh @ 10:22 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

zaterdag 30 oktober, 2010

Op naar de paddestoelen

Een uitnodiging voor een paddenstoelexcursie sla ik niet af. Niet dat ik er veel van weet, ik vind paddenstoelen gewoon mirakels mooi, dat is het. Omdat ik er dan te weinig van weet is een wandeling met een gids, die er meer van weet, natuurlijk niet echt verkeerd. Ik wil het graag meemaken dus ben ik op tijd voor de koffie bij het bezoekerscentrum. Er zijn nog een aantal collega vrijwilligers die zich willen verdiepen. Gewapend met fototoestel, zo’n klein handzaam dingetje, loop ik mee naar buiten. Iedereen bereidt zich op eigen wijze voor. Met regenkleding of juist zonder. Het miezert wel een beetje, niet genoeg om kleddernat te worden. Eigenlijk wel geschikt voor een paddenstoelen excursie. Anderhalve maand geleden was er de grote paddenstoelen explosie maar inmiddels moet je echt zoeken naar iets bijzonders. Ik laat het me maar vertellen want ik zie ze eigenlijk altijd wel. In het gras in het park, of gewoon tussen de houtsnippers in de tuin. Of op die ene lekkere sinaasappel in de fruitschaal… te laat! Schimmel. Het levert wel mooi plaatjes op maar dat is dan ook alles.

We zijn als groepje wel van een bijzonder soort als ik het zo mag zeggen. We delen de natuur maar staan er allemaal anders in. Ik weet van mezelf dat ik stil kan vallen van de mooie dingen die de natuur te bieden heeft. Maar andere willen duidelijk honderduit vertellen over alles wat ze hebben gezien en ontdekt. Of over vroeger vertellen. Dat komt nog vaker voor. Naast het centrum zien we op de pijpestrootjes, het moederkoren. Het venijn onder de zwammen. Nee, een venijn onder de zwammen. Er is meer venijn onder de zwammen. Een verhaal over de honingzwam en de dennenmoorder. Ik ben al snel stevig onder de indruk en hang onderhand met de neus op de grond om vooral niets te missen. Duivelsei en de echte groene koperzwam of de knotszwam. Ik ben heel blij met al die zwammen die nu een naam met een plaatje erbij zijn. We struinen het bos door en wandelen in 2 uur een paar honderd meter met de neus naar beneden. Kaboutersnot genoeg, omgevallen bomen, mossen, blaadjes in alle mooie herfstkleuren. Ik sluit mijn camera als ik 500 elfenbankjes op een rijtje heb gefilmd. Genoeg gezwam voor vandaag.

Neneh @ 11:26 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 27 oktober, 2010

Snot van een kabouter

Natuurlijk weet ik wat een vliegenzwam is of een eekhoorntjesbrood. Dat lukt nog wel.

Maar een cantharel van een hanekam onderscheiden, ik begin er niet aan. Een stinkzwam weet ik ook nog wel te benoemen of iets van een russula. Dat komt dan weer door de kleur want die vind ik prachtig. Net als het rode bekermos wat dan erg lijkt op de rode heidelucifer.

Amonieten en boleten, ik raak volledig de weg kwijt. Dat van die stinkzwam is me geheel bijgebleven. Die vergeet ik nooit meer. Dan ga ik een eind terug in de tijd want ineens zit ik weer op school, de lagere school. Zo noemde men dat toen. Niks anders dan de basisschool van nu. We mochten elk jaar thuis een herfstbakje maken en dan meenemen naar school. Ik vond dat machtig mooi! Natuur was toen ook al helemaal mijn ding en ik kreeg hulp thuis….

Het bakje, heus niet zo klein als je denkt, ging mee naar school en ik heb ook wel eens een derde prijs gewonnen. Dus het was mooi. Op een goede dag stonk het een beetje in het lokaal… ze hadden mijn bakje maar even naar buiten gebracht. Er zat een pracht van een stinkzwam in. Die groeien harder dan jij met je ogen kunt knipperen en ze stinken machtig. …
Vandaag ook. Paddenstoelendag met paddenstoelensoep en paddenstoelenfoto’s en minipaddenstoelenexcursies en veel enthousiaste mensen. Oh ja, en met een tafel vol paddenstoelen waaronder een stinkzwam. Trilzwam, Rodekoolzwam, Cantharel, melkzwam, elfenbankjes, sponzen, sporen, wit, bruin, blauw, groen……..een tafel vol herfst.

Heel de dag heb ik voor de soep gezorgd. Dat ging nog bijna mis want het aanbranden van de soep is snel gedaan als je niet oplet. De soep was heerlijk, het recept zo mee te nemen om het thuis ook eens te proberen.
Aan het einde van de dag kwam er een man op me af die vroeg of ik wist wat het was, zijn kleine digitale camera voor mijn neus duwend. Ik zag wel iets van herkenning maar ja, wat was het.
‘Mijn dochter zei dat het snot van een kabouter is’, zo vertelde hij en hij keek me lachend aan. ‘Nu zou het kunnen natuurlijk’. Brede lach! ‘Ja, dat zou kunnen, snot van een kabouter. Het lijkt me verstandig dat ik een gids ga halen om ons eens uit de droom te halen.’

Snot van een kabouter…..

Neneh @ 10:56 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 26 oktober, 2010

Het is een hele toer

‘Er zijn 2 aanmeldingen’ , dat kreeg ik te horen toen ik mijn heksenbezem in de hoek zette en mijn jas aan de kapstok hing.
‘Nou, die 2 krijgen de dag van hun leven, we gaan ze in de watten leggen.’ Zo nam ik het aan. Eigenlijk moesten ze aanmelden voor de activiteit maar dat werkt niet echt. We zullen zien.
We sjorren de spullen uit de kast, kleden de tafel aan, zetten 4 krukjes neer. Vier kleine onderkruipsels zullen er toch wel op af komen….

