]]> 36/366]]>
Wat ik mij afvraag na weer een heel bijzonder wintertje, vorig jaar een lange aanloop met winterweer, en nu een lange aanloop, met zacht weer, naar fors lage temperaturen of het niet mogelijk is dat winkels een boete kunnen krijgen dat ze onzorgvuldig omspringen met energie en personeel. Of ze niet gewoon een boete krijgen voor deze verspilling. En voor de slechte werkomstandigheden!
Wie zou hier iets aan kunnen doen? Plaatselijke politiek!!!
]]>
Het bossie geniet nu van de warmte, en ik ook
]]> 35/366]]>
Maar wat ik nu dan nog wel zou willen weten, waarom daar? Waarom ga je op die plek foto's maken?
Wij lopen een rondje, de honden zijn blij en uitgelaten. Hier en daar een spoor in de sneeuw en verder niets. Geen voetstappen zijn hier al gezet. Geen mensen zijn hier geweest, ook niet de meiden die we nog heel lang hoorden giechelen.
update: Zoon is weer thuis, hij heeft vooral rust nodig, tijd, geduld en rust..... het is er hier al rustiger door geworden. Dat snapt iedereen
Ja, daar gaan we weer..... Wie is de Mol
opletten.... wie is de Mol! Marit dus niet, zij viel ten prooi aan de tunnelvisie
Het is koud in Nederland en vanmorgen liep ik de pegels te tellen. Dat is net zoiets als vogels tellen maar toch anders. Pegels hangen stilletjes naar beneden te bungelen aan de dakrand en vogels smeren hem direct als je aan komt lopen. Er is dus verschil. Het heeft ook niets met elkaar te maken...
Uit de schapenwei kwam een kudde jonge mensen aanlopen. Mutsen diep over de oren, grote rugzakken op de rug. Ze liepen stevig door.
'Mevrouw, mevrouw, mogen we iets vragen'. Altijd natuurlijk. 'Is dit de schaapskooi'.
Zo, dat moest ik toch even op me in laten werken, ik sta toch echt naast het bezoekerscentrum wat er toch niet helemaal als een schaapskooi uitziet. Maar nee, voor de schaapskooi moesten ze toch echt nog een kilometer verder. Ze rechten de rug, zuchten een keer en stappen snel verder.
Zie ik daar een slaapmatje bungelen? Wie gaat er nu kamperen?
Hoe dan ook, ik maak foto's van de pegels en maak dat ik weer weg kom, veel te koud om stil te staan en mijn vingers zijn haast bevroren van het fotograferen. Niet handig.
Ik had net een telefoontje trouwens, en verdraaid nog aan toe, ik zeg dus toch nog steeds 'zeg maar', zeg maar. Dat moet ik echt afleren en nu gaat het lukken want als je wat zeggen wilt dan moet je het zeggen en als je het wilt afleren dan moet je het niet zeggen!
Met zoon gaat het vandaag trouwens alweer een ietsie pietsie beter, hij heeft 15 meter gelopen! Over de gang.
Nick bedenkt zelf een tekening met vooral heel veel details. Noël maakt twee halen over het papier en is er al klaar mee. 'Tijd voor de nintendo Omi...', denkt hij natuurlijk, maar zo gemakkelijk komt hij er niet vanaf. Ik stuur een beetje bij en geef hem de kleur die hij wil....
Het tongetje komt naar buiten en hij maakt de bloem helemaal af. Drie jaar en binnen de lijntjes! Knap hoor.
De tekening hangt nu op het prikbord bij zijn papa en met die papa gaat het een heel, heel klein pietsie, beter vandaag. We juichen nog niet maar het begin is er.
]]> 31/366]]>Dan mogen we naar onze zoon. Ik haal lief en we rijden samen naar het ziekenhuis.
Om de beurt nemen we een kijkje, zitten aan het bed vol toeters en bellen en kijken naar zieke zoon. Het is vreemd hem zo te zien liggen. Hij beweegt niet, heeft niet meer overgegeven maar kan ook niks. Zo laten we hem weer achter. De MRI-scan moet uitkomst brengen. De meest enge dingen gaan door het hoofd en iedereen heeft zo een verhaal. Nee, laat de scan maar snel uitkomst brengen zodat we weten wat hem te wachten staat, zodat we weten....
Ergens vanmiddag komt het verlossende woord. Het is niet dit erge, het is niet dat erge, er is niets te zien op de MRI-scan en wat ze nu vermoeden is dat het een hele ernstige reactie is op een virus!
En dat laat ik nu op me inwerken. Zo heb je niks....
Uitzieken, hij moet uitzieken. Hoe fijn klinkt dat
]]> 30/366]]>Vandaag ging het bijna mis. Door al dat gedoe met zoon, de kleinkinderen over de vloer, het huis wat ineens anders gevuld was, de muizenissen in het hoofd. Gewoon wel aan een foto gedacht maar niet tot uitvoer gebracht. Ik had wel een foto gemaakt in de middag maar was er niet tevreden mee. Lief zou buiten nog even een emmer leeggooien maar kwam binnen met de emmer. Er zat al een dikke laag ijs op. Natuurlijk moesten we allemaal even aan het ijs 'voelen'. Nick wilde het in zijn mond stoppen 'ijs is lekker'. Maar nee, dat doen we maar niet.
En van dat ijs heb ik dus een foto gemaakt. Op de bodem van de emmer de schelpjes uit Bretagne en onder het ijs een luchtbelletje... dat is mijn foto van de in de war zondag.
Ze staan weer op de vaas in plaats van dat de tafel bezaaid ligt met blaadjes.... voorjaar in huis, je kan er niet vroeg genoeg mee beginnen!
Dus stromen de paden vol water, de sloten stromen over, de vennetjes kunnen het amper bolwerken.
En ik, ik rijd door de plassen de parkeerplaats op, zoek een droge plek om over te kunnen steken, denk dat het gras een veilige plek is maar ben toch heel blij dat de schoenen niet gelijk water maken.
Ik zoek een plek met de zon in de rug en maak foto's... heel veel. Van de reflectie in al dat water. De blauwe luchten, de wolkenloze hemel al is het maar voor kort, het gele riet, de groene waas die al in de bomen schuilt.
Wat ik wil zeggen... ik doe altijd een rondje buiten maar vandaag was het bijzonder lekker.
]]> 27/366]]>
Er kwam helaas geen stroom op gang, ook hier is er dus minder interesse voor gedichten, de gedichtengalerij. Wordt er minder gelezen? Zit iedereen meer op Twitter of Facebook? Ik weet het niet. Gelukkig kwamen er toch nog een aantal gedichten binnen en eigenlijk hoop ik ook dat er dit weekend nog een paar binnen komen. Zou leuk zijn. In ieder geval een diepe buiging voor
Irene, Kim, Martha, Daniëla en Ebelien.
Jullie staat in ieder geval in de galerij ... de rest moet maar toekijken dan.
Ja, daar gaan we weer..... Wie is de Mol
Niks zeggen! Ik heb vanavond cursus... Niks zeggen dus
"ik geloof in een rivier /
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer /
dan die rivier in kaart te brengen"
Remco Campert
Realiseer ik me vandaag dat het vandaag 'Gedichtendag' is...
En er komt een trage stroom op gang...
Kom op met die mooie gedichten, ze passen allemaal in de gedichtengalerij
