Home

 

Gedichtendag gedichten 

galerij

2004

 

Gedichtendag 2005

 
Met bijdrages van:

 

Tink
Marleen
JWL
Kim Kruimel
Jenny
Sudesh
Kleine opschepper
Super Nena
VHI
Memorabele
Bernard
Mirre
Maarten
De Schulpjes
Hansje
Irene
Jan Ruben
Keekstar
Zeppo
Suus
Inge
 

 

 

Lijmen

 

Ik had drie beestjes,
drie beestjes van steen.
Een vogeltje.
Een veulentje
Een varkentje.

 

Ze zijn gevallen.
Ze braken stuk.
Ik heb ze gelijmd.
't Is bijna gelukt.

 

Ik heb drie beestjes,
drie beestjes van steen.
Een volentje.
Een veukentje.
Een vargeltje.

 

Joke van Leeuwen  

Marleen

 

Daarom

 

En daarom werd jij mij de liefste
Jij van: we zien wel wat het wordt
Jij van: we gaan 't vandaag proberen
En de tijd, die zal wel leren
Of we morgen samen zijn
Vanzelf zal het getij zich keren
Als dat zo zal moeten zijn



Nooit voor eeuwig of voor altijd
Ook nooit, nooit meer of het is voorbij
Jij, die de dingen nooit eens zei
Leerde me leven zonder vragen
Leerde me leven met de dagen
Was zo dicht bij me in die dagen
Dat er geen tijd voor vragen was



En daarom werd jij mij de liefste
Die mij geen zekerheden gaf
Omdat je beide handen vol had
Aan deze ene zeek're dag
Nooit voor eeuwig of voor altijd
Maar we zien wel wat het wordt
Met zo iemand is altijd
Of voor eeuwig toch te kort


Liselore Gerritsen

Tink

 

 

When I have fears that I may cease to be
Before my pen has gleaned my teeming brain,
Before high-pilèd books, in charactery,
Hold like rich garners the full-ripened grain;
When I behold, upon the night's starred face,
Huge cloudy symbols of a high romance,
And think that I may never live to trace
Their shadows, with the magic hand of chance;
And when I feel, fair creature of an hour!
That I shall never look upon thee more,
Never have relish in the faery power
Of unreflecting love! - then on the shore
Of the wide world I stand alone, and think
Till love and fame to nothingness do sink.

 

John Keats

JWL

 

Siberië

 

Geef me je jas
van bont van teddyberen.
Sla je arm om me heen
en al je winterkleren.
Zoen me tot ik warm word.
Zoen me tot ik spin.
Trek je eigen huid dan uit,
stop mij eronder in.
Sus me met je hartslag.
Wij ons wij ons wij ons.
Maak van dit veel te grote bed
een heel klein fort van dons.


Bart Moeyaert

Kim Kruimel

 

 

Voor altijd

 

Eigenlijk wil ik maar 1 ding
Een knuffel zonder einde
Ook zonder armen om me heen
Voel ik toch nog die koestering

Te weten dat waar of wanneer
Er iemand is die me begrijpt
Die naar me lacht, wat ik ook doe
Die ik vertrouw steeds meer en meer

Ooit zeg ik dan met zekerheid
Blijf wie je bent,
Je hebt een plaatsje in mijn hart
Vandaag, morgen,…voor altijd

Sudesh

 

 

 

My tears are like the quiet drift
Of petals from some magic rose;
And all my grief flows from the rift
Of unremembered skies and snows.
I think, that if I touched the earth,
it would crumble;
It is so sad and beautiful,
So tremulously like a dream.

 

(Dylan Thomas, 28th april 1929)

Jenny

 

 

 

Vrouwen hebben vast in het verleden,
zie de kronieken van de even mooie
als wispelturige Helena van Troje,
bemind als ik, en daar, als ik, onder geleden

in de geschiedenis is er nog wel zo'n vrouw
voor wie de liefde niets wegheeft van rustig rijpen
maar van wat vlammen doen, het woeste om zich grijpen
in een brandende stad, van gebouw tot gebouw

en toch denk ik dat ik in deze tijd
de enige ben die aan het antiek beminnen
van verre middeleeuwse koninginnen

lijd, aan die rustige voortvarendheid
waarmee, gewild en roekeloos, vrouwen als Guinevere zich ook in doodsgevaar te bed begaven met hun heren.