Het worden er dertien en we hebben het zo naar ons zin. Eerst maken we een heksentas want als we naar buiten gaan dan kunnen we daar alle kriebeldingen in stoppen. Oh, en heksendingen natuurlijk. Eikeldopjes, sparappeltjes, larixtakjes, blaadjes in alle kleuren….

De jongste onderkruipsels krijgen hulp, de al wat oudere zullen moeten laten zien dat ze heel goed zijn in de heksenknutsel!! Ik zet ze voor de goede orde allemaal een heksenhoed op het hoofd. En als ik mijn bril op de neus zet om voor te gaan lezen … vragen ze hulp. Van dat voorlezen komt niets en dit verhaal heb ik niet uit het hoofd geleerd. Goeie les voor de volgende keer schrijf ik in mijn kladderboek voor hekserij. We plakken, knippen, tekenen en kleuren en de tassen zijn ‘Te Gek!’

‘Jassen aan, tassen mee, naar buiten. Ik wacht bij de deur.’ Ik sta er echt niet lang. Iedereen heeft zin om een frisse neus te halen. Ik geef ze de opdrachten en met 1 onderkruipsel aan de hand wandelen we het bos in. Het is natuurlijk het mooiste om er dwars doorheen te gaan. Niks over de paadjes. Ik wijs omhoog om ze de zwammen te laten zien, we zien elfenbankjes, een verdwaalde kikker, duizendpoot en pissebed. We klimmen over stammen en zitten vast in de braamstruik. De tassen raken overvol en de kriebel dingen worden uitgeprobeerd bij elkaar…. hihihi… die onderkruipsels leren snel.

Als iedereen een stok heeft voor de laatste opdracht lopen we terug. Ik probeer nog te zeggen dat ik echt de weg kwijt ben maar ze trappen er niet in. Als ik 5 handen had gehad dan waren ze allemaal gevuld geweest met kleine onderkruipselvingertjes. Nu hingen er 2 aan mijn hand en aan mijn been en er liep eentje vlak voor mijn voeten. Twee onderkruipsels lopen er om heen maar mijn handen blijven gevuld en ze krijgen geen kans. Zo lopen we terug en eenmaal binnen gaan we weer snel aan de slag. Er moet nog een toverstok geknutseld worden. Het is toch wel jammer dat ik nu geen foto heb, de een was nog mooier dan de ander…….

Na bijna 2 uur zijn alle hoeden terug en lopen er hier en daar onderkruipsels met rode wangen en een toverstok rond. Tevreden papa’s en mama’s of oma’s en opa’s. Maar het mooiste van alles is toch nog even kietelen met het meisje wat verlegen is en met het meisje wat steeds de papa en mama kwijt was en met de kleinste van het hele stel. Hij hing de hele wandeltocht buiten aan mijn arm. Bedankt en tot ziens uit alle monden.

Daar doe ik het voor. Met liefde voor de natuur en voor kleine onderkruipsels!

Neneh @ 10:45 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zondag 26 september, 2010

Deftig thee drinken....

oh's en ah's als ik ze aan hoor komen... En met een krakerige stem roep ik dat ze binnen mogen komen... een beetje inschikken en iedereen heeft een plekje. Het is stil als ik begin met uit te leggen wat we gaan doen. Dat het belangrijk is om de theeblaadje niet op te drinken. Die theeblaadjes zijn van belang. Groot belang. De toekomst moet uit de theeblaadjes gehaald worden. Alle heksen op een rij, af en toe een ridder of een Harry Potter erbij, het is gezellig in de wilgenhut neem dat van mij aan. Sommige kindertjes ontdooien snel, anderen vinden het spannend en blijven hun mond dicht houden. 'Stel je voor dat de heks er iets mee doet.'
En dat doe toch, ook met stille kleine heksjes, daar doe ik toch iets mee. En met mama's en papa's als ik het allemaal later terug hoor. Zodra je een heksenhoed op zet is de wereld anders. Ze gaan toverdrank maken, bezemsteel vliegen, kriebelbeestjes zoeken en onderkant van de paddenstoel met een spiegeltje bekijken. Er zijn magische armbanden en bruine bollen te bakken. Maar nu gaan we deftig thee drinken. Sommige heksjes gaan met het pinkje omhoog wat dan weer de lach bij de ouders brengt. Het gaat zo leuk. Na het theedrinken is er het theeblaadjes lezen. Soms vergeet iemand, die zo deftig thee zit te drinken, dat de blaadjes in het kopje moeten blijven zodat alles al op is voor de heks er naar heeft gekeken. Ik moet net zo creatief zijn op die momenten en vooral ieders aandacht houden. Het lukt allemaal. Ik zwam heel wat bij elkaar vandaag. Ik drink thee als het moet, niet ieder klein heksje is gecharmeerd van mijn thee als ik het niet zelf ook drink. Ik eet mijn soepje als zij in hun thee kopje blazen. Ik voorspel de toekomst......

Onder mijn hoed vandaan kijk ik naar de kindertjes, hoe het haar zit, welke kleuren ze dragen, hoe ze naar me kijken..... en al die tijd hoop ik de juiste woorden te vinden. Ze kijken me blij verrast aan als ik precies weet waar ze van houden, dat ze huisdieren hebben of dat ze in een fijn huis wonen... wat nog lang zo blijft.
Ik kan er wat van...
Zwammen als een heks.

Het was een vreselijk leuke dag, de hele dag buiten, de hele dag droog, de hele dag als heks!

Neneh @ 09:51 pm
nou zeg al 5 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 13 augustus, 2010

Een pad in een bruin drapje.......

