Gedichtendag

	Gedichtendag 2012 thema: stroom stuur je gedicht in: @ Neneh
Als een zachte tik door de kamer knalt, spontaan alles uitvalt, bedenk ik me: ´t is al zo gewoon, wij mensen kunnen niet meer zonder stroom. Niet dat wat een lampje doet branden, niet waar wij ons zelf aan laden, het zou ons allemaal doen stranden, misschien is het aan ons om te beraden, hoever staan we af van onszelf en de natuur, zouden we het redden? En hoeveel uur? Bijdrage van Martha	"ik geloof in een rivier / die stroomt van zee naar de bergen ik vraag van poëzie niet meer / dan die rivier in kaart te brengen" Remco Campert
'Gedijend in de stroom des levens ligt de toonzetting tevens voor de vrouw op hormonaal gebied en valt de man vaak daarnaast in het niet Voor hen is deze hel vrijwel altijd kommer en kwel En weten ze met de flow van gevoelens niet langer wat hun levensdoel is. Diezelfde stroom klinkt als een triest lied toen je me hier plots achterliet want door sigaretten en drank aangedreven kreeg ik dit rijm aaneengeschreven. Wraak en verdriet houden me op de been en je weet dat ik nog dagelijks train, want ooit zal komen die dag dat ik lachend van je afscheid nemen mag. Toch biedt de stroom aan narigheid wel dat ik me voortaan gedraag als een del!' Bijdrage van Irene	Nu Ik adem niet, ik zing. zelfs als ik zucht, klinkt het per ongeluk alsof ik een paar noten neurie die me vannacht, terwijl ik sliep, zijn voorgezongen. Het is alsof de lucht mijn deken is en ik mijn hoofd het liefst te rusten leg op het kussen van mijn longen, de plek waar ik mijn hartslag hoor in vierkwartsmaat: dat ik besta, dat ik besta. Bart Moeyaert, uit: Gedichten voor gelukkige mensen, Querido, Amsterdam 2008 Bijdrage van Kruimel
Kleine dingetjes, of zijn het krachten Die mijn handen niet kunnen voelen En mijn ogen niet kunnen zien Ik moet het wel geloven want het werkt Is dat de definitie van stroom misschien Een glimlach van een vreemde Een knuffel van mijn kind Twee kleine armpjes om mij heen weten dat hij de rust zo bij mij vindt Een kaart omdat iemand me zo mist De lieve woorden van een vriend Gewoon een mooi gebaar Omdat iemand vindt dat je dat verdient Kleine dingetjes, of zijn het krachten Stromen door mij heen Mijn hart een sprongetje Een sprankel in mijn hoofd Mijn glimlach stroomt terug Dat gevoel Ik zag het niet Maar heb er altijd in geloofd Bijdrage van Daniëla	Het paard van een gek Eens kocht ik een paard van een gek hij had het zelf getekend en het was een fijn paard, alleen elk oog zat in een neusgat. Maar dat was met opzet gedaan: opdat men zou zien hoe gek hij was, en méér werk van hem zou kopen. Ik kocht het. Ik dacht na over het paard, zag het staan tussen de pijnbomen 's avonds, wanneer van de oren van de zon bloed stroomt... Pentti Saarikoski uit: het mooiste van de wereld Bijdrage van Grietje
Stromen Stromend door mijn circuit, voorzie ik processoren van signalen. Mijn elco’s laat ik pieken en geleidelijk dalen. Met diodisch vaste hand, stuur ik dynamisch mijn weerstand. Transistorisch flipflop ik mijn LED, van stralend rood tot ultra-violet. Inspiratie begroet ik via creatieve spoel, Booleaans bewerkt tot actie = doel. Slechts een ding zorgt dat mijn systeem sust: mijn adem-stroom; rust. Bijdrage van Ebelien