Edna St. Vincent Millay : bewerking Herman de Coninck

vhi

 

 

Kleine Liefdesverklaring

 

Ik ben al bijna dood, en ik
Zal nooit aan mensen wennen;
zo meen ik ook geen ogenblik
je werkelijk te kennen,

maar soms, tezamen in het huis
en in één bed tezamen
met het behoedzame geruis
van regen langs de ramen

heb ik wel eens een kort moment
gedacht dat ik doorgrondde
hoe ondoorgrondelijk je bent,en dat al veel gevonden.
(Jean-Pierre Rawie)

supernena

 

 

Lieve lijn

 

Van hoofd naar schouder loopt de stille bocht
waarin ik vrede vind, windstille lijn,
grensvlak van weelde
en gemis,
de zachte komma,
diepe orgelpunt,
waarin ik wonen wil
als in een duin.
Lieve lijn.

© M.Vasalis

Mirre

 

 

kwallen,

 

deze vliegende schotels van de zee
over bleke koraalsteden zwevend,
wuivend jungles wier.

onderwater-parachutisten.
zusters van de champignon.

slakken zonder huis.
(de zee is hun huis.)

door getijdestromen voortgedreven
(de maan is hun motor.)

op het strand liggend
voor snot,
wachtend op de volgende
vloed.

kwallen.
dichters zijn kwallen.

Frans Kuipers, uit Wolkenjagen (1997)

maarten

 

 

ik ben gek
ik ben knettergek
ik ben knetterknettergek
wat ben ik nou
ik ben het allemaal

Kleine opschepper

 

 

Ik wou dat ik twee hondjes was
Dan kon ik met me spelen

bernard

 

 

De zee kun je horen
met je handen voor je oren,
in een kokkel,
in een mosterdpotje,
of aan zee.

© Judith Herzberg

Marleen

 

 

Het mooiste op
"gedichtendag"
is dat je
"gedichten mag".

De Schulpjes

 

 

Strand

Met zachte
liefkozende
geluidigheidjes
zuigt zout zand,
van zee verzadigd,
aan mijn huid.
Als een zware walm
zweeft zwijgen
op ooghoogte.
Voetstappen
zuigen zichzelf dicht.
Ongerept,
alsof er niemand liep,
ligt het strand
- als mijn leven -
voor mij, achter mij.
Hier horen we thuis.

Hansje

1969

 

 

Stop all the clocks, cut off the telephone,
Prevent the dog from barking with a juicy bone,
Silence the pianos and with muffled drum
Bring out the coffin, let the mourners come.

Let aeroplanes circle moaning overhead
Scribbling on the sky the message He Is Dead,
Put crepe bows round the white necks of the public doves,
Let the traffic policemen wear black cotton gloves.

He was my North, my South, my East and West,
My working week and my Sunday rest,
My noon, my midnight, my talk, my song;
I thought that love would last for ever: I was wrong.

The stars are not wanted now; put out every one:
Pack up the moon and dismantle the sun;
Pour away the ocean and sweep up the woods:
For nothing now can ever come to any good.

W.H. Auden

Memorabele

 

 

En rade
Vocalise voor Cavalcanti

groen is de gong
groen is de watergong
waterwee, watergong
groen is de gong van de zee

Sulina, Braïla
Sulina, Brest
Sulina, Singapore
achter de vest

stem die mijn slaap doorzong
waterklok, watertong
koperen long van de ree

Sulina, Braïla
Sulina, Brest
Sulina, Senegal
wijd van het nest

hang die mijn ziel doordrong
waterdroom, watersprong
loeiende gong neem mij mee

Sulina, Braïla
Sulina, Brest
Sulina, Zanzibar
buiten is best

groen is de gong
groen is de watergong
waterwee, watergong
groen is de gong van de zee

Het is van Jan Engelman

 

Irene

 

bij het overlijden van mijn geliefde opa:

 

Opa de Jager, gestorven 15-04-2002 op 80 jarige leeftijd.

Opa

De Opa die er altijd was……

06 november 1980, ik werd geboren en Opa was er.

Ik groeide op en was jarig en Opa was er.

Ik verhuisde naar Groningen en Opa was er.

Mijn ouders gingen scheiden en opa was er.
Opa was daar en keek het aan en zag dat mijn ouders er beter van werden.
Opa was daar en keek ernaar zoals alleen hij dat deed.
Opa was daar en ving zijn zoon en ex-schoondochter op en liet hen niet vallen.

Ik werd 18 en mijn Opa was er.

Oma overleed en Opa was er en droeg het zoals alleen hij dat kon.

Ik werd 21 en mijn Opa was er.

Mijn vader ging trouwen en mijn opa was er.
Opa keek ernaar zoals alleen hij dat deed.

Opa moest naar het ziekenhuis en droeg dat zoals alleen hij dat kon.