‘Heb je enig idee wat er in dit bekertje zit’, de grapjas houdt een bekertje omhoog en steekt die onder mijn neus. ‘Ja, eens kijken, zeg ik met een strenge blik, dat lijkt me toch een pad in een bruin drapje.’ Hij schiet in de lach en ik ook. Hij had net een bekertje koffie gehaald en daarvoor hadden we alle beestjes die in de aquariumbakken zwommen bekeken en benoemt. Hij, met zijn 2 zonen. Kids van een jaar of 5 en 8. Die van 8 wist wel iets van centimeters en ontwikkelingen, de jongste had geen oog voor detail alleen maar oog voor ‘veel’. Veel dikkopjes, veel modder, veel staafwantsen en veel kikkertjes.

Hij zakt op de bank met zijn bekertje koffie in de hand en hij lijkt me gelukkig. Een tevreden mens zoals ik de laatste weken wel vaker mee maak. Ze hebben vakantie en gaan er eens goed voor zitten om een gezellig gesprek aan te knopen. Ze vertellen waar ze vandaan komen en hoe de natuur er daar uit ziet. Ze vertellen nooit over werk of beslommeringen. Vakantie is het en dat moet vooral zo blijven. Lekker bakkie koffie erbij, zonnetje en wat nog leuker is: bezigheden voor de kinderen zodat die het ook naar hun zin hebben.

Neneh @ 07:31 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 10 augustus, 2010

Kan die tegen kietelen..........

Krijgen jullie al genoeg van al die waterbeestjes verhalen op mijn log? Ik niet. Het is nu eenmaal mijn activiteit deze zomer en het duurt nog ruim drie weken voor het stopt. Tegen die tijd zijn alle basisscholen weer begonnen en alle visjes, kikkertjes, slakken, staafwanten en de grootste kevers, de grote spinnende watertor, al 50 keer gevangen en net zo vaak terug gezet in het ven. Ik bied bij deze mijn excuses aan voor al dit brute geweld. Door mensen georganiseerd en uitgevoerd. Het is me wat. Natuurlijk is er over nagedacht maar ik krijg er ook weleens de hik van. Maar als je iemand iets wilt leren uit en over de natuur dan is het natuurlijk het mooiste om het in het echt te doen, meemaken, voelen, bekijken of bouwen. En bij het ven waar de activiteiten aangeboden worden zeggen we wel dat het puur natuur is maar we manipuleren het ook. Alle vennetjes op de heide hebben te maken met de elementen en ondergaan het. Maar het ven bij het bezoekerscentrum wordt kunstmatig op orde gehouden. Wat heb je nu aan activiteiten bij een ven als het zelfde ven door droogte steeds kleiner wordt. Niets dus. Vandaar dat het gemanipuleerd wordt. Op hoogte gehouden. Er wordt onderhoud aan gepleegd. De tuingroep haalt het onkruid weg, vrijwilligers die wel van een grapje houden stappen in het najaar in de lieslaarzen en maken korte metten met de wildgroei. Kinderen banen zich een weg met de schepnetjes en ik probeer zoveel mogelijk uit te leggen. En er valt veel uit te leggen. Onvoorstelbaar veel. Elke keer opnieuw en ik blijf me verbazen. Zowel over de mensch als over het dier…..

De mooiste vraag van vandaag, gesteld door een lief meisje van een jaar of 5/6: ‘ Kan deze slak ook tegen kietelen?’ (slak was heel klein)

Ik keek nogmaals in het potje en zag het kleine gesloten slakje op de bodem liggen. Daarna keek ik haar aan.

Ik moest zowaar het antwoord schuldig blijven, er is geen boek wat hier al een antwoord op heeft.

Neneh @ 04:52 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

maandag 9 augustus, 2010

Kijken

Neneh @ 10:29 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 6 augustus, 2010

Tot aan de horizon..

‘Mag ik iets vragen?’ Een oudere dame sprak me aan. ‘Maar natuurlijk, daar zijn we voor.’
Als ik namelijk mijn badge draag en mijn ‘groene natuur shirt’ dan kan het natuurlijk zo zijn dat ze op me af komen. Ik was al vaker aangesproken vandaag maar dat had meer met mijn tv debuut te maken dan met gerichte vragen over de natuur of natuurmonumenten.
Ze begon over de heide. Ze maakte zich ernstig zorgen over de toestand waar de heide in verkeert. ‘Ik zou nu toch best wel een paarse heide willen zien, daarvoor kom ik naar Drenthe, daarvoor kom ik naar hier.’
Het klonk zo zielig dat ik bijna vol schoot. Als je speciaal naar ‘hier’ komt voor de bloeiende heide, voor de paarse pracht en je heb geen idee ……. dat is triest. De heide is ook triest maar voor ‘niets’ komen ook. Ik begon te vertellen over de eindeloze droge periode die eigenlijk in alles zijn tol eist. De aardappels klein, de graanoogst mislukt, de appeloogst mislukt. De heide mislukt, dus mislukt ook de heidehoning. Zonder bloeiende heide geen heide honing. Zo simpel is dat. ‘Is het niet het heidehaantje?’ vraagt ze. Maar dat is het niet. Het is echt de droogte die dit heeft veroorzaakt. De heide is niet kapot, ja ergens zal wel iets dood gegaan zijn maar niet de hele heide. Het herstelt zich wel weer maar we moeten toch een jaar wachten voor er weer paarse heide is. Een heel veld vol. Van hier tot aan de horizon.

Ze bleef staan, ik zag haar denken.

Neneh @ 11:12 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 3 augustus, 2010

in de huifkar

Achter de kont van het paard, sjokkend door het natte gras, simpe sampe sompe door de plassen dat het spat door de plas, in stap over de verharding en vooral doorgaan, niet stil staan.

Als de paarden stoppen dan komen er drommen vliegen op me af. Vooral doorlopen, vooral doorlopen. Tot we stoppen en uit de wagen stappen voor een andere bezigheid dan luisteren naar de gids en kijken naar de kont van het paard. De schepnetjes en teiltjes worden erbij gehaald en we gaan op onderzoek in het ven. Het is een Pingoruïne . Ik had er al over gelezen maar ik had dus geen idee dat het zo dichtbij was. Pingoruïne, grafheuvels, exoten zoals Canadese Ganzen, de rietsigaren waarvan ik zo snel niet dé naam wist, lisdodde dus, jeneverbes en een Eik zoals een Eik hoort te staan. Breed en groot. Je kunt de eikels al zien, nu nog goed verstopt in de dopjes. Langs de jeneverbesstruiken terug naar de kar met paarden en in draf over de heide terug naar de stal………..

Neneh @ 01:17 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld
Tweet

zondag 25 juli, 2010

Beschermd en daarmee basta

Bij de tranen hoort nog een geschiedenis. Wat eraan vooraf ging, waardoor het kwam. Want die tranen kwamen dan misschien wel door die kikker, er was een volwassen vrouw verantwoordelijk voor het drama wat zich afspeelde voor de ogen van het meisje met het potje. Een loeppotje, om de gevangen beestjes beter te kunnen bekijken. Het meisje stond toevallig bij de tafel waar het grote aquarium op staat. 2 grote en 1 kleine. In de grote de verzameling van de dag. Kikkervisjes, staafwants, schrijvertjes, poelslakken, bootsmannetjes, noem maar op. In de kleine bak zitten de rovers, de larven van diverse torren en libelles. Het is toch een beetje afhankelijk van de tijd van het jaar wat er allemaal in het ven rondzwemt en wat dan gevangen wordt. We proberen de ‘rovers’ een beetje apart te houden van de rest omdat het echt moord en doodslag wordt. En dat dan de hele dag. ‘Het is de natuur’, wordt er vaak gezegd door de ‘grote’ mensen en ik ben het daar wel mee eens maar ik hoef natuurlijk niet alles te pikken. Daarom het verschil in de bakken. Op die manier is er genoeg te zien en te ontdekken. Het boeit namelijk wel. Waterdiertjes, hoe klein ook, ze boeien. Regelmatig zitten mensen met de neus tegen het glas of hangen ze boven het water. Papa’s bekennen dat ze het ook wel leuk vinden om een netje vast te houden en mama’s zijn niet veel beter. Ze zijn allemaal even verrukt van de aangeboden activiteit. Natuurlijk met uitleg. ‘Dat heb ik nooit geweten’ is echt een veel gehoorde kreet.
‘Ik heb een kikker gevangen, ik heb een KIKKER gevangen,’ wordt er ineens achter mij geroepen. Het geluid komt steeds dichterbij en het enthousiasme waarmee iemand aan komt rennen laat niets te wensen over. Ik zat op de bank bij de tafel iets uit te leggen over de libellen en moest me omdraaien. Ze stond ook in 2 tellen bij de tafel, handen op elkaar voor zich uit en maar roepen dat ze een kikker had gevonden.

Ik kan 2 dingen doen:

Ik kan de volwassen vrouw, de moeder, eens de waarheid zeggen. Rustig, het zijn diertjes, ze zijn beschermd. Kikkers worden al jaren bedreigt en al zie je er hier misschien genoeg, ze zijn beschermd. Mocht je er eentje vangen met je netje dan laat je die zo snel mogelijk weer los. En als je eentje vangt en je wilt het toch aan iemand laten zien dan doe je de kikker in een bakje (maar ik ben zo bang dat die eruit springt) en niet in je handen. Stel je voor……

Ik kan ook 'oh en ah' roepen en vragen wat voor kleur de kikker heeft en of de vrouw iets kan vertellen over kikkers. Ik bedoel maar, je kunt ze ook kussen enzo. Dat weet ieder kind.

Ik doe even niets. Want de vrouw kakelt er zelf al op los. Het zit in haar handen want ze is bang dat de kikker er vandoor gaat en ze wil hem toch graag laten zien want het is een groe oene…..
Ze opent haar handen een klein beetje, de kikker kijkt en ziet gelijk zijn kans schoon, hij springt als een volleerde kikker op de tafel, kikkert nog even verder, springt van de tafel op de bank, op de grond en daarna verdwijnt de kikker tussen de heide……
Het meisje kijkt op als de vrouw aan komt rennen, haar ogen worden groter en groter en wat zich in de seconden daarna afspeelt bezorgt haar de schrik van dat moment….. ‘arme kikker, kan hij de weg wel terug vinden naar het water.’ Ze huilt dikke tranen en zoekt troost bij haar moeder…..
De vrouw verdwijnt van toneel als ik toch nog even fijntjes vertel dat kikkers beschermd zijn…. beschermd!

Neneh @ 01:48 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 6 juli, 2010

Als je even onder het dak omhoog kijkt, ja dan...

Vandaag was ik even op kraamvisite.....