Opa wist dat hij zou sterven en droeg dat zoals alleen hij dat kon.

Opa is gestorven, en is er niet meer.

Opa is gestorven, en is bij zijn Grote Vader, onze God.

Opa is gestorven, en is weer bij zijn geliefde vrouw, onze moeder, onze oma.

Opa was opa zoals hij dat alleen kon zijn.

Jan-Ruben de Jager

 

 

Dat ben ik...

Je gezicht betrekt
Je handen voelen klam
Stemmen gonzen in je hoofd
Dat ben ik...

Je kijkt verdwaasd
Je wangen worden rood
Je hart springt bijna uit je lijf
Dat ben ik...

Je armen voelen zwaar
Je voeten zitten vast
Je staat stil, midden in het leven
Dat ben ik...

Je glimlacht naar de zon
Je huilt bij de maan
Je slaapt in de ochtendgloren
Dat ben ik...

En als ik dit ben,
wat ben jij dan?

keekstar

 

 

Die van Freek die ook op onze trouwkaart stond blijft favoriet. Misschien niet de mooiste poezie, wel een inhoud die me raakt.

 

Wees niet bang
je mag opnieuw beginnen
Vastberaden doelgericht
of aarzelend op de tast
Houd je aan regels
of volg je eigen zinnen
Laat die hand maar los
of pak er juist één vast
Wees niet bang
voor al te grote dromen
Ga als je het zeker weet
en als je aarzelt wacht
Hoe ijdel zijn de dingen
die je je hebt voorgenomen
Het meeste overkomt je
het minste is bedacht

Wees niet bang
voor wat ze van je vinden
Wat weet je van de ander
als je jezelf niet kent
Verlies je eigen niet
door je te snel te binden
Het leven lijkt afwisselend
maar zelfs de liefde went

Wees niet bang
je bent één van de velen
en tegelijkertijd
is er maar één als jij
Dat wil dus zeggen dat
je vaak zal moeten delen
en soms moet zeggen
Laat me vrij!

 

 

 

Freudvoll

 

Freudvoll
Und leidvoll,
Gedankenvoll sein,
Hangen
Und bangen
in schwebender Pein,
Himmelhoch jauchzend,
zum Tode betrübt -
Glücklich allein
Ist die Seele, die liebt.

Inge

 

 

De Aarde

 

De Aarde is in het heelal,
een onbelangrijk kleine bal,
Maar als je ziet wat daar beneden,
zo aan ellende wordt geleden
Dan denk ik wel eens:
Sterven is waarschijnlijk een belevenis!

(komt uit 1 van mijn agenda's uit de jaren 80, geen idee waar het vandaan komt, soms denk ik nog wel eens 't is zo waar)

*S*uusje

 

 

Indien ik je dragen kon

Indien ik je dragen kon
over de diepe grachten
van je getob en je angsten heen,
dan droeg ik je, uren en dagenlang.

Indien ik de woorden kende
om antwoord te geven
op je duizend vragen over dit leven,
over jezelf, over liefhebben en gelukkig worden,
dan praatte ik met je, uren en dagenlang.

Indien ik vrede in je hart kon planten
door geduldig te wachten
en te hopen tot het zaad van de vrede
in je openbrak, dan wachtte ik, uren en dagenlang.

Indien ik kon horen wat omgaat in je hart
aan onmacht, ontevredenheid en onverwerkt verdriet
dan bleef ik naast je staan, uren en dagenlang.

Maar ik ben niet groter niet sterker dan jij,
en ik weet niet alles en ik kan niet zoveel.
Ik ben maar een vriend op je weg,
voor uren en dagenlang.

En ik kan alleen maar hopen dat je dit weet:
Je hoeft nooit alleen te vechten, alleen te zijn.
Want je hebt een vriend voor uren en dagenlang.

auteur mij onbekend

Kuikentje

 

 

Ik

Ik en vandaag
Ik en vandaag
We zijn serieus
Een beetje dubieus
Wat je ziet
Is wat je hebt
Ik en vandaag
Dat tegen de avond verlept

Ik en vandaag
Ik en vandaag
Een beetje geluk
Een beetje betrekt
Weinig vergeten
Teveel gedaan
Ik maak plaats voor rust
De zon voor de maandag

Ik en vandaag
Ik en vandaag
We zijn al onderweg
Nog geen opstopping door pech
Een beetje van mij
Door een beetje van jou
Ik en vandaag
Blijf vandaag eeuwig trouw

# princes familiar #

alias Keekstar, mijn dochter............

 

Lay-out by Gadies.©om