Neneh @ 09:42 pm
nou zeg al 6 keer gebabbeld
Tweet

Bloedzuigers en bootsmannetjes

Alles stond al klaar toen ik eenmaal bij het ven verscheen. Er zijn mensen (lees vrijwilligers) die één uur van te voren aanwezig zijn om alles klaar te zetten en er zijn mensen (zoals ik) die precies op tijd aanwezig zijn en dan nog tijd genoeg hebben om alles klaar te zetten. Hoe dan ook, ik wist het en had me helemaal niet gehaast. Er lag nog een hele dag aan mijn voeten en de rest werkt in wisseldienst. Regio midden heeft al vakantie. Het is mooi weer. Zonnetje, windje, wolkje, spatje, zonnetje. Helemaal perfect. De warmte zit binnen maar buiten is het aangenaam toeven. Er is nog genoeg te doen en de kinderen waar wij op zitten te wachten laten ook echt nog op zich wachten. De snoeischaar wordt uit de la gehaald en ik lig even later op de knieen rietstengels weg te knippen. Het groeit als kool maar dan anders. Het groeit hard. Veel te hard en er komt meer door de loopbrug naar boven dan wij willen. Ook in het ven is het druk met riet. Normaal wordt zoiets in november gedaan maar dat is afgelopen november niet gedaan, da's duidelijk. Het groeit letterlijk dicht.
Al tijdens de knipactie komen er een opa&oma met 2 kleinkinderen aan wandelen en ze zijn direct enthousiast bij de activiteit die we aanbieden en begeleiden. Het is ook leuk, beetje 'pielen' met een netje in het water en dan allerlei beestjes omhoog halen is leuk. De beestjes zijn leuk. Nee, niet alle. Het jongetje wat bij de opa&oma hoort vindt het heel leuk om bloedzuigers te vangen en al snel hebben we er 2 in de bak hangen. Er staan 2 grote aquariumbakken op de tafel om de verschillende beestjes in te doen. Kikkervisjes, stekelbaarsjes en allerlei soorten larven. Bootsmannetjes en een flinke staafwants. Alles is leuk om naar te kijken. Bloedzuigers ook wel, ze bewegen nogal mooi. Maar die bewegingen zorgen er ook voor dat ze wel heel snel uit een bak kunnen klimmen en we moeten ze dan ook regelmatig van de tafel plukken. Het is niet mijn hobby.
De kinderen liggen op de knieën, oma pendelt heen en weer en helpt dan de een en dan de ander en opa loopt met zijn fototoestel rond. Hij legt de oogst vast en daar waar vragen zijn probeer ik een antwoord te geven. Soms moet ik ook even zoeken, lijkt het een spin maar is het een larve van een .... zoiets.

Na de boterhammen is er nog meer tijd om even met het netje te hengelen en als we alles nog een keertje hebben bekeken neem ik ze mee naar het insectenhotel. Er is nog meer te zien in en rondom het bezoekerscentrum.

Als opa&oma met de kleinkinderen vertrekken is het 1000 maal dank voor de fijne dag....

Het leven kan zo simpel zijn, bestaan uit een dagje genieten in de natuur en nog een hoop leren ook.

Neneh @ 10:32 am
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

maandag 5 juli, 2010

Als het maar spettert...

Vandaag begint het dan, de 'spetterende zomerweken' en verdraait nog aan toe, op Twitter lees ik al dat het hier en daar spettert dan wel miezert of mot. Hoe dan ook, gisteravond hadden lief en ik verzonnen dat 'de spetterende zomerweken' maar zoiets moet worden als 'de schitterende zomerweken' want met de spetter in de tekst zorg je ervoor dat de weergoden zich geprikkeld voelen. Kan niet anders, na een weekend afzien hebben we de start en gaat het spetteren.
Voorlopig laat ik me nog niet uit het veld slaan. Eerlijk gezegd sta ik niet in het veld vandaag, maar bij het ven. Voor de 'visdag'. Nu niet direct denken dat ik de hele dag met de hengel in de hand sta. Niet dus. Ik heb netjes in de aanbieding, met een afwasteiltje en een zoekkaart met daarop alle (lang niet alle dus) voorkomende waterbeestjes. In een loeppotje kunnen we de beestje nog beter bekijken en misschien moet dat vandaag ook wel want soms.... weet ik het echt niet.
Vorige week dacht ik een dode geelgerande watertor te hebben gevonden. Jammer, dood, maar aan de andere kant ook wel eens handig want dan kan je het goed bekijken. Zo'n tor is toch al gauw een centimeter of 3 terwijl ze wel 4 centimeter groot kunnen worden. Het ziet er dus altijd indrukwekkend uit als je zoiets vindt in het ven. Ik dacht dus een geelgerande watertor maar de kenner wist te vertellen dat het een tuimelaar was.

ehm... nee, geen dolfijn.

Oh ja, tot straks in het Dwingelderveld

Neneh @ 09:38 am
nou zeg al 0 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 18 februari, 2010

Het hangt in de lucht

Ik heb ze gezien, nog niet geroken maar wel gezien. Ik ging bijna huppelen maar het is nog een beetje gladjes hier en daar dus het werd een huppeltje

Neneh @ 09:57 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet

maandag 18 mei, 2009

Wat vol had moeten zijn maar niet meer was

'Oh jeeh, jij ook hier?' 'Yep, zo kom je elkaar nog eens tegen.'
Zo begon de dag en dat was goed. Ik liep weer eens mee met de gids en een groep kinderen. Was er vorige keer een hoop regen, nu was het droog en daarmee is ook echt alles anders. De schapen zien er niet als verzopen katten uit, de bijen beginnen zich al druk te maken en de vogels ook. Maar er zijn kapers op de kust, zij vernielen wat wij met zorg willen beschermen. Lukt niet, dat is me allang duidelijk. Je kunt nog net zo zuinig willen zijn op de natuur, de natuur heeft eigen wetten. De gids had een nest van een eend ontdekt en wilde voor we gingen struinen *ha, heerlijk woord* kijken of het nest er nog was, maar ik zag van ver al een ei buiten het nest en ja, de rest laat zich raden. De eieren waren weg, het nest was leeg en wij konden rustig gaan struinen want er was in de buurt niets te vertrappen.

Of toch misschien. Ik moet er, nu ik erover nadenk, weer om lachen waar kinderen mee aankomen lopen. Wat ze op de kaart plakken als gevonden sporen. Met het plakband worden botjes, blaadjes, takjes, plukken wol, dode torren, dode kevertjes, bloempjes en mosjes op papier geplakt. Jammer dat ze de slang niet mee konden nemen, dat ze niet naar het pestbosje mochten, dat ze al moe waren en nog 10 kilometer moesten fietsen. Ze maken wat mee op zo'n dag. Maar het was leuk, druk maar leuk.

En toen ik naar huis ging kwam ik nog iets tegen

Volgens mij is ze zwanger... waarom ook niet, het is toch voorjaar

Neneh @ 09:57 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld
Tweet

vrijdag 15 mei, 2009

Als er nog meer herrie van komt dan......

Vanmiddag, toen ik op de knieën in de kamer lag om de vloer te boenen, was er alarm. Groot alarm en ik werd toch wel redelijk nieuwsgierig. Wat is er aan de hand... tijd voor onderzoek. Een uurtje eerder had ik in de tuin een ekster en kraai gezien. En de duif maar die deed geen rare dingen. De ekster en kraai maakten een stuk lawaai. Ook maar voor even en toen waren ze weer weg. Maar nu was er echt alarm.

Langzaam kwam ik in de benen, de tuindeuren stonden open en ik ken mijn viervoeters ... wat zoveel betekent als 'rustig in de benen komen anders denken zij dat er iets spannends in de tuin te beleven valt (denk aan de kat van de buren)'
Dus...... voorzichtig omhoog, richting tuin...

Daar, in mijn nog lege plantenmandje zat piet piraat van de buren. Een van de jonge spreeuwen die onder de windveren bij de buren was grootgebracht. Koddige vogel met een grote snavel en een hoop herrie. Hij/zij in de dop wist niet hoe het moest met de vleugels maar wist wel hoe het bekkie werkte. Pa en/of moe keek toe vanaf de dakrand. Natuurlijk greep ik mijn fototoestel en zag dat de verkeerde lens erop zat. Aangezien ik mijn vloer aan het boenen was leek het me niet verstandig om allerlei capriolen uit te gaan halen voor een andere lens. Dan maar proberen dichterbij te komen....

Piet Piraat hield niet van pottenkijkers en was even later verdwenen tussen het groen, een uurtje later moest ik ingrijpen want Micka, onze Beagle, was een spelletje aan het spelen met Piet. Ik pak zonder me te bedenken het kleine Pietje op en zet het een tree hoger. Luid getetter als bedankje. Uit de dakgoot komt nog meer herrie. Familie mus zit in de dakgoot en kijkt omhoog. Daar, een dakpan of 5 hoger, zit een ander jong tegen de dakpan aangeplakt. Bang om te vallen, luid gepiep en een hoop herrie van de mussen.

Jongens, als jullie zonodig buiten willen spelen doe dan wel voorzichtig. Ik laat Micka maar rustig in de tuin lopen, het houdt de ekster en kraai wel uit de buurt hoop ik. Dit zijn me toch wel grote avonturen in de vogelwereld. Uit je bed vallen, nog niet kunnen vliegen en de bek open voor een lekkere vette worm...

Waarom niet..... ik boen nog maar een poosje verder. Het moet wel klaar

Neneh @ 08:32 pm
nou zeg al 5 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 7 mei, 2009

Als de maan vol is en er een fijn windje waait

Kennen jullie het verhaal van het mannetje op de maan? Heb je hem weleens zien zitten op de maan? Met z'n takkenbos op de rug?
Zaterdagavond maar eens kijken dan.
Ik ben me aan het voorbereiden, print, knip en plak de maan aan elkaar om zaterdagavond een Volle Maan Wandeling op het strand van Ameland te begeleiden. Je kunt mee, even melden en ik verwacht je daar!

Er gaat ook een klein gevaarlijk mannetje mee.... heel klein en heel ondernemend en niets is veilig. Het is voor het eerst.... voor het eerst mee naar Ameland...

Het andere mannetje gaat ook mee! Hij heeft er zin in. Wij ook.

Met lenteweer en oldtimers, een volle maan en een fijn windje om de vlieger op te laten...

Dat gaan we doen!

Neneh @ 10:07 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 6 mei, 2009

Meer dingen stoppen in de tijd die er is

Het was weer bal vanmorgen, natte voeten, natte broeken, natte jassen. Het was dus nat.
Op de buienradar, even gecheckt voor ik de deur uitging, leek het goed te gaan. Leek.... ja!
Maar niets was minder waar, het regende fijne regen, het regende en regende. Dwars door jassen en tassen. Het maakte de opdrachten van plakken, kleuren en verzamelen erg lastig, zo niet onbegonnen werk.
Groep 6 was mee op de tocht. Groep 6, nog even van de puberteit verwijderd en toch.... Met stijgende verbazing heb ik de gids geobserveerd, met stijgende verbazing heb ik ouders zien klungelen, met nog meer verbazing heb ik gekeken naar de leerkracht.
Nu liepen we in de regen, kinderen uit groep 6 hoeven geen laarzen aan, geen regenjas. Ze moeten op hun 'gewone' sneakers met hun 'gewone' zomerjasjes aan en natuurlijk moeten de meiden een flinke tas mee, met ... ja, met wat mee? Vol raadsels natuurlijk.
Het duurt ook echt wel een half uur voor ik mij hier bij neerleg. Dat ik echt het gevoel heb dat er niets uit te halen is als je met zo'n groep, die dus echt niet wordt aangestuurd, te maken hebt. Als kinderen ver weg dwalen dan gaan de vingers in de mond voor een oorverdovende fluit. Als ik probeer iets te laten zien van wat er op mijn pad komt in de natuur dan begint er eerst één te gillen en vervolgens gillen er 10 en moet ik de handen aan de oren slaan. Het is bruut.
Op het moment dat we de hei opliepen zag ik een ree. Als eerste, want de gids had een groep om zich heen staan en zag het niet. Ik probeerde duidelijk te maken dat er iets leuks te zien was en toen dat eindelijk gelukt was ....... wat dacht je, de ree was al weg, ver weg. Op dat moment had ik niet meer het gevoel dat het nog goed zou komen. De gids weet veel, kan fijn vertellen en de kinderen die het wel fijn vinden blijven wel in de buurt.
"Wat hebben jullie al gevonden?', vraag ik. Niet zoveel tot helemaal niets. Een mestkever, heide, een konijnenkeutel, een rups, mos enne en... dat was het wel zo'n beetje. Ik laat een nestje spinnetjes zien, het kriebelt van de spinnetjes. Wijs ze op de dopheide die nu niet bloeit maar waar je wel iets moois over kan vertellen. Over de natte heide, over de droogte, over adders, over de vos die voor ons een keutel heeft achter gelaten. Er is genoeg te zien als je wilt zien en er is genoeg te vertellen. Als het bijna droog is lopen we terug en ook dan is het een onsamenhangend geheel. Er lopen overal groepjes...

Als er nu 1 of 2 dingen blijven hangen dan ben ik al tevreden zei de gids na afloop. 1 of 2 dingen?

Het verhaal over de adders
Het verhaal over de brandnetels
Het verhaal over het insectenhotel
De ree die wegvluchtte helaas niet iedereen gezien heeft de ree gezien
Het verhaal over de struik en dopheide maar dat heeft ook niet iedereen meegekregen.

Ik denk dat de doelstelling van de gids wel is gelukt waarop ik me dan serieus afvraag of kinderen nog weten wat respect voor de natuur is......

Er is werk aan de winkel, veel werk en je kunt niet vroeg genoeg beginnen.

De gids vertelde 'als je jong bent, zo 7, 8, 9 jaar dan vind je dit prachtig, als je 12 bent dan is natuur niet meer stoer en dan duurt het soms wel 30 jaar voor je weer terug keert naar de natuur.... Het geeft te denken.

Neneh @ 02:53 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld
Tweet

dinsdag 28 april, 2009

Water zaken en natte mouwen

Het was wat vandaag. Nat was het en nog meer nat. Om maar niet te spreken van nog meer hemelwater. Het mooiste van dat alles is dan toch dat niemand er zich iets van aantrekt. Echt niet. Regenjassen zijn uit, een paraplu kan nog net, een capuchon zeker niet. Natte sokken, natte broeken, natte jassen. Het water drupt in je nek en .... oh ja, als je zoals ik iets aan wilt wijzen in het water en dit iets te enthousiast doet dan kun je daarna droge kleren gaan zoeken. Ok, het was leuk. De kids vonden het leuk, de papa's en mama's vonden het ook leuk en leerzaam.

Lieve help, wist ik veel van wat er leeft in de vijver..... *grote grijns*
Ik heb goudvissen en goudwindes en de groene kikker in de vijver bij huis. Daar zullen ook heus wel larven van libelles in rond zwemmen want die leven de eerste jaren van hun leven in het water en ik zie ze regelmatig op het water rondhangen als ze uit het water komen. Vooral die mooie blauwe. Misschien dat ik nog wel meer beestjes in de vijver heb maar die ken ik niet. Nog niet.
Vandaag heb ik in ieder geval veel geleerd. Over de geelgerande watertor. Dat is de rover in de vijver. Niets is veilig. Het mooiste was dan ook dat er bij 1 groepje kinderen de geelgerande watertor voor mannequin ging spelen en zich werkelijk van de beste kant liet zien. Ehm, ik had het beestje echt nog nooit gezien en ik schrok van de afmeting van de tor. Ik had toch even gedacht dat zoiets groots niet bestond in Nederland...
Natuurlijk zijn er kinderen die alles willen weten wat ik ook nog moet leren en als we er samen uitkomen is het nog leuker. Ik bedoel, er is zoveel informatie het moet wel ergens staan dus zoeken we ons een weg door de pootjes, loopt het op het water,is het plat, heeft het bekdraden of een stekel?
Gekke vis was er ook, maar dit keer iets minder goed zichtbaar. Het is nog koud in het water en er werd natuurlijk behoorlijk in geroerd. De vis moest eigenlijk laten zien hoe goed/slecht het zicht was in de vijver. Het ging goed met de gekke vis. We zijn hem niet vergeten toen we op gingen ruimen.

Een klein detail wat groots had moeten zijn.... de muizen hadden zich te goed gedaan aan de grote parasol de afgelopen winter, wij moesten dus heel creatief zijn .... in de regen, in de regen, in de regen..... dat was de watersafari, vrijdag mag ik weer, wie weet is het dan droog.
Morgen is er een droge activiteit... dan maken we een insectenhotel met een vlinderbar! Het is maar dat u het weet en wie weet kom ik jullie wel tegen........

Neneh @ 04:38 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 9 april, 2009

Van nevelen en een volle maan....

Wanneer is het Pasen? Oh, dat heeft te maken met de stand van de zon en de maan.... wordt er dan gezegd. Maar na vanavond maakt niemand mij meer iets wijs. Mijn eerste Volle Maan Wandeling zit er op.
Het plaatje was compleet met maanzaad, maandrop, maanblad, nevelen, nieuw leven in de vorm van een bezoek aan de lammetjes in de schaapskooi, een prettig gezelschap wat ook rustig kon worden van de werking van maanzaad. Nee, het was perfect want het was niet alleen volle maan, hij was er ook bij vanavond...

En Pasen is het de eerste zondag na Volle Maan die er voor het eerst is na de eerste lentedag. Dus na 21 maart.......
Maar dat wisten jullie allemaal allang!

Neneh @ 11:46 pm
nou zeg al 6 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 5 februari, 2009

Nou ja......

Ik zat net eens te graven in de foto's

vorig jaar, 10 februari, liepen we op het strand in de zon
ZONDER JAS ... (en dat was niet omdat we die vergeten waren)

Dus!

Neneh @ 05:19 pm
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 4 februari, 2009

Ha

Het sneeuwt hier......

maar dat is buiten.... binnen is het warm

Neneh @ 10:48 am
nou zeg al 7 keer gebabbeld
Tweet

maandag 24 november, 2008

Bloeien

Pas las ik ergens iets over goudsbloemen, dat ze zolang stand houden, dat ze zo mooi zijn, dat ze van geen wijken weten, dat ze speciale krachten hebben, dat ze bloeien tot ze er letterlijk bij neervallen.
Wie had nu ooit gedacht dat een witte muts ook leuk zou staan bij die zelfde Goudsbloem. Van mij mogen ze hele winter doorbloeien....

Neneh @ 12:29 pm
nou zeg al 9 keer gebabbeld
Tweet

zondag 9 november, 2008

Afgehaakt

Tot ver in november... nou ja, tot en met 7 november stonden de zonnebloemen te bloeien. Alles wat er was geweest het afgelopen seizoen hadden ze overleefd. Met draadjes aan elkaar vastgebonden stonden ze al die tijd rechtop in de tuin.
Totdat ...... 'Ik ga vandaag de tuin opruimen', werd geroepen.

Nu zijn het dus de vogeltjes die de zonnebloemzaadjes oppeuzelen...

Dan is het toch niet gelijk zo kaal in de tuin

Neneh @ 11:32 am
nou zeg al 6 keer gebabbeld
Tweet

donderdag 7 augustus, 2008

Plaag...

Overdag, vanaf ontbijt tot einde middag zijn het de wespen. Ongelofelijk zoveel wespen kwamen mee-eten dit jaar. En zo vroeg al!! Nooit last van wespen als we hier bivakkeren vertelden we de andere gasten op de camping. Er werd geroepen dat iemand filmpjes zou gaan maken over de manier waarop de wespen te grazen werden genomen. Marianne Tiemens zou ons allemaal aanklagen!!!
Kennis maken met de wesp is echt niet fijn kan ik u verzekeren, ik werd namelijk ook te grazen genomen. Door een wesp. Best oneerlijk eigenlijk. Ik stap de tent uit, voel een stekel in mijn, best wel dikke, teen en stap eerst nog een stap verder voor ik eens ga kijken wat er toch aan mijn teen hangt. De wesp is vervolgens dood. Ik ben alleen een dag uitgeschakeld. De tip van alle tijden "een natte paracetamol op de steekplek en een flinke tijd laten zitten", kijk, ik heb nu 2 x gezien dat het werkt. Mij hoor je niet meer over azijn of andere nutteloze adviezen.
Na de wesp komt het avondmaal in beeld.. en de schemer en de muggen.
Het blijven rare beestjes, de ene mensch prikken ze helemaal lek en de andere laten ze met rust. Maar dit jaar moest iedereen er aan geloven, zelfs de honden. Die zijn nu aan de pil. We zaten in het ‘rode gebied’ van de muggen en dat betekent zoveel als 'aan de pil en na een maand nogmaals aan de pil'. Het schijnt een agressieve mug te zijn, voor mensch geen kwaad (nou ja) maar voor dier een plaag met nare gevolgen als ik de dierenarts mag geloven. Ik doe het dus, ik geloof die uitspraken van de dierenarts en de honden in huis nemen dus keurig hun pil. Na de wesp en de mug wordt het donker, verschijnen de vleermuizen en de uilen en de hoornaar....
Terwijl ik al onder de lakens lig loopt lief als een idioot over de camping te rennen met een hoornaar achter zich aan... ik roep een beetje angstig 'waar ben je?'

Ik weet nu zeker dat ik liever in een wesp trap dan 's avonds als een bezetene over de camping moet met een reuze wesp achter me aan

Neneh @ 10:46 pm
nou zeg al 7 keer gebabbeld
Tweet

maandag 23 juni, 2008

Gaten...

'Het komt wel deze kant op maar volgens mij raakt het ons niet'. Dat zei ik gisteren tegen lief toen ik de lucht zwart zag betrekken...
Schrik zit er nog steeds in!
We kijken naar de buienradar en denken dat het ons net niet/net wel zal raken.
'In Apeldoorn en Arnhem is het wel goed raak geweest', lees ik voor uit het nieuws. Dikke hagelstenen en haveloos veel wind...
'Daar kan het dak van de serre niet tegen', zei lief nog.

Maar er kwam geen alarm dus 'het zal wel meevallen.'

Niet dus.... het bericht dat vanmorgen kwam was nu niet iets om vrolijk van te worden..

Het is een soort van gatenkaas, er is een stuk dak verdwenen en de tuin die net opgeknapt was .... was ook in opstelling gewijzigd.

Na regen komt zonneschijn... altijd! Maar die gaten moeten toch dicht... en daar kan de zonneschijn ook niets aan veranderen

Neneh @ 07:38 pm
nou zeg al 9 keer gebabbeld
Tweet

woensdag 4 juni, 2008

Putje!

Als er een beetje een bui was dan stond de tuin blank. Dat gebeurde nogal eens... de planten konden er niet echt tegen want na de winter was er toch wel het een en ander verdwenen doordat ze constant met de voeten in het water stonden...

Maar dan nu!
Gisteren, zo las ik net was er een wolkbreuk in H. Vlakbij het station stond het helemaal blank en de brandweer zit dichtbij want daar stond het ook blank. Dat is hier om de hoek om het zo maar te zeggen.(ze noemen het dus een wolkbreuk terwijl wij tegen elkaar zeiden 'zo, dat gaat flink te keer.')

Die wolkbreuk zorgde ervoor dat wij eerst met de neus tegen de ramen gedrukt zaten, vervolgens bij de open deur naar buiten stonden te kijken. Grote bouwlamp erbij.... wij volgden het water!

We keken elkaar aan en zeiden 'het zit goed hier!'

Het werkt! Het putje werkt!

Neneh @ 08:07 am
nou zeg al 4 keer gebabbeld
Tweet

maandag 19 mei, 2008

Het kan vriezen, het kan dooien

De natuur maakt dat de kikker kwaakt en dat het nu weer stil is. Heel simpel.... het is te koud om te kwaken.

Ik ga zometeen echt even mijn warme deken aanzetten voor ik het bed in stap... die ligt er namelijk nog. Da's echt wel fijn want het gaat bijna vriezen vannacht... bijna!

Weet u trouwens waarom een aardbei rood is?

Neneh @ 08:33 pm
nou zeg al 7 keer gebabbeld
Tweet